คนดูจะประทับใจซีรี่ส์ ไทย เรื่องไหนที่สุดปีนี้

พูดถึงหนังรักที่ฝรั่งมังค่าแล้วมักถูกยกให้เป็นอมตะ เรื่องแรกที่ผมมักนึกถึงคือ 'Casablanca' — มันไม่ใช่แค่เรื่องความรักระหว่างคนสองคน แต่เป็นเรื่องของการตัดสินใจภายในบริบทของสงครามและความรับผิดชอบต่อผู้อื่น เสน่ห์ของหนังอยู่ที่บทพูดที่คมและภาพลักษณ์คลาสสิกของตัวละครสองคนหลัก การพบกันและจากลากลายเป็นฉากที่ฝังลึกเพราะมันสื่อสารได้ว่าความรักแท้อาจต้องแลกด้วยสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า ความสัมพันธ์ของ Rick กับ Ilsa ถูกถักทอผ่านความทรงจำที่หวานปนขม และฉากสนามบินสุดท้ายก็ทำให้ผู้ชมเข้าใจได้ทันทีว่าบางครั้งการรักอย่างถูกต้องไม่ใช่การได้ครอบครอง แต่เป็นการปล่อยไปเพื่อสิ่งที่ดีกว่า ผมชอบวิธีที่หนังไม่ให้คำตอบง่ายๆ และยังคงสะกดใจคนดูรุ่นแล้วรุ่นเล่า เพราะโทนของความรักใน 'Casablanca' รวมทั้งความเศร้า ความเสียสละ และความภูมิใจ มันทำให้ฉากท้ายเรื่องกลายเป็นบทเรียนอ่อนโยนว่าความรักบางครั้งสวยงามที่สุดเมื่อมันมีบริบทของความกล้าหาญและเกียรติยศ — นั่นแหละทำให้คนดูประทับใจไม่รู้ลืม

มีเรื่องหนึ่งที่ยังคงทำให้ฉันตื่นเต้นทุกครั้งที่นึกถึง: 'I Told Sunset About You' คือซีรีส์ที่ผสมความเป็น Coming-of-Age กับจังหวะภาพยนตร์ได้ลงตัวจนยากจะปล่อยผ่าน ภาพรวมที่ทำให้ฉันหลงคือการเล่าเรื่องแบบใกล้ชิดและละเอียดอ่อน ไม่ใช่แค่ความรักระหว่างตัวละครหลักเท่านั้น แต่เป็นการเติบโต การค้นหาตัวตน และทิวทัศน์ของชีวิตที่เปลี่ยนแปลงเมื่อคนสองคนเติบโตจากวัยรุ่นสู่ผู้ใหญ่ ฉากริมทะเลในเรื่องไม่ใช่แค่แบ็กกราวด์สวย แต่กลายเป็นพื้นที่ทางความทรงจำที่แสดงระดับอารมณ์ได้ชัด เพลงประกอบกับภาพตัดต่อช่วยยกอารมณ์ในหลายฉากให้กลมกล่อม แค่เดินผ่านฉากหนึ่งฉันก็รู้สึกได้ถึงลม กลิ่น และความหนักแน่นของความคิดที่ตัวละครกำลังแบกรับ สไตล์การแสดงและเคมีระหว่างตัวละครหลักเป็นอีกเหตุผลที่ฉันแนะนำ เรื่องนี้ไม่ได้ติดกับการใช้บทพูดเยอะๆ แต่เลือกใช้การเงียบ สีหน้า และท่าทางแทนการบอกเล่า ซึ่งทำให้ทุกมุมมองมีน้ำหนักมากขึ้น ในบางฉากที่ตัวละครต้องตัดสินใจก้าวข้ามความสัมพันธ์เก่าๆ ฉันรู้สึกว่าการตัดต่อกับมุมกล้องช่วยขยายความรู้สึกนั้นจนกลายเป็นบทเรียนชีวิตเล็กๆ ที่เข้าถึงได้ง่าย นอกจากนี้การสำรวจหัวข้อย่อยอย่างมิตรภาพ ครอบครัว และอนาคต ให้ความหลากหลายทางอารมณ์ ทำให้เรื่องนี้ดูซ้ำก็ยังมีรส