นิยายเรื่องพุธมีพล็อตหลักเกี่ยวกับอะไร

เพลงที่คนพูดถึงกันจนปากสั่นก็คือ 'Bloody Mary' — ศิลปิน Lady Gaga, ซึ่งฉากเต้นของตัวละครในซีรีส์ทำให้เพลงนี้กลับมาได้รับความนิยมอย่างบ้าคลั่ง ฉันยังจดจำความตื่นเต้นเวลาฟังสตรีมมิงพุ่งขึ้นได้; เพลงนี้มีจังหวะมืดๆ ที่เข้ากับบรรยากาศของเรื่องมาก ทำให้คนรุ่นใหม่ได้รู้จักงานเก่าของเธออีกครั้ง ในฐานะแฟนเพลงที่ตามแนวเพลงป็อปและอิเล็กทรอนิกส์ ผมเห็นการรีมาแรงของ 'Bloody Mary' ไม่ใช่แค่บนโซเชียลเท่านั้น แต่ยังสะท้อนในชาร์ตสตรีมมิงหลายแห่ง คนที่ไม่เคยฟังงานเก่าของ Lady Gaga มาก่อนก็เริ่มค้นหาอัลบั้มย้อนหลัง และนั่นคือพลังของการเลือกเพลงประกอบที่ดี มันทำให้เพลงมีชีวิตใหม่ ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันปลื้มมาก

สะดุดตากับเหรียญพระรุ่นเก่าๆ ที่มีรอยใช้และลายปูนปั้นแบบวินเทจจนรู้สึกว่ามันเล่าเรื่องราวได้ชัดเจนมาก ผมเก็บสะสมเหรียญรุ่นต่างๆ มานานและมองว่าเหรียญพระรุ่นคลาสสิกเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับคนอยากสะสม เพราะขนาดพกพาง่าย มีหลายระดับราคา และแยกสายตรวจสอบได้ค่อนข้างชัดเจน เหรียญบางรุ่นมาจากงานผูกพัทธสีมาหรือจากวัดดังๆ ซึ่งมักจะมีประวัติและใบรับรองจากผู้เชี่ยวชาญ ทำให้มันทั้งมีคุณค่าและเป็นเรื่องสนทนาเวลาพบปะกับนักสะสมคนอื่น ร้านที่ผมมักแนะนำคือร้านพระเครื่องเก่าแก่ในตลาดพระเครื่องของจังหวัดต่างๆ หรือแผงตามงานประกวดพระที่มีผู้เชี่ยวชาญมาร่วมประเมิน นอกจากนี้ยังมีแพลตฟอร์มออนไลน์เฉพาะทางของนักสะสมและกลุ่มใน Facebook ที่เชื่อถือได้สำหรับการซื้อขาย แต่ต้องระวังของปลอมและสภาพเหรียญ เลือกซื้อจากร้านที่มีการรับประกันหรือผู้ขายที่มีประวัติการขายชัดเจน ตอนจับเหรียญในมือแล้วผมมักจะชอบจินตนาการถึงช่วงเวลาที่มันถูกสร้างขึ้นและผู้คนที่เกี่ยวข้อง ซึ่งเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของการสะสมแบบนี้

เราเพิ่งรู้สึกทึ่งกับเสียงธีมของ 'Wednesday' ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ฟัง เพราะมันคุมโทนความมืดแปลกและมีมุกตลกร้ายแบบเดียวกับภาพลักษณ์ของซีรีส์ได้อย่างแม่นยำ นั่นเป็นเพราะคนที่แต่งเพลงหลักให้กับเรื่องนี้คือ Danny Elfman — ชื่อที่แฟนหนังสยอง/แฟนตลกสีดำคุ้นเคยดี เขามีสไตล์ที่ผสมทั้งเมโลดี้เรียบแต่คมกับการใช้ฮาร์โมนแบบแปลกซึ่งทำให้เพลงติดหูและขยี้อารมณ์ในเวลาเดียวกัน การทำงานร่วมกับผู้กำกับที่มีภาพลักษณ์ชัดเจนทำให้ผลงานของเขามีพลังพิเศษ ดูจากงานเก่า ๆ อย่าง 'Edward Scissorhands' หรือ 'Beetlejuice' แล้วจะเข้าใจว่าทำไมธีมของ 'Wednesday' ถึงได้ทั้งโบราณและร่วมสมัยในคราวเดียว เสียงออร์เคสตราที่เขาเลือกยังชวนให้นึกถึงละครเวทีย้อนยุค—เหมือนเกิดขึ้นในโลกที่ทั้งเศร้าและขบขัน เป็นธีมที่อยู่ในหัวได้ทั้งวัน คนทำฉากกับคนตัดต่อได้ของเล่นดี ๆ จากเพลงนี้เยอะเลย

