ดีไซเนอร์ไทยคนไหนออกแบบ กี่ เพ้า ที่เป็นที่นิยม?

ช่วงนี้เทรนด์ 'ชุดนอนไม่ได้นอน' ที่ใช้ลูกไม้ในเมืองไทยมีความหลากหลายและกล้าขึ้นมากกว่าที่คิด ฉันชอบเห็นการผสมผสานระหว่างความหวานแบบวินเทจกับสไตล์โมเดิร์น—เช่นการเอาเลเยอร์ลูกไม้แบบ Chantilly บนซิลลูเอ็ตทรงสลิปเดรส ให้ความโปร่งแบบเซ็กซี่แต่คงความละมุนของผ้าไว้ ด้านโทนสี กลุ่มดีไซเนอร์ชั้นนำอย่าง Sretsis มักดึงพาเลตต์พาสเทลอ่อน ๆ มาใช้ ขณะที่ Disaya จะเล่นกับลูกไม้ที่มีงานปักละเอียดเพิ่มความหรู โครงเสื้อเห็นชัดว่าเน้นการตัดต่อให้เข้ากับรูปร่าง ไม่ใช่แค่แปะลูกไม้ลงไปเฉย ๆ ฉันถูกใจการใช้ลูกไม้ขอบฟันปลา (scalloped edge) และ eyelash lace ที่ขอบเพื่อให้เห็นรายละเอียดเวลาเคลื่อนไหว สรุปคือ เทรนด์ตอนนี้เน้นความหลายหน้าที่—ใส่นอนก็ได้ ใส่ออกงานหรือแมตช์กับเบลเซอร์หนา ๆ ก็ยังดูเลิศ เหล่านี้ทำให้แฟชั่นนอนไม่ได้นอนของไทยมีความเป็นตัวตนและพร้อมออกไปโชว์นอกบ้านได้จริง ๆ

ปีนี้มีชุดอาบายาสุดหรูโผล่มาหลายเวอร์ชันจนเลือกไม่ถูก ฉันมองว่ามันไม่ใช่เรื่องของดีไซเนอร์คนเดียว แต่เป็นการโคจรของรันเวย์ตะวันออกกลางกับเทคนิคโอตกูตูร์จากฝั่งยุโรป หลายคนพูดถึงงานที่ผสมผสานการปักมือกับผ้าไหมหนัก ๆ — ในแวดวงโอตกูตูร์ ดีไซเนอร์อย่าง Elie Saab ก็เป็นชื่อที่มักจะถูกยกมาบ่อย ๆ เมื่อพูดถึงผลงานที่ให้ความงามหรูและความประณีตแบบอาหรับ ฉันชอบรายละเอียดแบบนั้น เพราะมันทำให้ชุดอาบายาดูไม่ใช่แค่เสื้อผ้าศักดิ์สิทธิ์ แต่กลายเป็นงานศิลป์ที่สวมใส่ได้ ทั้งการเล่นเลเยอร์ การตัดเย็บเข้ารูป และการเลือกสีที่คุมโทน ทำให้บรรดาชุดอาบายาสุดหรูปีนี้มีมิติและความทันสมัยมากขึ้น โดยรวมแล้วฉันคิดว่าปีนี้คือปีของการทดลองระหว่างมรดกทางวัฒนธรรมและฝีมือระดับสูง — ถ้าอยากรู้ว่าแบรนด์ไหนเป็นคนออกแบบโดยตรง ลองสังเกตป้ายแคมเปญหรือคัตเอาท์ของชิ้นงาน เพราะคอลเล็กชันหรู ๆ มักลงเครดิตชัดเจน และสไตล์เฉพาะตัวจะบอกได้ว่ามาจากสตูดิโอไหน จะบอกว่าฉันตื่นเต้นกับทิศทางนี้ก็ไม่ผิดนัก

งั้นมาคุยเรื่องเบื้องหลังชุดกี่เพ้ากันหน่อย — ส่วนใหญ่แล้วคนที่ออกแบบกี่เพ้าให้ละครไม่ใช่แค่นักออกแบบคนเดียว แต่เป็นทีมที่ทำงานประสานกัน ฉันเห็นการทำงานแบบนี้บ่อย ๆ: นักออกแบบเครื่องแต่งกายหลักจะวางคอนเซ็ปต์ภาพรวม ทั้งโทนสี ผ้าพื้น และลักษณะการตัด แล้วส่งต่อให้ช่างแบบ (pattern maker) และช่างตัดเย็บทำชิ้นต้นแบบ หลังจากนั้นจะมีการฟิตซ้ำหลายรอบจนกว่าจะเข้าทรงเข้าตัวละครจริง ๆ ในหลายโปรดักชัน ชุดกี่เพ้าจะยังต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง เช่น คนตัดผ้าโบราณที่รู้จักการปักมือหรือช่างปักลาย เพื่อให้ลายและเทคนิคออกมามีมิติ เห็นได้ชัดเวลาดูงานอย่าง 'In the Mood for Love' ที่ชุดกี่เพ้ากลายเป็นส่วนสำคัญของตัวละครและอารมณ์ ฉันมักคิดว่าคนออกแบบชุดต้องทำงานร่วมกับผู้กำกับและนักแสดงอย่างใกล้ชิด เพื่อให้ชุดเล่าเรื่องร่วมกับการแสดง ไม่ใช่แค่สวยอย่างเดียว ถาอยากรู้ชื่อคนที่ออกแบบจริง ๆ ให้สังเกตเครดิตตอนท้ายรายการหรือหน้าเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของละคร เพราะมักจะระบุเป็น "ออกแบบเครื่องแต่งกาย" หรือ "คอสตูม" นอกจากนั้นในยุคโซเชียลมีเดีย ผู้จัดหรือนักแสดงมักแท็กทีมงานที่รับผิดชอบชุดไว้ในภาพเบื้องหลัง ทำให้ตามหาได้ง่ายขึ้น — ส่วนตัวแล้วฉันชอบสังเกตงานปักและการเลือกผ้าเป็นหลัก เพราะนั่นแหละที่บอกสไตล์ของผู้ออกแบบได้ชัดที่สุด

ฉันตื่นเต้นกับกี่เพ้าในปีนี้เพราะมันถูกตีความใหม่จนรู้สึกสดชื่นกว่าเดิมมาก กี่เพ้าปีนี้ไม่ได้ยืนอยู่แค่บนความงามแบบดั้งเดิม แต่ถูกนำไปไล่เล่นกับซิลูเอตต์และวัสดุหลายรูปแบบ เริ่มจากความยาวที่หลากหลาย — มีทั้งมินิ ลองก์ และความยาวมิดีที่เป็นทางเลือกยอดนิยม ทำให้ไม่ว่าจะใครก็หาแบบที่ใส่ได้จริงในชีวิตประจำวัน อีกหนึ่งเทรนด์ที่เห็นชัดคือการผสมผสานสไตล์ตะวันตกกับเสื้อผ้าจีน เช่นการตัดเย็บแบบสูทที่ใส่กับคอจีน หรือการใส่กี่เพ้าทับเสื้อคอเต่ากลับกลายเป็นลุคชิคๆ ที่หยิบใส่ได้ง่าย เนื้อผ้าและแพทเทิร์นก็มีการทดลองเยอะ ผ้าซาตินยังคงได้รับความนิยม แต่ผ้าทอหนา โมเสก และผ้าลูกไม้ก็มาแรง พิมพ์ลายดิจิทัลให้รายละเอียดลายดอกไม้หรือกราฟิกสมัยใหม่ ส่วนงานปักละเอียดยังคงอยู่ในคอลเล็กชันพิเศษของแบรนด์ใหญ่ๆ อย่าง 'Shanghai Tang' ที่หยิบมาผสมกับตัดต่อสมัยใหม่ อีกเทรนด์ที่ฉันชอบคือการใส่รองเท้าสนีกเกอร์กับกี่เพ้า ให้ความรู้สึกแปลกแต่ลงตัว เหมาะกับคนที่อยากแต่งกายไม่เป็นทางการแต่ยังมีความเป็นเอกลักษณ์ ท้ายสุด ความยืดหยุ่นในการแต่งกายคือสิ่งที่ทำให้กี่เพ้าปีนี้น่าสนใจมากขึ้น ใส่ไปงานเลี้ยงก็ได้ ใส่ไปเดินเล่นก็ได้ และยังเปิดพื้นที่ให้ผู้คนสร้างสรรค์สไตล์ของตัวเองได้เต็มที่ นี่แหละที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าเทรนด์กี่เพ้าปีนี้ไม่ได้เป็นแค่แฟชั่นชั่วคราว แต่น่าจะอยู่ต่อไปอีกหลายฤดูกาล

