ตู่ ภพธร เคยร่วมงานคอลแลบกับศิลปินคนใดบ้าง

รายชื่อศิลปินที่เติ้ลธนพลเคยร่วมงานด้วยไม่ได้มีเพียงแบบเดียว แต่เป็นเหมือนเครือข่ายของงานเพลง งานแสดง และโปรเจ็กต์พิเศษที่ผมติดตามมาอย่างใกล้ชิด ผมค่อนข้างชอบดูว่าศิลปินไทยยุคนี้จะข้ามแนวร่วมมือกันอย่างไร เติ้ลมักไปปรากฏตัวในรูปแบบต่าง ๆ — ทั้งการร้องเพลงประกวดร่วมในซิงเกิลของศิลปินคนอื่น, การขึ้นเวทีในคอนเสิร์ตร่วม, และการมีส่วนในเพลงประกอบละครหรือซีรีส์ที่ใช้เสียงร้องของศิลปินหลากสไตล์ งานลักษณะนี้ทำให้ชื่อของเติ้ลไปโผล่กับศิลปินจากสังกัดและแนวเพลงที่ต่างกัน ทั้งวงป๊อป อินดี้ ฮิปฮอป และลูกทุ่งร่วมสมัย ซึ่งผมคิดว่านี่คือเสน่ห์: เขาไม่ยึดติดกับแนวเดียว การไปขึ้นโชว์ร่วมรายการพิเศษหรือเทศกาลดนตรีก็เป็นอีกช่องทางที่ผมเห็นเติ้ลร่วมงานกับศิลปินคนอื่นบ่อย ๆ เช่นเดียวกับโปรเจ็กต์การกุศลหรือซิงเกิลพิเศษที่ชวนศิลปินหลายคนมาทำงานร่วมกัน ผมชอบดูช่วงที่เขาร้องคู่บนเวทีเพราะเคมีเพลงจะเปลี่ยนไปตามคนที่ร่วมด้วย ทำให้แต่ละการร่วมงานมีเอกลักษณ์ และยังเป็นโอกาสให้เติ้ลทดลองสไตล์ใหม่ ๆ กันอีกด้วย

ต้องบอกว่าคู่หูที่เด่นที่สุดของเขาคือ 'G-Dragon' — ความเคมีของสองคนนี้ชัดจนกลายเป็นโปรเจกต์แยกในชื่อ 'GD&TOP' ซึ่งปล่อยอัลบั้มเต็มในปี 2010 ที่มีเพลงอย่าง 'High High' และ 'Knock Out' ที่ฉันฟังแล้วยังยิ้มได้ทุกครั้ง ในฐานะแฟนเพลงรุ่นเก๋า ฉันชอบฟังงานของพวกเขาเพราะมันผสมความเป็นฮิพฮอพกับป๊อปแบบที่ทั้งคู่เติมเต็มกันได้ดี เสียงแร็ปหนักของ T.O.P ถูกขยับให้มีมิติด้วยท่วงทำนองและการโปรดิวซ์ของ G-Dragon ทำให้โปรเจกต์นี้กลายเป็นหนึ่งในความทรงจำสำคัญของวงการเคป็อพยุคนั้น

วินาทีนั้นเสียงร้องของบูมเรียกความสนใจผมได้เหมือนคนคุยเล่นที่ทักเพื่อนเก่าในผับเดียวกัน ผมเติบโตมากับเพลงไทยยุคใหม่ เลยจดจำได้ว่า บูม ธราธรเคยร่วมงานกับศิลปินที่หลากหลายทั้งแนวป็อป อินดี้ และโปรดิวเซอร์หน้าใหม่ เช่นร่วมร้องหรือทำเพลงกับ 'The TOYS' ในโปรเจ็กต์ที่เน้นเสียงร้องโทนอ่อนโยนผสมอิเล็กทรอนิกส์ ทำให้เพลงมีมิติมากขึ้น อีกงานหนึ่งที่ผมชอบคือการที่เขาทำงานกับ 'Stamp' ในการแต่งเพลงร่วมกัน ท่อนฮุกของบูมกับการเรียบเรียงของ Stamp ช่วยขับเนื้อหาให้คนฟังเข้าถึงอารมณ์เพลงได้ทันที ช่วงเวลาที่ได้ฟังคอนเสิร์ตสดเห็นบูมขึ้นเวทีกับนักแต่งเพลงรุ่นเก๋าอย่าง 'Boyd Kosiyabong' ด้วยกัน ทำให้รู้สึกว่าเขาไม่ยึดติดกับแนวดนตรีเดียวและเปิดรับการทดลองอยู่เสมอ เพลงที่ออกมากลายเป็นจุดเชื่อมระหว่างผู้ฟังรุ่นใหม่กับคนฟังรุ่นเก่าได้อย่างไม่น่าเชื่อ ความหลากหลายแบบนี้แหละที่ทำให้ติดตามผลงานของบูมต่อไปได้ไม่มีเบื่อ

