MasukShare
บทนำ
Tanggal publikasi:
2025-08-27 21:38:32‘แจ้งเตือนจากนิยาย ภรรยาของคุณที่ไม่เคยรัก’
ร่างบางของหญิงสาวเดินเอื่อยเฉื่อยอย่างหมดแรง หลังวุ่นกับงานเสิร์ฟอาหารไม่ได้พักแทบทั้งวัน กระทั่งเสียงแจ้งเตือนจากนิยายเรื่องโปรดเด้งขึ้นมา บนใบหน้าซีดเซียวไร้สีซับเลือดก็เปื้อนรอยยิ้มทันที
พบตะวันเป็นหญิงสาวตัวเล็กบอบบาง ผิวพรรณขาวผ่องเป็นยองใย อีกทั้งใบหน้าก็จิ้มลิ้มพริ้มเพราน่ารักสมวัย แต่เป็นหญิงสาวใจสู้งานหาเงินส่งตัวเองเรียนจวนจะจบปริญญาในอีก 4 เดือนข้างหน้านี้
“อู้ย ตอนใหม่มาแล้วจ้า...”
เธอรีบเดินไปนั่งที่ป้ายรถเมล์เพื่ออ่านตอนใหม่ ในเวลาสี่ทุ่มที่ใจกลางเมืองยังครึกครื้น สมกับเป็นเมืองศิวิไลซ์ที่ไม่เคยหลับใหล แม้ผู้คนจะเริ่มบางตาจนบริเวณป้ายรถเมล์มีแค่เธอนั่งอยู่คนเดียวก็ตาม
แต่เธอไม่ได้ให้ความสนใจผู้คนหรอก ความสุขเดียวของนักอ่านช่างเพ้อฝันอย่างเธอ คือการได้อ่านนิยายเรื่องโปรดให้ตาแฉะ อ่านข้ามวันพ้นคืนก็ยังสามารถตื่นมาทำงานได้ ขอแค่ให้เห็นตัวละครมีความสุข
“อ่า สบายเท้าขึ้นมาหน่อย” เธอเป่าลมผ่อนคลายผ่านริมฝีปาก
พบตะวันสูดลมหายใจเข้า พลางเอนศีรษะพิงเสา และเริ่มไล่สายตาอ่านเนื้อหานิยายตอนล่าสุดอย่างตั้งใจทุกตัวอักษร
“...ธารตะวันสูญเสียลูกสาวในท้องไปตลอดกาล จากการเลือกสามีผิดพลาดในอดีตอย่างเจตกวิน ความรักที่เคยหอมหวานกลับกลายเป็นขมขื่นไม่อาจย้อนกลับ คนนอกใจไม่หวนรักกลับคืนมาดังเดิมอีกแล้ว
เธอรู้สึกราวกับโลกทั้งใบทอดทิ้งเธอไว้เพียงลำพัง...
