ที่จอดรถของ เมเจอร์ เซ็นทรัล คิดค่าบริการเท่าไร

ฉันกำลังจะออกจากร้านอาหารที่น้องชายฉันเปิด แต่กลับถูกผู้จัดการเรียกไว้ “คุณผู้หญิงคะ สวัสดีค่ะ คุณยังไม่ได้ชำระเงินนะคะ” ฉันมองดูใบหน้าที่ไม่คุ้นตานั้น คิดในใจว่าน่าจะเป็นพนักงานใหม่ที่ไม่รู้จักฉัน เลยอธิบายกับเธอด้วยน้ำเสียงสุภาพ “ให้ลงบิลไว้ที่บัญชีของเจ้าของร้านก็ได้ค่ะ เขารู้เรื่องนี้อยู่แล้ว” ผู้จัดการหญิงปรายตามองฉันอย่างดูแคลนก่อนจะพูดว่า “คุณผู้หญิงคะ ร้านของเราเป็นร้านมิชลินสามดาว ไม่เคยมีธรรมเนียมให้ลงบิลมาก่อนค่ะ” พูดจบ เธอก็ยื่นใบแจ้งยอดค่าใช้จ่ายที่พิมพ์ออกมาแล้วมาให้ฉัน ฉันก้มตาลงเหลือบมองแวบหนึ่ง มื้อเดียวราคา สองล้านห้าแสน ค่าดูแลบำรุงรักษาอุปกรณ์บนโต๊ะอาหาร หนึ่งแสนห้าหมื่น ค่าเครื่องฟอกอากาศเฉพาะบุคคล สองแสนห้าหมื่น ค่าบริการปลอบประโลมสภาพจิตใจสำหรับลูกค้าวีไอพี ห้าแสน ยังมีค่าใช้จ่ายจิปาถะอื่น ๆ อีกเพียบ ฉันเองก็ไม่รู้มาก่อนว่าน้องชายจะมาเปิดร้านโก่งราคาแบบนี้ พอเห็นเข้าเลยโกรธจนหัวเราะออกมา “ฉันเป็นพี่สาวของคุณไป๋นะ ถ้ามีปัญหาอะไร ให้เขากลับไปคุยกับฉันที่บ้านเอง” แต่เธอกลับไม่ยอมเลิกรา พูดแขวะไม่หยุดว่า “ไม่มีปัญญาจ่ายก็อย่ามาทำเป็นอวดดีสิคะ ยังจะกล้าอ้างว่ารู้จักคุณไป๋อีกเหรอ?” ฉันส่งข้อความสั้นถึงเลขาว่า : บอกน้องชายฉัน เลือกเอาอย่างใดอย่างหนึ่ง จะไล่ผู้หญิงคนนี้ออก หรือฉันจะถอนเงินลงทุน

"ไม่... อย่า พะ... พอก่อน... สี่คนมันมากเกินไป ฉันรับไม่ไหวหรอก" บนรถบัสยามเที่ยงคืน เพื่อนร่วมงานสี่คนของสามีฉุดกระชากฉันกดลงกับเบาะนั่ง เรียวขาทั้งสองข้างถูกพยายามถ่างออกอย่างแรง เพื่อนร่วมงานคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันสะบัดเข็มขัดออกมา แล้วฟาดลงบนบั้นท้ายแน่นตึงของฉันอย่างแรง "ถ่างขาออก! ผู้หญิงอย่างแก มันก็คู่ควรจะให้พวกพี่ๆ ได้เสพสุขกันหน่อยสิ" จากนั้นเขาก็ฉีกกระชากกางเกงในที่เปียกชุ่มของฉันจนขาดวิ่น

บนทางด่วนขณะเดินทางกลับไปฉลองตรุษจีนที่บ้านเกิด น้องชายก็โวยวายจะเข้าห้องน้ำ แม่เร่งฉันกับพี่สาว "จุดพักรถข้างหน้ายังอยู่อีกไกล พวกแกก็รีบไปเข้าด้วยเลย จะได้ไม่ต้องมาปวดทีหลัง" "เร็วๆ เข้า อย่ามัวแต่ชักช้าโอ้เอ้!" ฉันรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำ ทว่าเมื่อออกมากลับพบว่ารถยนต์คันคุ้นตากำลังเปิดไฟท้าย และค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไป อุณหภูมิภายนอกใกล้จะติดลบ แต่พ่อกับแม่กลับลืมฉันทิ้งไว้ที่จุดพักรถไร้ผู้คน ฉันรีบวิ่งตามไปอย่างร้อนรน พร้อมกับตะโกนเสียงดังลั่น "พ่อ! แม่!" ทว่ารถคันนั้นกลับเลี้ยวไปรวมกับกระแสรถบนท้องถนน จนกระทั่งมองไม่เห็นอีกต่อไป

