ฉากไหนใน กรงกรรม Ep 10 ทำให้คนดูสะเทือนใจที่สุด?

เพราะความแค้นที่มีต่อครอบครัวเธอ ทำให้เขาขังเธอเอาไว้ และใช้ร่างกายเย้ายวนนั้นเป็นเครื่องระบายอารมณ์

ตอนที่ใบแจ้งผลสอบเอ็นทรานส์ส่งมาถึง ฉันไม่สบายไข้สูงจนลุกจากเตียงไม่ไหวกะทันหัน น้องสาวที่ช่วยฉันไปรับใบแจ้งผลสอบถูกลักพาตัวระหว่างทาง ไม่รู้ชะตากรรมเป็นอย่างไร พ่อแม่โกรธแค้นฉันเข้ากระดูกดำ หลังจากที่ฉีกใบแจ้งผลสอบของฉันจะขาดกระจุยกระจาย ก็บังคบให้ฉันเลิกเรียน และเข้าทำงานในโรงงาน ตอนหลัง ฉันถูกลักพาตัวเช่นกัน หลังจากที่หนีเอาตัวรอดมาได้หวุดหวิด ฉันได้ซ่อนตัวในโรงงานร้างและส่งข้อความขอความช่วยเหลือจากพวกเขา พ่อโทรเข้ามา ตะคอกฉันด้วยความโมโหโดยที่ไม่ได้สนใจเลย "สวีจือจือ แกยังเป็นคนอยู่หรือเปล่าห๊ะ ถึงได้โทรมาล้อเล่นแบบนี้กับพวกฉันในวันครบรอบจากไปของเนี่ยนเนี่ยน" "แกรู้หรือเปล่าว่าฉันกับแม่แกหวังว่าแกน่าจะเป็นคนที่ตายในตอนนั้นมากแค่ไหน" จนวินาทีสุดท้ายก่อนที่ฉันจะตาย เสียงที่ดังอยู่ข้างหูฉันก็ยังคงเป็นคำแช่งด่าของพวกเขา ฉันถูกทำให้กลายเป็นมนุษย์หมู* ถูกทารุณทรมานจนตาย และศพถูกทิ้งไว้ในท่อน้ำเน่า 3 วันเต็มๆ *มนุษย์หมู คือการลงโทษในยุคโบราณ โดยนำคนมาโกนผม ตัดลิ้น ตัดแขนขา ควักลูกตาจนเหลือแค่โพรง รมควันจนหูหนวก และจับไปโยนลงบ่อส้วมจนเนื้อหนังเลอะเทะ แม้แต่พ่อที่เป็นแพทย์นิติเวชที่ทรงคุณวุฒิที่สุดก็ยังจำฉันไม่ได้ และตอนที่น้องสาวพาไอละอ่อนที่หนีตามกันไปในตอนนั้นกลับมาที่บ้าน ก็เป็นตอนที่พ่อเพิ่งใช้เทคนิคคืนสภาพของฉัน พวกเขาคุกเข่าและร้องไห้อยู่ตรงหน้าร่างศพที่เน่าเปื่อยจนแยกไม่ออกของฉันจนหมดสติไป

เขาแค้นที่เธอทำร้ายหัวใจเขาอย่างไม่ใยดี เมื่อถึงวันเอาคืนเขาจะขังเธอไว้ในกรงสวาทให้เธอได้เจ็บปวดทรมานมากกว่าที่เขาเคยได้รับ

ตอนที่คนร้ายกำลังทรมานฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม พ่อที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านสืบสวนกับแม่ที่เป็นหัวหน้านิติเวช กำลังอยู่เป็นเพื่อนน้องชายอย่างกู้เป่ยที่ไปแข่งอยู่พอดี คนร้ายที่เคยถูกพ่อจับได้มาก่อน ทำเพื่อแก้แค้น หลังจากมันตัดลิ้นของฉัน ก็ใช้มือถือของฉันโทรหาพ่อ พ่อพูดแค่ประโยคเดียวก็วางสายไปทันที “ไม่ว่าแกจะมีเรื่องอะไร วันนี้การแข่งขันของน้องชายสำคัญที่สุด！” คนร้ายหัวเราะเยาะอยู่ในใจ “ดูเหมือนฉันจะจับตัวผิดซะแล้ว ฉันยังนึกว่าพวกเขารักลูกแท้ ๆ มากกว่านี้เสียอีก！” ตอนที่ตำรวจมาถึงที่เกิดเหตุ พ่อกับแม่ตกใจกับสภาพศพอันน่าเวทนา และด่าทอความโหดเหี้ยมของฆาตกรอย่างเดือดดาล แต่พวกเขากลับจำไม่ได้ว่า คนที่ตายอย่างน่าอนาถขนาดนี้ ก็คือลูกชายแท้ ๆ ของตัวเอง

เมื่อฟูมิโกะและเก็นได้รับคำภารกิจให้มาจัดการกับพวกเงาปีศาจที่หลุดออกมาจากหีบที่โรงพยาบาลร้างแห่งหนึ่ง....งานนี้พวกเขาจะเอาชีวิตรอดไปได้หรือไม่?

วันที่สามหลังจากฉันตาย ซูสือเยี่ยนก็ได้รับสายโทรศัพท์ยืนยันศพ เขาโอบผู้หญิงอยู่ในอ้อมแขนพูดอย่างไม่ใส่ใจ “ตายแล้วก็ตายไปสิ เผาแล้วค่อยโทรบอกผม” ร่างของฉันถูกส่งเข้าเตาเผา พอกลายเป็นเถ้ากระดูกแล้ว เจ้าหน้าที่ก็โทรศัพท์หาซูสือเยี่ยนอีกครั้ง เขาจิ๊ปากด้วยความหงุดหงิด “รู้แล้วน่า จะไปเดี๋ยวนี้แหละ”