สุดท้ายเธอตัดสินใจเดินไปที่สะพานสูง ก้าวเท้าอย่างเอื่อยเฉื่อยแต่หนักแน่นและมุ่งมั่น วินาทีนั้นหัวใจของเธอมีแต่ความว่างเปล่าราวกับห้องว่างสีขาวล้วน ไม่มีหน้าต่างหรือประตูทางออกให้หลุดพ้นไปได้
ทุกความผิดหวังและเสียใจกลายเป็นแรงทับถม ให้เธอปีนขึ้นไปนั่งบนราวสะพาน ทิ้งร่างดิ่งลงสู่ก้นแม่น้ำและจมหายไปในเสี้ยววินาที... ในโลกอีกใบธารตะวันคงได้ใช้ชีวิตอย่างที่ต้องการสักที”
“...โลกอีกใบธารตะวันคงได้ใช้ชีวิตอย่างที่ต้องการสักที”
พบตะวันมุ่นคิ้วหลังอ่านจนจบบรรทัดสุดท้าย เธอเลื่อนขึ้นเพื่อดูว่ามีเนื้อหาที่ยังอ่านไม่หมดหรือเปล่า ทำไมนางเอกของเรื่องถึงตัดสินใจจบชีวิตตัวเองลง แต่แล้วประโยคสั้นๆ ที่นักเขียนทิ้งไว้ก็กระจ่างชัด
‘จบบริบูรณ์’
“จะ- จบบริบูรณ์เหรอ”
เธอเลื่อนนิ้วเพื่อหาโพสต์ชี้แจงอื่นจากนักเขียน อยากรู้ว่าจะมีภาคต่อหรือเปล่า แต่มีแค่คำว่าจบบริบูรณ์แล้วก็ตัดจบเสียดื้อๆ เลย
“จะตัดจบให้ธารตะวันตายได้ยังไงเนี่ย ฮื่อ... แบบนั้นไม่ได้สิ” เธอเบะปากจะร้องไห้มารอมมาร่อ
จะไม่ให้น้ำตารื้นได้ยังไง ในเมื่อนางเอกในเรื่องตัดสินใจคบกับเจตกวินเพราะความรัก แรกเริ่มหวานชื่นจนน้ำตาลยังจืดจาง แต่พอเข้ากลางเรื่องกลับเปลี่ยนไปราวกับคนละคน
ทำร้ายคนรักกันด้วยการไปมีคนอื่นไม่พอ ยังทำให้เธอเครียดจนแท้งลูกในไส้ก่อนกำหนดอีก นางเอกต้องใจสลายแค่ไหนกันนะ
ตะวันจะขี่กระบี่ไปทำงาน : ไม่มีต่อเหรอคะ จะจบที่ธารตะวันจบชีวิตตัวเองเหรอคะคุณนักเขียน นางเอกเรายังไม่ทันได้เจอความสุขกับเขาสักทีเลย ฮือ รู้ว่านิยายรักดราม่าแต่ไม่คิดว่าจบแบบนี้จริงๆ ขอภาคต่อให้ธารตะวันได้เจอคนที่รักจริงได้ไหมคะคุณนักเขียน ได้โปรด แงง
พบตะวันพิมพ์คอมเม้นท์ด้วยสีหน้าเศร้าใจ ไม่รู้ว่าคุณนักเขียนนิยายตั้งใจหรือประสบปัญหาอะไรที่ตัดจบนิยายดื้อๆ แบบนี้ แต่เธอแค่ยังมีความหวังว่าจะมีภาคต่อเพื่อเห็นนางเอกสุดช้ำเรื่องนี้มีความสุขสักที
“โอะ มีคนมาตอบกลับเราด้วยแฮะ”
เธอเอียงคอแปลกใจ แต่ยังมุ่นคิ้วเว้าวอนทำใจไม่ได้ที่ธารตะวันตายในตอนจบ ก่อนเธอจะกดเข้าไปดูคอมเม้นท์ตอบกลับ
แมงกะบี้สีรุ้ง : เห็นด้วยเลย อุตส่าห์ติดตามมาตั้งนานคิดว่านางเอกจะแก้แค้นสามีที่ทำร้าย แต่กลับไปทิ้งร่างลงทะเลแล้วก็ตัดจบดื้อๆ คือจะทะลุมิติหรือยังไง หรือนักเขียนหมดไฟจะเขียนต่อแล้วจริงๆ
