นักแสดงนำในหนัง Help Me คุณผีช่วยด้วย คือใคร

ชื่อเรื่อง 'Help Me คุณผีช่วยด้วย' ฟังดูคุ้นแต่ก็ทำให้เกิดความกำกวมได้ง่าย เพราะมีผลงานหลายชิ้นที่ใช้คำว่า 'Help' หรือ 'Help Me' เป็นส่วนหนึ่งของชื่อ การจะบอกชื่อผู้กำกับแบบเด็ดขาดเมื่อเจอชื่อนี้เพียงอย่างเดียวจึงต้องระวังผิดพลาดได้สูง ในมุมมองของคนชอบหนังผีและติดตามฉากวงการบันเทิงไทยมานาน กรณีแบบนี้มักเกิดเมื่อหนังเป็นผลงานสั้น ผลงานโทรทัศน์ หรือถูกแปลชื่อออกมาเพื่อตลาดต่างประเทศ ฉะนั้นชื่อผู้กำกับที่คนทั่วไปคาดหวังว่าจะเห็นในโปสเตอร์บางทีก็ไม่ได้อยู่ในความทรงจำของคนวงกว้าง การจำได้แน่ชัดจึงต้องอาศัยเบาะแสเพิ่ม เช่น ปีฉาย นักแสดงนำ หรืองานเทศกาลที่หนังเข้าฉาย ฉันชอบมองว่าความไม่แน่นอนแบบนี้เป็นโอกาสที่ดีในการค้นเจอผลงานเล็กๆ ที่บางทีมองข้ามไป ถ้าใครเจอรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับเวอร์ชันหรือปีฉาย บทสนทนาต่อจากนี้จะสนุกขึ้นแน่นอน และจะได้ยืนยันชื่อผู้กำกับแบบชัวร์ ๆ ด้วยความมั่นใจมากขึ้น

เพลงธีมหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้มีชื่อว่า 'Help Me' และมันถูกใช้เป็นเพลงประกอบหลักตลอดช่วงไคลแม็กซ์ของหนัง ฉันเป็นคนที่ชอบสังเกตเพลงประกอบเวลาดูหนัง เพราะมันทำหน้าที่เหมือนตัวเล่าอารมณ์ที่เงียบ ๆ เพลงนี้เองเล่นกับทั้งโทนตลกและหลอนด้วยการใช้เมโลดี้ซ้ำ ๆ ที่ทำให้ฉากผีมีความขมขื่นแต่ยังคงมีเหตุกระชากหัวเราะได้บ้าง ท่อนฮุกที่ร้องว่า 'Help Me' ถูกดัดแปลงให้เข้ากับซาวด์เอฟเฟกต์ผี ทำให้ทุกครั้งที่ได้ยินรู้สึกทั้งสยองและกึ่งประชดในเวลาเดียวกัน แม้ว่าเพลงจะใช้คอร์ดเรียบง่าย แต่วิธีจัดเรียงเสียงกับการนำซินธิไซเซอร์มาผสมกับเครื่องดนตรีอะคูสติก ทำให้มันมีมิติเพียงพอที่จะแบกซีนสำคัญ ๆ ได้ คล้ายกับฉากสุดท้ายของบางหนังสยองขวัญที่เพลงไม่จำเป็นต้องใหญ่โต แค่ชัดเจนก็เพียงพอที่จะทิ้งภาพและความรู้สึกไว้ในหัวผู้ชมเหมือนกับสิ่งที่ 'The Sixth Sense' เคยทำกับธีมดนตรีของตัวเอง

พอพูดถึงซีรีส์ผีที่คนไทยชอบพูดถึงกันบ่อย ๆ เรื่อง 'Help Me คุณผีช่วยด้วย' มักจะมีให้เลือกดูในหลายช่องทางขึ้นกับลิขสิทธิ์ของแต่ละประเทศและผู้จัดจำหน่าย ผมแนะนำให้เริ่มจากแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งหลัก ๆ ก่อน เช่น Netflix, Viu, Viki, WeTV หรือ iQIYI เพราะหลายเรื่องซีรีส์เอเชียมักจะถูกซื้อสิทธิ์ไปลงบนแพลตฟอร์มเหล่านี้ ทั้งนี้ในบางพื้นที่อาจมีอยู่บนบริการในประเทศอย่าง TrueID, AIS Play หรือช่องทีวีท้องถิ่นที่เปิดให้ดูแบบออนดีมานด์ด้วย ถ้าหาในแพลตฟอร์มหลักแล้วไม่เจอ ให้ลองเช็กช่องทางทางการของผู้ผลิตหรือเครือข่ายทีวีที่ออกอากาศต้นฉบับ บางเรื่องจะมีคลิปหรือเพจอย่างเป็นทางการบน YouTube ซึ่งอาจมีตอนเต็มหรือเฉพาะบางตอนให้ชมพร้อมคำบรรยาย การซื้อลิขสิทธิ์ดิจิทัล (เช่น บริการซื้อ/เช่าใน Google Play หรือ iTunes) ก็เป็นอีกทางเลือกที่สะดวกและถูกกฎหมาย ผมมักเลือกดูจากแหล่งที่มีซับภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษชัดเจน เพื่อให้เข้าเรื่องได้เต็มที่ เห็นความต่างของงานเล่าเรื่องแล้วชอบมาก เช่นเดียวกับที่เคยตามดู 'Goblin' บนแพลตฟอร์มที่มีซับครบจึงอินขึ้นเยอะ

