ครูจะสอนนิสิตด้วยคติประจําใจ ฮาๆ อย่างไรให้จดจำ?

เมื่อความซวยของฝาแฝด 'จ้าน' กับ 'จ๋าย' นักศึกษาปีสาม คณะวิศวะฯ ผลการเรียนตกฮวบ ได้เกรด D วิชาภาษาอังกฤษ จนแม่บังคับให้ไปติวกับ 'ณิชา' ยัยเจ๊ปากจัด พี่สาวข้างบ้านในวัยเด็กที่พวกเขาไม่ชอบขี้หน้า แต่ไม่คิดเลยว่าพอกลับมาเจอกันอีกที เธอเปลี่ยนไปมาก เธอไม่ใช่เด็กสาวตัวอ้วนฉุหุ่นกะละมังความจุร้อยลิตรอย่างเมื่อก่อนแล้ว แถมยังน่ารักจนสองหนุ่มหลงหัวปักหัวปำ แย่งกันจีบ หาวิธีเข้าหาด้วยข้ออ้างต่างๆ นานา มาลุ้นกันค่ะว่า คุณติวเตอร์สาวจะรอดจากเงื้อมมือของสองหนุ่มฝาแฝดตัวแสบไปได้ไหม และเจ้าแฝดจะได้จัดเธออย่างที่วางแผนกันไว้หรือเปล่า คำเตือน : นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาแบบ 3p (ชายสองหญิงหนึ่ง) โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านอย่างสูง

ก่อนถึงเวลายื่นคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัย สาวสวยประจำห้องผู้มีฐานะเป็นถึงลูกสาวมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งก็พูดขึ้นมาว่า เธอสามารถทำให้เพื่อนทั้งห้องสอบติดจุฬาฯได้ “พ่อแม่ฉันบริจาคตึกให้มหาลัยไปตั้งหลายหลัง แค่ฝากพวกนายเข้าเรียนน่ะเรื่องจิ๊บจ้อย” คะแนนของเพื่อนส่วนใหญ่ในห้องห่างไกลจากมหาวิทยาลัยจุฬาฯอยู่มากโข แต่พวกเขากลับเชื่อคำพูดของสาวสวยประจำห้องอย่างสนิทใจ ยอมสละสิทธิ์การยื่นคะแนน แล้วรอพึ่งเส้นสายของสาวสวยประจำห้องเพื่อเข้ามหาลัย ชาติที่แล้ว ฉันรู้ว่าคำพูดของสาวสวยประจำห้องเชื่อถือไม่ได้ จึงรีบเกลี้ยกล่อมไม่ให้พวกเขาทิ้งสิทธิ์ยื่นคะแนน ให้เตรียมแผนสำรองเอาไว้ แถมยังไล่โทรศัพท์ไปแจ้งผู้ปกครองของพวกเขาเรียงคน แต่เรื่องนี้กลับทำให้สาวสวยประจำห้องโกรธจัด เธอเยาะเย้ยว่าฉันมันพวกยาจกที่ไม่เข้าใจกฎเกณฑ์ของสังคมชั้นสูง และกำลังทำลายอนาคตของเพื่อนทั้งห้อง แฟนหนุ่มก็ด่าทอฉันด้วยความโกรธว่าขี้อิจฉาเกินไป “ฉันว่าเธอมันก็แค่อิจฉาที่บ้านซาซารวย ทนไม่ได้ที่พวกเราจะได้ไปเรียนจุฬาฯกันหมด เธอก็แค่เรียนเก่งแล้วไง พยายามให้ตายทั้งชาติก็เทียบไม่ได้กับสมบัติที่บ้านเขาสั่งสมมาตั้งสามชั่วโคตรหรอก!” เห็นแก่ความเป็นเพื่อนร่วมชั้นมาสามปี ฉันเลยไม่อยากถือสาหาความ ก่อนถึงเส้นตายพอเห็นว่าพวกเขายังคงไม่ยื่นคะแนน ฉันก็รีบแจ้งตำรวจทันที และได้กระชากหน้ากากเปิดโปงตัวตนจอมปลอมของสาวสวยประจำห้อง สาวสวยประจำห้องถูกสังคมรุมประณามด่าทออย่างหนัก จนสิ้นหวังกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย เพื่อนร่วมชั้นต่างก็พากันบอกว่าเธอสมควรตายแล้ว และขอบคุณที่ฉันช่วยกอบกู้อนาคตของพวกเขาเอาไว้ แต่ในงานเลี้ยงรุ่นอำลาของห้อง แฟนหนุ่มกลับวางยาพิษในเครื่องดื่มของฉัน เพื่อนทั้งห้องต่างก็ยืนมองฉันดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดด้วยสายตาเย็นชา “พวกเราอย่างมากก็แค่ไม่ได้เรียนมหาลัย แต่สิ่งที่ซาซาเสียไปคือชีวิตเลยนะ!” เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็ได้กลับมาในวันที่สาวสวยประจำห้องโอ้อวดว่าตัวเองสามารถใช้เส้นสายได้