ตะวันจะขี่กระบี่ไปทำงาน : จริงเลยค่ะ ขอให้มีภาค 2 เขียนให้ธารตะวันได้เจอกับรักแท้หน่อยเถอะ เป็นนางเอกที่รันทดมาก ครอบครัวหันหลังให้ไหนจะคนรักมานอกใจและเสียลูกไปอีก มีภาคต่อเถอะ
แมงกะบี้สีรุ้ง : อยากให้ภาค 2 ธารตะวันย้อนเวลากลับไปก่อนจะตัดสินใจคบกันแฟนเฮงซวยคนนี้มาก อย่าพลาดท้อง แล้วเริ่มต้นรักครั้งใหม่กับใครสักคน
“จริงค่ะ เห็นด้วยกับคอมเม้นท์แมง... เหวอ” พบตะวันร้องเสียงหลง เมื่อจู่ๆ หน้าจอมือถือก็เกิดอาการขัดข้องรวนจนปิดเครื่องไม่ได้
ดวงตากลมโตเบิกโพลงตื่นตกใจ ก่อนจะหลับตาปี๋เบือนหน้าหนีไปด้านข้าง เมื่อแสงสีขาวส่องสว่างวาบขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ
เพียงเสี้ยววินาทีร่างของพบตะวันที่นั่งอยู่ป้ายรถเมล์ก็หายไป ไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้เลยสักอย่าง แต่กลับไม่มีใครสังเกตเห็นหญิงสาวที่หายไปเลยแม้แต่คนเดียว
ทุกอย่างเป็นปกติ... ยกเว้นเส้นชะตาชีวิตของพบตะวัน
Bab terbaru
ทะลุมิติเรื่องนี้แถมฟรีพ่อของลูก [จบ] บทที่ 128 เขาคนนั้นทะลุมิติจากการ์ตูน
หลังกลับจากโรงเรียน ยูริก็ขอทำข้าวต้มที่ห้องเขา หลังเห็นว่าสีหน้าของโชตะซีดเซียวไร้เลือดฝาด คงจะป่วยหนักแต่เก็บอาการไว้ เห็นว่าวันนี้ลาหยุดงานเอาไว้แล้วเพราะไม่ไหวขนาดเจ็บป่วยยังไม่ขอความช่วยเหลือเลยเขาจะทนให้ตัวเองเจ็บปวดไปทำไมกันหรือกลัวจะเป็นภาระให้คนอื่นกันนะพอทำเสร็จก็ยกมาที่โต๊ะญี่ปุ่นตัวเล็ก ก่อนเธอจะทิ้งตัวนั่งตรงข้ามกับเขาที่อยู่ตรงข้ามกันสีหน้าของโชตะคิดหนักไม่น้อย เขาไม่เคยให้ผู้หญิงคนไหนเข้าห้องตัวเองมาก่อน ยูริน่าจะเป็นคนแรก ต่อให้อยู่ข้างห้องกันมานาน แต่เธอไม่ค่อยทักทายหรือเข้ามาสนิทสนมแบบนี้ทว่าพอเป็นเช่นนี้แล้ว เขาไม่อยากให้เพื่อนคนนี้หายไปเลยเธอบอกเองว่ามาจากอีกโลก...เขาไม่รู้หรอกว่าเธอโดนบอลอัด จนศีรษะมันได้รับความกระทบกระเทือนหรือเปล่า แต่ยูริในตอนนี้ ทำให้เขารู้สึกดีอย่างน่าประหลาดใจเลย“ที่บอกว่าอย่าลืม... เพราะจะไม่อยู่แล้วเหรอ”“ตอนนี้ยังอยู่นะ”“แต่ไม่ใช่ตลอดไปใช่ไหม”ยูริเอียงคอ พลางหลุบตามองควันข้าวต้ม ก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ เพราะเธอก็ไม่รู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นคืออะไรกันแน่แต่การได้เจอตัวละครโปรด ล้วนแต่เป็นเรื่องที่เธอดีใจทั้งนั้นแหละ“ไม่รู้สิ...”“หือ”
