Romans & histoires ครอบครัวตัวร้ายนี้ซินซินจะช่วยพลิกชะตาให้เอง! 1978

เธอจะเปลี่ยนแปลงพ่อแม่ตัวร้ายได้จริงเหรอ? ---------- ข้อมูลเรื่อง เรื่อง : 1971 เกิดใหม่มาเป็นลูกสาวนำโชคของพ่อแม่ตัวร้าย เขียน : หวงตี้ny สำนักพิมพ์ : ครีษมายัน1638 เผยแพร่อีบุ๊คครั้งแรก : มีนาคม 2569

ซึ่งเรื่องนี้มันเป็นเรื่องที่เกิดตามโชคชะตาของครอบครัวนี้ แต่ครั้งนี้ถือว่าได้เปลี่ยนจากหนักให้เป็นเบาจากการที่ซูเหยาได้ยื่นมือเข้ามาช่วย จึงได้เปลี่ยนชะตาของตัวร้ายคนที่สามอย่างฮุ่ยหมิ่นออกไปได้อย่างหวุดหวิด โดยเรื่องที่เกิดขึ้นกับครอบครัวนี้ก็ได้เกิดจากยายเจียวจ ินผู้ใจดี ที่ไปเห็นญาติพี่น้องที่หิวโหยเดินมาถามเธอว่าพอจะมีอาหารแบ่งให้พวกตนและเด็ก ๆ ได้บ้างหรือไม่ คุณยายผู้มีจิตใจดีจึงได้ชวนโจรเข้าบ้านอย่างไม่รู้ตัว

เสิ่นชิงเซียนเห็นบุรุษผู้หนึ่ง สวมเสื้อขุนนาง สีหน้าหวาดผวา เขาคือผู้ที่เคยใส่ร้ายแม่ทัพลู่ เป็นหนึ่งในผู้ผลักดันให้ราชวงศ์ล่มสลาย "ตระกูลนั้น" นางเอ่ย "คือครอบครัวตัวร้ายใช่หรือไม่" ชายชราพยักหน้า "ในชาติก่อน พวกเขาได้ทุกอย่างจากการเหยียบย่ำผู้อื่น แต่ชะตาที่ได้มาเ ช่นนั้นไม่เคยยั่งยืน"

จริงอยู่หากมองว่าทำไมหนิงเหมยจูจึงไม่แนะนำคนในครอบครัวของท่านนายพลป้านหรือว่าคุณตู้ สำหรับเธอคนที่ช่วยสามีแก้แค้นในครั้งนี้ก็คือครอบครัวด้วยเช่นกัน การที่ดึงกลุ่มคนออกจากความมืดแล้วใช้ชีวิตดั่งคนปกตินั้นได้ทั้งบุญได้ทั้งกุศล อีกทั้งเธอและสามีเองก็ยังทำการค้าต่างพ

ไท่ซ่างหวงเอ่ยขึ้นมาอย่างรู้สึกซาบซึ้งในน้ำใจของนาง หากไม่มีนางเขาก็ไม่รู้ว่า พวกเขาและแคว้นซ่งจะเป็นอย่างไร หยางเฟินเยว่ยิ้มออกมา “เสด็จพ่ออย่าทรงกังวลไปเลยเพคะ พวกเรามาเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว หม่อมฉันจะช่วยอย่างสุดความสามารถเพคะ”

หมากตัวสำคัญที่จะทำให้ชายผู้นี้ลุกขึ้นสู้อีกครั้ง "เรื่องครอบครัวเดิมของพี่..หากว่าต้องการจะตามหาก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นะคะ ปี1978 นี้หลายอย่างก็เริ่มเปิดกว้างขึ้นแล้ว" เธอเอ่ยขึ้นช้าๆ ชัดๆ ทุกถ้อยคำ

"ใช่!! ฉันต้องการแค่คนในครอบครัวเท่านั้น และไม่ต้องปากดีบอกว่าจะช่วยเหลือฉัน เพราะปกติก็ไม่มีหมาตัวไหนเสนอหน้ายื่นมือมาช่วยอยู่แล้ว ฉันจำได้ดี แม้แต่ซื้อของยังไม่มีใครขายให้ฉัน ตอนนี้ฉันก็ทำแบบที่ป้าบอกนั่นแหละ ไม่ยื่นมือไปช่วย รู้สึกอย่างไรเล่า!! ฉันทำเหมือนที่ป้าพูดเลยนะ" ซือหยางนึกถึงคำพูดของชาวบ้านที่ต่อว่าภรรยาของเขา และก็เป็นภรรยาของเขาอีกนั่นแหละที่ตอกกลับอย่างไม่เว้นช่องว่างให้ใครสวนกลับได้ทัน ใครจะคิดว่าผู้หญิงที่แต่ก่อนด่าแต่คำหยาบคายจะพัฒนาเป็นการด่าแบบไม่มีคำหยาบ แต่ตอกกลับอย่างสาสมและถึงใจได้ขนาดนี้

โจวต้าหนิวถอนหายใจยาว แต่ก็พยักหน้าเห็นด้วย ภาพเหตุการณ์วันที่จับได้ว่าจางลี่ขโมยนมผงยังติดตา ความเจ็บปวดจากการถูกลูกชายคนโตหักหลังด้วยความนิ่งเฉยมันลึกซึ้งเกินกว่าจะให้อภัยง่ายๆ ในขณะที่น้ำพุวิเศษกำลังเยียวยาร่างกายของโจวต้าหนิว ความจริงอันโหดร้ายของโลกภาย นอกก็กำลังดัดนิสัยลูกทรพีและสะใภ้ขี้ขโมยให้หลาบจำ เช้าตรู่ของฤดูหนาวปี 1978 หมอกหนาทึบปกคลุมไปทั่วหมู่บ้านซานเจียง อากาศเย็นยะเยือกจนต้องพ่นลมหายใจออกมาเป็นไอสีขาวเกาะตามใบหน้า ภายในห้องนอนใหญ่ของบ้านตระกูลโจว