ข้าเห็นพิเภกเหมือนเงาที่เดินเคียงข้างตัวเอก—บางครั้งอยู่ข้างหน้าเป็นผู้นำ บางคราวหันกลับมาเป็นกำแพงคอยรับแรงกระแทก ความเป็นพันธะทางอารมณ์ระหว่างทั้งสองสามารถตีความได้หลายมิติ ทั้งความเคารพ ความห่วงใย และความเสียสละที่ไม่เปิดเผย ฉากหนึ่งที่พิเภกยอมละทิ้งโอกาสส่วนตัวเพื่อให้ตัวเอกรอด ทำให้ผมเข้าใจว่าเขาไม่ได้เป็นเพียงผู้ร่วมทาง แต่เป็นแรงหนุนเบื้องหลังชัยชนะของตัวเอก เหมือนกับความสัมพันธ์ของฟาริและแกนกลางในบางมหากรรมนิยายแฟนตาซีอย่าง 'The Lord of the Rings' ที่บางตัวละครไม่ได้อยู่ในแสง แต่มีผลอย่างยิ่งต่อเส้นทางของพระเอก