ทะลุมิติเรื่องนี้แถมฟรีพ่อของลูก บทที่ 127 อย่าลืมยูริเด็ดขาดนะโชตะ
พอพูดถึงบ้าน ยูริก็มุ่นคิ้วแล้วยิ้มเขิน เพราะเธอไม่รู้เลยว่าบ้านของเธออยู่ที่ไหน ไม่มีความทรงจำของตัวละคร ในแบบที่แม่เคยเล่าไว้ให้เลย แล้วก็ไม่รู้ว่าจะได้ออกจากที่นี่เมื่อไหร่กันแน่หรือนี่คือภาคต่อเรื่องโปรดกันนะ“ว่าแต่... ฉันเป็นใครแล้วต้องกลับบ้านที่ไหนนะ” ยูริเอียงคอ ขณะที่แลบลิ้นเลียไอศกรีม พลางหันไปยิ้มหวานให้โชตะมองกี่ทีก็ละมุนอ่า ลูกรักพระเจ้าชะมัดเลย“เธอพูดจาประหลาดจัง”“หือ”“เธอก็อยู่ข้างห้องฉันไง พ่อกับแม่เธอไปทำงานต่างประเทศ คอยส่งเงินให้ทุกเดือนแล้วก็ไม่ค่อยแวะมาหาด้วย”โชตะเล่าเป็นฉากด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เพราะยูริเป็นแค่ตัวประกอบในนี้ก็เท่านั้น นักอ่านคนอื่นไม่มีทางรู้แน่นอน เพราะคงไม่มีนักเขียนหรือว่านักวาดคนไหน ลงรายละเอียดให้ตัวประกอบจนเด่นขึ้นมาหรอกนี่เธอเป็นแค่ตัวประกอบสินะเพราะตัวหลักในนี้น่ะ ไม่มีชื่อยูริเลยสักคนน่ะสิ“นายรู้ได้ยังไง”“เธอเคยเล่าให้ฉันฟังน่ะ”“ดีเลยสิ อยู่ข้างห้องนายก็สุดยอดไปเลยสิโชตะ”เธอชูมือดีใจเหมือนเด็กน้อย ทำเอาเขาผงะไปนิดหน่อย เพราะไม่คิดว่าจะดีใจจนยิ้มกว้างขนาดนั้น ปกติก็เจอหน้ากันเกือบทุกวัน ยูริแทบไม่ได้ทักเขาซะด้วยซ้ำไปแต่วันนี
ทะลุมิติเรื่องนี้แถมฟรีพ่อของลูก บทที่ 126 มาทำให้พระรองหายเศร้า
‘รักของฉันเรียกว่าคุณสายฝน’การ์ตูนเรื่องโปรด เป็นเรื่องที่เธอจำเนื้อเรื่องได้ทั้งหมด ซึ่งก็ถูกดึงกลับเข้ามาในความทรงจำสีจางอีกครั้ง ให้ยูรินึกขึ้นได้ว่ามีตัวละครทั้งหมด อยู่ตรงนี้ที่เธอวาร์ปจากอีกโลกเข้ามาไม่รู้ว่าเพราะเธอตายไปแล้ว...หรือเพราะว่าการทะลุมิติมีจริงกันแน่“อยากออกจากมิตินิยายภาคต่อ... แค่ต้องทำให้มันจบบริบูรณ์ค่ะ”คำพูดที่แม่เคยเล่าให้ฟัง กำลังทำให้ยูริช่างใจหนัก ระหว่างที่เดินตามหลังของโชตะ ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่ขาวออร่าสะดุดตาปึกศีรษะเธอชนเข้ากับแผ่นหลังกว้างอย่างจัง เหตุจากที่โชตะหยุดเดินอย่างกะทันหัน ทำให้ร่างบางที่ยืนด้านหลังจนโดนบังมิด