นายโดดเดี่ยวพิชิตต่างโลกมีภาคต่อไหม?

กฤษ เด็กหนุ่มนักวาดการ์ตูน พบกับเหตุการณ์ประหลาดไม่คาดฝัน เมื่อมีประตูมิติเกิดขึ้นตรงหน้านำพาคนไปต่างโลก ด้วยความเบียวของเขา จึงตัดสินใจกระโดดเข้าไปเพราะความอยากเป็นผู้กล้ากับเขาบ้าง แต่ความเป็นจริงช่างโหดร้าย คนอื่นที่ถูกอัญเชิญได้เป็นผู้กล้า แต่ว่าเขากลับเป็นได้แค่ตัวแถม ท่ามกลางการดูถูกเหยียดหยาม เขาต้องหาทางเติบโต แข็งแกร่ง แล้วกลับมาเหยียบหน้าพวกที่ดูถูกเขาให้จงได้...

[ทำไร่ + ถูกเนรเทศ + เชี่ยวชาญทั้งแพทย์และยาพิษ + มิติพิเศษ + นิยายสุดมัน + นางเอกเก่ง + โรแมนติกหวานซึ้ง] เมื่อตื่นขึ้นมาก็ทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณ ถูกบังคับให้แต่งงานแทนคนอื่น และกำลังจะถูกเนรเทศ ไม่เป็นไร นางมีมิติพิเศษที่เก็บเสบียงได้ไม่จำกัด! บิดาใจร้ายจะตัดขาดความสัมพันธ์พ่อลูกหรือ? เก็บหนังสือตัดขาดไว้ให้ดี อย่ามาร้องขออ้อนวอนทีหลังล่ะ! ต่อไปจะต้องมีชีวิตที่แสนรัดทดหรือ? ไม่ต้องรีบร้อน เราก็ขนสมบัติของพ่อบัดซบไปให้หมดก่อนแล้วค่อยไปก็ยังไม่สาย! ตระกูลสามีโดนหมายยึดทรัพย์สินหรือ? ไม่ต้องกลัว เราก็ขนทรัพย์สินของบ้านสามีออกมาให้หมดก่อน ปล่อยให้ฮ่องเต้สุนัขได้เจอแต่ความว่างเปล่า! แม้แต่ทรัพย์สมบัติในคลังหลวงของฮ่องเต้ก็ขนไปให้หมด เงินสักแดงก็อย่าได้เหลือทิ้งไว้! ถูกลอบสังหารระหว่างถูกเนรเทศหรือ? นางมีเข็มเงินอาบยาพิษอยู่ในมือ หากพวกเจ้ามาก็อย่าหวังว่าจะรอดกลับไปได้! มีมิติร้านค้าสมัยใหม่อยู่ในมือ พวกข้าจะเดินเฉิดฉายไปยังแดนเนรเทศอย่างไม่หวาดหวั่น ดินแดนเนรเทศที่ยากจนถึงขนาดที่นกยังไม่ยอมถ่ายมูลทิ้งไว้ พวกข้าจะสร้างเมืองหลวงใหม่ให้เจริญรุ่งเรืองเอง! ว่าไงนะ ฮ่องเต้สุนัขส่งทหารมาบุกเมืองหรือ? สู้กลับไป! นางจะชำระบัญชีทั้งเก่าและใหม่ให้หมด จนฮ่องเต้สุนัขไม่มีแม้แต่กางเกงในเหลือให้ใส่เลย!

การกลับบ้านหลังเลิกเรียนในวันธรรมดากลายเป็นไม่ธรรมดาอีกต่อไป เมื่อเขาทะลุมิติข้ามมาอีกโลกหนึ่ง กลับพบว่าคุณตาของตนเองที่เคยหายตัวไปเมื่อสิบปีก่อนเคยอาศัยอยู่ที่นี่มาก่อน การเผชิญหน้าที่ไม่คาดคิด นำมาสู่การผจญภัยโลกใบใหม่

ผมทะลุมิติไปเป็นตัวร้ายในนิยายน้ำเน่าที่ตอนจบต้องถูกพระเอกทำลายครอบครัว เพื่อปลายทางอันแสนสุข ผมเลยขัดขวางเส้นเรื่องด้วยการเอาตัวเองเข้าไปแทรก แต่ไหงพระเอกดันมาติดหนึบอยู่กับผมซะงั้น!