เราเพิ่งนั่งดู 'โอ้มายโกสต์ คุณผีช่วย' เวอร์ชันเต็มล่าสุดแล้วและอยากเล่าให้ฟังว่านักแสดงนำของเรื่องคือ ปาร์คโบยอง กับ โจจองซอก ทั้งสองคนเป็นหัวใจของหนังเลย — ปาร์คโบยองรับบทหญิงสาวที่ถูกผีเข้าซึ่งต้องเปลี่ยนบุคลิกจากขี้อายเป็นมั่นใจ ส่วนโจจองซอกเล่นเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างเย็นชาที่ค่อยๆ เผยด้านอ่อนโยนให้เห็นเมื่ออยู่กับเธอ ผมชอบที่การแสดงของทั้งสองคนไม่ใช่แค่คาแรคเตอร์ชัด แต่ยังมีมิติทางอารมณ์ที่จับต้องได้ ทำให้เรื่องผีแบบคอมเมดี้โรแมนซ์ไม่หลุดจากความจริงจังเวลาที่ต้องซึ้งหรือขมวดปม เคมีระหว่างปาร์คโบยองกับโจจองซอกเป็นสิ่งที่ทำให้ฉากเล็กๆ ในเรื่องดูมีพลัง — มีทั้งฉากที่ให้หัวเราะและฉากที่ทำให้กลั้นน้ำตาไม่อยู่ การกำกับกับจังหวะคอมเมดี้ก็วางไว้อย่างลงตัว พูดถึงการแสดงของปาร์คโบยองแล้วนึกถึงการเล่นบทที่ลงตัวใน 'Strong Woman Do Bong-soon' ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเธอมีช่วงกว้างของโทนบท ทั้งน่ารัก ขี้อาย และแข็งแกร่งในเวลาเดียวกัน สรุปแล้วถาชนิดของงานที่อยากดูคือหนังผสมโรแมนซ์กับความลี้ลับที่ไม่ดาร์กจนเกินไป รุ่นนักแสดงนำของเรื่องนี้ทำให้เรายิ้มได้และอินได้ในจังหวะที่เหมาะสม ถ้าชอบความลงตัวระหว่างตลกกับเศร้าแบบไม่หนักหน่วง นักแสดงทั้งสองคนในเรื่องนี้ทำหน้าที่พาเราไปตามอารมณ์ได้ดีจริงๆ

เวอร์ชันไทยของเรื่องที่มีชื่อลักษณะว่า 'Help Me คุณผีช่วยด้วย' มักจะเก็บฉากเด่นไว้ในช่วงปลายซีซั่นแรก — ในประสบการณ์การดูของผม ฉากที่คนพูดถึงกันมากที่สุดมักจะเป็นตอนที่ตัวละครหลักต้องเผชิญหน้ากับต้นตอของผีและความลับในอดีตทั้งหมดถูกเปิดเผยพร้อมกัน ตอนแบบนี้จะมีทั้งความตึงเครียดทางอารมณ์ ฉากสยองที่ถูกออกแบบมาให้ช็อตเดียวจำได้ และบทพูดที่ทำให้ภาพรวมเรื่องเปลี่ยนมุมมองในพริบตา สิ่งที่ทำให้ผมชอบฉากแบบนี้คือการผสมกันขององค์ประกอบ: ดนตรีที่ส่งอารมณ์แปลก ๆ แสงเงาที่ตัดกัน และมุมกล้องที่จับการแสดงของนักแสดงได้อย่างคม ช่วงตอนท้าย ๆ ของซีซั่นแรก (ถ้าเป็นซีซั่นความยาวประมาณ 8–10 ตอน) มักจะเป็นตอนที่ดีที่สุดเพราะผู้สร้างมีเวลาเซ็ตอัพเรื่องราวมาตั้งแต่ต้นซีซั่นแล้วระเบิดทุกอย่างออกมาในตอนเดียว ผมเลยมักจะแนะนำให้เริ่มจากตอนท้ายของซีซั่นแรกก่อน ถ้าต้องการฉากเด่น ๆ แบบที่หลายคนพูดถึง — มันให้ความรู้สึกครบทั้งช็อกและสะเทือนใจในเวลาเดียวกัน

