พอมีแก่นแล้วฉันมักจะแบ่งโลกและเส้นเรื่องออกเป็นชั้นๆ: เรื่องราวหลัก, เส้นรอง, และธีมซ้ำที่ทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อม ระยะเวลาในการเกิดเหตุ การเปลี่ยนจุดมุมมอง และกฎของโลกต้องถูกเขียนลงอย่างหยาบก่อน แล้วค่อยปรับละเอียดทีละตอน ตัวอย่างที่ฉันนึกถึงคือ 'The lord of the rings' ซึ่งสร้างความยิ่งใหญ่จากแก่นเรื่องเดียวแต่ขยายออกเป็นการเดินทางหลายชั้น ทำให้ทุกฉากแม้เล็กก็มีน้ำหนักของเรื่องราวทั้งหมด