ทรานฟอเมอร์ จะมีซีรีส์ทีวีภาคใหม่ออกเมื่อไหร่?

วันที่ฉายไทยของ 'Transformers: Rise of the Beasts' คือ 8 มิถุนายน 2023. หลังจากที่ข่าวโปรโมทเริ่มออกมา โรงภาพยนตร์ในเมืองก็เต็มไปด้วยโปสเตอร์หุ่นยนต์และภาพโปรโมชัน ฉันไปดูรอบเปิดวันแรกกับเพื่อนกลุ่มเดียวที่ยังเป็นแฟนรุ่นเก๋า บรรยากาศในโรงมีทั้งคนที่มาดูเพราะอยากเห็นฉากแอ็กชันและคนที่มาดูเพราะความคิดถึงตัวละครจากการ์ตูนยุคเด็ก ๆ ความประทับใจส่วนตัวมาจากการผสมระหว่างความใหญ่โตของฉากแอ็กชันกับการคืนชีพของสายพันธุ์ใหม่อย่าง Maximals ฉากต่อสู้และเอฟเฟกต์ทำให้เสียงกรีดกรายของที่นั่งและเสียงฮือฮาจากคนในโรงเป็นเรื่องปกติ พูดง่าย ๆ ว่าการได้ดูบนจอใหญ่วันนั้นทำให้ความทรงจำกับของเล่นในวัยเด็กกลับมาชัดและสนุกกว่าที่คิด ลงจากโรงมาแล้วยังคุยกันถึงฉากโปรดทั้งคืน

นับรวมตั้งแต่หนังโรงไปจนถึงซีรีส์ทีวีและหนังสั้นทั้งหมด ผมสรุปตัวเลขแบบแบ่งหมวดไว้ชัดเจนแล้ว: ผลงานหลักที่นับรวมได้มีทั้งหมด 38 ภาค ผมแบ่งเป็นหมวดดังนี้: ภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชันฉายโรง 7 เรื่อง (เช่น 'Transformers' 2007 เป็นจุดเริ่มที่คนทั่วไปรู้จัก) กับภาพยนตร์แอนิเมชันฉายโรงอีก 1 เรื่อง ('The Transformers: The Movie' 1986) ส่วนซีรีส์ทีวีหลัก ๆ ที่นับรวมมีราว 22 ซีรีส์จากยุค G1 ไปจนถึงงานสมัยใหม่ และหนังสั้น/โอวียะหรือเว็บช็อตต่าง ๆ ประมาณ 8 เรื่อง เมื่อรวมทั้งหมดจะได้ตัวเลข 38 ภาค การนับแบบนี้ผมเน้นรวมทั้งงานฉายโรง งานซีรีส์ทีวีทั้งแบบโชว์ยาวและมินิซีรีส์ รวมถึง OVA หรือเว็บมินิช็อตที่ผลิตขึ้นเป็นตอนสั้นแยกต่างหากด้วย เพราะแฟรนไชส์นี้แพร่หลายไปหลายแพลตฟอร์ม การนับแบบรวมจึงสะท้อนภาพรวมของแฟรนไชส์ได้ดีพอสมควร — เป็นตัวเลขที่ทำให้เห็นว่าทรานฟอร์เมอร์ไม่ใช่แค่หนังชุดเดียว แต่มันเป็นเครือข่ายผลงานยาว ๆ ที่กระจายตัวทั้งจอใหญ่และจอเล็ก

