เซี่ยชิงหลี ดรุณีเปลี่ยนชะตาพลิกอนาคต

เซี่ยชิงหลี ดรุณีเปลี่ยนชะตาพลิกอนาคต

last updateآخر تحديث : 2025-10-24
بواسطة:  zueyمكتمل
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
9.8
10 تقييمات. 10 المراجعات
183فصول
28.4Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

หญิงใบ้ ผู้เคยถูกครอบครัวดูแคลนใครจะรู้ว่านางคือดวงวิญาณของสายลับที่มาจากอีกโลก เพื่อปกปิดความลับที่น่าอับอายของตนเซี่ยชิงหลีจึงถูกทำร้ายโดยป้าสะใภ้ ทำให้เซี่ยชิงหลีอีกคนเข้ามาสวมร่างแทน

عرض المزيد

الفصل الأول

การเกิดใหม่ของหนอนไหม

Lana's POV

The day of our one-year anniversary, I’d finally decided to give my virginity to my boyfriend Caleb.

As an Alpha, Caleb had been surprisingly patient with my request to wait and was nothing but loving and protective during the year we had been together.

I made this decision not only because Caleb was my fated mate, but because I had already decided, deep down, that he was worth it.

I left study group early and hurried back to the dorm to get ready—only to find Caleb lying naked on my bed, moaning.

Not alone, but with a blonde girl straddling him.

I stood frozen in the doorway, half-convinced this was some kind of nightmare. But reality was more terrifying.

The girl shifted with the movement, turning just enough that I could see her face. The second I recognized her, my blood turned to ice.

That girl was none other than my roommate and best friend, Olivia.

Tears stung my eyes as the bag holding the lingerie Olivia had talked me into buying hit the floor when she found out my little plan with Caleb.

But the two of them in my room were so lost in each other they didn’t even notice, still caught up in their flirting.

"Exciting, isn't it? We're doing it right on your precious little omega mate's bed."

"You're so fucking tight... don't be ridiculous, I was only tied to her because the mate bond.""

My stomach tightened into a knot. Had all of Caleb’s usual affection and respect been a lie?

The sight of them made me sick—one more second and I’d be ill. “What the hell are you two doing?”

Caleb’s alpha-heightened senses seemed finally to kick in. His eyes locked with mine, and something flickered in his gaze—too fast to name—before his expression smoothed back into calm.

He just glanced away, reaching for the blanket on my bed and pulling it over his lap.

Olivia let out a small yelp and scrunched her legs up to her chest before she composed herself.

“Well, as my mate and my best friend, is there something the two of you forgot to say to me?” My voice was shaking.

The heartbreaking truth was staring me right in the face. But somewhere deep down, a pathetic part of me still hoped for an explanation, or at least an apology.

Caleb's brows drew together slightly. "Lana, you couldn’t actually believe this would last. I'm a future Alpha, and you... you're just an omega. There was never going to be an us."

My heart sank. Of course I knew about the glaring gap between Caleb and me. He wasn't just any Alpha but the future leader of the Eastern Packs.

And even though everyone nowadays liked to preach equality, discrimination against omegas was everywhere. Most people didn’t even think we needed an education—just someone to keep things tidy.

“How can you say that?” I forced myself to swallow the lump in my throat. “You pursued me. What about all those promises? And all that kindness? Your offer to take care of me, the gentle kisses in the night as you waited like I had asked?”

Caleb’s frown deepened, but he never said a word.

The silence was broken by Olivia. "Oh, Lan-Lan," she chimed in, her voice dripping with false sympathy. "It's really not fair of you. You can't expect an Alpha like Caleb to just wait forever. He has... needs."

My temper, already frayed, finally snapped. "You don't get to say that! You knew—"

But before I could finish, Caleb cut me off, his voice sharp with displeasure. "What's done is done. We're over. But speaking to Olivia like that..." He shook his head, his gaze cold. "That's no way to address a beta. Especially not one who just gave me her virginity."