เยี่ยนหนิงเย่มีอาชีพเป็นแม่ครัวในร้านอาหารจีนที่ต่างประเทศ นางมีนิสัยเรื่อยๆ มาเรียงๆ ไม่ค่อยเอาเรื่องเอาราวกับใคร แม้ที่บ้านจะรักลูกชายมากกว่าลูกสาวและต้องทำงานหนักส่งเงินให้ที่บ้านก็ตาม นางก็แค่เบื่อแต่ไม่นึกโกรธเคือง  วันหนึ่งหลังเลิกงาน นางโดนพวกเกลียดคนเอเชี่ยนลอบทำร้ายจนตาย แล้วทะลุมิติมาในนิยายออนไลน์ชื่อดังเรื่องหนึ่ง เป็นอะไรไม่เป็นดันเป็นตัวประกอบจืดจางผู้หนึ่ง ที่พระเอกแสนจะรังเกียจ นางเอกมองดูนางอย่างดูถูก ส่วนนางร้ายกลับระแวงใส่  ช่างพวกท่านเถิด อยากทำอันใดก็ทำ นางปรารถขอเพียงปล่อยนางให้ใช้ชีวิตเรียบเรื่อยของนางไปวัน ๆ แถมชีวิตในฐานะพระชายารองไม่ได้แย่มีเบี้ยหวัดให้ด้วย งานการไม่ต้องทำกิน ๆ นอน ๆ ชีวิตดีงามแบบนี้ นางจะไปทะเลาะวุ่นวายกับใครไปทำไมกัน!

จากเด็กสาวกำพร้าที่พึ่งได้ออกมาใช้ชีวิตก็ถูกโรคร้ายรุมเร้าจนตาย เธอกลับทะลุมิติมาอยู่ในร่างของคุณหนูรองจวนแม่ทัพ ลู่ซิงเหยี่ยน ยังไม่ทันดีใจที่ได้ชีวิตใหม่ จู่ๆกลับถูกเนรเทศไกล3000ลี้!! เธอต้องรอด!! “โรคนี้หมดหนทางรักษาจริงๆ ใช้ชีวิตที่เหลือให้คุ้มเถอะคับ!!” เสียงพูดของหมอทำร่างผอมแห้งที่นอนไร้เรี่ยวแรงน้ำตาไหลอาบแก้ม “ถ้าอย่างนั้นชีวิตต่อจากนี้ จะอยู่เพื่ออธิฐานให้เกิดใหม่มีร่างกายที่แข็งแรงกว่านี้แล้วกันค่ะ!!” แม่ครูที่โอบอุ้มเธอมาจากบ้านเด็กกำพร้า ยืนร่ำไห้พร้อมประสานมือช่วยเธออธิฐานจะได้จากไปอย่างสงบ “จะได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระอยู่แล้วเชียว” ปีที่2 ในรัชศกหยวนซิง “ด้วยราชโองการแห่งฟ้า ฮ่องเต้มีพระราชบัญชา เนื่องจากตอนนี้เป็นที่น่าสงสัยว่าแม่ทัพลู่อาจนำพาองค์หญิงใหญ่ไปตกระกำลำบากที่ใดไม่อาจรู้ได้ หนทางที่จะพิสูจน์ว่า คนในจวนจวิ้นกั๋วกงแห่งนี้มิได้รู้เห็นเป็นใจ จึงมีพระบัญชา ส่งคุณหนูรองสกุลลู่แห่งจวิ้นกั๋วกง ไปทำความดีในถิ่นทุรกันดารไกล3000ลี้…“ คำพูดนั้นทำชาวบ้านที่มายืนดูแตกตื่น ”หากแม่ทัพลู่ไม่กลับมาโต้แย้งข้อกล่าวหา คุณหนูรองก๋ไม่มีสิทธิ์กลับมาที่เมืองหลวงเช่นกัน!! ลู่ซิงเยี่ยนรับราชโองการ