นักแสดงเด็กจากหนังแฮร์รี่พอตเตอร์ ใครบ้างยังมีผลงานเด่น?

บางอย่างที่ผมชอบคือการมองหานักแสดงที่แม้จะไม่ใช่พระเอก แต่โตขึ้นมาแล้วสร้างผลงานน่าจับตา เช่น Bonnie Wright, Matthew Lewis และ Evanna Lynch — ทั้งสามคนแสดงให้เห็นเส้นทางการเติบโตที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง
Bonnie เปลี่ยนบทบาทจากนักแสดงวัยรุ่นมาทดลองงานเบื้องหลัง ทั้งการกำกับและทำโปรเจ็กต์ที่มีมุมมองส่วนตัว ส่วน Matthew เลือกเดินสายรับบทในงานโทรทัศน์และละครที่ต้องใช้พื้นที่แสดงตัวละครอย่างค่อยเป็นค่อยไป ทำให้เขาไม่ได้หายไปแต่กลายเป็นคนที่ค่อยๆ สร้างผลงานเชิงคุณภาพได้เรื่อยๆ ในขณะที่ Evanna ยืนด้วยความเป็นตัวของตัวเองทั้งด้านการแสดงและการทำงานร่วมกับชุมชนแฟนๆ ความจริงใจของเธอทำให้ผลงานเล็กๆ ที่เธอเลือกมีความหมาย
การได้ตามดูเส้นทางของพวกเขาทำให้ผมเชื่อว่า ‘เด็กรุ่นหนึ่งจากหนังยักษ์’ ไม่ได้ถูกจำกัดแค่บทเดียว — บางคนเลือกงานที่ท้าทาย บางคนเลือกทำงานที่ใกล้ใจ ซึ่งในฐานะแฟน การเห็นการเติบโตแบบค่อยเป็นค่อยไปแบบนี้ก็เพลินดีและให้ความหวังว่าเส้นทางศิลปะสามารถยาวขึ้นได้หากเราเต็มใจทดลอง

ในมุมมองที่ต่างออกไป ผมชอบสังเกตนักแสดงรองที่เติบโตมาจากแผงนักเรียนฮอกวอตส์ เพราะหลายคนประสบความสำเร็จในแนวทางที่ไม่ค่อยเดาทิศทางได้ เช่น Tom Felton, Alfred Enoch และ Natalia Tena ซึ่งแต่ละคนขยายเขตความสามารถของตัวเองออกไปไกลกว่าบทเดิม
Tom Felton มีเส้นทางที่ไม่ซับซ้อนเกินไปหลังจากบท ‘Draco’ — เขาไปเล่นบทในหนังบล็อกบัสเตอร์และพัฒนาโปรไฟล์ในวงการบันเทิงอย่างต่อเนื่อง ทำให้คนที่รู้จักเขาในวัยเด็กได้เห็นด้านอื่นของเขา ส่วน Alfred Enoch คือกรณีตัวอย่างของการย้ายจากภาพยนตร์วัยรุ่นสู่ซีรีส์ดรามาระดับสากล งานของเขาในซีรีส์ทางโทรทัศน์ทำให้คนเห็นมุมโตของนักแสดงคนหนึ่งที่เคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนบนจอได้ชัดเจนขึ้น
Natalia Tena เองก็กลายเป็นคนที่คนดูจดจำได้จากบทอื่นๆ นอกเหนือจากโลกเวทมนตร์ ทั้งงานด้านดนตรีและการรับบทในซีรีส์ที่คนชมกันมาก ความหลากหลายของเธอเป็นตัวอย่างที่ดีว่าการเริ่มต้นในภาพยนตร์ใหญ่ไม่ได้ผูกมัดอนาคตไว้กับบทเดิมเสมอไป
ทั้งสามคนนี้ทำให้ผมเห็นว่าการเป็น 'เด็กในหนังดัง' คือจุดเริ่ม ไม่ใช่คำจำกัดความตลอดชีวิต และเมื่อพวกเขาเลือกงานด้วยรสนิยมและความกล้า คนดูอย่างผมก็ตื่นเต้นไปด้วยทุกครั้งที่มีผลงานใหม่ออกมา

ทุกครั้งที่เพื่อนนอกวงชอบถามว่าใครจากเด็กนักแสดงใน 'แฮร์รี่ พอตเตอร์' โตขึ้นแล้วยังเด่นอยู่ ผมมักจะยกชื่อสามคนแรกที่เด้งเข้ามาเสมอ: Daniel Radcliffe, Emma Watson และ Rupert Grint เพราะแต่ละคนเลือกเส้นทางหลังหนังแตกต่างสุดๆ และมันสนุกตรงที่เห็นความกล้าทดลองของพวกเขา

Daniel กลายเป็นคนที่ไม่กลัวบทท้าทาย — งานภาพยนตร์อย่าง 'Swiss Army Man' และ 'Horns' กับการเล่นละครเวทีอย่าง 'Equus' แสดงให้เห็นว่าความตั้งใจอยากแยกตัวตนจากคาแรกเตอร์พ่อมดมันจริงจังแค่ไหน เขาพลิกบทจนคนจำได้ว่าเขาเป็นนักแสดงที่สามารถแบกรับเรื่องประหลาดได้

Emma เลือกช่องทางที่ผสมความเป็นฮอลลีวู้ดและงานที่มีสาระ: จากภาพยนตร์วัยรุ่นสู่บทแฟร์รี่เทลและภาพยนตร์ดรามา เช่น 'The Perks of Being a Wallflower' แล้วมาสู่งานบล็อกบัสเตอร์อีกครั้งใน 'Beauty and the Beast' พร้อมกับงานด้านสังคมที่ทำให้เธอเป็นไอคอนรุ่นใหม่ ส่วน Rupert ก็เดินสายคอมเมดี้และทีวีซีรีส์ ทั้ง 'Sick Note' และซีรีส์ที่เล่นบทหนักขึ้น แสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้ติดอยู่กับบทตลกเสมอไป

มองรวมๆ แล้วผมรู้สึกชอบที่การเติบโตของนักแสดงกลุ่มนี้ไม่เหมือนกัน: บางคนไปหาผลงานทดลอง บางคนเลือกครี่งพาณิชย์ครึ่งศิลป์ แต่ทุกคนยังมีผลงานให้ติดตาม และนั่นแหละที่ทำให้แฟนๆ อย่างผมยังมีเรื่องคุยไม่รู้เบื่อ