ชะโงกหน้าออกมามองหาที่ต้นตอของการหยุดเดินแต่พอได้เห็นสาเหตุ ยูริก็หน้าถอดสีทันทีเมื่อเรนหรือพระเอกของเรื่อง กับขนมเค้กที่เป็นนางเอก กำลังยืนหยอกล้อกันอยู่ที่ระเบียงห้องเรียน ยิ้มแย้มให้กันราวกับโลกใบนี้มีแค่ทั้งคู่ทุกอย่างคงกลายเป็นสีชมพูไปหมดเลยสินะส่วนโชตะน่ะ เขากลายเป็นภาพโทนขาวดำ ยืนคอตกมองภาพทั้งคู่ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ไม่พูดอะไรสักคำ นอกจากจ้องมองพร้อมรอยยิ้มร่วมยินดีบทพระรองอีกแล้ว!“อย่ามองเลย ภาพมันไม่น่ามองหรอก” เ
ทะลุมิติเรื่องนี้แถมฟรีพ่อของลูก บทที่ 125 พระรองที่ถูกเลือกให้ผิดหวัง
โชตะ...ยูริเอาแต่จ้องหน้าคนที่ย่อตัวลงมาหา เขาสูงราวร้อยเก้าสิบสองเซน ใส่ชุดนักเรียนชายที่มีเนกไทตามฉบับการ์ตูนที่เคยอ่าน แต่เธอกำลังรวบรวมสติอยู่นี่สิ เพิ่งหายมึนจากการโดนของแข็งกระแทกมาด้วยอะไรนำพาให้มาอยู่ข้างสนามบอล หนำซ้ำยังรายล้อมด้วยนักเรียนอื่นอีก“เธอโอเคไหม”“.....”“ถ้าได้ยินตอบหน่อย...”เขาถามเธอเสียงอ่อนโยน เป็นโทนที่ฟังแล้วนุ่มละมุนหู อ่อนโยนต่อใบหูที่ชวนน่าฟังมากเลยล่ะโครงหน้านี้ริมฝีปากรูปกระจับโครงหน้าสมมาตรชัดเข้ารูปโคตรหล่อ... หล่อเหมือนเทพบุตรเดินดิน หล่อจนยูริต้องขยี้ตาซ้ำอีกครั้งให้แน่ใจ ว่าเธอไม่ได้เจ็บหัวจนตาฝาดไป แต่เธอที่ขยี้ตาซ้ำหลายรอบ ทำให้เขาที่อยู่ตรงหน้ากันคว้ามือเธอไป ไม่อยากให้ขยี้จนตาแดง“ไป เดี๋ยวฉันพาเธอไปทำแผลนะ”ไม่ทันจะประกอบเศษสติเข้าที่ เขาก็คว้ามือเธอให้เดินตามไป ไม่งั้นคนอื่นที่ยืนมุงอยู่ก็คงไม่ยอมสลายตัวแน่นอน แต่ยูริกำลังฉงนหนัก เธอมองไปรอบที่ตัวเองกำลังอยู่ตอนนี้ไม่คุ้นตาเลยสักนิด...หมายถึง ไม่คุ้นตาที่ไม่เคยมา แต่ว่าภาพบางอย่างผุดซ้อนขึ้นมาในความทรงจำ เหมือนเคยเห็นภาพรั้วโรงเรียนแห่งนี้ แบบภาพวาดมาก่อนระหว่างที่โดนเขาจูงให้เดินต
ทะลุมิติเรื่องนี้แถมฟรีพ่อของลูก บทที่ 124 อีกมิติของการ์ตูนเรื่องโปรด
