รุ่นพี่คนนี้พ่อของลูก Novels & Stories

ปู่เสนอ แต่คนเป็นพ่อไม่รอให้ลูกขอ “รอบนี้ภูเขากับทะเลยังไปกับพ่อแม่ไม่ได้นะลูก เดี๋ยวคราวหน้าพ่อจะพาไปใหม่” “ทำไมล่ะคับ”

"แต่พี่เป็นพ่อของลูกนะ ใครจะปล่อยให้ลำบากกันล่ะ" "ใช่เหรอคะ... คุณมั่นใจได้ยังไงว่าตัวเองเป็นพ่อของลูก DNA ก็ยังไม่ได้ตรวจ"

อุมาพรเอ่ยเรียกลูกสาวคนเล็กของตัวเองขึ้น "คะ?" ดวงตากลมโตก็หันไปมองหน้าคนเป็นแม่สีหน้าสงสัย "พ่อหนุ่มคนนี้น่ะ...แค่รุ่นพี่เราจริงเหรอ" ทันทีที่หญิงวัยกลางคนถามจบ ร่างบางที่นั่งอยู่ก็นิ่งค่อย ๆ ตอบกลับน้ำเสียงพยายามเป็นปกติ

"หน้าเหมือนกันขนาดนี้เลยหรอเนี่ย คนไหนน่านฟ้า คนไหนเหนือเมฆล่ะครับ จะแยกกันออกหรอ" เขาเงยหน้าขึ้นถามพี่ชายคนที่สามที่เป็นพ่อของเด็กแฝดที่แสนน่ารักนี้

ไรพ่อพอให้กลับผมก็กลับ "น่ารักน่าชังจริงๆ ว่าแต่จะให้พ่อแทนตัวเองว่าอะไรปู่หรือตาดี" "ยังไงก็ได้ค่ะเพราะถึงยังไงเจ้าตัวน้อยก็เป็นหลานของคุณพ่ออยู่ดี" นั่นคือบทสนทนาระหว่างพ่อกับพี่สาวผม พอผมเดินเข้าไปใกล้ๆก็เห็นว่าพี่สาวผมกำลังอุ้มเด็กทารกอยู่ในอ้อมแขนโดยมีพ่อผมนั่งอย ู่ข้างๆคอยหยอกล้อกับเด็กน้อยที่นอนยิ้มหวานอยู่ ทำไมน่ารักจังวะผมคิดในใจ แต่อีกหนึ่งคำถามก็คือเด็กคนนี้คือลูกใคร

นี่เป็นไปได้อย่างไร! “เสด็จพ่อ ลูกไม่รู้เรื่องทั้งหมดนี้ ไม่เกี่ยวข้องกับลูกจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ!”

"พ่อจะทำแบบนี้กับผมไม่ได้ ถึงยังไงผมก็เป็นลูกของพ่อ" "นับตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไปผู้ชายคนนี้ไม่ใช่ลูกของฉันอีก" "ไพลิน.. ไพลินช่วยพูดกับพ่อให้พี่หน่อยสิ"

“นี่แค่น้ำย่อย คลอดเมื่อไหร่พ่อมีของขวัญไว้ต้อนรับหลานชายอีกเยอะ” “พ่อพี่เป็นคนเห่อหลาน นี่พี่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าพ่อพี่มีที่ดินเยอะขนาดนี้”

เพลิงชี้ไปที่รูปเด็กตัวเล็ก "ใช่ค่า แล้วคนนี้ก็คือแม่ของน้องส่วนคนนี้เป็นพ่อของน้องค่า" "น้อง...คิดถึงพ่อเหรอครับ" เขาถามลูกด้วยน้ำเสียงเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด

หรือเขาไม่ควรโกรธผู้ชายคนนี้ ถึงยังไงก็เป็นป่าป๊าของเขา ระหว่างคิดอย่างลังเล ไคล์เดนกลับโพลงคำพูดที่ไม่น่าให้อภัยออกมา “เด็กคนนี้เป็นลูกของเจ้าเหรอ แล้วพ่อของเด็ก...ท่านพี่เคอร์ติสหรือท่านพี่เจซซี่” (ห๊ะ!?)