ฉันรู้สึกตื่นเต้นกับเส้นเรื่องของแฟรนไชส์นี้เสมอ แล้วพอพูดถึงภาคล่าสุดที่คนทั่วไปมักถามถึง มุมมองของฉันคือควรแยกสองสายเวลาออกจากกัน ถ้าพูดถึงภาพยนตร์ที่ออกมาแล้วและถูกเรียกว่า 'ล่าสุด' โดยหลายคนในช่วงหลัง ข้อสรุปที่ชัดเจนคือภาพยนตร์เรื่องนั้นต่อเนื่องจาก 'Bumblebee' (2018) — กล่าวคือภาคที่มีบรรยากาศเป็นมิตรกับตัวละคร และเป็นการเริ่มต้นเส้นใหม่ของจักรวาล ภาพยนตร์ที่ตามมาได้นำแนวคิดจาก 'Bumblebee' ขยายต่อ ทั้งเรื่องโทนที่เป็นมิตรกับครอบครัว การวางตัวของ Bumblebee เอง และการผสมผสานเผ่าพันธุ์ใหม่ๆ ของหุ่นยนต์เข้าไปด้วย ดังนั้นถ้าใครถามว่า "ภาคล่าสุดมีเนื้อเรื่องต่อจากภาคไหน" ทางปฏิบัติคำตอบที่ตรงที่สุดคือมันต่อจากแนวทางและเส้นเรื่องที่เริ่มใน 'Bumblebee' มากกว่าจะไปผูกกับไตรภาคของผู้กำกับคนก่อนหน้า นี่คือความรู้สึกแบบแฟนที่ติดตามมาเรื่อยๆ และชอบการรีเซ็ตที่ทำให้ตัวละครมีพื้นที่หายใจมากขึ้น

แฟนเพลงที่ชอบบรรยากาศใหญ่โตของออเคสตร้าจะยินดีที่รู้เรื่องนี้: เพลงประกอบของ 'Transformers: Rise of the Beasts' ถูกปล่อยออกมาเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2023 พอฟังครั้งแรกฉันรู้สึกเลยว่าโทนเสียงถูกปรับให้ร่วมสมัยขึ้น—ยังมีการใช้วงออร์เคสตราแบบเต็มรูปและคอรัสบรรยากาศ แต่มีการผสมผสานซินธ์และจังหวะอิเล็กทรอนิกส์ที่เน้นความดุดัน เหมือนพยายามเชื่อมต่อโลกเก่าและยุคใหม่เข้าด้วยกัน ซึ่งต่างจากสไตล์คลาสสิกของบางภาคก่อนหน้า ฉันชอบจังหวะช่วงแอ็กชันที่กระชับและการขึ้นธีมที่ให้ความรู้สึกกว้างใหญ่เหมาะกับฉากต่อสู้บนท้องฟ้า เทียบกับงานเพลงของภาคแรก ๆ อย่าง 'Transformers' (2007) ที่มีธีมจำง่ายและเป็นสไตล์ฮอลลีวูดดั้งเดิม อันนี้พยายามเติมมิติเสียงและสีสันมากขึ้น ทำให้การฟังคนเดียวแบบเน้นรายละเอียดสนุก ๆ ได้อรรถรสหลายชั้น และถ้าคุณชอบเก็บแทร็กประกอบภาพยนตร์ ผมแนะนำให้ฟังแบบอัลบั้มเต็มตั้งแต่ต้นจนจบ จะเห็นการเล่าเรื่องด้วยดนตรีที่ชัดเจนขึ้น

