ฝาแฝดเอวดุ

ภาพวาดมีพี่ชายฝาแฝดที่สุดแสนจะฮ็อตในโลกโซเชี่ยล ทั้งคู่ชื่อภีมและภาม เพราะหน้าตาที่หล่อเหลาร้ายกาจแบบลูกครึ่ง ทำให้ใครๆต่างพากันสนใจและติดตามชีวิตอย่างกับดารา ทั้งที่ทั้งคู่ไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองดังขนาดไหน

 ขนาดที่น้องสาวบุญธรรมที่ถูกรับมาเลี้ยงอย่างภาพวาด ยังแอบติดตามส่องไอจีทุกวันด้วยความอยากรู้ เพราะถ้าไม่มีโซเชี่ยลภาพวาดคงจำหน้าพี่ชายไม่ได้แล้ว ไปเรียนต่อที่ลอนดอนตั้งหลายปียังไม่เคยกลับมาบ้านเลย

แล้วก็ไม่เคยติดต่อกันสักครั้ง ยิ่งโตยิ่งห่างเหิน มีแค่พ่อแม่ที่บินไปเที่ยวหา ภาพวาดคิดถึงทั้งคู่มากๆ ยิ่งเห็นว่าตอนนี้พี่ชายแซ่บขนาดนี้ก็ยิ่งอยากเจอ

คิดถึงลิ้นร้อนๆที่เคยทำเธออ่อนระทวยใต้ร่าง คิดถึงแท่งร้อนๆที่โตเกินตัวของทั้งคู่ยามพ่นน้ำใส่ปากเธอเมื่อคืนวันฉลองปีใหม่ด้วยกัน ก่อนที่ทั้งคู่จะถูกส่งไปเรียนและทิ้งเธอไว้กับความอยากที่ไร้ที่ระบายจนต้องช่วยตัวเองบ่อยๆเมื่อคิดถึงสัมผัสนั้น

-----------------------

"น้องภาพคะ วันนี้พ่อกับแม่ต้องบินไปดูงานที่ญี่ปุ่น หนูดูแลตัวเองดีๆนะคะ มีอะไรรีบโทรหาแม่เลยรู้มั้ย"

เสียงของคนเป็นแม่เอ่ยขึ้นเมื่อทานอาหารเช้าเสร็จ 

"ค่ะคุณแม่ ภาพอยู่ได้ ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ"

ภาพวาดรวบช้อนเมื่ออิ่มก่อนตอบรับความห่วงใยด้วยรอยยิ้มหวาน

"จะไปไหนก็ให้ลุงบุญแกรับส่ง อยู่ที่ทำงานก็ให้เลขาคุณพ่อดูแลนะคะ แม่สั่งไว้หมดแล้ว"

"ไม่ต้องห่วงเลยค่ะคุณแม่ ไปทำงานให้สบายใจนะคะ ภาพอยู่ได้ค่ะ"

ภาพวาดยืนยันอีกครั้งเมื่อเห็นความกังวลบนหน้ามารดาที่ยังไม่หมดไป

"เลิกห่วงได้แล้วน่าคุณ ลูกโตจนทำงานแล้วนะครับ"

คนเป็นพ่ออดจะเอ่ยขัดไม่ได้เมื่อเห็นว่าภรรยาเอาแต่ห่วงเหมือนลูกสาวยังเด็กๆ

"ทำงานก็ห่วงได้ค่ะ หรือคุณไม่ห่วงคะ"

เสียงหวานเมื่อกี้เปลี่ยนเป็นเสียงแข็งทันทีจนคนเป็นสามีเริ่มเลิ่กลั่ก

"ห่วงสิครับ แต่ว่าภาพก็มีคนคอยดูแลให้เยอะแยะคุณไม่ต้องกลัวน่า อีกอย่างต่อไปนี้น่าจะมีคนมาคอยห่วงลูกสาวแทนเราแล้วนะครับ"

แดเนียลสบตาภรรยาพลางขยิบตาให้อย่างรู้กัน 

"จริงด้วยภัทรลืมไปเลย งั้นก็วันนี้ทำงานให้สนุกนะคะ แล้วแม่จะซื้อขนมที่หนูชอบมาฝาก"

ภาพวาดงงกับสายตารู้กันของพ่อกับแม่ ใครจะมาห่วงเธอเพิ่มอีกนะ

"ขอบคุณค่ะคุณแม่ เดินทางปลอดภัยนะคะ"

