การเริ่มต้นจากตัวละครหลักของเรื่อง '
selina's' ทำให้ฉันหลงใหลได้ง่าย ๆ เพราะ Selina เองเป็นแกนกลางที่มีความอบอุ่นแต่ซับซ้อน เธอเป็นเจ้าของร้านกาแฟชื่อเดียวกับเรื่อง รวบรวมทั้งความฝันที่ถูกเลื่อนและความสามารถพิเศษแบบเล็ก ๆ ที่ทำให้เรื่องเดินไปได้—เธออ่านความทรงจำผ่านรสชาติของอาหารและเครื่องดื่มได้ นี่ไม่ใช่แค่ลูกเล่นแฟนตาซี แต่เป็นเครื่องมือในการเชื่อมคนในชุมชนให้ใกล้ชิดกันขึ้น บทบาทของเธอคือคนที่เก็บความลับและช่วยเยียวยา บทบาทนี้ผลักดันเนื้อเรื่องไปสู่ธีมหลักเรื่องการไถ่บาป การยอมรับอดีต และการสร้างบ้านใหม่ในที่เดิม
ในแวดวงตัวละครสนับสนุน Kaito เป็นหัวหน้าบาริสต้าและเพื่อนสนิทที่คอยตัดสินใจเฉียบขาด เขามีอดีตที่ซับซ้อนเกี่ยวกับครอบครัวและเลือกงานที่ร้านเป็นพื้นที่ปลอดภัย บทบาทของเขาคือพาร์ทเนอร์ทางอารมณ์ของ Selina ที่ช่วยดึงเธอออกจากความลังเลและเป็นคนที่ลงมือแก้ปัญหา ฉากที่เขาตั้งใจเรียนรู้สูตรกาแฟใหม่ ๆ เพื่อปลอบลูกค้าคนหนึ่งบอกเลยว่าอบอุ่น เห็นความตั้งใจของตัวละครอื่น ๆ ได้ชัดขึ้น Mira เพื่อนสมัยเด็กของ Selina เป็นคนทำขนมในร้าน เธอปะทะความคิดแบบเสรีกับ Selina เสมอ ทำให้เกิดมุมเถียงกันเกี่ยวกับความเสี่ยงและความปลอดภัย ขณะที่ Dr. Elias ผู้เฒ่าเพื่อนบ้านทำหน้าที่เป็นผู้เก็บความลับทางประวัติศาสตร์ของเมืองและเป็นที่ปรึกษาเชิงสัญลักษณ์ เขาช่วยเปิดเผยเรื่องราวที่เชื่อมโยงอดีตของ Selina กับชุมชน
ฝ่ายตรงข้ามในเรื่องไม่ได้เป็นวายร้ายสองมิติเต็มตัว Rowan คือผู้พัฒนาที่หวังซื้อที่ดินเพื่อสร้างโครงการใหญ่ เขาเป็นตัวแทนของการเปลี่ยนแปลงและความขัดแย้งเชิงค่านิยม แต่เมื่อเรื่องดำเนินไปก็เปิดเผยมุมมองและปมส่วนตัวของเขา ทำให้การปะทะเป็นไปในรูปแบบที่ละเอียดอ่อนมากขึ้น ตัวละครรองอย่าง Hana แม่ค้าตลาดประจำร้านและเด็กสาวชื่อ Yu ที่เติบโตมาในร้านก็มีบทบาทเล็ก ๆ แต่สำคัญในการสะท้อนผลกระทบที่ Selina มีต่อผู้คน เรื่องราวเล็ก ๆ เหล่านี้สร้างเครือข่ายของความสัมพันธ์และทำให้ทุกฉากรู้สึกเป็นชีวิตจริง
พล็อตของ 'selina's' ขับเคลื่อนโดยไดนามิกของตัวละครทั้งหกนี้ซึ่งสลับกันเป็นศูนย์กลางในแต่ละตอน ทำให้ไม่ใช่แค่เรื่องของ Selina คนเดียว แต่เป็นเรื่องของชุมชน ทั้งการยอมรับตัวเอง การให้อภัย และการสร้างพื้นที่ปลอดภัยให้ผู้อื่นอ่านแล้วจะนึกถึงความอบอุ่นแบบเดียวกับ 'Barakamon' หรือการค้นหาตัวตนแบบ 'Kiki's Delivery Service' แต่มีรสอ่อนหวานเฉพาะตัว ฉันหลงไหลในวิธีที่ตัวละครแต่ละคนมีบทบาทชัดเจน—บางคนทำหน้าที่เป็นกระจก เงา หรือแรงกระตุ้นให้ Selina ต้องตัดสินใจ—และฉากที่ชวนให้ฉันวางใจได้ว่าทุกคนในเรื่องมีเหตุผลในการกระทำของตัวเอง ทำให้เรื่องนี้ทั้งละมุน ทั้งมีความขมในจังหวะที่พอเหมาะ ฉันรู้สึกว่าตัวละครแต่ละตัวทำให้ร้านเล็ก ๆ แห่งนี้เป็นบ้านจริง ๆ มากกว่าแค่เวทีของเรื่องหนึ่งเรื่อง