พูดตรงๆว่า โลกของ 'ทรานส์ฟอร์เมอร์' เป็นเหมือนจักรวาลขนานหลายเส้น มากกว่าจะเป็นเรื่องเดียวต่อเนื่องกันระหว่างซีรีส์ทีวีกับหนังโรง ดังนั้นถ้าถามว่า 'ซีรีส์ทรานฟอร์เมอร์ ภาคทีวี' เชื่อมโยงกับหนังหรือไม่ คำตอบสั้นๆ คือ มีการเชื่อมบ้างในรูปแบบของการหยิบเอาองค์ประกอบ หรือนำตัวละครกลับมาใช้ใหม่ แต่โดยรวมแล้วแต่ละภาคมักเป็น continuity ของตัวเองที่ออกแบบตามเป้าหมายผู้ชมและสินค้าในเวลานั้น เหตุผลที่เป็นแบบนี้มาจากประวัติศาสตร์ยาวนานของแฟรนไชส์ ที่มีทั้งไลน์ของเล่น การ์ตูนยุคเก่า คอมิกส์หลายสำนัก และภาพยนตร์โรงที่ตีความใหม่ทั้งหมด มาดูตัวอย่างหน่อยก็เข้าใจง่ายขึ้น ยุคคาราแรคเตอร์ต้นฉบับอย่าง 'The Transformers' ฉบับการ์ตูนยุค 80 กับคอมิกส์ของ Marvel ก็มีความเชื่อมโยงกับไลน์ของเล่น แต่ก็มีจุดต่างในรายละเอียด 'Beast Wars' ที่ออกมาภายหลังก็มีการเล่นกับแนวคิดเวลาและประวัติศาสตร์ของโลกทรานส์ฟอร์เมอร์ ทำให้แฟนบางกลุ่มมองว่าเป็นการต่อเนื่องเชื่อมโยงกับสตอรี่ดั้งเดิม ในขณะที่ซีรีส์สมัยใหม่อย่าง 'Transformers: Prime' หรือ 'Transformers: Animated' ก็สร้างกฎและการตีความของตัวเอง เช่นเดียวกับภาพยนตร์ชุดของไมเคิล เบย์ ที่ออกแบบเป็นโลกภาพยนตร์ (movieverse) ของตัวเอง ซึ่งเน้นความสมจริงและงานออกแบบตามสไตล์ภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์ ทำให้เกิดความต่างในตัวละคร ตัวละครหลายตัวยังคงใช้ชื่อเดิมแต่พื้นเพและบุคลิกถูกตีความใหม่จนแทบจะเป็นคนละเวอร์ชัน มีบางครั้งที่สื่อหรือผลงานพยายามเชื่อมโยงกัน เช่นโครงการรีบูตหรือสปินออฟบางเรื่องอาจถูกวางให้เป็น prequel หรือ spin-off ของภาพยนตร์ แต่ก็ไม่เสมอไป เช่น 'Bumblebee' ที่มีโทนแตกต่างและถูกมองเป็นการเริ่มต้นใหม่ทางศิลป์ มากกว่าการเป็นต่อโดยตรงจากชุดของเบย์ ซึ่งทำให้แฟนๆ ต้องแยกความคาดหวังระหว่างความต่อเนื่องแบบเดียวกันกับความต่อเนื่องเชิงธีม นอกจากนี้ยังมีเสียงพากย์หรือการออกแบบตัวละครบางจุดที่เป็นเหมือน nod ให้แฟนรุ่นเก่า เช่นเสียงพากย์ที่คุ้นเคย หรือลูกเล่นการออกแบบที่อ้างอิงถึงรุ่นคลาสสิก ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้รู้สึกว่ามีเส้นเชื่อมเล็กๆ อยู่บ้าง สรุปแบบแฟนพูดตรงๆ ก็คือ อย่าคาดหวังว่าซีรีส์ทีวีทุกภาคจะเป็นภาพยนตร์ต่อเนื่อง เพราะส่วนใหญ่ทำมาเป็นจักรวาลแยกตามวัตถุประสงค์ของผู้สร้างและตลาด แต่ถ้าชอบความเชื่อมโยงและการตีความใหม่ การติดตามทั้งหลายจักรวาลกลับกลายเป็นความสนุกอย่างหนึ่งในการเปรียบเทียบและหาจุดร่วมของตัวละครโปรด มันเหมือนกับการสะสมเวอร์ชันโปรดของแต่ละคน มากกว่าจะมองหาความสมบูรณ์แบบของเนื้อเรื่องเดียวกันทั้งหมด — รู้สึกว่าความหลากหลายแบบนี้แหละที่ทำให้แฟรนไชส์ยังคงน่าตื่นเต้นหลังหลายทศวรรษ

การเปิดประสบการณ์ด้วย 'Transformers' (2007) ให้ความรู้สึกเหมือนโดดเข้าไปในหนังบล็อกบัสเตอร์ทันที และจะเข้าใจว่าทำไมแฟรนไชส์ถึงกลายเป็นภาพจำของผู้ชมยุคใหม่ หนังภาคนี้เป็นจุดเริ่มต้นของสายภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชันที่ต่อมาโตเป็นชุดรวมทั้งสิ้นเจ็ดเรื่องหลักกับสปินออฟต่าง ๆ ฉันมักบอกเพื่อนใหม่ว่าการดูภาคเปิดก่อนจะช่วยให้จับจังหวะของความสัมพันธ์ระหว่างคนกับหุ่นยนต์ได้ง่ายขึ้น ทั้งมุกตลก การสร้างสเกลฉากแอ็กชัน และตัวละครมนุษย์ที่เป็นจุดยึดอารมณ์ ถ้าอยากให้เหตุผลฉันเพิ่มเติมก็คือภาคนี้ยังคงเก็บความรู้สึกของการแนะนำโลกใหม่ได้ครบ ไม่ซับซ้อนจนเกินไป เหมาะสำหรับคนที่อยากเห็นสิ่งที่ทำให้แฟรนไชส์ดังขึ้นมาเป็นต้นตอ แล้วค่อยเลือกต่อไปว่าจะดูตามลำดับฉายหรือข้ามไปรับรสแบบสปินออฟก็ได้แบบสบาย ๆ

