นินจาแอสซาซิน ตัวละครไหนเป็นตัวร้ายหลักในเรื่อง?

ภาพความทรงจำของฉากนินจาที่โหดร้ายจาก 'Ninja Assassin' ติดตาเสมอ แม้จะดูแล้วเลือดสาดจนใจเต้นเร็ว แต่ประเด็นเรื่องต้นกำเนิดของบทกลับชัดเจนในความเป็นต้นฉบับมากกว่าแปลจากหนังสือไหนๆ ฉันยืนยันแบบแฟนผู้คลุกคลีว่าหนังเรื่องนี้ไม่ได้สร้างจากนิยายต้นฉบับ แต่มาจากบทภาพยนตร์ต้นฉบับที่เขียนขึ้นเพื่อหนังโดย Matthew Sand และมี J. Michael Straczynski เข้ามาช่วยปรับแต่งงานเขียนให้คมขึ้น การวางโครงเรื่องแบบฉับไว เน้นภาพ และคิวบู๊หนักๆ เห็นได้ชัดว่าผู้สร้างต้องการสรรค์งานภาพยนตร์ที่มีจังหวะและสไตล์มากกว่าจะยึดโครงนิยายเดิม เมื่อเปรียบเทียบกับงานที่ดัดแปลงจากการ์ตูนหรือมังงะอย่าง 'Rurouni Kenshin' ความต่างชัดเจนตรงที่ความเป็นต้นฉบับของ 'Ninja Assassin' ให้ผู้สร้างอิสระในการออกแบบฉากบู๊และบทพูดโดยไม่ต้องผูกติดกับแฟรนไชส์เดิม ผลลัพธ์คือภาพยนตร์ที่แม้บางจุดอาจขาดมิติของตัวละครแบบนิยาย แต่มีพลังของการเล่าเรื่องเชิงภาพที่รุนแรงและตรงไปตรงมาจนเป็นเสน่ห์เฉพาะตัว

การจะชี้ว่าใครเป็นคนร้ายหลักใน 'อาชญาเกม' ไม่ง่ายเหมือนเดาแค่ชื่อคนเดียว เพราะสิ่งที่ฉันชอบในเรื่องนี้คือการทำให้ความชั่วร้ายดูเป็นระบบมากกว่าบุคคล เมื่อมองจากมุมคนที่ติดตามเรื่องนี้มานาน ฉันมองว่าตัวร้ายที่แท้จริงคือโครงสร้างของเกมเอง—กฎที่บีบให้ตัวละครต้องเลือกระหว่างความอยู่รอดกับศีลธรรม กฎพวกนั้นถูกออกแบบมาให้ผลลัพธ์ของการตัดสินใจเป็นกับดัก และนั่นทำให้หลาย ๆ ตัวละครกลายเป็นเครื่องมือของความโหดเหี้ยมโดยไม่รู้ตัว ประสบการณ์ส่วนตัวเวลาดูฉากที่ผู้เล่นถูกบังคับให้ห้ำหั่นกันเอง ฉันมักจะโกรธไม่ใช่แค่คนที่ยืนอยู่ปลายน้ำ แต่โกรธที่มีคนออกแบบเกมที่มองคนเป็นเพียงชิ้นหมาก การเรียกหา 'คนร้ายหลัก' แบบเป็นตัวตนเดียวอาจสะดวก แต่สำหรับฉันแล้วความชั่วใน 'อาชญาเกม' อยู่ในระบบที่ทำให้คนธรรมดาทำสิ่งไม่ธรรมดา แล้วความเศร้านั้นแหละที่ค้างคาใจฉันมากกว่าใครคนใดคนหนึ่ง