ท้ายสุดฉันคิดว่า 'I Told Sunset About You' เหมาะกับคนที่ชอบงานเล่าเรื่องชั้นดีที่ไม่ได้เร่งรีบและกล้าจะทิ้งช่องว่างให้คนดูได้คิดตาม นอกจากจะให้ความเพลิดเพลินแล้ว มันยังทิ้งคำถามให้คนดูกลับไปคุยกันอีกหลายวันด้วยกัน — นี่คือซีรีส์ที่อยากให้ลองเก็บเอาไว้ดูในคืนที่อยากให้หัวใจได้พักผ่อนและคิดทบทวนไปพร้อมกัน

มีผู้สร้างรุ่นใหม่หลายคนที่กำลังทำซีรีส์ไทยให้ตื่นเต้นในปีนี้ และหนึ่งในชื่อที่ผมมักจะแนะนำเมื่อคุยเรื่องแนวคิดและการเล่าเรื่องคือผู้ที่เคยสร้างผลงานเยาวชนที่มีพลังแบบหลากชั้นมาก่อน ที่ผมหมายถึงก็คือครีเอเตอร์ที่อยู่เบื้องหลังผลงานอย่าง 'Hormones' และ 'Project S' — งานเหล่านั้นแสดงให้เห็นความสามารถในการจับหัวใจวัยรุ่นโดยไม่ลดทอนความซับซ้อนของตัวละครและบริบทสังคม ผมชอบที่เขาไม่กลัวจะนำประเด็นอ่อนไหวมาขึ้นจอด้วยมุมมองที่จริงใจและไม่ตัดบทง่าย ๆ เหมือนการผสมระหว่างการเขียนบทที่ฉลาดกับการคุมจังหวะละครที่ทำให้คนดูอยากคิดตาม เมื่อติดตามผลงานใหม่ของผู้สร้างกลุ่มนี้ในปีนี้ ผมมักจับตาดูสองอย่างเป็นพิเศษคือการเลือกนักแสดงหน้าใหม่ที่ให้ความรู้สึกสด และการใส่รายละเอียดเล็ก ๆ เช่นซาวด์แทร็กหรือมุมกล้องที่ช่วยขับอารมณ์ ฉะนั้นถ้าคุณชอบซีรีส์ที่ทั้งคิดได้ รู้สึกได้ และยังคงมีความเป็นวัยรุ่นที่แท้จริง ผลงานจากครีเอเตอร์แนวนี้น่าจะถูกใจ และผมตั้งตารอการนำเสนอธีมใหม่ ๆ ที่อาจทำให้เราเห็นสังคมไทยในมุมที่เปิดกว้างขึ้น

พูดถึงซีรีส์ GMM ที่คนไทยตามกันมากที่สุด ชื่อนั้นต้องมี '2gether' อยู่ในโผเสมอ เพราะมันกลายเป็นปรากฏการณ์ทั้งในประเทศและต่างประเทศด้วยจังหวะคอมเมดี้ที่เข้าถึงง่ายรวมกับเคมีของนักแสดงที่ทำให้ฉากโรแมนติกดูจริงจังแต่ไม่หนักเกินไป, ฉากที่แฟนๆจดจำได้เร็วที่สุดคือการจีบแบบแกล้งๆที่เปลี่ยนเป็นความจริงจังของความสัมพันธ์ ซึ่งทำให้คนไทยหลายรุ่นพูดถึงกันทั้งออนไลน์และออฟไลน์ องค์ประกอบที่ดันให้เรื่องนี้ดังไม่ใช่แค่เนื้อเรื่องหลักเท่านั้น แต่มิวสิก พาร์ตของแฟนเพจ และการตัดต่อมุกในคลิปสั้นๆที่แฟนๆแชร์กันทำให้ความฮิตขยายวงเร็ว, บรรยากาศการดูแบบมาราธอนกับเพื่อนหรือการถูกมอบเป็นของขวัญให้คนรักก็ยิ่งเพิ่มความนิยม ในฐานะแฟนที่คอยส่องคอมเมนต์เห็นได้ว่าภาษาและท่าทางบางอย่างจากเรื่องถูกยกมาใช้ในชีวิตประจำวันของคนรุ่นใหม่ ผลลัพธ์คือ '2gether' ไม่ได้เป็นแค่ซีรีส์โรแมนติกเรื่องหนึ่ง แต่กลายเป็นวัฒนธรรมย่อยที่เชื่อมคนดูผ่านมีม เพลง และฉากสั้นๆที่ติดหู ทำให้เวลาพูดถึงซีรีส์ GMM ที่คนไทยนิยมที่สุด ชื่อเรื่องนี้มักจะถูกยกขึ้นมาเป็นตัวเลือกแรกๆ ซึ่งสำหรับฉันมันเป็นเรื่องสนุกที่ได้เห็นงานบันเทิงสร้างพื้นที่ให้คนมารวมตัวกันด้วยรอยยิ้ม