A wave of absurdity washed over me. Most wolves shift around the age of sixteen, as I had, and when they do the call of the heat is irresistible. Fighting, fucking, you name it, it pulls at you. If you can stay a virgin until you find your mate, the power you gain is said to me immense.

I had held onto my virginity beyond the age of nineteen. By my own will, unheard of for an Omega, I fought the call and held onto my virginity. My future mate was more important than any carnal desire.

That was the secret surprise I was going to share with Caleb tonight, in our special moment. And now that moment, that truth, had been stolen from me by my so-called best friend, and my mate had believed her.

“Virgin? She's brought five different guys back to the dorm earlier this week. You're just the rebound she settled for because she couldn't get Kade.” There was a tremor running through me.

Everyone at school knew Kade was the rival Caleb hated most.

On top of that, Kade was famously known as a virgin hunter—something Olivia often complained about, blaming it for why he never returned her advances.

I wasn’t lying, not just to provoke Caleb. But Caleb didn’t see it that way at all.

His expression darkened instantly. “You don’t have to make up lies like that just because you’re jealous.”

“Virgin or not, you know she’s the better choice here. Anyone would agree.” The pure lack of emotion in his voice cut deeper than the words.

My resolve broke as the tears began to stream down my face.

“It’s not as if I was lying, Lana but some things are just as they are. You can’t change our world, even if we are fated to be together I have to think what is best for the pack. You have to understand that.” Caleb sounded set and resolved. Uncaring.

His words sent another fount of tears flowing. To think he could have ever been mine even if it was to be.

"Caleb, we're done. I, Lana..." I was about to speak the words that would reject him as my mate when he cut me off.

Caleb's face darkened. "As an Alpha, I won't allow an omega to reject me," he stated, his voice low and final. "Besides, the campus ranking matches are in one month. I won't allow anything—or anyone—to jeopardize my taking first place."

I gritted my teeth, holding back the urge to throw an even uglier truth in his face: even before any of this happened, Kade had always beaten Caleb in the campus ranked matches, taking first every time. And now Caleb seemed to be pinning it all on me.

For the first time since my world shattered, a flicker of doubt cut through the pain—had Caleb always been this kind of person, all along?

Before I could respond, Olivia snuggled closer to him, soothing him as if I were the intruder in my own room.

I couldn't stand another second in that space. The bed was tainted anyway—I'd be dragging it to the dumpster later. I turned and left, slamming the door shut behind me with a force that shook the frame.

-

With an early class the next morning, I had no choice but to head to the only hotel near campus.

The lobby was all gilded luxury, and the front desk clerk matched the decor with her uniformly snooty attitude. When I asked for the cheapest room available, she barely glanced up, just flicked a hand to indicate the direction.

The endless hallway carpeted in a dizzying, repeating pattern made my head spin. Following her vague gesture, I finally found room twelve—only to notice the door wasn’t fully closed.

What was going on?

My eyebrows knit together as I cautiously test the entrance, taking a curious step inside.

The bathroom door opened revealing a half-naked man surrounded by a billow of steam. My bag fell to the floor as I let out a gasp and stepped back.

Oh. My. Gosh.

I recognized the handsome man with the perfectly sculpted muscles standing before me.

Caleb’s biggest rival. Olivia's dream boy.

It was Kade.