แนะนำให้เริ่มจากภาพยนตร์ 'Ninja Assassin' (2009) หากที่ถามหมายถึงงานชิ้นเดียวที่คนมักคุ้นชื่อ เพราะมันเป็นจุดเข้าถึงที่ตรงและชัดที่สุด: งานนี้เน้นแอ๊กชันเลือดสาดและคอริโอกราฟีการต่อสู้แบบนินจาที่ดุดัน โดยไม่ต้องมีพื้นหลังเรื่องราวยาวเหยียดเหมือนซีรีส์ การดูภาพยนตร์ก่อนจะให้ความรู้สึกเต็มอิ่มกับสไตล์ภาพและจังหวะการเล่าเรื่อง ถ้าต้องเลือกระหว่างเริ่มจากฉากต่อสู้ไคลแม็กซ์กับการดูตั้งแต่แรก ผมมักจะแนะนำให้ดูตั้งแต่ต้นเพราะตัวงานออกแบบฉากและการพัฒนาความสัมพันธ์ตัวละครสั้นๆ ในเรื่องช่วยทำให้ฉากฮาร์ดคอร์ช่วงท้ายมีน้ำหนักขึ้น กรณีที่คำถามหมายถึงผลงานแนวนินจาที่เป็นมังงะหรืออนิเมะแบบมีหลายเล่มหลายซีซัน ทางเลือกที่ปลอดภัยคือเริ่มจากเล่มหรือซีซันที่หนึ่งเสมอ เนื้อเรื่องแนวนี้มักปูพื้นโลก ทักษะ และแรงจูงใจของตัวละครตั้งแต่ต้น แม้ว่าบางซีรีส์จะมีอาร์คที่โดดออกมาให้เข้าใจง่าย แต่การอ่านหรือดูตั้งแต่ต้นช่วยให้เห็นวิวัฒนาการของตัวละครและรายละเอียดปลีกย่อยที่ทำให้ตอนหลังมีความหมายมากขึ้น ตัวอย่างงานคลาสสิกที่ผมมักยกมาเทียบเพื่ออธิบายคือ 'Ninja Scroll' และ 'Basilisk' ซึ่งแม้จะมีฉากแอ๊กชันเข้มข้น แต่การเข้าใจเบื้องหลังความขัดแย้งของฝ่ายต่างๆ มาจากการดู/อ่านตั้งแต่ต้นจะยิ่งเพิ่มอรรถรส นอกจากนี้ถ้าชอบมุมมองภาพและการออกแบบท่าต่อสู้ แนะนำให้เลือกเวอร์ชันที่มีซับไตเติ้ลภาษาไทยหรือเสียงต้นฉบับพร้อมซับ เพราะมู้ดของบทเพลงประกอบและโทนเสียงช่วยเติมอารมณ์ให้การต่อสู้มีพลังขึ้นมาก ในกรณีของภาพยนตร์อย่าง 'Ninja Assassin' บางคนอาจชื่นชอบเวอร์ชันที่ไม่ตัด (unrated) หากมีให้ดู เพราะจะได้ภาพรวมครบถ้วนกว่า แต่ถ้าเน้นเรื่องราวและตัวละคร การอ่านหรือดูต้นฉบับเล่ม/ซีซันแรกจะเป็นทางเลือกที่มั่นคง สุดท้ายแล้วสำหรับคนที่ชื่นชอบแอ๊กชันแบบดิบๆ งานชิ้นนี้มอบความพึงพอใจชนิดที่เห็นแล้วใจสั่น แต่สำหรับคนที่ต้องการพลอตซับซ้อน การเริ่มจากเล่มหรือซีซันแรกจะทำให้ความผูกพันกับตัวละครเติบโตขึ้นจนทุกฉากต่อสู้มีความหมายมากกว่าแค่โชว์ท่า โดยส่วนตัวผมรู้สึกว่าการเริ่มต้นจากจุดที่เหมาะสมแบบนี้ช่วยให้การติดตามต่อไปสนุกยาวๆ และกลับมาดูซ้ำได้หลายครั้ง

บอกเลยว่า 'Bayek' จาก 'Assassin's Creed Origins' เป็นตัวอย่างของความโหดที่มาจากความเจ็บปวด มากกว่าความโหดแบบทารุณเพียงอย่างเดียว การตามล่าเพื่อแก้แค้นหลังการสูญเสียคนใกล้ชิดทำให้การกระทำของเขามีพลังหนักแน่นและเยือกเย็น บ่อยครั้งที่ความโหดของ Bayek มาจากความตั้งใจแน่วแน่ ไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบ เวลาที่เขาเผชิญหน้ากับสมาชิกของกลุ่มลับหรือผู้อยู่เบื้องหลังการฆาตกรรม