สไตล์การเล่าอบอุ่นและมีคำพูดเหมือนคำคมบางประโยค ที่ทำให้ฉันนึกถึงการสื่อความหมายแบบ 'The Little Prince'—เป็นนิทานสำหรับผู้ใหญ่ที่อ่านแล้วค่อยๆ ซึมเข้าไปในใจ
ถ้าจะเปรียบเทียบแบบงานวรรณกรรม ฉันมองเห็นการผสมผสานแนวสมจริงมหัศจรรย์คล้ายๆ 'One Hundred Years of Solitude'—ไม่ใช่การลอกแบบแต่เป็นการใช้ความมหัศจรรย์เพื่อสะท้อนประวัติศาสตร์และโชคชะตาของผู้คน
One night stand ที่ตามหากันแทบตาย สุดท้ายก็อยู่แค่ปลายจมูกนี่เอง...
"นี่! ปล่อยได้แล้ว"
“โอ๊ย... ไอ้บ้า ต้องการอะไรอีกฮะ ได้ไปทั้งตัวแล้วยังไม่พอใจอีกเหรอ”
ทรงโปรดเงยหน้าจากซอกคอขาวผ่อง นัยน์ตาเขาส่งประกายกรุ่นโกรธขณะที่สบดวงตาที่มีแววดื้อรั้นของคนในอ้อมกอด
“ผมบอกไปแล้วใช่ไหม ว่าผมไม่วันไนท์กับคุณ”