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى

المراجعاتأكثر

Nira Ho
Nira Ho
ผู้หญิงสูงเกือบ 180 ซม. สูงเกินไปไหม ดูแลปลกๆ
2026-07-02 20:07:22
0
0
Ploy Panyapat
Ploy Panyapat
เรื่องนี้สนุกมากค่ะ
2026-03-07 00:27:08
0
0
Zom Panwarot
Zom Panwarot
กี่ตอนจบหรอคะ
2025-12-09 00:16:35
0
1
AiGame Aigame
AiGame Aigame
เรื่องนี้สนุกมาก
2025-11-27 23:13:06
0
0
Penchote Supinit
Penchote Supinit
สนุกทุกเรื่องค่ะ
2025-10-25 22:01:00
0
0
183 فصول
การเกิดใหม่ของหนอนไหม
ท้องฟ้ายามราตรีแผ่กว้างเหนือศีรษะ เมฆครึ้มปกคลุมดวงดาวจนหมดสิ้น แสงจันทร์ถูกซ่อนเร้นไว้ภายใต้ม่านหมอกหนาทึบ สายฝนโปรยปรายแผ่วเบาราวกับหยาดน้ำตาของฟ้า หยาดหยดลงมาใบไม้และพื้นดินอย่างนุ่มนวลสายฝนที่ตกหนักแปรเปลี่ยนเป็นละอองบางเบา กลิ่นชื้นเย็นปะปนกลิ่นดินที่เปียกปอน หยาดฝนดูคล้ายเส้นไหมใสที่ร่วงหล่นช้าๆ ความมืดโดยรอบทำให้ทุกสิ่งเงียบงันน่าค้นหาราวกับโลกทั้งใบกำลังซ่อนเรื่องราวบางอย่างไว้ภายใต้ม่านฝนที่โรยตัวลงมาอย่างไม่มีจุดสิ้นสุดร่างผอมบางที่ถูกทิ้งเอาไว้ในป่าทั้งคืน บัดนี้เริ่มขยับกายเล็กน้อย ดวงตากลมโตหรี่ลงเพราะแสงไฟจากคบเพลิง สีหน้ามึนงงยังคงไม่แสดงท่าทีใดๆ เมื่อได้พบเหล่าผู้คนมากมายที่กำลังรุมล้อมและจดจ้องมายังตนหญิงสาวสะบัดหัวไปมาหลายครั้งเพื่อเรียกสติที่พร่าเลือนให้แจ่มชัด ร่างบางยันกายลุกขึ้นช้าๆ ทว่ากลับยังรู้สึกวิงเวียนในใจรำคาญเล็กน้อยกับเสียงสอบถามที่ดังเซ็งแซ่ข้างหูสายลับที่ถูกฝึกเป็นอย่างดีสามารถพูดภาษาถิ่นได้ถึงสิบภาษา ทำงานแฝงตัวในซีเรียกว่าห้าปี ทว่ากลับไม่สามารถฟังสิ่งที่คนเหล่านี้พูดได้เข้าใจเมื่อลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตนกลับรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ร่างกาย
اقرأ المزيد
พบตัวนางแล้ว
ชีวิตของสามีที่เคยได้รับแต่ความสบายไหนเลยจะเข้าใจว่าการต้องทำงานรับใช้คนตระกูลเซี่ยนั้นลำบากเพียงใด ยิ่งบุตรสาวคนโตของนางเกิดมาเป็นใบ้ ชะตาชีวิตของหลี่หลันฮวายิ่งตกต่ำไม่ต่างจากทาสในเรือน“พี่สะใภ้...