ปีนี้วงการซีรี่ย์ไทยมีความหลากหลายจนแทบจะเรียกได้ว่าไม่มีชื่อเดียวที่ทุกคนยอมรับว่าเป็น 'ที่สุด' แต่จากมุมมองของคนดูที่ติดตามบทวิจารณ์อย่างใกล้ชิด ฉันมองว่าแนวที่ได้รับคำชมมากที่สุดคือซีรี่ส์สายภาพยนตร์ที่ผสานประเด็นสังคมเข้ากับงานสร้างระดับสูง ผลงานเหล่านี้มักได้คะแนนจากนักวิจารณ์ด้านบทภาพยนตร์ การกำกับ และการแสดง โดยเฉพาะการแสดงนำที่กล้าทำตัวละครไม่สมมาตรและฉีกกรอบความคาดหวังของผู้ชมทั่วไป เหตุผลที่ทำให้ชิ้นงานกลุ่มนี้โดดเด่นคือการให้ความสำคัญกับมิติของตัวละครและการเล่าเรื่องที่ไม่ยึดติดกับสูตรสำเร็จ ทำให้บทวิเคราะห์ทางสื่อและบทวิจารณ์ในนิตยสารภาพยนตร์พูดถึงกันมาก ในฐานะแฟนซีรีส์รุ่นหนึ่ง ฉันมักจับตาดูการตอบรับจากเทศกาลภาพยนตร์นอกและบทความเชิงวิชาการที่ลงรายละเอียดเรื่องธีมกับบริบทสังคม ผลงานที่ถูกยกย่องมักมีฉากภาพนิ่งที่สวยงาม เทคนิคการตัดต่อที่กล้าทดลอง และเพลงประกอบที่เสริมอารมณ์ฉากได้อย่างลงตัว ซึ่งคุณค่าพวกนี้ไม่ค่อยเห็นในซีรี่ส์แนวคอมเมดี้หรือโรแมนติกตอนจบเร็ว ตัวอย่างที่ผมชอบนำมาเปรียบเทียบเมื่อพูดถึงงานสร้างคุณภาพสูงคือ 'Bangkok Breaking' หรือแม้แต่ซีรีส์ต่างประเทศที่มีความเป็นศิลปะสูง เพราะมันช่วยให้เห็นว่าผู้กำกับไทยเริ่มกล้าทดลองและผู้ชมพร้อมรับการเล่าเรื่องที่ซับซ้อน สรุปความคิดเฉพาะตัวก็คือ แม้จะไม่มีชื่อเดียวที่ครองใจทุกคน แต่ถาวรที่สุดในแง่คำวิจารณ์มาจากซีรีส์ที่กล้าเล่นกับรูปแบบและประเด็นสังคม—งานแบบนี้มักถูกนักวิจารณ์ยกย่องมากที่สุด และเป็นสิ่งที่ฉันคิดว่าจะยกระดับมาตรฐานการเล่าเรื่องของวงการได้อย่างชัดเจน

พูดตรงๆเลย ชื่อที่โดดเด่นสุดในแง่ยอดวิวออนไลน์และการรับรู้ทั่วโลกคงต้องยกให้ '2gether: The Series' ที่ออกฉายเมื่อปี 2020 เพราะความเป็นไวรัลของมันไม่ได้จำกัดแค่ในประเทศไทยเท่านั้น แต่ข้ามพรมแดนไปไกลจนทำให้คนจากหลายประเทศตามดูกันอย่างกว้างขวางและพูดถึงบนโซเชียลมีเดียอย่างต่อเนื่อง เหตุผลที่ซีรีส์นี้มียอดคนดูสูงมากเป็นเพราะองค์ประกอบหลายอย่างลงตัว ทั้งเคมีของนักแสดงที่จับใจ เพลงประกอบที่ติดหู สตอรี่ที่เรียบง่ายแต่ให้ความฟิน