นี่แหละคือรายชื่อนักเตะจากกิมนาเซียที่ผมอยากให้แฟนไทยได้รู้จัก — คนเหล่านี้ช่วยวาดภาพนิสัยของสโมสรให้ชัดเจนกว่าคำอธิบายใด ๆ กิมนาเซียไม่ใช่แค่าสโมสรเล็ก ๆ ในอาร์เจนตินาเท่านั้น แต่มันเป็นโรงเรียนคนทำบอลที่ให้ดาวรุ่งและบุคลิกแบบสู้ชีวิตแก่แฟนบอล ผมอยากเริ่มจากคนที่เป็นสะพานเชื่อมอดีตกับปัจจุบัน อย่าง 'Guillermo Barros Schelotto' ที่เริ่มต้นเส้นทางโปรกับกิมนาเซียก่อนจะกลายเป็นขวัญใจที่บอกว่าความสามารถแบบลุยและมีเทคนิคเฉพาะตัวก็เกิดจากการเติบโตในสนามเล็ก ๆ นี่เอง เขาเล่นรุก มีความครีเอทีฟ และพอไปไกลก็ยังมีกลิ่นอายจากโรงเรียนกิมนาเซียอยู่ในสไตล์การเล่น อีกคนที่ผมชื่นชมคือ 'Lucas Licht' — แบบอย่างของความจงรักภักดีในยุคที่ผู้เล่นย้ายกันเร็ว เขาเล่นแบ็กซ้ายมานานและเป็นตัวแทนความมุ่งมั่นของแฟนท้องถิ่น การดูเขาไม่ใช่แค่ดูทักษะ แต่ดูความทุ่มเทที่ทำให้สนามกิมนาเซียมีเอกลักษณ์ ส่วนคนที่แฟนสมัยใหม่มักพูดถึงคือ 'Brahian Alemán' ผู้คุมจังหวะเกมกลางสนาม มีลูกนิ่งและการจ่ายบอลที่ทำให้เกมต่อเนื่องได้ดี เขาเข้ามาเติมชีวิตชีวาให้ทีมในยุคที่ต้องการผู้นำในแดนกลาง สุดท้ายต้องพูดถึงบุคลิกที่ทำให้คนทั่วโลกหันมามองกิมนาเซีย — นั่นคือช่วงที่ 'Diego Maradona' เข้ามามีบทบาท แม้ว่าบทบาทนั้นจะเป็นโค้ช แต่ผลกระทบทางอารมณ์และการดึงความสนใจจากสังคมฟุตบอลโลกคือสิ่งที่แฟนไทยน่าจะเคยเห็นในข่าว การได้รู้จักนักเตะหลักของกิมนาเซียพร้อมกับเรื่องราวพวกนี้จะทำให้การดูแมตช์ไม่ใช่แค่ผล แต่เป็นการเข้าใจประวัติศาสตร์และหัวใจของทีม ถ้าอยากลงลึก ผมแนะนำให้เริ่มจากช็อตการเล่นของแต่ละคน ดูการวางบอลของ Alemán มุมการเติมเกมของ Licht และคลิปสมัย Guillermo ยังเล่น — มันจะให้ภาพของกิมนาเซียมากกว่าตารางคะแนนเทียบชั้นไหน ๆ

การเปรียบเทียบ 'กี่เพ้า' กับเดรสคอจีนเป็นการสำรวจที่ทั้งน่าสนุกและละเอียดอ่อน เพราะผมมองว่าทั้งสองคำนี้มักถูกใช้สลับกัน แต่จริง ๆ แล้วมีแกนต่างกันชัดเจนที่ช่วยให้เลือกใส่ได้เหมาะกับโอกาสและรูปร่าง ผมเริ่มจากประเด็นรูปทรงก่อน: 'กี่เพ้า' แบบดั้งเดิมมักตัดเข้ารูปอย่างชัดเจน เน้นเอวและสะโพก มีการตัดไหล่เฉพาะ ตำแหน่งกระดุมมักขวางอกหรือด้านหน้าแบบหมุดผ้า (frog buttons) และคอสูงแบบคอจีนหรือคอแมนดาริน