ข้าขอโทษแทนหลีเอ๋อได้หรือไม่ เด็กพึ่งหายตัวไปอาจยังคงตกใจจึงพลั้งมือทำร้ายท่าน ท่านเป็นผู้อาวุโสของนางยกโทษให้นางสักครั้งเถิด”หลี่หลันฮวาคุกเข่าลงต่อหน้าสะใภ้ใหญ่จางซุนโหรวด้วยสีหน้าอ้อนวอน ในใจของนางกังวลว่าบุตรสาวจะได้รับโทษที่ทำร้ายคน“เหอะ! เจ้าคิดว่าครอบครัวบ้านรองของเจ้าเป็นใครถึงได้กล้ามานับญาติกับข้า ในเมื่อนางเด็กสารเลวลูกสาวของเจ้ากล้าทำร้ายข้า ข้าจะต้องจับตัวมันส่งทางการให้จงได้ หลีกไป!!อย่ามาขวางทาง”จางซุนโหรวคิดเข้าไปจัดการกับเซี่ยชิงหลี ทว่ากลับถูกนางกระชากแขนจนกองลงไปกับพื้น ชาวบ้านที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างตกใจไม่เชื่อสายตาในหมู่บ้านสือซานมีใครบ้างไม่รู้ว่าครอบครัวรองตระกูลเซี่ยถูกข่มเหงมานานเพียงใด ทว่าก็ไม่เคยเปิดปากตอบโต้ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับชะตากรรมบัดนี้เมื่อได้เห็นเด็กใบ้บ้านรองผู้น่าสงสารเริ่มตอบโต้ หมายความว่าพวกเขาคงอัดอั้นในใจจนระเบิดออกมาแล้ว“กรี๊ด!! นางใบ้สา
اقرأ المزيد
เจ้าพูดได้แล้วหรือ
มันคือกระท่อมหญ้าหลังเล็กที่ถูกสร้างห่างจากเรือนหลักเพื่อให้บ้านรองอาศัยอยู่สองปีก่อน ตั้งแต่ที่เซี่ยจื่ออี้กลายเป็นคนขาพิการ บ้านรองก็ต้องย้ายมาอยู่นอกเรือน พวกเขาเป็นเพียงคนนอกในสายตาคนตระกูลเซี่ย ต่อให้อยู่ในเรือนใหญ่ก็ยังถูกข่มเหงอยู่ดี การย้ายมาอยู่เองทำให้รู้สึกดีกว่าต้องทนอยู่รวมกับคนเหล่านั้น“น้องสามเจ้าไปตามหมอจวงมาดูอาการท่านแม่เร็วเข้า”เซี่ยจื่ออี้สั่งน้องสาวคนเล็กด้วยท่าทีร้อนรน แม้เงินทุกเหวินจะถูกแม่เฒ่าหวังยึดไปจนหมด ทว่าเมื่อก่อนตัวเขาเคยคัดตำราส่งในเมืองจึงแอบซ่อนเงินเอาไว้บ้าง คงพอค่ายาให้มารดา“ไม่ต้อง นางแค่หมดสติเพราะอ่อนเพลียเท่านั้น”“เจ้า!! พูดได้ตั้งแต่เมื่อใด”เซี่ยจื่ออี้มองน้องสาวของตนด้วยสีหน้าตกตะลึง ไม่คิดว่าคนที่พูดไม่ได้ตั้งแต่เกิดจะสามารถพูดได้ในตอนนี้ สวรรค์ได้เมตตาครอบครัวของพวกเขาแล้ว“เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนข้าจะกลับมาอธิบายทีหลัง ตอนนี้ต้องทำอาหารบำรุงท่านแม่ พวกเจ้าอยู่ที่นี่ดูแลนางก็แล้วกัน”หญิงสาวกำลังก้าวออกจากกระท่อมฟางพลันร่างสูงโปร่งได้พุ่งเข้าหานาง ทำเอาหญิงสาวถึงกับเซถลาไปด้านหลัง เซี่ยชิงหลีไม่คิดว่าร่างกายของตนจะแย่ถึงเพียงนี้ แค่คนธร
اقرأ المزيد