ไม่เคยคาดหวังว่าจะตื่นเต้นได้ขนาดนั้นกับแฟรนไชส์ที่เห็นมาตั้งแต่ยังเด็ก แต่ 'Transformers: Rise of the Beasts' กลับทำให้ฉันเผลอยิ้มตลอดเรื่องเมื่อมันเข้าฉายในไทย — วันที่ 8 มิถุนายน 2023 นี่แหละคือวันที่ฉันกับเพื่อนๆ แย่งกันจองตั๋วรอบแรก ๆ แล้วลงเอยด้วยการดูแบบ IMAX เพื่อสัมผัสฉากแอ็กชันกับเสียงเบสที่กระแทกอกเต็มๆ บรรยากาศในโรงตอนนั้นคึกคักกว่าที่คิด มีคนเอาภาษาต่างๆ มาคุยกัน บางคนมากับเสื้อยืดลายตัวละคร บางคนพากันแปลกใจเมื่อเห็นไดโนเสาร์หุ่นยนต์แบบ Beast Wars ปรากฏตัวอย่างยิ่งใหญ่ ภาพลักษณ์และโทนสีของหนังพาตัวละครจากยุค 90s กลับมาได้อย่างมีเสน่ห์ ประกอบกับซาวด์แทร็กที่ฉันยังคงฮัมได้เมื่อคิดถึงฉากไคลแม็กซ์ นี่ไม่ใช่แค่หนังการ์ดบ็อกซ์สักเรื่อง แต่เป็นประสบการณ์ร่วมของคนดูหลายรุ่น มุมมองส่วนตัวคือวันที่หนังเข้าฉายในไทยมันไม่ใช่แค่วันที่ฉันได้ดูหนังใหม่ แต่เป็นวันที่ฉันรู้สึกว่าแฟรนไชส์นี้ยังมีชีวิต อยู่ในหัวใจของแฟน ๆ และกลุ่มคนที่แค่อยากดูหนังแอ็กชันสนุกๆ ถ้าตั้งใจจะหาโรงฉายแบบพิเศษ เช่น IMAX หรือ 4DX ก็แนะนำให้จองล่วงหน้าเพราะตั๋วเต็มเร็วพอสมควร เอาเป็นว่าถ้าอยากกลับไปโบยบินกับรถหุ่นและสัตว์กลายร่าง วันที่ 8 มิถุนายน 2023 คือคำตอบที่ชัดเจนและยังคงอยู่ในความทรงจำของฉันจนถึงตอนนี้

พอพูดถึง 'Transformers: Rise of the Beasts' ผมยังคงนึกภาพฉากไคลแม็กซ์กลางเทือกเขาแอนดีสได้ชัดเจน — นั่นคือแกนกลางของเนื้อเรื่องที่ลากตัวละครจากเมืองใหญ่ไปสู่ความลึกลับโบราณบนเทือกเขาใต้มหาสมุทรแอตแลนติกใต้ (แถบเปรู) ในหนังเล่าเรื่องการตามหาอุปกรณ์หรือสิ่งประดิษฐ์สำคัญที่มีพลังเปลี่ยนสมดุลระหว่างฝ่ายหุ่นยนต์ต่างๆ ซึ่งกลายเป็นเหตุให้กลุ่มออโตบอตส์ต้องร่วมมือกับกลุ่มแม็กซิมอลส์ (หุ่นสัตว์) เพื่อป้องกันไม่ให้ฝ่ายชั่วร้ายได้มันไป โครงเรื่องในภาพรวมเป็นหนังแอ็กชันผจญภัยผสมองค์ประกอบไซไฟและตำนานใหม่ ๆ — ตัวเอกมนุษย์ถูกดึงเข้ามา มีฉากไล่ล่าและการต่อสู้ขนาดใหญ่ที่อาศัยทั้งเทคนิคการต่อสู้ของหุ่นยนต์แบบเดิมและความดุร้ายของหุ่นสัตว์ พล็อตไม่ได้แค่เน้นการระเบิดหรือโชว์เอฟเฟกต์ แต่พยายามถ่ายทอดความหมายของพันธะระหว่างมนุษย์กับหุ่น เสียงดนตรีและคัลเจอร์ยุค 90 ก็ช่วยเติมบรรยากาศให้หนังมีรสชาติเฉพาะตัว จบด้วยฉากที่ให้ทั้งความยิ่งใหญ่และความหวังเล็ก ๆ ประทับใจพอสมควร