บางรุ่นมีผ่าข้างสูงเพื่อให้เคลื่อนไหวสะดวกและเพิ่มความเซ็กซี่ ขณะที่คำว่าเดรสคอจีนในบริบทร่วมสมัยมักหมายถึงเดรสที่มีคอแบบจีน (คอสูงเล็กน้อยหรือคอยืน) แต่รูปทรงโดยรวมอาจเป็นเอไลน์ เชิ้ตเดรส หรือตัดทรงหลวมกว่า ใช้วิธีปิดซิปสมัยใหม่แทนกระดุมผ้า ผ้าที่ยอดนิยมของกี่เพ้าคือผ้าไหมทอลายจีบ หรือผ้าผสมที่มีลวดลายจีนโบราณ ในขณะที่เดรสคอจีนอาจใช้ฝ้าย ลินิน หรือผ้าชีฟอง ทำให้อารมณ์ชุดเปลี่ยนจากหรูหราเป็นลำลองได้ เมื่อเลือกสวมจริง ๆ ผมให้ความสำคัญกับความสวมใส่และบริบท ถ้าต้องไปร่วมงานเลี้ยงค่ำ ๆ หรือถ่ายรูปสไตล์วินเทจ 'กี่เพ้า' ที่เข้ารูปและใช้ผ้าเงาจะให้ภาพทรงพลังและมีเสน่ห์แบบวินเทจเหมือนฉากในภาพยนตร์อย่าง 'In the Mood for Love' แต่ถ้าต้องการลุคที่ใช้งานง่ายในชีวิตประจำวันหรือจะใส่ไปทำงาน เดรสคอจีนทรงหลวมจะตอบโจทย์มากกว่า ผมมักแนะนำให้ลองพิจารณา: ความยาวกระโปรง (มินิ มิดี้ แม็กซี่), การผ่าข้างหรือเปล่า, และการปิดคอแบบไหนจะสบายคอเวลานั่ง หากต้องการความเป็นทางการเพิ่มเครื่องประดับเรียบ ๆ รองเท้าส้นสูงปานกลางและผมเกล้าต่ำจะช่วยยกระดับกี่เพ้า ส่วนเดรสคอจีนสไตล์ร่วมสมัยสามารถจับคู่รองเท้าสนีกเกอร์หรือมินิมอลแซนเดิลแล้วดูชิคได้ สุดท้ายผมมองว่าการเลือกขึ้นอยู่กับสิ่งที่อยากสื่อ—ความเป็นเอกลักษณ์โบราณหรือความผสมผสานร่วมสมัย—และอย่าเสียดายการตัดเย็บที่พอดีตัว เพราะมันทำให้ชุดทั้งสองมีพลังต่างกันไปตามโอกาส

ฉากบนสะพานช่วงกลางเรื่องเป็นจุดที่ผมเห็นการเปลี่ยนบทบาทของกี้เพ้าอย่างชัดเจนที่สุด: จากผู้หญิงที่เคยทำตามเหตุผลและแรงกดดัน กลายเป็นคนที่เลือกเส้นทางของตัวเองอย่างเด็ดขาด。 ผมมองว่าการจัดองค์ประกอบในฉากนี้ทำหน้าที่เป็นภาษาภาพที่ให้คนดูรับรู้การเปลี่ยนแปลง ไม่ใช่แค่คำพูดเดียวหรือการกระทำเพียงครั้งเดียว กล้องเริ่มจากช็อตกว้างที่จับภาพความเปราะบางของเธอท่ามกลางฝนและไฟถนน แล้วค่อยๆ ซูมเข้าไปที่ดวงตาจนเห็นความนิ่งเฉียบ—ความนิ่งที่ต่างจากความสั่นไหวในครึ่งชั่วโมงแรกของหนัง เครื่องแต่งกายที่เธอใส่ยังเป็นตัวบอกเล่า: เสื้อผ้าที่แนบตัวมากขึ้นและสีที่ทึบขึ้น เหมือนเป็นเสื้อเกราะเล็กๆ ที่เตือนว่าครั้งนี้เธอไม่ได้ปฏิบัติตามบทบาทเดิมอีกแล้ว ดนตรีพื้นหลังถูกลดทอนให้เหลือเพียงจังหวะเบาๆ ซึ่งทำให้คำพูดสั้นๆ ของเธอมีน้ำหนักกว่าเดิม เส้นผมที่เปียกและหยดน้ำที่ไหลในฉากกลายเป็นสัญลักษณ์การล้างอดีตก่อนจะก้าวข้ามไปอีกฝั่งของสะพาน