สามีไม่เต็มเต็ง
“นางเด็กสารเลว!! ออกมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!! พวกเจ้าเอาความกล้าจากที่ใดถึงได้กล้าฆ่าไก่ของข้า วันนี้ยายแก่อย่างข้าจะให้เจ้าได้เห็นฤทธิ์ว่าการมาแตะต้องสิ่งของของข้าต้องมีจุดจบอย่างไร”แม่เฒ่าหวังไม่รู้เรื่องที่เซี่ยชิงหลีบีบคอสะใภ้ใหญ่จนเกือบตาย จึงได้วางท่าทีใหญ่โตดั่งเช่นกาลก่อน ร่างกายของเซี่ยชิงหลีแม้จะอ่อนแอกว่าแต่ก่อนทว่าก็ไม่แย่ไปกว่าบุรุษวัยฉกรรจ์เมื่อได้ยินเสียงโวยวาย ร่างผอมบางเดินออกมานอกกระท่อมพร้อมหม้อน้ำแกงไก่ที่ว่างเปล่า แม่เฒ่าหวังเห็นท่าทางเฉยชาของหลานสาวไม่รักดียิ่งทำให้นางมีโทสะ ด้านข้างแม่เฒ่ายังมีสะใภ้ใหญ่ที่คอยเป่าหูให้ลงโทษบ้านรองทว่าทุกการกระทำของคนเหล่านั้นล้วนไม่อยู่ในสายตาของนาง“ท่านย่า...ท่านมีอะไรกับบ้านรองของเราหรือ”เซี่ยจื่อเฉิงใช้ไม่ค้ำเดินกะเผลกออกมานอกกระท่อมพร้อมกับน้องสาว ตนเองที่เป็นคนไร้ค่ามาตลอด วันนี้หากน้องสาวต้องถูกลงโทษตัวเขาจะรับเอาไว้เองทั้งหมด“ไม่ต้องมาตีหน้าซื่อ พวกเจ้าทำสิ่งใดเอาไว้รู้ดีแก่ใจ”“พวกเราทำอะไรหรือ”เซี่ยชิงเป่าเดินออกมาพร้อมกับอาเหิง ปากยังถามย่าแท้ๆ ของตนด้วยดวงตาใสซื่อ“เจ้า!! พวกเจ้ากบฏแล้ว!! กล้าตั้งคำถามกับผู้อาวุโสอย่า
اقرأ المزيد
ทุบตีแม่เฒ่าหวัง
ในใจของนางคิดว่า หากตนเลือกเกิดได้ก็ไม่อยากเกิดเป็นคนตระกูลเซี่ยเหมือนกัน เหล่าชาวบ้านต่างคุ้นชินกับสถานการณ์เช่นนี้ของตระกูลเซี่ยแล้ว ทุกวันมักมีเรื่องถกเถียงกับบุตรสาวคนเล็กของบ้านรองสุดท้ายลงเอยที่นางถูกลงโทษอยู่เป็นประจำ บ้านไหนมีใครไม่เคยตีลูกหลานบ้าง อีกอย่างนี่ก็ไม่ใชเรื่องของพวกตน พวกเขาจึงทำได้เพียงยืนมองอยู่ห่างๆ“เถียงสู้ไม่ได้ก็เอาความอาวุโสเข้าข่ม ความยุติธรรมบนโลกใบนี้อยู่ที่ใด”เด็กน้อยกลอกตาด้วยความรำคาญ ในสายตาของเซี่ยชิงหลีเซี่ยชิงเป่าเกิดมาเพื่อเป็นคู่ปรับกับแม่เฒ่าหวังโดยแท้ ร่างบางที่กอดอกยืนฟังอย่างเงียบๆ หลุดขำพรืดออกมา ทว่าก็รีบเก็บสีหน้าก่อนจะที่มีคนเห็นเข้าเมื่อตนเถียงสู้เด็กน้อยแปดขวบอย่างเซี่ยชิงเป่าไม่ได้ แม่เฒ่าหวังจึงเลิกแสดงละคร หญิงชราลุกขึ้นยืนสะบัดเสื้อผ้าที่สกปรกก่อนชี้ไปยังคนบ้านรอง“ได้! ได้! ข้าไม่เถียงกับพวกเจ้าแล้วก็ได้ บ้านรองของพวกเจ้าคนไหนจะเป็นผู้รับการลงโทษ จงเดินออกมา”แม่เฒ่าหวังมองเห็นแววอยู่ไกลๆ ว่าตนอาจไม่ใช่คู่มือของหลานสาวผู้นี้ ช่างเถอะ!ไก่ตัวนั้นคนก็กินจนหมดแล้ว หากไม่หาทางระบายความโกรธใส่คนเหล่านี้ เห็นทีตนเองคงจะไม่สามารถนอนหล