ภาพวาดยืนส่งพ่อแม่ขึ้นรถก่อนจะเดินไปขึ้นรถอีกคันเพื่อไปฝึกงานที่บริษัทของที่บ้านบ้าง

"วันนี้ไปเช้าเลยนะครับคุณภาพ"

คนขับรถทักทายเมื่อภาพวาดเดินไปใกล้

"ค่ะลุงบุญ วันนี้ตื่นไวน่ะค่ะ กินข้าวหรือยังคะ"

"เรียบร้อยครับคุณภาพ เชิญครับ"

ภาพวาดขึ้นรถก่อนเริ่มส่งโซเชี่ยลตามปกติก่อนจะไปเริ่มงานผู้ช่วยเลขาของคุณพ่อ งานที่รายละเอียดเยอะแยะมากมายจนน่าปวดหัว เพราะงั้นนอกเวลางานเธอจึงใช้ชีวิตอย่างเต็มที่

นิ้วเรียวหยุดเลื่อนหน้าจอเมื่อเห็นโพสล่าสุดของพี่ชายฝาแฝดที่ลงรูปอวดรอยสักใหม่ที่อกลามไปถึงไหล่ข้างขวาเหมือนกันทั้งคู่ 

เธอกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอเมื่อมองมัดกล้ามเนื้อและซิกแพคเป็นลอนชัดเจนอย่างคนออกกำลังกาย

อา...ทำไมถึงเซ็กซี่ขนาดนี้นะ

ทุกครั้งที่ช่วยตัวเองเธอจะต้องเอารูปพี่ชายมาดูและจินตนาการถึงหน้าหล่อๆนั่นตลอดเลย

เมื่อไรจะกลับมาสักทีนะ…

'ภาพ วันนี้ไปตี้กันนะ'

เสียงเตือนข้อความทำเอาความร้อนรุ่มในใจปลิวหาย ภาพก้มดูข้อความจากลูกนัชเพื่อนสนิทที่มักจะนัดเจอกันบ่อยๆในผับ เป็นคนเดียวที่ภาพปรึกษาได้ทุกเรื่อง

'เอาสิ วันนี้พ่อแม่ไม่อยู่ อยากด้วย'

'อยากเมา?'

'แกจะให้ตอบจริงๆเหรอ'

ภาพวาดยิ้มขำเมื่อกดส่งกลับไป ป่านนี้เพื่อนเธอคงกรอกตาไปหลายรอบ

'หุบนิ้วไปเลยยัยคนหื่น วันนี้ทางสะดวกสินะ จะกินกี่คนดีล่ะ'

'เคยกินได้หลายคนรึไงล่ะ ถามแปลกๆ'

ภาพขำเบาๆเมื่อได้กวนเพื่อน

'ก็เผื่อคนเดียวไม่อิ่มไง ถามเผื่อ'

'บ้าบอ ทำงานก่อนไว้เจอกันนะ'

ภาพตัดบทเมื่อรถเลี้ยวมาจอดหน้าบริษัท

'เค แล้วเจอกัน'

นิ้วเรียวกดล็อคจอก่อนหยิบทุกอย่างมาไว้ในอ้อมแขนและลงรถไป 

"ขอบคุณค่ะลุงบุญ เจอกันตอนเย็นนะคะ"

"ครับคุณภาพ"

รถแล่นออกไปแล้ว ภาพวาดเงยหน้ามองตึกสูงกว่าสี่สิบชั้นตรงหน้าที่เป็นธุรกิจหลักของพ่อแม่เธอ และตอนนี้เธอก็กำลังเรียนรู้งานจากเล็กๆน้อยๆเพื่อจะได้มาช่วยงานอย่างเต็มตัวเมื่อเก่งขึ้น

เหมือนพี่ชายฝาแฝดที่ถูกส่งไปเรียนไปหาประสบการณ์ทำงานเพื่อนกลับมาสานต่อธุรกิจของครอบครัว

ภาพวาดหายใจเข้าออกลึกๆเตรียมพร้อมรับข้อมูลอันหนักหน่วงที่จะได้รับจากเลขาของพ่อ การทำงานไม่มีข้อยกเว้นเพราะถ้าเธอไม่เก่งก็ไม่ผ่าน 

และภาพเองก็อยากช่วยเต็มที่ไม่ว่าจะตำแหน่งไหนก็ตาม เวลางานเธอก็เต็มที่ นอกเวลางานก็ผ่อนคลายเป็นตัวเองเต็มที่เหมือนกัน