เซี่ยชิงหลี ดรุณีเปลี่ยนชะตาพลิกอนาคต

เซี่ยชิงหลี ดรุณีเปลี่ยนชะตาพลิกอนาคต

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-10-24
โดย:  zueyจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
9.8
10 การให้คะแนน. 10 ความคิดเห็น
183บท
28.6Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

หญิงใบ้ ผู้เคยถูกครอบครัวดูแคลนใครจะรู้ว่านางคือดวงวิญาณของสายลับที่มาจากอีกโลก เพื่อปกปิดความลับที่น่าอับอายของตนเซี่ยชิงหลีจึงถูกทำร้ายโดยป้าสะใภ้ ทำให้เซี่ยชิงหลีอีกคนเข้ามาสวมร่างแทน

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

การเกิดใหม่ของหนอนไหม

「棠棠,捐贈者臨時反悔了,你去求求周晏平,讓他替你想想辦法,你的眼睛不能再拖了。」

接到閨蜜顧嘉禾的電話時,簡棠正在收拾去醫院用的行李。

突如其來的噩耗,如同重錘敲下,砸得她眼前一黑。

等緩過神,她攥緊手機,急切追問,「他為什麼反悔?能不能再好好溝通一下,我、我……」

她有些語無倫次,指尖反覆摩挲著衣角,腦海裡不期然劃過周晏平冷淡的眉眼,心底沉墜而下。

他不會幫她的。

因為當初那件事,周晏平對簡棠厭惡至極,結婚三年,完全將簡棠當作透明人。

幫她,怎麼可能!