اقرأ المزيد
บอกเล่าความจริง
เซี่ยจื่ออี้สบถออกมาเสียงดัง เป็นครั้งแรกที่ทุกคนได้ยินเขาด่าทอใครสักคน ดูเหมือนชายหนุ่มเองก็คงจะเหลืออดแล้วเช่นกัน“ข้ายังมีอีกเรื่องที่ต้องบอกพวกท่าน เรื่องนี้เกี่ยวกับท่านแม่โดยตรง หลังจากข้าพูดเรื่องนี้ออกไปท่านต้องตัดสินใจให้ดี”“ได้..แม่รู้แล้ว”หญิงสาวชั่งใจเล็กน้อย ไม่รู้สิ่งที่ตนพูดออกไปจะเป็นผลดีต่อการตัดสินใจของมารดาหรือไม่ แต่ตนได้คิดเรื่องออกจากบ้านเซี่ยแล้ว จำต้องบอกนางแม้นางจะต้องเสียใจก็ตามที“ตอนนี้จางซุนโหรวกำลังตั้งครรภ์ ดูเหมือนยังไม่น่าจะเกินสองเดือน และคนที่ข้าสงสัยว่าอาจจะเป็นพ่อของเด็กก็คือ...”เซี่ยชิงหลีมองมารดาด้วยสายตาเห็นใจ หากนางรู้คนผู้นั้นคือใครนางจะเสียใจหรือไม่“...เซี่ยจื่อยวน”“เจ้าว่าอย่างไรนะ!! หลีเอ๋อเรื่องเช่นนี้พูดเหลวไหลมิได้ แม่รู้ว่าลูกไม่ชอบบิดาของเจ้า แต่เจ้าจะใส่ร้ายผู้อื่นไม่ได้”เมื่อได้เห็นปฏิกิริยาของมารดา หญิงสาวก็มิได้แสดงสีหน้าแปลกใจ เซี่ยชิงหลีเข้าใจความรู้สึกของนาง คนอยู่ด้วยกันมาเกือบยี่สิบปีจะบอกให้เชื่อว่าเขาทำเช่นนั้นจริงคงไม่ง่าย ทว่าตนก็ไม่สามารถปล่อยให้นางถูกหลอกโดยชายชั่วผู้นั้น“ท่านแม่ ท่านฟังข้าก่อนได้หรือไม่ เรื่องทั้
اقرأ المزيد
หลี่หลันฮวาได้รับบาดเจ็บ
“ภรรยาตื่นแล้ว”ชายหนุ่มวิ่งเหยาะๆ เข้ามาหานาง หากตาไม่ฝาดเซี่ยชิงหลีราวกับมองเห็นหางน้อยๆ ที่ติดอยู่ด้านหลังของเขากำลังกระดิกไปมา ร่างบางยกยิ้มให้ชายหนุ่มตรงหน้าอย่างเอ็นดู ในใจคิดว่าหากเขาหายดีกลับมาเป็นปกติจะมีนิสัยเช่นไรกันนะ นางนึกไม่ออกจริงๆ“อื้ม...ข้าตื่นแล้ว อาเหิงหิวหรือไม่ วันนี้เราขึ้นเขาหาไก่ป่ากันดีไหม”“ดี! อาเหิงเชื่อภรรยา กินไก่ป่าย่างหอมฉุย”แม้จะมีท่าทางเหมือนเด็ก ทว่านางกลับรู้สึกว่าชายหนุ่มนั้นช่างบริสุทธิ์ประดุจน้ำใส ไม่อยากให้มีสิ่งใดมาทำให้แปดเปื้อน แม้แต่ตนเองก็ตามทีคนทั้งสองเดินออกจากเรือนตระกูลเซี่ยพร้อมกัน