ในวงการของสะสมธีม 'Wednesday' ชิ้นที่ผมเห็นคนตั้งแถวซื้อกันยาวสุดมักเป็นฟิกเกอร์แบบวินิลที่ผลิตเป็นลิมิเต็ดอิดิชัน ผมคลุกคลีอยู่กับกลุ่มแฟนๆ ที่ชอบสะสมของกิ๊ฟจากซีรีส์นี้มานาน พูดกันตามตรงคือฟิกเกอร์พวกนั้นจับต้องง่าย เห็นค่าได้ทันที—งานดี รายละเอียดหน้าตา เสื้อผ้า และโพสท์ที่ถอดมาจากฉากไอคอนิก ทำให้มันกลายเป็นของตั้งโชว์ที่โดดเด่นในชั้นหนังสือหรือมุมคาเฟ่ของคนรักดาร์กโวคัล จนกลายเป็นของที่มีมูลค่าต่อเนื่องเมื่อมีเวอร์ชันพิเศษ ทั้งสีน้ำเงินเมทัลลิคหรือแอคเซสเซอรี่อย่างหมวกหรือสเก็ตบอร์ด ความรู้สึกตอนแกะกล่องครั้งแรกยังติดตา—กล่องมักออกแบบมาเท่ คุ้มกับการเก็บสะสม และการได้เห็นผู้ผลิตทำแพ็กเกจจิ้งสวยๆ ทำให้ผมรู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่ของเล่นแต่เป็นชิ้นงานหนึ่งชิ้นที่บอกเล่าเรื่องราวของตัวละคร การแลกเปลี่ยนรุ่นหายากในงานพบปะแฟนคลับ หรือการซื้อจากคอนเสิร์ตพิเศษ ก็กลายเป็นความทรงจำร่วมที่ทำให้ฟิกเกอร์ประเภทนี้ยังคงครองใจคนสะสมอยู่เสมอ

บอกตามตรง ตอนที่ฉันเดินผ่านหน้าตู้ขายตั๋วของเมเจอร์พระราม 2 วันพุธมักจะมีคนต่อคิวยาวๆ เหมือนกันทุกครั้ง ซึ่งทำให้รู้สึกได้เลยว่ามีโปรโมชั่นวันพุธที่ค่อนข้างเป็นที่นิยม แต่รายละเอียดจริงๆ มันขึ้นกับช่วงเวลาและประเภทที่นั่งมากกว่าสิ่งอื่น เพราะบางครั้งจะเป็นราคาพิเศษสำหรับที่นั่งปกติเท่านั้น ส่วนแบบพิเศษอย่าง IMAX, 3D, 4DX หรือที่นั่งแบบพรีเมียมมักจะไม่ร่วมรายการ ผมเองเคยได้ตั๋วราคาถูกมาดู 'Spider-Man: No Way Home' ในรอบวันพุธ แต่ก็โดนจำกัดให้เป็นรอบธรรมดาและที่นั่งกลางเท่านั้น ครั้งหนึ่งที่ไปกับกลุ่มเพื่อน เราตั้งใจเลือกรอบวันพุธเพราะคุ้มกว่าเยอะ แต่ก็เจอเหตุการณ์ที่โปรโมชั่นเปลี่ยนกลางคันเพราะเป็นช่วงพรีโมแชลหรือมีหนังฉายพิเศษ ทำให้บางรอบถูกยกเว้น ซึ่งประสบการณ์แบบนี้ทำให้ฉันระมัดระวังขึ้นเวลาวางแผนดูหนัง โดยสรุป ฉันคิดว่าโปรโมชั่นวันพุธที่เมเจอร์พระราม 2ยังมีอยู่เป็นประจำ แต่ไม่ได้คงที่ตลอด ต้องสังเกตรายละเอียดเงื่อนไขและข้อยกเว้นของแต่ละช่วง ถ้าอยากได้ประสบการณ์ดูหนังคุ้มๆ ให้เผื่อใจไว้ว่าอาจจะได้เฉพาะรอบและประเภทที่นั่งบางแบบ ก็จะไม่ผิดหวังมากเมื่อไปถึงโรง