มันไม่ใช่ฉากโชว์สยอง แต่เป็นการจัดการอย่างเด็ดขาดและราบรื่นจนรู้สึกน่ากลัวกว่าเลือดสาดเสียอีก มุมมองของผมคือความโหดที่ทรงพลังที่สุดในเฮดวายของซีรีส์บางครั้งไม่จำเป็นต้องมีภาพโหดร้ายเยอะ แต่ต้องมีบริบทที่ทำให้เรารู้สึกถึงน้ำหนักของการกระทำ Bayek ทำให้ทุกการสังหารมีน้ำหนักทางอารมณ์ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้เขาดูโหดและทรงพลังในแบบที่ยากจะลืม

สมัยยังดูการ์ตูนเป็นประจำ ตัวละครใน 'นินจา เต่า' กลายเป็นเพื่อนร่วมจินตนาการไปแล้วสำหรับฉัน ทั้งสี่เต่าแต่ละคนมีบุคลิกชัดเจนที่แฟนๆ ควรจำให้ได้ก่อนจะเริ่มสนุกกับเรื่องราวจริงจัง Leonardo มักถูกมองเป็นผู้นำที่มีความรับผิดชอบ เขาถือดาบคาตานะและมักเป็นจิตใจของกลุ่ม ส่วน Donatello คือคนที่ชอบคิดและประดิษฐ์ของ ใช้ไม้ท่อนยาวเป็นอาวุธ ทำหน้าที่แก้ปัญหาด้านเทคโนโลยีให้ทีม Michelangelo นำอารมณ์ขันและความเบาสมองมาสู่กลุ่ม แต่พลังต่อสู้ก็ไม่ธรรมดา ขณะที่ Raphael ร้อนแรง โกรธง่าย แต่จงรักภักดีกับพี่น้องเสมอ นอกเหนือจากสี่เต่าแล้ว ยังมี Splinter ผู้ให้คำสอนและเป็นบิดาทางจิตวิญญาณ, April O'Neil ที่เชื่อมกับโลกภายนอก และ Shredder ศัตรูสำคัญที่ขับเคลื่อนความขัดแย้งทั้งหมด — ถ้าทำความเข้าใจกับคนเหล่านี้ก่อน จะดูเรื่องราวได้สนุกยิ่งขึ้น

มาลงลึกกันหน่อย ผมเป็นคนที่ชอบสะสมของลิขสิทธิ์และเวลาใครถามเรื่องที่หาซื้อของจากเรื่องโปรดอย่าง 'นินจาแอสซาซิน' มักจะแนะนำช่องทางหลัก ๆ ที่เชื่อถือได้ก่อนเสมอ สิ่งแรกที่ควรมองหาเสมอคือร้านทางการของแฟรนไชส์หรือผู้สร้างเอง เพราะถ้ามีเว็บหรือร้านออนไลน์อย่างเป็นทางการ นั่นคือแหล่งที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับของแท้—เสื้อยืด ฟิกเกอร์ โปสเตอร์ หรือบ็อกซ์เซ็ตดีวีดี/บลูเรย์ บางครั้งของที่วางขายบนเว็บทางการจะมีของพิเศษที่หาไม่ได้จากที่อื่น เช่น แพ็กเกจลิมิเต็ด หรือไอเท็มร่วมผลิตกับแบรนด์ดัง พอหาของทางการไม่เจอ ผมก็แนะนำมองไปที่ร้านค้าปลีกที่ได้รับอนุญาต เช่น ร้านจำหน่ายดีวีดี/บลูเรย์รายใหญ่ หรือร้านขายของสะสมและฟิกเกอร์ที่มีชื่อเสียงในประเทศนั้น ๆ ในต่างประเทศมักจะเจอของลิขสิทธิ์บนแพลตฟอร์มอย่าง Amazon หรือร้านค้าเฉพาะทางเช่น Zavvi, Hot Topic หรือ BoxLunch ซึ่งมักมีช่องทางช่วยยืนยันว่าเป็นสินค้าลิขสิทธิ์จริง