เซี่ยจิ่งเฉิงที่พึ่งทะเลาะกับมารดาเดินกระทืบเท้าออกมานอกเรือนทันได้เห็นด้านหลังของสองคนที่กำลังเดินขึ้นเขา“เหอะ! ไอ้พวกสวะ”ชายหนุ่มสบถออกมาด้วยสีหน้าไม่พอใจ วันนี้เป็นวันที่เขาต้องกลับไปยังสำนักศึกษา ทว่าเมื่อขอเงินจากมารดาห้าตำลึงนางกลับมีให้เพียงสองตำลึงเท่านั้น แล้วอย่างนี้เขาที่นัดเหล่าสหาย ให้มารวมตัวกันที่หอกุ้ยเซียงจะไม่เสียหน้าแย่หรือ“เฉิงเอ๋อ! ฟังแม่พูดก่อน! ถึงแม้แม่จะไม่มีเงินห้าตำลึงให้ลูกแต่ท่านย่ามีไม่ใช่หรือ ลูกไปพูดหวานๆ กับนางสักสองสา
اقرأ المزيد
พรสวรรค์การรักษา
ชาวบ้านที่เร่งหามร่างของหลี่หลันฮวาลงมาจากเขาคือนายพรานในหมู่บ้านที่ขึ้นเขาล่าสัตว์ ระหว่างทางพวกเขาพบกันและทักทายเล็กน้อย ไม่คิดว่าในตอนนั้นจะมีหมูป่าตัวใหญ่พุ่งเข้าหาพวกเขาหลี่หลันฮวาที่ร่างกายอ่อนแอหลบไม่ทันทำให้ถูกทำร้ายจนแทบปางตาย โชคยังดีที่เซี่ยจื่ออี้และเซี่ยชิงเป่าอยู่ห่างจากจุดนั้นไม่น้อย ถ้าเป็นน้องสาวของนางถูกทำร้ายไม่รู้ว่าจะยังสามารถเอาชีวิตรอดกลับมาได้หรือไม่“น้องรอง...หลีเอ๋อ!!ท่านแม่นาง…”ชายหนุ่มเอ่ยกับน้องสาวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เขาพูดตะกุกตะกักเหมือนไม่รู้ว่าควรเอ่ยกับนางอย่างไร เซี่ยชิงหลีกลับมามีสติอีกครั้ง หลังได้ยินเสียงอันสั่นเทาของพี่ชายและเสียงร้องไห้ของน้องสาว“ท่านแม่จะไม่เป็นอะไร ข้าจะหาทางช่วยชีวิตนางเอง”หญิงสาวใช้ภาษามือคุยกับพี่ชายก่อนพยักหน้าให้เขาวางใจภายหลังจากชาวบ้านพาร่างโชกเลือดของหลี่หลันฮวากลับมายังตระกูลเซี่ย สะใภ้ใหญ่เห็นคนมากมายมายังเรือนของตนนางจึงรีบพุ่งออกมาดู เมื่อเห็นหลี่หลันฮวาในสภาพใกล้ตายนางก็ไม่สามารถปกปิดความยินดีได้คนที่อยากให้ตายมาตลอดกำลังจะตายแล้ว สวรรค์ช่างเข้าข้างนางจริงๆ จากนี้ทุกอย่างของตระกูลเซี่ยรวมถึงเซี่ยจื่อยวนก็
اقرأ المزيد
แผนการเอาคืนบ้านรอง
“ท่านหมอ เรื่องค่ารักษา...”เมื่อเอ่ยถึงเรื่องเงินนางก็มีท่าทีอึดอัดขึ้นมา บ้านของนางไหนเลยจะมีเงินเป็นของตนเอง หลายปีมานี้หน้าที่ของมารดามีเพียงรับใช้พวกเขาแค่อาหารยังไม่สามารถทานให้อิ่มท้อง อีกอย่างนางพึ่งมาที่นี่ได้เพียงสองวันก็เกิดเรื่องขึ้นแล้ว จึงยังไม่มีเวลาทำงานหาเงินเมื่อเห็นท่าทีของเด็กสาวเป็นเช่นนั้นหมอชราก็เข้าใจได้ทันที“ไม่เป็นไรเอาไว้เจ้ามีเมื่อใดค่อยนำมาให้ข้า