「棠棠,我聯絡不上對方。」顧嘉禾語氣艱澀,「捐贈者要求資訊保密,所以……你現在,趕緊去找周晏平,讓他幫忙。」

「你的眼睛,最遲下月初必須進行手術。」

電話不知何時結束通話,但顧嘉禾的話語迴盪在腦海裡,反覆扎著簡棠緊繃的神經。

直到門口傳來響動,男人高大的身影出現在玄關處,凌厲的眉眼在暗影裡,帶著令簡棠驚懼的冷沉。

「晏平。」簡棠回過神,朝他迎過去。

剛靠近,濃郁的酒氣撲鼻而來,周晏平垂眸,淡淡睨了簡棠一眼,突然一把將她壓到牆上,炙熱的掌心貼過來,燙得她渾身發顫。

「你……」

話沒說完,周晏平突然將她打橫抱起,闊步走向房間。

他一腳踹開門,毫不憐惜地將簡棠丟在床上,旋即傾身壓過來,重重啃咬在她鎖骨處,帶著發洩的意味。

刺痛讓簡棠沒忍住悶哼出聲。

男人冰冷無機質的目光從高處落下,讓她心生膽顫,「晏平,你是遇到什麼事了嗎?」

周晏平沒說話,力道一下比一下重,疼得簡棠眼前陣陣發黑。

她的眼睛發病了……

最近這段時間,簡棠的眼睛開始加速惡化,從最開始每月三兩次,到如今兩三天一次,哪怕吃藥也無法遏止。

恍惚間,簡棠抬眸看向周晏平,視線裡,他的眉眼好似蒙上了一層黑紗,變得朦朧模糊,只剩不近人情的冷硬。

不知過了多久,堪稱酷刑的情事終於結束。

簡棠無力地蜷縮在一側,等著眼睛的疼痛漸漸平歇。

或許是她這副模樣引起了周晏平的幾分憐惜,他難得沒有立刻抽身離開,而是輕輕撫摸著她汗溼的鬢角。

「都結婚三年了,怎麼還跟第一次似的?」他說完,想到什麼,面色再次沉了下去。

簡棠微微闔眼,知道他這是想起當初的事情了。

沉寂在兩人之間蔓延,突然,被一陣手機鈴聲打斷。

周晏平迅速接起電話,手機螢幕在簡棠眼前一閃而過,熟悉到刻骨的電話號碼映入眼簾,是他的心尖尖,夏可唯。

「師兄,我、我又看不見了……我好害怕。」電話接通,女人嚶嚶啜泣的聲音沿著電流傳過來,「我會不會永遠看不見?你、你能過來陪陪我嗎?」

周晏平迅速起身,耐心溫柔地安撫,「你別怕,眼角膜捐贈者已經找到,這兩天就能給你安排手術。」

簡棠腦海裡有什麼東西快速閃過,卻沒來得及抓住。

夏可唯哭腔一頓,猶疑問道,「可是,醫院不是還沒排到我嗎?」

「醫院那邊我會安排人告訴患者,捐贈者臨時反悔。」周晏平一句話,猛地將簡棠打進冰窟。

原來……捐贈者並沒有反悔,而是被他中途截胡了。

她瞪大眼睛,看向站在床邊穿衣服的男人。

菸灰色西褲,包裹著他修長的雙腿,剪裁得體的西裝,將男人身形完美地勾勒出來,他背光而站,面容隱在暗色當中,看起來陌生又可怖。

「我現在過去,你在家別亂走。」周晏平結束通話,準備離開。

簡棠一個激靈,起身攔住周晏平,「等等,你、你搶了別人的眼角膜?你怎麼能這樣做?」

周晏平面無表情看著她,似乎想看她能耍什麼花樣。

簡棠腦海裡糟亂如麻,心底像是灌了鉛,沉沉地喘不過氣,「你怎麼能這樣做,你這是不道德的,如果……」

「不道德?」

周晏平眼睛一眯,突然掐住她下巴,冷嗤道,「你有什麼資格說這句話?小唯就是吃了你們家的藥,才會眼睛出問題,簡棠,你現在來跟我裝什麼聖母?」

簡棠拼命搖頭,卻說不出話。

簡家三代從醫,到了她爸爸這代,更是到達前所未有的鼎盛,旗下公司研究出十多種病症的特效藥,深受病人愛戴。

可就在五年前,突然被爆出簡氏藥物致盲、簡父洗錢的新聞。

一時間,簡家陷入絕境,爸爸更是跳樓身亡。

而夏可唯,也是當初那件事的受害者。

簡棠澀然地扯扯唇角,心念忽起,「如果,我看不見了,你會這麼緊張我、幫我找眼角膜嗎?」

話音落地,引來周晏平譏諷一笑。

「不會。」他眼神裡充斥著厭惡,「如果你看不見,那都是你應有的報應,還有,別再做這種無聊的心機。」

「你永遠比不過小唯。」

簡棠嘴唇輕顫,五年來不斷被拉扯緊繃的心弦,在此刻驟然繃斷。

她呆呆望著他,忽然道,「周晏平,我們離婚吧。」
แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็นเพิ่มเติม

