ภาพลักษณ์นักวิ่งบนจอใน 'Race' ทำให้ฉันตื่นเต้นทุกครั้งที่นึกถึงวิธีการแสดงที่ลงลึกด้านกายภาพ
การรับบทเป็นเจสซี โอเว่นส์ทำให้สเตเฟน เจมส์ต้องฝึก
กรีฑาแบบจริงจัง เขาไม่เพียงแค่วิ่งให้ดูเร็ว แต่ต้องเรียนรู้เทคนิคการออกตัว การใช้บล็อกสตาร์ท การวางเท้าและการก้าวยาวเพื่อให้ท่วงท่านักวิ่งยุค 1930 ดูน่าเชื่อถือ การฝึกรวมถึงการซ้อมสปีดบนแทร็ก ทำพละกำลังขา และปรับการเคลื่อนไหวให้เข้ากับมุมกล้อง ซึ่งช่วยให้ภาพการวิ่งในหนังมีพลังและความกระชับ
การฝึกของเขายังทำให้ฉากแข่งที่ต้องมีการแข่งขันกันใกล้ชิดดูลื่นไหลและมีความเป็นมินิมัมมากขึ้น เสียงหอบ เสียงตีรองเท้าบนแทร็ก และท่าทางที่สอดคล้องกันของนักวิ่งในฉาก ทำให้ฉันเชื่อจริง ๆ ว่านี่ไม่ใช่แค่การแสดง แต่เป็นการเข้าถึงจิตวิญญาณของนักกีฬา การเห็นความพยายามนี้สะท้อนว่าการเตรียมตัวด้านกายภาพสามารถยกระดับการแสดงไปได้ไกลแค่ไหน