หมายถึง 'Transformers: Rise of the Beasts' นักแสดงนำที่เด่นชัดคือ Anthony Ramos และ Dominique Fishback ซึ่งทั้งคู่แบกรับบทคนดูเป็นศูนย์กลางของเรื่องได้อย่างน่าสนใจ ฉันชื่นชมการแสดงของ Anthony Ramos ในบทโนอาห์ ดีแอซที่ให้ความสดและมิติความเป็นคนธรรมดาที่ติดดิน ส่วน Dominique Fishback ในบทเอลีนา วอลเลซเติมความตั้งใจและความเด็ดเดี่ยวให้กับเรื่องราว มุมมองของฉันคือการที่หนังผสมองค์ประกอบการผจญภัยกับมิตรภาพระหว่างคนกับหุ่นยนต์ได้ดี ทำให้สองนักแสดงมนุษย์ต้องรับบทหนักในการเชื่อมโลกของคนและหุ่นยนต์ ด้านเสียงของหุ่นยนต์ ฉันชอบความคุ้นเคยที่ Peter Cullen ยังคงให้เสียง Optimus Prime ส่วน Ron Perlman ก็โดดเด่นในบทของหุ่น Maximal ที่ทำให้ฉากต่อสู้มีอารมณ์ร่วม แม้จะไม่ใช่หนังที่สมบูรณ์แบบทุกจุด แต่วิธีการเลือกนักแสดงหลักและนักพากย์หลักช่วยให้หนังมีหัวใจที่จับต้องได้

พูดตรงๆ ฉันยังนึกถึงความอลังการทางภาพที่หนังเรื่องนี้พาไปเมื่อแรกออกฉาย—'Transformers: Age of Extinction' เข้าฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2014 และฉายในหลายประเทศในช่วงปลายเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคม 2014 ซึ่งหมายความว่าในไทยก็เป็นช่วงเดียวกันของปี 2014 ที่สามารถดูได้ในโรงภาพยนตร์ใกล้บ้าน ฉันชอบดูเวอร์ชันที่ให้ความรู้สึกของสเกลใหญ่ที่สุด ถ้าอยากอินกับงานออกแบบหุ่นยนต์ ฉากแอ็กชันและเสียงระเบิดเต็มอิ่ม ให้เลือกดูฉบับโรงภาพยนตร์แบบ IMAX หรือ 3D (ถ้าชอบมุมมองลึก ๆ) เพราะการตัดต่อและเสียงมันออกแบบมาเพื่อความตื่นตาอย่างเต็มที่ ส่วนถ้าอยากเห็นเบื้องหลัง เพิ่มฉากที่ตัดออก หรือฟุตเทจพิเศษ ให้หาแผ่นบลูเรย์เพราะมักจะใส่ฉากที่ไม่ได้ฉายในโรงและฟีเจอร์ที่เล่าเรื่องเบื้องหลังการสร้าง ถ้าคุณชอบหนังแอ็กชันที่เน้นภาพใหญ่เหมือนงานแนวไซไฟบล็อกบัสเตอร์เรื่องอื่น ๆ อย่าง 'Pacific Rim' แบบฉัน จะได้ความคุ้มค่าจากการดูในโรงแบบใหญ่ ๆ แต่ถ้าอยากรู้รายละเอียดตัวละครหรือฉากเล็ก ๆ เพิ่มเติม แผ่นบ้านจะตอบโจทย์มากกว่า สรุปคือสำหรับการดูครั้งแรก ให้เลือกรอบคุณภาพสูงในโรง ส่วนการเก็บรายละเอียดต่อให้หาบลูเรย์มาดูทีหลังจะดีที่สุด