แฟนของฉันคือทายาทของตระกูลมาเฟียชั้นนำของซิซิลี เพื่อทดสอบความภักดีของฉัน เขาไม่เคยใช้เงินกับฉันเลยแม้แต่เหรียญเดียวตลอดห้าปีที่คบกัน แม้แต่ตอนซื้อถุงยางอนามัย เขาก็ยังยืนกรานให้เราหารค่าใช้จ่ายกันคนละครึ่ง สัปดาห์ที่แล้ว ฉันประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เพื่อช่วยชีวิตลูกในท้อง ฉันจำเป็นต้องใช้เงิน 1,000 ดอลลาร์อย่างเร่งด่วนสำหรับการผ่าตัดฉุกเฉิน ฉันโทรหาเขาจากโรงพยาบาล อ้อนวอนขอเงินก้อนนั้น แต่เขากลับกล่าวหาว่าฉันโกหกเพื่อรีดไถเงินจากเขา แล้วตัดสายทิ้งไป ด้วยความสิ้นหวัง ฉันจึงขอความช่วยเหลือจากเพื่อนและคนรู้จักทุกคนที่พอจะนึกออก แต่กว่าฉันจะรวบรวมเงินจำนวนนั้นได้ครบ ความเจ็บปวดอย่างเหลือทนก็ฉีกกระชากไปทั่วท้องของฉัน หัวใจของลูกหยุดเต้นไปแล้ว หลังจากฝังร่างลูกน้อยของฉันแล้ว ฉันก็กลับไปเก็บกระเป๋า และนั่นคือตอนที่ฉันบังเอิญเจอรายการของขวัญวันเกิดที่เขาเตรียมไว้ให้นาเดีย เพื่อนบ้านสมัยเด็กของเขา ทั้งเรือยอชต์หรู ดวงดาวที่ตั้งชื่อตามเธอ และสินค้าแบรนด์เนมมากมายนับไม่ถ้วน ในตอนนั้นเอง เสียงของเขาก็ดังลอดมาจากห้องข้าง ๆ ขณะที่เขากำลังคุยโทรศัพท์กับลูกน้อง “เฮ้ บอส จริงหรือเปล่าที่เอเลน่ามาขอเงินคุณตั้งพันเหรียญ” ดันเต้ โมเร็ตติแค่นหัวเราะอย่างหยิ่งผยอง “ใช่ แล้วฉันก็ยืนกรานปฏิเสธไป นาเดียพูดถูก เอเลน่าก็เป็นแค่เด็กกำพร้าไร้ที่พึ่งที่ไม่มีทางไปจากฉันได้ แต่ถ้าจะเข้ามาเป็นคนของตระกูลฉัน เธอก็ต้องผ่านบททดสอบที่เข้มงวดเสียก่อน มันเกือบจะจบแล้ว แล้วเธอจะรู้เองว่าฉันทำทั้งหมดนี้ก็เพื่อประโยชน์ของเธอ” ดังนั้น ความทุ่มเทตลอดห้าปีของฉัน รวมถึงชีวิตของลูกน้อย จึงเป็นเพียงบททดสอบอันบิดเบี้ยวเพื่อสถานะมาเฟียที่น่ารังเกียจเท่านั้นสินะ ช่างเถอะ มันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว ตั้งแต่วินาทีที่หมอประกาศว่าลูกของฉันเสียชีวิต ฉันก็ตัดสินใจแล้วว่าจะเดินจากเขาไปตลอดกาล

"ครืด ๆ ~" "โอ๊ย เบาหน่อย ฉันไม่ไหวแล้ว" ของเล่นที่อยู่ในตัวฉันมันสั่นด้วยความเร็ว ฉันหนีบขาสองข้างแน่น ใบหน้าแดงก่ำอยู่ในมุมหนึ่งของโรงหนัง ข้างกาย เป็นแฟนหนุ่มที่วางรีโมทลง ก่อนจะกดหัวของฉัน พลางรูดซิปและดึงกางเกงลง......

ความผูกพันจากอุบัติเหตุที่เธอต้องแลกด้วยการแต่งงานรับใช้เขา ได้อุบัติรักคล้องใจคนทั้งสองไว้โดยไม่รู้ตัว . อัญชนากลายเป็นเจ้าสาวโดยไม่รู้ตัวจากอุบัติเหตุที่เธอเป็นสาเหตุให้รถซุปเปอร์คาร์ของสุราชตกถนนชนต้นไม้ใหญ่ริมถนน เธอต้องแต่งงานแลกกับการชดใช้ค่าความเสียหายที่เขาคิดไปเอง เลยทำให้ต้องมาช่วยดูแลฟื้นฟูความทรงจำของเขาให้กลับคืนมา แต่ในระหว่างดูแลนั้นเธอไม่รู้เลยว่าความรักได้ก่อตัวขึ้นในหัวใจของเขา กลายเป็นอุบัติรักคล้องใจเขาไว้กับเธอ ทั้งที่ครั้งแรกครอบครัวของเขาตัดสินใจให้เธอมาอยู่ดูแลเพื่อรื้อฟื้นความทรงจำให้เท่านั้น