“น้าตะวันเคยทะลุมิติเหรอ”เฌอแตมเบิกตาโต ไม่อยากเชื่อหูกับสิ่งที่ได้ยิน ทำเอายูริหลุดขำแล้วมองตังตังที่คาค้างอีกคน สีหน้าเหมือนตอนเธอเด็กๆ ที่แม่ชอบเล่าเรื่องนี้ให้ฟังไม่มีผิดเลยตอนเด็กก็ดูน่าเชื่ออยู่หรอกแต่พอโตนี่สิ...เพิ่งรู้ว่าทะลุมิติมีแต่ในนิยาย ไม่ย้อนเวลาก็สวมบทบาทตัวละคร“เป็นแค่นิทานเรื่องเล่าน่ะ” ยูริก็แก้ต่าง กลัวเว้นช่วงนานแล้วจะพาลเข้าใจผิดกันหมดแต่ยอมรับเลย นิทานทะลุมิติเข้าไปในนิยายภาคต่อของแม่ สนุกซะจนขอแม่ให้เล่าใหม่ทุกวันเป็นประจำก่อนนอน กอปรกับมีพ่อที่เข้ามาในเรื่องเล่าด้วยก็ยิ่งสนุกเธอนอนหลับเพราะนิทานเรื่องนี้เลย...พบตะวันคนเป็นแม่ยังกำชับอีกว่า การได้เจอพ่อของลูก มาจากการที่ทะลุมิติเข้าไปในนิยายรักโรแมนติก มีฉากลุ้นระทึก ทั้งหนีคนร้ายที่โดนจ้างมากำลังตามประกบยิงชีวิตจริง... ไม่มีอะไรแบบนั้นหรอกมั้งมันจะเป็นไปได้ยังไงล่ะจริงไหม“อ่า นึกว่าเรื่องจริงซะอีก” เฌอแตมทำหน้าเสียดาย แต่แววตาของเธอเป็นประกายความเพ้อฝัน ของนักอ่านตัวยงที่ชอบเรื่องราวแฟนตาซีอะไรที่เกิดขึ้นจริงไม่ได้ ล้วนน่าค้นหาด้วยการอ่านทั้งสิ้น“เราก็คิดเหมือนกัน...” ตังตังที่เพิ่งดูดน้ำเสร็จ พ
ทะลุมิติเรื่องนี้แถมฟรีพ่อของลูก บทที่ 123 เจอพ่อของลูกเพราะทะลุมิติ
ร่างเพรียวบางในชุดนักเรียนมอปลาย เดินอ่านหนังสือตาไม่มองทาง แต่ในหัวเธอกำลังลุ้นไปกับฉากการ์ตูนที่ได้อ่าน เกี่ยวกับรักวัยรุ่นในรั้วโรงเรียน แต่บางครั้งก็ชอบเสพติดดราม่าน้ำตานองด้วย‘รักของฉันเรียกว่าคุณสายฝน’ เป็นการ์ตูนภาพสีที่ลงบนอินเทอร์เน็ต ทั้งลายเส้นก็เท่มีสไตล์อีกต่างหากเป็นเรื่องราวของความรักในวัยรุ่น เกิดขึ้นภายในรั้วของโรงเรียน เกี่ยวกับการเข้าใจผิดระหว่างเพื่อนจนห่างหายจากกันไปกลับมาเจอกันอีกที พวกเขาก็ยังมีกำแพงระหว่างกันกั้นอยู่ นางเอกคิดว่าพระเอกทิ้งเธอไปและไม่รอให้ไปส่งเมื่อ 3 ปีก่อน แต่พระเอกเข้าใจผิด เขาที่ดันคิดไปเองว่านางเอกเกลียดเลยไม่มาส่งเป็นเหตุให้พระเอกไม่ใกล้นางเอกอีกไม่พ้นใจร้ายและพูดจาทำร้ายน้ำใจด้วยจนใกล้จะจบรอมร่อ ยูริสงสารคนเป็นพระรองจับใจ แต่ก็เข้าใจได้ว่าคนที่แสนดีขนาดนี้ ส่วนใหญ่ก็เป็นได้แค่พระรองเท่านั้นแหละ เพราะเขาไม่ค่อยมีสิ่งที่เรียกว่ามิติให้เห็นหลากหลายนอกจากแสนดีจนธงเขียวขจีน่ะนะเขียวเกษตรเชียวล่ะจะบอกให้...ต่างกันลิบลับกับพระเอกของเรื่อง ความหล่อสูสีกันมาเลยก็จริง แต่ว่าเขาดูมีมิติและสิ่งที่น่าค้นหามากกว่า แค่ยูริเห็นใจพระรองมากกว่าก็แ
ทะลุมิติเรื่องนี้แถมฟรีพ่อของลูก บทที่ 113 โตให้ลูกเราเป็นเพื่อนกัน