แต่ต้องระวังผู้ขายบุคคลที่สามบนแพลตฟอร์มเหล่านี้ด้วย อ่านรายละเอียดสินค้าและรีวิวให้ละเอียด ส่วนสำหรับตลาดญี่ปุ่น ร้านอย่าง Animate, AmiAmi หรือ Premium Bandai มักมีของสะสมที่ผลิตแบบเป็นทางการให้เลือกเยอะ และมักจะมีคุณภาพกับรายละเอียดดีมาก สำหรับคนอยู่เมืองไทย แหล่งที่น่าเชื่อถือได้คือร้านขายของสะสมฟิกเกอร์หรือร้านภาพยนตร์/ดีวีดีที่มีหน้าร้านจริง ร้านเหล่านี้มักนำเข้าสินค้าลิขสิทธิ์และรับประกันของแท้ นอกจากนี้แพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซในไทยเช่น Shopee Mall, LazMall หรือ JD Central ก็มีร้านทางการและตัวแทนนำเข้าอย่างเป็นทางการเปิดร้านอยู่ ซึ่งควรเลือกซื้อจากร้านที่มีสัญลักษณ์ร้านทางการหรือคะแนนรีวิวสูง อีกช่องทางที่มักได้ของพิเศษคือการไปร่วมงานอีเวนต์ เช่น งานคอมมิคคอน หรืองานแฟนมีตติ้งของวงการภาพยนตร์และเกม ที่นั่นมักมีบูธจำหน่ายของลิขสิทธิ์และสินค้าร่วมผลิตที่หาไม่ได้ทั่วไป เวลาจะตัดสินใจซื้อ ผมมักตรวจตราสิ่งสังเกตง่าย ๆ เช่น มีสติกเกอร์เซ็นรับรองลิขสิทธิ์หรือโลโก้ผู้ผลิต ชื่อบริษัทบนแพ็กเกจ รายละเอียดการผลิต และรูปแบบบรรจุภัณฑ์ ถ้าราคาถูกกว่าปกติมากเกินไปหรือภาพสินค้าดูไม่ชัดเจน มีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นของปลอม ดังนั้นมองที่ร้านที่รับประกันคืนเงินหรือมีรีวิวเชิงบวกจะสบายใจกว่า นอกจากนี้บางครั้งของลิมิเต็ดจะมีการเปิดพรีออเดอร์ก่อนวางจำหน่ายจริง การจองกับร้านที่เชื่อถือได้จะช่วยให้ได้ของแท้แน่นอน สุดท้ายแล้วการได้ของจาก 'นินจาแอสซาซิน' ที่เป็นของแท้นั้นให้ความรู้สึกต่างไป ทั้งคุณภาพและความภูมิใจในการสะสม ซึ่งผมคิดว่ามันคุ้มค่าที่จะลงทุนสักหน่อยเพื่อความสบายใจและความหล่อของชิ้นสะสมในกรุของเรา

เพลงประกอบของ 'นินจาแอสซาซิน' เป็นงานดนตรีประกอบภาพยนตร์ที่มีโทนมืด ดุดัน และผสมผสานอิเล็กทรอนิกส์กับเครื่องดนตรีออเคสตราอย่างลงตัว ผลงานหลักของสกอร์เรื่องนี้คือ Paul Haslinger ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องการนำเสียงซินธ์และบรรยากาศอิเล็กทรอนิกส์มาผสมกับองค์ประกอบดนตรีแบบดั้งเดิม ทำให้เพลงในหนังมีความเข้มข้นและขับเคลื่อนจังหวะการกระทำได้ดี ภาพรวมในอัลบั้มจะเน้นเป็นดนตรีประกอบฉากแอ็กชันและธีมตัวละคร เป็นมากกว่าซิงเกิลร้องเพลงทั่วไป