ชื่อ 'กิตติศักดิ์' ปรากฏอยู่ในเครดิตของงานดนตรีหลายประเภท และในมุมที่ผมติดตามจะเห็นว่าเขามักร่วมงานกับทั้งนักร้องหลัก นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ฝั่งสตูดิโอ โดยเฉพาะงานที่มีการผสมแนวดนตรีพื้นบ้านกับป็อปสมัยใหม่ ผมนึกภาพว่าเขาเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่ช่วยปรับเมโลดี้หรือเรียบเรียงเสียงประสาน ซึ่งทำให้เพลงมีเอกลักษณ์ขึ้นอย่างชัดเจน การทำงานลักษณะนี้มักจะเห็นการจับคู่กับศิลปินที่ต้องการเสียงที่มีความเป็นท้องถิ่นหรือกลิ่นอายวินเทจ ทั้งนี้ผมเคยสังเกตว่าในคอนเสิร์ตใหญ่หรือโปรเจกต์พิเศษ ชื่อของ 'กิตติศักดิ์' โผล่ขึ้นร่วมกับนักร้องที่มีภาพลักษณ์หลากหลาย ตั้งแต่แนวโฟล์กไปจนถึงป็อปร่วมสมัย นั่นทำให้เขาเป็นคนที่สะดวกจะทำงานข้ามแนว และโดยส่วนตัวผมชอบวิธีที่งานออกมามีรสชาติแบบผสมผสานโดยไม่ขัดกัน

รายชื่อโปรดิวเซอร์ที่มิกุได้ร่วมงานด้วยบางทีก็เหมือนแผนที่ที่เต็มไปด้วยเพลงฮิตและจังหวะที่คุ้นหู ด้วยความที่ผมเป็นแฟนเก่า ผมชอบพูดถึงงานของ 'livetune' (kz) เพราะเพลงอย่าง 'Tell Your World' ไม่ใช่แค่เป็นเพลงประจำวงการ แต่ยังกลายเป็นสะพานเชื่อมระหว่างโลกดิจิทัลกับคนทั่วไปผ่านโฆษณาและแคมเปญต่าง ๆ ทำให้มิกุเดินออกมานอกชุมชนโวคาลอยด์ได้จริงจัง นอกจากนั้น ก็มีผลงานของ ryo จาก 'supercell' ที่ช่วยผลักดันเพลงอย่าง 'Melt' เข้าสู่ความนิยมวงกว้าง ทำให้ผมรู้สึกว่ามิกุไม่ได้เป็นแค่ปรากฏการณ์อินเทอร์เน็ต แต่เป็นไอคอนทางเพลงยุคใหม่ DECO27 กับ wowaka ก็เติมสีสันให้มิกุมากมาย ทั้งสองคนมีสไตล์การเขียนที่แตกต่าง จับจังหวะอารมณ์คนฟังได้เฉียบและทำให้คาแร็กเตอร์เสียงของมิกุดูมีมิติขึ้นจริง ๆ