วันนี้ข้าเองก็มิได้ลงมือรักษาท่านแม่ของเจ้า จากนี้เจ้าให้ข้าสองตำลึงค่ายาสมุนไพรก็พอแล้ว”“ขอบคุณท่านหมอมากเจ้าค่ะ แต่เมื่อท่านมาที่นี่แล้วข้าคงให้ท่านกลับไปมือเปล่าไม่ได้”เซี่ยชิงหลียิ้มกว้างทันที นางวิ่งไปหยิบตะกร้าไม้ไผ่ส่งให้หมอชรา“นี่คืออะไร”“ท่านรับไปเถอะไม่ใช่อะไรที่ล้ำค่าขนาดนั้น แต่ข้าอยากให้ท่านนำกลับเรือนไปด้วย”หญิงสาวคะยั้นคะยอให้ท่านหมอหลิวรับตะกร้าไม้ไผ่ในมือของตน ชาวบ้านที่เฝ้าอยู่ด้านนอกเมื่อรู้ว่าหลี่หลันฮวาพ้นขีดอันตรายแล้วจึงวางใจแยกย้ายกลับเรือนของตน“ท่านปู่หมอ เป่าเอ๋อไปส่งท่าน”เด็กน้อยเอ่ยออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเมื่อคิดว่าอาการของมารดาไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงภายหลังเมื่อภรรยาของท่านหมอห
اقرأ المزيد
ถูกทุบตีจนปางตาย
หลังจากจัดการไก่ในเล้าไปจนหมดบ้านรองก็ไม่จำเป็นต้องทนหิวอีกต่อไป แม้ยังเช้าอยู่เซี่ยจื่ออี้ก็ไม่ลืมตื่นมาอ่านตำรา ถึงจะขาพิการแต่ชายหนุ่มก็ไม่เคยถอดใจ หวังวันหน้าจะสามารถรักษาขาและมีโอกาสเข้าสอบข้าราชการเป็นขุนนางทำคุณเพื่อแผ่นดินเซี่ยชิงหลีทำอาหารขึ้นโต๊ะเรียบร้อยแล้ว นางตักโจ๊กป้อนให้มารดา จากนั้นจะได้ทานยาที่หมอหลิวจัดเอาไว้ให้ ส่วนเด็กน้อยต่างวัยทั้งสองกำลังล้างหน้าอยู่ด้านข้างกระท่อมความสงบเงียบได้จากไปพลันเสียงอึกทึกก็เข้ามาแทนที่ถังไม้ใบใหญ่ถูกขว้างตรงไปยังเซี่ยชิงเป่าที่ยืนรออาเหิงล้างหน้า ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากเด็กน้อยไม่มีทางหลบได้ทันแน่ นางหลับตาเพื่อรอรับแรงกระแทก ก่อนตายหวังเพียงว่าถังไม้ใบนั้นจะไม่ทำให้ตนเองเจ็บปวดมากนักเซี่ยชิงเป่าอายุแปดขวบเตรียมใจที่จะจากโลกนี้ จากมารดา พี่ชาย พี่สาวแล้ว ทว่ารออยู่นานก็ไม่รู้สึกว่าตนเองเจ็บปวดตรงที่ใด เมื่อลืมตาขึ้นพบว่าอาเหิงใช้ร่างกายที่โตกว่าของตนขวางถังไม้ใบนั้นทำให้เด็กน้อยไม่ได้รับบาดเจ็บ ทว่าเป็นชายหนุ่มที่กระอักเลือดออกมา“พี่อาเหิง!!”เลือดสดๆ ของอาเหิงถูกพ่นลงบนหัวของเซี่ยชิงเป่า เมื่อเห็นเลือดมากมายขนาดนั้นภาพมารดาที่ห
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status