ดังนั้นถาหากมองหา 'เพลงร้อง' เป็นหลัก อาจจะเจอไม่กี่ชิ้นหรือเป็นเพลงประกอบที่ใช้เทคนิคเสียงต่าง ๆ มากกว่าการร้องโดยศิลปินคนเดียว การหาซื้อและฟังเพลงนี้ในปัจจุบันค่อนข้างสะดวกสบาย อัลบั้มสกอร์ของภาพยนตร์ออกในรูปแบบดิจิทัลและซีดี โดยสำนักพิมพ์ที่จัดจำหน่ายเป็นค่ายเพลงสกอร์ที่ค่อนข้างรู้จัก ผู้ที่อยากฟังแบบทันทีสามารถค้นหาชื่ออัลบั้มหรือ 'Ninja Assassin Paul Haslinger' ในบริการสตรีมมิ่งทั่วไปอย่าง Spotify, Apple Music และ Amazon Music ได้เลย ส่วนการซื้อแบบดิจิทัลสามารถทำผ่าน iTunes/Apple Store หรือ Amazon MP3 หากต้องการเก็บสะสมเป็นแผ่นซีดีจริง ๆ ลองค้นในร้านค้าออนไลน์อย่าง Amazon หรือร้านมือสองอย่าง eBay และ Discogs ซึ่งมักจะมีสำเนาซีดีวางขายหรือแลกเปลี่ยนกัน ทั้งนี้บางครั้งสังกัดที่ออกอัลบั้มจะเป็นค่ายเพลงประกอบภาพยนตร์ที่สามารถสั่งซื้อจากเว็บของค่ายโดยตรงได้เช่นกัน ในแง่ของเพลงประกอบที่มีนักร้องหรือเพลงที่ใช้ในฉากคลับและเครดิตท้ายเรื่อง บ่อยครั้งจะมีเพลงลิขสิทธิ์จากศิลปินอื่นๆ ปนอยู่ซึ่งไม่ได้รวมอยู่ในอัลบั้มสกอร์หลัก การตรวจเครดิตท้ายภาพยนตร์หรือดูรายชื่อแทร็กในหน้ารายละเอียดอัลบั้มจะช่วยให้รู้ว่าเพลงไหนร้องโดยใครและสามารถตามหาซื้อแยกได้ สำหรับนักสะสมที่ชอบเวอร์ชันพิเศษหรือแผ่นไวนิล ควรระวังเพราะบางภาพยนตร์สกอร์ไม่มีการพิมพ์แผ่นไวนิลอย่างแพร่หลาย จึงต้องเช็กตลาดมือสองหรือรอการออกซ้ำจากค่าย ส่วนตัวแล้วชอบการจัดวางดนตรีของเรื่องนี้ที่เน้นสร้างอารมณ์และความเร็วให้กับฉากแอ็กชันมากกว่าเป็นเพลงป็อปที่ร้องตามได้ ถ้าอยากได้แบบเก็บไว้บนเครื่องแนะนำซื้อไฟล์จากร้านดิจิทัลที่ใช้บ่อยหรือสั่งซีดีถ้ายังชอบเก็บแผ่น รู้สึกว่ามันเป็นหนึ่งในสกอร์ที่ฟังซ้ำได้โดยไม่เบื่อ—เสียงซินธ์กับกลองไฟฟ้าช่วยให้รู้สึกเหมือนกำลังวิ่งไล่ล่าอยู่ในโลกนินจาเลย

ในเวอร์ชันปี 2016 ของ 'ทีมพลีชีพ มหาวายร้าย' ตัวร้ายหลักที่ขับเคลื่อนเรื่องคือสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติที่อยู่ภายในตัวคน — 'Enchantress' ซึ่งเป็นแม่มดโบราณที่ยึดร่างของ Dr. June Moone ไว้และค่อย ๆ แสดงพลังออกมาในรูปแบบน่ากลัว ผมมองว่าเสน่ห์ของตัวร้ายนี่ไม่ใช่แค่พลังเวทมนตร์ แต่เป็นการใช้ความเป็นมนุษย์ที่ถูกครอบงำให้กลายเป็นภัยคุกคาม เพราะ June