ครั้งนี้ความเปลี่ยนแปลงไม่ได้เกิดจากการตะโกนหรือฉากต่อสู้อลังการ แต่เป็นการเลือกในช็อตที่เรียบง่ายและเฉียบขาด ฉากนี้ทำให้ความหมายของตัวละครพลิกจากรองไปสู่แกนกลางของเรื่องราวในมุมมองของผม และยังเป็นสัญญาณให้เรื่องเดินหน้าสู่บทสรุปที่ต่างไปจากที่คาดไว้ การตัดต่อที่ตามมาหลังฉากสะพานยังย้ำผลลัพธ์—การตัดไปยังฉากที่ผู้คนเริ่มปฏิบัติต่อเธอแตกต่างออกไป แสดงให้เห็นว่าการเปลี่ยนบทบาทของกี้เพ้าไม่ใช่เรื่องภายในเท่านั้น แต่นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างของพลอตด้วย เรื่องนี้ทำให้ผมคิดถึงภาพการเล่าเรื่องที่คล้ายกับฉากเปลี่ยนผ่านในหนังอย่าง 'In the Mood for Love' ที่ใช้รายละเอียดเล็กๆ ในการสื่อสารการตัดสินใจใหญ่ๆ แม้ฉากจะเรียบง่าย แต่น้ำหนักและการเรียงลำดับช็อตทำให้มันกลายเป็นหนึ่งในโมเมนต์ที่ติดตรึงใจที่สุดในหนังเรื่องนี้

กี่เพ้าดีอย่างหนึ่งคือสามารถเล่นกับเส้นเอวและสัดส่วนได้อย่างชาญฉลาด — ฉันชอบมองว่ามันเป็นเครื่องแต่งกายที่ช่วยเล่าเรื่องรูปร่างของคนใส่ได้ชัดเจน ฉันมักจะแยกคนใส่กี่เพ้าเป็นกลุ่มใหญ่ๆ แบบนาฬิกาทราย, ลูกแพร์, แอปเปิ้ล และตรง (ทรงกล่อง) สำหรับคนที่มีสัดส่วนนาฬิกาทราย กี่เพ้าทรงเข้ารูปที่เน้นเอวจะงามสุด เลือกผ้าที่มีน้ำหนักกลางๆ เช่น ผ้าไหมซาตินหรือผ้าคอตตอนทิ้งตัวเล็กน้อย เพื่อให้เส้นคอดชัดขึ้น ด้านคอเสื้อแบบวีหรือคอจีนที่ไม่สูงเกินไปช่วยขยายความสมดุลระหว่างไหล่กับสะโพก คนรูปร่างลูกแพร์จะได้ประโยชน์จากกี่เพ้าที่ตัดช่วงบนมีรายละเอียด เช่น ปักหรือพิมพ์ลายเล็กๆ เพื่อดึงสายตาขึ้นบน ไหล่ที่มีดีไซน์เล็กน้อยหรือแขนพองก็ช่วยให้สัดส่วนดูสมดุลมากขึ้น ส่วนกระโปรงถ้าทรงเอเล็กๆ จะช่วยกลบสะโพกได้โดยไม่ทำให้ดูบวม กับคนที่มีรูปร่างแอปเปิ้ล ฉันแนะนำกี่เพ้าทรงตรงหรือที่มีผ้าคาดเอวใต้อกเล็กๆ เพื่อเน้นแนวตั้งของลำตัว ผ้าที่เบาและมีพลีทเล็กน้อยสามารถสร้างความยาวให้ลำตัวดูเรียวขึ้น สุดท้ายกับทรงตรงหรือแอธเลติก การใช้ลายแนวตั้งหรือคอป้านช่วยสร้างมิติแล้วทำให้ภาพรวมของร่างกายดูอ่อนโยนขึ้นกว่าทรงกล่องล้วนๆ

