บลีชเทพมรณะ มีกี่ภาคที่รวมเนื้อหาใหม่ในอนิเมะรีเมค?

บอกตรงๆว่าเมื่อถามว่าเวอร์ชันรีเมคของ 'บลีช' มีภาคใหม่ที่เพิ่มเข้ามาหรือไม่ คำตอบง่าย ๆ คือไม่มี ภาครีเมคล่าสุดมุ่งไปที่การดัดแปลงตอนจบของมังงะโดยตรง ไม่ได้สร้างอาร์คอนิเมะออริจินัลใหม่เป็นซีซันแยกอย่างที่เคยเห็นในอนิเมะเก่า

ในฐานะแฟนที่ดูมานาน ผมจำได้ว่าช่วงอนิเมะดั้งเดิมมีอาร์คที่ไม่ได้มาจากมังงะ เช่น 'The New Captain Shūsuke Amagai' รวมถึงภาพยนตร์เช่น 'Memories of Nobody' ซึ่งเป็นงานเสริมสำหรับแฟน ๆ แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่แนวทางที่รีเมคล่าสุดเลือกเดิน ดังนั้นถามว่ามีกี่ภาคที่รวมเนื้อหาใหม่ในรีเมค ตอบได้เลยว่าไม่มีภาคใหม่แบบนั้น — มีแต่การเติมรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้การเล่าเรื่องสมบูรณ์ขึ้นเท่านั้น

ยอมรับเลยว่าช่วงที่ประกาศจะทำเวอร์ชันใหม่ของ 'บลีช' หลายคนตั้งคำถามเรื่องเนื้อหาออริจินัลว่าจะกลับมาหรือไม่ — คำตอบสั้น ๆ ก็คือในการรีเมค/การดัดแปลงล่าสุดที่ชัดเจนคือ 'Thousand-Year Blood War' (การนำตอนสุดท้ายของมังงะมาสร้างใหม่) ไม่มีการเพิ่ม ‘ภาคใหม่’ แบบอนิเมะออริจินัลที่แยกออกมาเป็นซีรี่ส์ใหม่จากเนื้อหามังงะหลัก ผมจะขยายความให้ครบหน่อยเพราะตรงนี้มีความหมายสองชั้น

สาเหตุที่ต้องชี้แจงคือคำว่า “รวมเนื้อหาใหม่” อาจหมายถึงสองอย่าง: การเพิ่มฉากย่อยหรือขยายบทจากมังงะ กับการสร้างภาค/อาร์คใหม่ที่ไม่มีต้นฉบับในมังงะ สำหรับเวอร์ชัน 'Thousand-Year Blood War' ทีมงานเลือกเดินเส้นการดัดแปลงที่ค่อนข้าง faithful — มีการเติมฉากเล็กน้อย ปรับจังหวะ และขยายมู้ดบางฉากให้รู้สึกเข้มข้นขึ้น แต่ไม่ถึงขั้นสร้างอาร์คใหม่ทั้งอันเหมือนกับที่เคยเกิดขึ้นในอนิเมะยุคก่อนหน้านี้

ย้อนกลับไปดูอนิเมะต้นฉบับของ 'บลีช' จะเห็นชัดว่ามีหลายช่วงที่เป็นอนิเมะออริจินัล เช่น 'Bount' หรือ 'Zanpakutō Unknown Tales' ซึ่งเป็นอาร์คที่สร้างเรื่องราวใหม่ขึ้นมาแทนการยืดเนื้อหา มันต่างจากงานรีเมคล่าสุดตรงที่งานเก่าต้องแทรกเนื้อหาใหม่เพื่อไม่ให้ไกล้กับมังงะมากจนหมดเรื่องในขณะที่มังงะยังไม่เสร็จ แต่พอเป็นการรีเมค/การดัดแปลงตอนจบแบบที่เรามีตอนนี้ ทีมผลิตมีต้นฉบับเต็มจึงไม่จำเป็นต้องคิดอาร์คใหม่เลย

สรุปแบบตรงไปตรงมา: ถานับเป็น 'ภาค' ที่เป็นอนิเมะออริจินัลซึ่งเพิ่มเนื้อหาใหม่แบบแยกเป็นอาร์คสำหรับเวอร์ชันรีเมคล่าสุด จำนวนคือ 0 อัน — มีแค่การขยายฉากและการปรับแต่งบรรยากาศให้โดดเด่นขึ้นเท่านั้น ส่วนตัวแล้วฉันพอใจกับแนวทางนี้ เพราะการได้เห็นฉากสำคัญจากมังงะถูกตีความด้วยงานภาพและดนตรีเต็มรูปแบบมันให้รสชาติที่ต่างออกไปโดยไม่ทำลายแก่นเรื่อง