เองก็มีความละเอียดอ่อน มีความขัดแย้งภายใน ทำให้การที่เธอถูกกลืนด้วยพลังโบราณมีมิติอารมณ์ที่จับใจมากกว่าร้ายธรรมดาทั่วไป ในหนัง วีชวลของ Enchantress ถูกออกแบบให้รู้สึกแปลกและหลอน ทั้งฉากเมืองถูกเปลี่ยนสภาพและร่างทรงอสูรที่เธอเรียกมาได้ ทำให้ความรู้สึกของภัยคุกคามมันค่อย ๆ ขยายจนถึงจุดวิกฤต ซึ่งต่างจากตัวร้ายที่มีเป้าหมายล้วน ๆ ที่เน้นแค่การทำลายล้างเพียงอย่างเดียว มุมมองคร่าว ๆ ของผมคือ Enchantress ทำหน้าที่เป็นแกนกลางของความดาร์กและความสับสนในหนังได้ดี เธอไม่ใช่ตัวร้ายแบบมีแผนการเมืองชัดเจน แต่เป็นพลังประจำเรื่องที่ทำให้ตัวละครฝ่ายฮีโร่ของเรื่องต้องเลือกและเผชิญหน้ากับด้านมืดของมนุษย์เอง — นั่นแหละที่ทำให้เธอเป็นตัวร้ายหลักสำหรับเวอร์ชันนี้

เอาจริงๆ การดูเส้นทางของ 'Assassin's Creed II' จนถึง 'Assassin's Creed Brotherhood' และ 'Assassin's Creed Revelations' ทำให้รู้สึกเหมือนโตขึ้นไปกับตัวละครคนหนึ่งมากกว่าจะเป็นแค่เล่นเกมหนึ่งชุด ฉากเปิดที่ครอบครัวของเอซิโอถูกทำลายเป็นจุดชนวนที่ชัดเจน — ความโกรธแฝงด้วยความเศร้าเป็นเชื้อเพลิงให้เขาก้าวแรกเข้าสู่เส้นทางนักฆ่า แต่สิ่งที่ดึงใจฉันคือการเปลี่ยนแปลงแบบช้าๆ ที่ตามมา เหมือนคนที่เรียนรู้ว่าการแก้แค้นไม่ใช่คำตอบสุดท้าย การฝึกฝน ทรยศ และการสูญเสียสอนให้เอซิโอเห็นคุณค่าของการสร้างเครือข่ายและความรับผิดชอบต่อคนอื่น มากกว่าการมุ่งสังหารเพียงอย่างเดียว ความสัมพันธ์กับตัวละครรอบตัว เช่น มาริโอและผู้ร่วมวงก็ดันให้เขาเติบโตเป็นผู้นำ แทนที่จะเป็นนักฆ่าผู้โดดเดี่ยว บทบาทใน 'Brotherhood' เปลี่ยนเขาจากฮีโร่เชิงบุคลิกไปสู่เมนเทอร์ที่ต้องคิดเรื่องกลยุทธ์ การเสียสละ และการรักษาอุดมการณ์ของลัทธิไว้ให้คนรุ่นต่อไป ซึ่งฉันมักจะยิ้มเวลาเห็นเขาสื่อสารกับน้องๆ นักฆ่าอย่างอดทน ใน 'Revelations' การค้นหามรดกของอดีตนักฆ่าอย่างอัลไตร์กลายเป็นบททดสอบสุดท้ายของความเข้าใจตัวเอง — เขาไม่ได้แค่ปิดตำนาน แต่เรียนรู้ที่จะปล่อยวางอะไรบางอย่างในชีวิต เมื่อจบสามภาคนี้ ความประทับใจที่เหลือไม่ใช่แค่ฉากต่อสู้หรือพาร์คัวร์ แต่เป็นการเติบโตจากความโกรธเป็นความสงบแบบมีเป้าหมาย เอซิโอกลายเป็นตัวอย่างว่าเส้นทางของฮีโร่บางครั้งคือการเรียนรู้จะรับผิดชอบต่อผู้อื่นและยอมรับความเปลี่ยนแปลง มากกว่าการเป็นผู้ชนะเสมอไป