และการปล่อยคลิปย่อยบนแพลตฟอร์มต่างๆ ที่ทำให้คนใหม่ๆ เข้าถึงได้ง่าย ฉันยังเห็นความบูมของแฟนแคม อีเวนต์ออนไลน์ และฟีเจอร์สื่อสารแฟนคลับที่ช่วยยืดอายุความนิยม ทำให้ยอดวิวรวมจากยูทูบ ไลฟ์สตรีม และแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งรวมกันแล้วสูงมากจริงๆ ในมุมมองที่กว้างขึ้น ต้องไม่ลืมว่ามีซีรีส์วัยรุ่นรักไทยเรื่องอื่นๆ ที่เคยสร้างสถิติและมีอิทธิพลสูงมากเช่นกัน ตัวอย่างเช่น 'Hormones' ซึ่งเป็นซีรีส์วัยรุ่นแนววัยรุ่นทั่วไปที่ออกฉายก่อนหน้านั้นและทำลายกรอบเดิมของทีวีไทยด้วยเรตติ้งในประเทศและการพูดถึงในสังคม ทำให้มันกลายเป็นหนึ่งในผลงานที่คนไทยหลายคนเคยดูพร้อมกันทางทีวี ในขณะที่ซีรีส์แนวคู่รักชาย-ชายอย่าง 'SOTUS: The Series' และ 'Love by Chance' ก็เป็นจุดเริ่มต้นของกระแสที่ต่อเนื่องจนมีฐานแฟนต่างชาติ ส่วนซีรีส์ยุคหลังอย่าง 'Bad Buddy' ก็มีแฟนคลับหนาแน่นและยอดวิวสูงบนยูทูบกับ Netflix แข่งขันกันได้สูสีขึ้น ปัจจัยที่ต่างกันคือบางเรื่องประสบความสำเร็จมากบนแพลตฟอร์มดิจิทัลและโซเชียล ในขณะที่บางเรื่องสร้างเลขเรตติ้งทีวีที่สูงในช่วงฉายสด ทั้งสองแบบสะท้อนความนิยมแต่ต่างบริบทกัน ท้ายที่สุดแล้ว ถาต้องฟันธงแบบคะแนนเดียวคงยาก เพราะคำว่า "มียอดคนดูมากที่สุด" ขึ้นกับการวัดมาตรวัดที่ใช้ หากนับยอดวิวออนไลน์รวมทั่วโลกและผลกระทบบนโซเชียลมีเดีย '2gether: The Series' มักถูกพูดถึงเป็นอันดับต้นๆ แต่ถานับเรตติ้งทีวีในช่วงฉายสดหรืออิทธิพลเชิงวัฒนธรรมภายในประเทศผลงานอย่าง 'Hormones' ก็มีความหมายมาก ฉันรู้สึกว่าไม่ว่าซีรีส์เรื่องไหนที่ทำยอดสูง มันสะท้อนถึงพลังของคอนเทนต์ไทยที่จะเชื่อมต่อผู้ชมทั้งในประเทศและนอกประเทศได้จริง ซึ่งทำให้การเป็นแฟนซีรีส์ไทยในยุคนี้ตื่นเต้นทุกครั้งที่มีผลงานใหม่ๆ โผล่มาแล้วกลายเป็นไวรัล

มีซีรีส์หนึ่งที่แฟนๆ มักจะผลัดกันแนะนำเมื่อพูดถึงกระแสในปีนี้คือ 'Bad Buddy' — เรื่องที่ทำให้ฉันหัวเราะและหายใจไม่ทั่วท้องพร้อมกัน ฉากเปิดของเรื่องไม่ได้อลังการแต่ดึงความสนใจได้ตั้งแต่เสี้ยววินาทีแรก และความน่ารักของการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหลักทำให้ผู้ชมอยากตามต่อจนจบ ตอนจังหวะตลกจะมากระชากเสียงหัวเราะ ส่วนฉากเงียบๆ กลับสามารถบีบอารมณ์ได้ลึกกว่าที่คาด ฉันชอบที่มันไม่พยายามยัดประเด็นหนักๆ ให้รู้สึกบังคับ แต่กลับส่งข้อความเกี่ยวกับการยอมรับและการเติบโตได้อย่างละมุน