ปาร์ตี้ปิ้งย่างเริ่มตั้งแต่ช่วงเย็น จวบจนฟ้ามืดก็ยังครื้นเครงอยู่ สี่คนสองคู่ดูเข้าขากันได้ดี อาจเพราะประสบพบเจอเหตุเดียวกันมา ทั้งสี่คนเลยเข้ากันได้ดียิ่งกว่าปี่กับขลุ่ยพวกเขาผลัดกันลุกขึ้นย่างบาร์บีคิวเสียบไม้ มีของมึนเมาที่พอผ่อนคลายสังสรรค์ พูดคุยกันถูกคอก็ติดลมยาว จนท้องฟ้ายามรัตติกาลมาเยือน
ทะลุมิติเรื่องนี้แถมฟรีพ่อของลูก บทที่ 105 ขอโทษที่ไม่มีแหวนแต่งงาน
ตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา องศาสมุทรหรือในนามประธานองศา เขาใช้เวลาไปกับงานซะส่วนใหญ่ ในเมื่อท่านอินทัชไม่ให้เงินเดือน จากการทำงานให้บริษัทมาตลอดร่วมเดือน เขาก็เลยผันตัวไปเป็นที่ปรึกษาด้านธุรกิจเขาทุ่มหมดหน้าตัก เพื่อหาเงินมาสร้างตัวช่วงเวลาสองทุ่ม เขาก็เข้าร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์ ภายใต้นามของประธานอง
ทะลุมิติเรื่องนี้แถมฟรีพ่อของลูก บทที่ 104 ชีวิตนี้มาเริ่มต้นกันใหม่นะ
พบตะวันนั่งแทบไม่ติดเก้าอี้ เธอเฝ้ารอให้แม่ของน้องรักเอย เด็กทารกวัยสามเดือนให้นมเสร็จก่อน ภายในห้องแต่งหน้าไม่มีคนอยู่ แต่สักพักประตูห้องก็เปิดออกพอดีเธอยิ้มให้แม่ของเด็กน้อย ก่อนจะจ้องมองรักเอยตาไม่กะพริบตอนนั้นยูกิก็ตัวเท่านี้เลี้ยงง่ายไม่ดื้อเลย“คุณพบตะวันใช่ไหมคะ” แม่เด็กยิ้มให้ ขณะเดินเข้
ทะลุมิติเรื่องนี้แถมฟรีพ่อของลูก บทที่ 103 เธอเข้ามาเปลี่ยนโลกของเขา
กองถ่ายละครกำลังครึกครื้น สถานที่ถ่ายทำคือคอนโดใจกลางเมือง หลังขับรถมาถึง องศาสมุทรก็กุมมือพบตะวันขึ้นไปข้างบน มองหาปานนาวาเป็นคนแรก เพื่อจะได้ขออนุญาตแม่นักแสดงตัวน้อยก่อนเพราะนักแสดงที่อยากเจอ อายุเพียงสามเดือนกว่าเท่านั้นเองอายุเท่ายูกิเลย...“นั่งรอในนี้ก่อนเลย เดี๋ยวตอนน้องรักเอยให้นมเสร็จจะ
Anda juga akan menyukai
ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่217.5K Dibacaพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย127.6K Dibacaเด็กเสี่ย NC-25
C147.5K Dibacaนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย157.9K Dibacaอุ้มรักคุณหมอจอมบงการ
แคลร์ออสติน122 Dibacaชู้รักจำเลยหัวใจ
ทิพย์วารี48 Dibacaภารกิจพิชิตใจเพื่อน(เกย์)
Selena66 Dibacaท่านประธานกู้ ภรรยาบล็อกคุณแล้ว
เฉียวสิบเอ็ด267 Dibaca