ฉันมองว่าบทบาทของนักแสดงนำใน 'ผีป่วนชวนมารัก' เป็นหัวใจของโทนเรื่อง เพราะคนดูผูกพันกับความรู้สึกทั้งตลกและเศร้าที่ตัวเอกต้องแบกรับ การเป็นนักแสดงนำไม่ได้หมายความแค่พูดบทให้ไหลลื่น แต่มันคือการเป็นตัวแทนทางอารมณ์ของผู้ชมในแต่ละฉาก ฉากที่ตัวเอกต้องโต้ตอบกับตัวละครเหนือธรรมชาติ บ่อยครั้งพื้นที่ว่างตรงนั้นต้องถูกเติมด้วยสายตา สีหน้า หรือจังหวะการหายใจที่แทบจะไม่มีคำพูดเลย การแสดงประเภทนี้ต้องบาลานซ์ระหว่างคอมเมดี้ที่ทำให้คนหัวเราะกับโมเมนต์ซึ้ง ๆ ที่กระแทกใจ ฉันชอบเวลาที่นักแสดงนำเลือกใช้ความเงียบเพื่อสื่อความเปราะบาง มากกว่าจะพึ่งบทพูดหนัก ๆ นอกจากนี้ บทบาทนำยังเป็นตัวกำกับอารมณ์ของเรื่องในหลาย ๆ ซีน เช่น ช่วยให้ซีนสลับโทนจากตลกเป็นสะเทือนอารมณ์อย่างเป็นธรรมชาติ ถ้านักแสดงนำมีเคมีดีกับนักแสดงรับเชิญหรือตัวละครผี สายสัมพันธ์นั้นจะยกระดับความเชื่อมโยงของคนดูทันที ผมชอบเปรียบเทียบการถ่ายทอดอารมณ์แบบนี้กับงานบางเรื่องอย่าง 'A Ghost Story' ที่การแสดงเงียบ ๆ กลับสร้างความเจ็บปวดได้อย่างทรงพลัง ท้ายที่สุด นักแสดงนำในเรื่องแบบนี้ต้องมีความยืดหยุ่น เข้าถึงอารมณ์ได้กว้าง และกล้าทดลองกับโทนต่าง ๆ เพื่อทำให้เรื่องราวสมบูรณ์และน่าจดจำ นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมตำแหน่งนี้ถึงสำคัญและเป็นเสาหลักที่พาเรื่องไปต่อได้

หนังเรื่องนี้มีนักแสดงนำที่หลายคนอาจไม่คุ้นชื่อมาก่อน แต่กลับสร้างความประทับใจได้ไม่น้อยเลยทีเดียว ตัวเอกของเรื่องคือ 'นุ่น' รับบทโดย ธันวา ไวผล นักแสดงสาวหน้าใหม่ที่เล่นบทเด็กติดผีได้อย่างน่าทึ่ง ส่วนพระเอกคือ 'จูน' รับบทโดย ณัฏฐ์ ทิวไผ่งาม ที่มาพร้อมกับลุคหล่อๆ แต่แฝงไปด้วยความลึกลับ หนังสยองขวัญเรื่องนี้ทำให้เราเห็นศักยภาพของนักแสดงรุ่นใหม่ที่สามารถสร้างสีสันให้กับวงการได้ไม่แพ้ดาวดังๆ เลยทีเดียว การแสดงของทั้งคู่ทำให้เรื่องราวที่น่ากลัวกลายเป็นเรื่องที่แฟนๆ ต้องจับตามองอย่างใกล้ชิด

นักแสดงนำของซีรีส์ 'คุณหมาไฮโซ โกบ้านนอก' ที่แฟน ๆ พูดถึงกันมากคือ 'ธันวา ปิติ'. ผมรู้สึกว่าเขาเลือกบทนี้ได้ลงตัว เพราะการเล่นสีหน้าและจังหวะมุกคอมเมดี้ของเขาทำให้ตัวละครดูมีมิติมากกว่าที่เห็นบนโปสเตอร์ เป็นลูกผสมระหว่างความทะเล้นกับความอบอุ่น ที่ทำให้บางฉากเงียบ ๆ มีพลังทางอารมณ์จนคนดูซึมเข้าไปกับเรื่องราวได้ง่าย ๆ ในมุมมองของผม งานนี้ของ 'ธันวา ปิติ' ช่วยยกระดับเรื่องให้ดูครบทุกอารมณ์ คล้ายกับวิธีที่นักแสดงคนโปรดของผมทำในซีรีส์อย่าง 'The Crown' — ไม่ได้หมายความว่าฟอร์มเหมือนกันเป๊ะ ๆ แต่เป็นความสามารถในการพาเราเข้าไปในโลกของตัวละครจนลืมตัว ในตอนจบฉากหนึ่งที่เขาเงียบและมองออกนอกหน้าต่าง ผมยังคิดถึงแววตานั้นอยู่เลย