พอนึกถึงภาพรวมของซีรีส์นี้ ฉันมักจะจดจำเคมีของนักแสดงและซาวด์แทร็กที่ติดหู ทั้งสองสิ่งช่วยยกระดับโมเมนต์สำคัญและทำให้การดูซ้ำมีความสุขแม้จะรู้แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น สรุปแบบสบายๆ คือถ้าต้องการเริ่มจากเรื่องที่กระแสแรง ดูง่าย และยังให้ความอบอุ่นใจพร้อมจุดให้พูดคุย 'Bad Buddy' เป็นตัวเลือกที่ดี จะดูคนเดียวหรือชวนเพื่อนก็ได้บรรยากาศต่างกันไป แต่รับรองว่ามีช็อตที่ทำให้ยิ้มไม่หยุดแน่นอน

บนเวทีการพูดคุยของแฟนๆ ในไทย ซีรีส์ที่คนพูดถึงฉากเซ็กส์มากที่สุดคงหนีไม่พ้น 'Game of Thrones' — ไม่ใช่แค่เพราะฉากเปลือยหรือความถี่ของฉาก แต่เพราะมันผสมกับพลัง อำนาจ และความรุนแรงจนกลายเป็นประเด็นถกเถียงแบบสาธารณะ ผมดูตอนที่มันออกอากาศครั้งแรกและจำได้ว่าโซเชียลมีเดียบ้านเราระเบิดทั้งมีม ทั้งคอมเมนต์วิจารณ์ถึงความจำเป็นของฉากเหล่านั้นกับการเล่าเรื่อง นอกจากจะมีฉากที่เป็นที่พูดถึงอย่างเช่นเรื่องความสัมพันธ์ต้องห้ามระหว่าง 'Jaime' กับ 'Cersei' และฉากรุนแรงที่เกี่ยวกับตัวละครหญิงบางคน เช่นเหตุการณ์กับตัวละครของ Sansa และ Ramsay ที่ทำให้คนตั้งคำถามเรื่องการนำเสนอความรุนแรงทางเพศแล้ว ยังมีฉากที่กลายเป็นวัฒนธรรมป็อป เช่น 'walk of shame' ของ Cersei ที่ถูกพูดถึงทั้งในมุมของการลงโทษและการใช้ร่างกายเป็นเครื่องมือบอกเล่าอำนาจ ซึ่งทำให้คนไทยโฟกัสทั้งแง่ศิลปะและจริยธรรมไปพร้อมกัน มุมมองผมคือความดังของฉากพวกนี้มาจากส่วนผสมที่ลงตัวระหว่างการเล่าเรื่องหนักหน่วงกับการเข้าถึงของสื่อสมัยนั้น เมื่อคนไทยเริ่มดูผ่านแพลตฟอร์มสตรีมมิ่ง การถกเถียงก็ขยายไปถึงการเซ็นเซอร์ การให้เรตติ้ง และผลกระทบต่อการผลิตซีรีส์ท้องถิ่น เจ้าของบ้านหลายคนหยิบประเด็นเหล่านี้มาเป็นบทเรียน บางคนบอกว่ามันทำให้ซีรีส์มีความสมจริงและกล้าเล่า ขณะที่บางคนมองว่าเป็นการยั่วยุโดยไม่จำเป็น สุดท้ายสำหรับผมมันเป็นซีรีส์ที่เปิดหน้าต่างให้คนไทยได้คุยเรื่องเพศ ความยินยอม และการเล่าเรื่องผ่านฉากเซ็กส์อย่างจริงจัง — ไม่ใช่แค่แฉะหรือเป็นเรื่องส่วนตัวเท่านั้น