สองเด็กสาววัยกำลังอยากรู้อยากลอง ที่ต้อง มาใกล้ชิดกับติวเตอร์หนุ่มสุดหล่อ (และสุดหื่นด้วย) การเรียนวิชาหลักจึงกลายเป็นเรื่องรอง เพราะสองสาวเว้าวอน อยากจะให้เขา ติววิชาเสริมซะงั้น ความจริงแล้ว มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนัก สำหรับ ติวเตอร์รูปหล่อ

ความบังเอิญที่เขาได้เข้ามาช่วยเธอไว้ แต่เธอก็หาเขาไม่เจอ ถ้ามีโอกาสอีกครั้ง เธอก็อยากที่จะขอบคุณเขา จนกระทั่งมาเจอกันในคณะเดียวกัน ทำให้เธอได้รู้จักเขามากขึ้น

"ครูคะ... มีอะไรแข็งๆ ดันหนูอยู่ข้างล่างเหรอ?" ในสนามฝึกขับรถของมหา'ลัย ผมกำลังสอนรุ่นน้องปีหนึ่งหน้าใสขับรถ ใครจะไปคิดว่ารุ่นน้องที่ดูใสซื่อคนนี้จะแต่งตัววาบหวิว แถมยังเอ่ยปากขอลงมานั่งบนตัก ให้ผมจับมือสอนเธอแบบแนบชิด ตลอดทาง ผมต้องสะกดกลั้นความต้องการเอาไว้และตั้งใจสอนเธออย่างจริงจัง พยายามทำเป็นไม่สนใจในจังหวะที่เธอแกล้งเบียดเสียดถูไถร่างกายเข้าหาอย่างตั้งใจบ้างไม่ตั้งใจบ้าง แต่แล้วจู่ๆ เธอก็เผลอปล่อยคลัตช์เร็วเกินไปจนเครื่องยนต์ดับ ตัวรถกระตุกและสั่นไหวอย่างรุนแรง ร่างของเธอทรุดฮวบลงมาทับตรงระหว่างขาของผมอย่างจัง จนส่วนนั้นกระแทกเข้ากับจุดกึ่งกลางความเป็นสาวของเธอพอดี และเธอสวมเพียงกระโปรงสั้นกุด โดยมีเพียงกางเกงในตัวบางเฉียบกั้นกลางไว้เท่านั้น

ผมยิ้มพูดแบบขำแล้วตบตักตัวเองให้เธอขยับมานั่งที่ตักผม เธอมองเหมือนลังเลแต่ก็ลุกขึ้นมานั่งบนตัก คงอยากได้คนปลอบใจแต่ผมไม่ใช่พี่ชายที่แสนดีในซีรีย์เกาหลีหรอกนะ ... ...... กาแฟ(หัวใจ)สูตรนี้ให้เธอคนเดียว สถานะ/เพื่อน/รัก ออฟฟิศร้อน ฝึกบทรัก Breath ลมหายใจในฤดูรัก