ฉันมองว่าคนเกิดวันพุธมีเสน่ห์แบบคนส่งข่าว—รวดเร็ว เคลื่อนไหว และพูดจาไหลลื่น เหมือน Hermes ที่คอยวิ่งส่งข้อความระหว่างโลกมนุษย์กับเทพ พระคัมภีร์โบราณอย่าง 'Homeric Hymn to Hermes' เล่าถึงการแสดงความฉลาดเจ้าเล่ห์ของเขาเมื่อลักขโมยวัวของ Apollo แล้วก็ใช้ความกล้าในการหาทางออก ซึ่งสะท้อนนิสัยคนวันพุธที่กล้าเสี่ยงแต่มีไหวพริบ คาแรกเตอร์แบบนี้ส่งผลให้คนเกิดวันพุธมักเป็นนักสื่อสารที่ดี เขาเรียนรู้เร็ว วางตัวคล่องแคล่ว และชอบทดลองสิ่งใหม่ แต่ก็มีด้านที่เปราะบาง—ความอยู่นิ่งยาวไม่ค่อยอยู่ มักเปลี่ยนความสนใจบ่อย ๆ และบางทีก็ตัดสินใจด้วยอารมณ์มากกว่าเหตุผล ดังนั้นการหา 'สมดุล' ระหว่างความกระตือรือร้นกับการจบงานจึงเป็นกุญแจสำคัญสำหรับคนกลุ่มนี้ ฉันมักเห็นคนประเภทนี้เจริญในบทบาทที่ต้องคิดไว พูดไว และเดินทางบ่อย ๆ ซึ่งทำให้ชีวิตเขามีสีสันอยู่เสมอ

สายตาที่ติดอยู่กับคอปกสีขาวนั่นแหละคือกุญแจที่ทำให้ชุดดูเหมือนในซีรีส์ 'Wednesday' มากที่สุด วัสดุที่ฉันเลือกถ้าต้องตัดเองคือผ้าคอตตอนผสมทวิลหรือผ้าสูทบางๆ ที่ไม่เงา สีดำต้องเป็นดำสนิท ไม่เอาผ้าเงาเพราะจะเสียลุคดาร์กแมนดาร์มแบบในซีรีส์ การออกแบบตัวเสื้อควรเป็นทรงตรงเล็กน้อย เอวเข้ารูปนิดๆ แต่ไม่รัดเกินไป แขนยาวปลายข้อมือและความยาวกระโปรงประมาณเหนือเข่าเล็กน้อย ทำให้เคลื่อนไหวได้และยังตรงกับสัดส่วนในหน้าจอ คอปกแบบ Peter Pan สีขาวคือหัวใจ ตัดกว้างพอดี ไม่ยาวจนเกินไป เย็บแนบแบบแปะได้หรือใช้คอปกถอดได้ถ้าต้องการซักบ่อยๆ รองเท้าเป็นคู่ที่เรียบง่าย เช่นรองเท้าทรง Mary Jane หรือบูทยาวข้อเท้าแบบ Chelsea ที่ส้นเตี้ย ถุงน่องทึบสีดำกับผมเปียสองข้างแสกกลางคือปิดงาน ความแต่งหน้าต้องให้โทนซีด ใส่ไฮไลต์น้อยๆ และคิ้วเข้มเล็กน้อย ฉันมักผสมทัศนคติการยืนและสายตาเย็นๆ เข้าไปด้วย เพราะชุดจะสมบูรณ์ขึ้นเมื่อท่าทางสอดคล้องกับคาแรกเตอร์

แสงไฟกับเงาที่ตัดกันในฉากเต้นรำของ 'Wednesday' ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวฉันเสมอ ฉากนั้นไม่ใช่แค่โชว์พลังงานหรือเทคนิคการถ่ายทำ แต่ผู้กำกับมองมันเป็นการเปิดเผยตัวละครผ่านการเคลื่อนไหวมากกว่าคำพูด ฉันรู้สึกว่าการวางกล้องกับการใช้แสงเขาทำให้พื้นที่ตรงนั้นกลายเป็นสนามประลองทางอารมณ์สำหรับวีน และการจัดท่าเต้นก็ไม่ใช่แค่ความสวยงาม แต่เป็นภาษาที่บอกว่าเธอปลดปล่อยอะไรบางอย่างออกมา ทั้งความโกรธ ความขบถ และความเป็นตัวของตัวเอง ผู้กำกับพูดถึงฉากนี้เหมือนกับว่าอยากให้คนดูได้หยุดมองและคิดตามไปกับท่าทีของตัวละคร ไม่ได้ยัดเยียดความหมาย แต่ตั้งใจให้รายละเอียดเล็ก ๆ ในภาพพูดแทนบทสนทนา ฉากอย่างนี้เลยคงอยู่ในความทรงจำ ไม่ว่าจะผ่านมุมกล้องหรือโน้ตเพลงที่ยังติดหู