ฉากหนึ่งที่ยังติดตาฉันจาก 'ดวงใจฮาแบ็ค' คือช่วงที่ฮาแบ็คยืนกลางสายฝนรอใครสักคน—ฉากนี้ไม่ใช่แค่ป๊ะกับคนรักแล้วร้องไห้ แต่เป็นการถ่ายทำที่ใช้แสง เสียง และคำแปลซับไทยร่วมกันจนหัวใจพังในทางที่ดีมาก ฉันชอบรายละเอียดเล็กๆ ในซับไทยตรงที่เลือกถ่ายทอดน้ำเสียงไม่เพียงแค่คำพูด เช่น การแปลวลีสั้นๆ ให้กลายเป็นน้ำเสียงอ่อนโยนแทนการแปลแบบตรงตัว ทำให้บทสนทนาใต้ฝนมีความเป็นมนุษย์ขึ้น บวกกับดนตรีออร์เคสตราที่ค่อยๆ แทรกมาเมื่อตอนคนสองคนห่างกันแค่ปลายคาง—ฉากมันสะเทือนเพราะเห็นรายละเอียดพวกนี้มากกว่าโครงเรื่องใหญ่ พอฉากจบด้วยการโคลสช็อตที่มือหนึ่งยื่นมา ฉันรู้สึกว่าซับไทยทำหน้าที่เหมือนเป็นสะพานเชื่อมอารมณ์ให้คนดูเข้าใจแรงจูงใจที่ไม่ถูกพูดตรงๆ บางครั้งคำเดียวในซับก็พาให้ฉากดูหนักแน่นขึ้นกว่าต้นฉบับ และนั่นแหละคือสาเหตุที่ฉากใต้ฝนกลายเป็นฉากที่คนพูดถึงบ่อยๆ—มันทั้งโหยหา ทั้งปลอบประโลมในคราวเดียว

ช่วงนี้กระแสละครไทยปีนี้ดูจะเน้นไปที่พล็อตที่เข้มข้นและงานโปรดักชั่นที่ฉูดฉาดขึ้นมากกว่าปีที่ผ่านมา ซึ่งทำให้ผู้ชมรุ่นกลางถึงรุ่นใหญ่หันกลับมานั่งจับจอรอฉากพีคกันอีกครั้ง ฉันชอบสังเกตว่าละครแนวประวัติศาสตร์-โรแมนติกได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เพราะให้ทั้งความอลังการของฉากและชุด รวมถึงเรื่องราวที่คนดูสามารถจินตนาการร่วมได้ง่าย ตัวอย่างที่สะท้อนเทรนด์นี้คือ 'Bupphesanniwat' ที่แม้จะเป็นผลงานจากปีที่แล้ว ๆ แต่กระแสแบบย้อนยุคยังส่งอิทธิพลมาถึงผลงานใหม่ ๆ ที่ออกฉายในปีนี้ ทำให้หลายเรื่องพยายามผสมความเป็นดราม่าโรแมนติกกับมุมการเมืองหรือประวัติศาสตร์เพื่อเพิ่มน้ำหนักอารมณ์ มุมมองอีกด้านคือคนดูรุ่นใหม่ที่เน้นการดูผ่านแพลตฟอร์มสตรีมมิ่ง ทำให้บรรดาละครสั้นหรือละครที่เน้นฟอร์แมตย่อย ๆ ได้พื้นที่มากขึ้น ในกลุ่มนี้แนว BL และโรแมนติกคอมเมดี้ยังคงฮิตต่อเนื่อง—ฉากที่แฟน ๆ ชื่นชอบมักเป็นฉากเล็ก ๆ ที่คัตติ้งมาสวยและสามารถแชร์เป็นคลิปสั้นบนโซเชียลได้ไว ตัวอย่างที่เคยจุดกระแสและยังถูกหยิบยกเป็นมาตรฐานคือ 'KinnPorsche' ซึ่งชี้ให้เห็นว่าการผสมระหว่างเคมีนักแสดงและสไตล์การเล่าเรื่องที่ทันสมัยสามารถสร้างแฟนคลับเหนียวแน่นได้อย่างรวดเร็ว นอกจากนั้น ฉันสังเกตว่าละครครอบครัวและสืบสวนสอบสวนแบบมินิซีรีส์เริ่มกลับมาได้รับความนิยมด้วยเหตุผลสองประการ: คนดูอยากได้เนื้อหาที่จบไวและกระชับ และสตรีมมิ่งช่วยให้ผู้ผลิตกล้าเสี่ยงกับพล็อตที่เข้มข้นกว่าเดิม ผลลัพธ์คือปีนี้จะเห็นความหลากหลายของสไตล์มากขึ้น—จากความโรแมนติกในชุดย้อนยุค ไปจนถึงซีรีส์ลึกลับจบในไม่กี่ตอน สิ่งที่สำคัญคือผู้ชมเลือกวิธีการเสพมากขึ้น ทำให้ละครไทยมีพื้นที่ทดลองแนวใหม่ ๆ ได้เยอะ ฉันก็เลยตื่นเต้นที่จะเห็นว่าปีหน้าจะมีอะไรมาเซอร์ไพรส์อีกต่อไป