พูดตรง ๆ ว่าตอนนี้คนที่แฟนหนังผีไทยออนไลน์มักจะพูดถึงบ่อย ๆ คือกลุ่มที่มีประวัติการรับบทสยองหรือมีภาพจำจากหนังผีคลาสสิก ผมมักจะเล่าว่า 'อนันดา เอเวอริงแฮม' ยังคงถูกยกมาเป็นชื่อแรกๆ เสมอ เพราะภาพจำจาก 'Shutter' มันติดตาคนดูรุ่นต่างๆ ถึงแม้ผลงานใหม่ๆ จะไม่ได้ออกมาทุกปี แต่พลังของงานเก่าๆ ทำให้ชื่อเขายังคงถูกใช้เป็นมาตรฐานเมื่อคนอยากพูดเรื่องหนังผีไทย อีกคนที่ผมชอบชวนคุยคือนักแสดงที่กลายเป็นใบหน้าใหม่จากแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งอย่าง 'The Medium' — การแสดงที่เข้มข้นของนักแสดงหลักทำให้หลายคนหันมาสนใจชื่อที่ไม่คุ้นมาก่อน การเห็นนักแสดงหน้าใหม่รับบทหนักและถูกพูดถึงในสังคมออนไลน์ มันสร้างกระแสให้คนตามผลงานต่อ นอกจากนี้ ดาราแนวคอมเมดี้-สยองที่ข้ามมาเล่นหนังผีแล้วได้รับผลตอบรับดีอย่าง 'มาริโอ้ เมาเร่อ' และ 'ใหม่ ดาวิกา' ก็ยังมีแฟนคลับเหนียวแน่น พวกเขาเป็นกรณีของคนดังที่พอได้เล่นหนังผีแล้วเพิ่มมิติให้กับภาพลักษณ์ ทำให้คนอยากดูผลงานใหม่ของพวกเขาในแนวนี้บนแพลตฟอร์มออนไลน์ด้วย โดยรวมแล้ว ผมคิดว่าเทรนด์ตอนนี้คือการผสมกันระหว่างคนที่มีชื่อเสียงจากผลงานคลาสสิกกับคนหน้าใหม่จากสตรีมมิ่ง—สองกลุ่มนี้ผลักดันกันไปมาและทำให้รายชื่อที่ถูกพูดถึงเปลี่ยนแปลงตามกระแสคอนเทนต์ ถ้าอยากรู้ว่าใครมาแรงสุดจริง ๆ ให้ดูยอดวิวและคอมเมนต์จากคนดู เพราะนั่นมักบอกได้ว่าใครกำลังเป็นที่นิยมในช่วงนั้น

นี่แหละคือโอกาสทองที่ทำให้วัฒนธรรมไทยกับความน่ารักของการ์ตูนมาบรรจบกันอย่างสร้างสรรค์ ฉันมักมองเห็นภาพเสื้อผ้าที่ตัดเย็บจากผ้าชุมชน แต่มีสัดส่วนที่เล่นมุมมองแบบตัวการ์ตูน—เอวสูง แขนพอง หรือชายกระโปรงทำเป็นชั้น ๆ เหมือนสไตล์มังงะ ซึ่งทำให้ชุดไทยเดิมดูสดใสขึ้นและเข้าถึงคนรุ่นใหม่ได้ง่ายขึ้น การสานต่อเทรนด์นี้สำหรับฉันไม่ได้หมายถึงการเปลี่ยนลวดลายดั้งเดิมเป็นของตลก แต่คือการเคารพองค์ประกอบ เช่น ลายทอง ลายลูกไม้ หรือลายจิตรลดา แล้วเอาวิธีการตัดเย็บสมัยใหม่มาผสม เช่น การใช้ผ้าพลีท ผ้าตาข่าย หรือการเล่นสีพาสเทลที่ได้แรงบันดาลใจจากโทนสีการ์ตูน ผลลัพธ์คือชุดที่ยังคงจิตวิญญาณไทย แต่ขยับไปอยู่บนไลฟ์สไตล์สตรีทแฟชั่น ผมยังเชื่อว่าการร่วมงานกับนักวาดการ์ตูนหรือคอสเพลเยอร์จะช่วยผลักดันเทรนด์ได้เร็วขึ้น การออกแบบคอลเล็กชันขนาดเล็กที่เล่าเรื่องผ่านตัวละครสั้น ๆ จัดโชว์ในงานเทศกาลหรือคอนเวนชัน จะช่วยให้คนเห็นว่าชุดไทยสามารถเป็นแฟชั่นสนุก ๆ ได้ โดยไม่ทำให้ศิลป์ดั้งเดิมถูกลดคุณค่า ปิดท้ายด้วยความตื่นเต้นว่าเทรนด์นี้ถ้าเดินไปอย่างตั้งใจ จะเป็นสะพานเท่ ๆ ระหว่างมรดกและความเป็นปัจจุบัน