ชื่อของ 'ธนนท์ จำเริญ พิง' ไม่ค่อยโผล่ในรายการเครดิตงานของศิลปินระดับประเทศที่เป็นที่รู้จักอย่างชัดเจน แต่จากมุมมองแฟนเพลงที่ติดตามผลงานแบบละเอียด ฉันมองว่าเขาน่าจะมีบทบาทร่วมงานในวงการเพลงท้องถิ่นและงานอีเวนต์มากกว่าเป็นการจับคู่กับซูเปอร์สตาร์คนใดคนหนึ่งโดยตรง ในฐานะคนที่ชอบสังเกตไลน์อัพคอนเสิร์ตและเครดิตอัลบั้ม ฉันเห็นกรณีของศิลปินหลายคนที่ทำงานเป็นนักดนตรีประจำคอนเสิร์ตหรือโปรดิวเซอร์ให้ศิลปินอิสระ โดยไม่มีการโปรโมตว่าเป็นการร่วมงานกับคนดังระดับบนสุด ดังนั้นการไม่เห็นชื่อร่วมงานกับคนดังในสื่อหลักไม่ได้แปลว่าไม่มีผลงานร่วมเลย มันแค่แสดงว่าเส้นทางการร่วมงานของเขาอาจเน้นงานแบ็กสเตจ เวิร์กช็อป หรือการแสดงคู่ในงานเทศกาลที่เน้นชุมชนมากกว่า ส่วนตัวแล้วฉันชอบติดตามคนที่ทำงานประเภทนี้ เพราะมักได้เห็นมุมที่ไม่ถูกสื่อหลักจับจ้อง และถ้าใครอยากรู้รายละเอียด ลิสต์เครดิตของอีเวนต์หรือวิดีโอการแสดงสดมักเป็นแหล่งข้อมูลที่ชัดเจนกว่า — สรุปคือ แม้จะยังไม่เห็นชื่อศิลปินดังคู่ขับชัดเจน แต่เส้นทางการร่วมงานของเขาก็น่าสนใจในแบบที่คนรักดนตรีท้องถิ่นจะชื่นชม

แฟนเพลงคนหนึ่งชอบสังเกตจุดเชื่อมโยงระหว่างวงซิลกับศิลปินคนอื่น ๆ และอยากเล่าให้ฟังว่าการร่วมงานของพวกเขาค่อนข้างหลากหลาย บ่อยครั้งที่ผมเห็นวงซิลชวนศิลปินอินดี้มาแจมในซิงเกิลทดลอง เช่น นักร้องโซลเสียงอบอุ่นอย่างซินดี้ ที่เคยขึ้นบันทึกเสียงด้วยกัน ทำให้เพลงได้มิติทางเสียงใหม่ ๆ และยังมีการทำงานร่วมกับแร็ปเปอร์แนวทดลองอย่างทีป ที่เติมท่อนพูดชวนคิดลงไป ทำให้เพลงมีพลังแบบไม่คาดคิด นอกจากการบันทึกสตูดิโอ วงซิลยังร่วมงานกับวงร็อกอินดี้อย่าง Blue Lamp ในทัวร์เล็ก ๆ และรับโปรดิวเซอร์อิสระอย่างพีคมาช่วยปรับซาวด์บางเพลง เรื่องราวแบบนี้ทำให้ผมรู้สึกว่าพวกเขาพร้อมทดลองและเปิดรับเสียงใหม่ ๆ อยู่เสมอ

บอกตามตรง ฉันมองว่าในเชิงผลงานเพลงระดับเป็นทางการ ลู่หานยังไม่มีการร่วมงานกับศิลปินไทยที่เป็นที่รู้จักในรูปแบบการออกซิงเกิ้ลหรืออัลบั้มร่วมกันอย่างชัดเจน ฐานะแฟนเพลงที่ติดตามข่าวสารเอเชียตะวันออก ฉันสังเกตว่าลู่หานมุ่งไปที่ตลาดจีนและงานในต่างประเทศที่เน้นชัดเจน ทำให้โอกาสในการทำเพลงร่วมกับศิลปินไทยน้อยลง แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับวงการบันเทิงไทยเลย เขาเคยมาเยือนประเทศไทยเพื่อจัดแฟนมีตและงานอีเวนต์ ซึ่งงานประเภทนี้มักมีการพบปะกับศิลปินท้องถิ่นหรือการแสดงบนเวทีร่วมกันบ้างในบางครั้ง แต่สิ่งนั้นต่างจากการร่วมงานในสตูดิโอหรือการออกเพลงร่วมกันอย่างเป็นทางการ ฉันว่าถ้าศิลปินไทยกับลู่หานได้ร่วมโปรเจกต์จริง ๆ คงเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นและสร้างสรรค์มากทีเดียว