Nira Ho
Nira Ho
ผู้หญิงสูงเกือบ 180 ซม. สูงเกินไปไหม ดูแลปลกๆ
2026-07-02 20:07:22
0
0
Ploy Panyapat
Ploy Panyapat
เรื่องนี้สนุกมากค่ะ
2026-03-07 00:27:08
0
0
Zom Panwarot
Zom Panwarot
กี่ตอนจบหรอคะ
2025-12-09 00:16:35
0
1
AiGame Aigame
AiGame Aigame
เรื่องนี้สนุกมาก
2025-11-27 23:13:06
0
0
Penchote Supinit
Penchote Supinit
สนุกทุกเรื่องค่ะ
2025-10-25 22:01:00
0
0
183
การเกิดใหม่ของหนอนไหม
ท้องฟ้ายามราตรีแผ่กว้างเหนือศีรษะ เมฆครึ้มปกคลุมดวงดาวจนหมดสิ้น แสงจันทร์ถูกซ่อนเร้นไว้ภายใต้ม่านหมอกหนาทึบ สายฝนโปรยปรายแผ่วเบาราวกับหยาดน้ำตาของฟ้า หยาดหยดลงมาใบไม้และพื้นดินอย่างนุ่มนวลสายฝนที่ตกหนักแปรเปลี่ยนเป็นละอองบางเบา กลิ่นชื้นเย็นปะปนกลิ่นดินที่เปียกปอน หยาดฝนดูคล้ายเส้นไหมใสที่ร่วงหล่นช้าๆ ความมืดโดยรอบทำให้ทุกสิ่งเงียบงันน่าค้นหาราวกับโลกทั้งใบกำลังซ่อนเรื่องราวบางอย่างไว้ภายใต้ม่านฝนที่โรยตัวลงมาอย่างไม่มีจุดสิ้นสุดร่างผอมบางที่ถูกทิ้งเอาไว้ในป่าทั้งคืน บัดนี้เริ่มขยับกายเล็กน้อย ดวงตากลมโตหรี่ลงเพราะแสงไฟจากคบเพลิง สีหน้ามึนงงยังคงไม่แสดงท่าทีใดๆ เมื่อได้พบเหล่าผู้คนมากมายที่กำลังรุมล้อมและจดจ้องมายังตนหญิงสาวสะบัดหัวไปมาหลายครั้งเพื่อเรียกสติที่พร่าเลือนให้แจ่มชัด ร่างบางยันกายลุกขึ้นช้าๆ ทว่ากลับยังรู้สึกวิงเวียนในใจรำคาญเล็กน้อยกับเสียงสอบถามที่ดังเซ็งแซ่ข้างหูสายลับที่ถูกฝึกเป็นอย่างดีสามารถพูดภาษาถิ่นได้ถึงสิบภาษา ทำงานแฝงตัวในซีเรียกว่าห้าปี ทว่ากลับไม่สามารถฟังสิ่งที่คนเหล่านี้พูดได้เข้าใจเมื่อลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตนกลับรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ร่างกาย
อ่านเพิ่มเติม
พบตัวนางแล้ว
ชีวิตของสามีที่เคยได้รับแต่ความสบายไหนเลยจะเข้าใจว่าการต้องทำงานรับใช้คนตระกูลเซี่ยนั้นลำบากเพียงใด ยิ่งบุตรสาวคนโตของนางเกิดมาเป็นใบ้ ชะตาชีวิตของหลี่หลันฮวายิ่งตกต่ำไม่ต่างจากทาสในเรือน“พี่สะใภ้...ข้าขอโทษแทนหลีเอ๋อได้หรือไม่ เด็กพึ่งหายตัวไปอาจยังคงตกใจจึงพลั้งมือทำร้ายท่าน ท่านเป็นผู้อาวุโสของนางยกโทษให้นางสักครั้งเถิด”หลี่หลันฮวาคุกเข่าลงต่อหน้าสะใภ้ใหญ่จางซุนโหรวด้วยสีหน้าอ้อนวอน ในใจของนางกังวลว่าบุตรสาวจะได้รับโทษที่ทำร้ายคน“เหอะ! เจ้าคิดว่าครอบครัวบ้านรองของเจ้าเป็นใครถึงได้กล้ามานับญาติกับข้า ในเมื่อนางเด็กสารเลวลูกสาวของเจ้ากล้าทำร้ายข้า ข้าจะต้องจับตัวมันส่งทางการให้จงได้ หลีกไป!!อย่ามาขวางทาง”จางซุนโหรวคิดเข้าไปจัดการกับเซี่ยชิงหลี ทว่ากลับถูกนางกระชากแขนจนกองลงไปกับพื้น ชาวบ้านที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างตกใจไม่เชื่อสายตาในหมู่บ้านสือซานมีใครบ้างไม่รู้ว่าครอบครัวรองตระกูลเซี่ยถูกข่มเหงมานานเพียงใด ทว่าก็ไม่เคยเปิดปากตอบโต้ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับชะตากรรมบัดนี้เมื่อได้เห็นเด็กใบ้บ้านรองผู้น่าสงสารเริ่มตอบโต้ หมายความว่าพวกเขาคงอัดอั้นในใจจนระเบิดออกมาแล้ว“กรี๊ด!! นางใบ้สา
อ่านเพิ่มเติม
เจ้าพูดได้แล้วหรือ
มันคือกระท่อมหญ้าหลังเล็กที่ถูกสร้างห่างจากเรือนหลักเพื่อให้บ้านรองอาศัยอยู่สองปีก่อน ตั้งแต่ที่เซี่ยจื่ออี้กลายเป็นคนขาพิการ บ้านรองก็ต้องย้ายมาอยู่นอกเรือน พวกเขาเป็นเพียงคนนอกในสายตาคนตระกูลเซี่ย ต่อให้อยู่ในเรือนใหญ่ก็ยังถูกข่มเหงอยู่ดี การย้ายมาอยู่เองทำให้รู้สึกดีกว่าต้องทนอยู่รวมกับคนเหล่านั้น“น้องสามเจ้าไปตามหมอจวงมาดูอาการท่านแม่เร็วเข้า”เซี่ยจื่ออี้สั่งน้องสาวคนเล็กด้วยท่าทีร้อนรน แม้เงินทุกเหวินจะถูกแม่เฒ่าหวังยึดไปจนหมด ทว่าเมื่อก่อนตัวเขาเคยคัดตำราส่งในเมืองจึงแอบซ่อนเงินเอาไว้บ้าง คงพอค่ายาให้มารดา“ไม่ต้อง นางแค่หมดสติเพราะอ่อนเพลียเท่านั้น”“เจ้า!! พูดได้ตั้งแต่เมื่อใด”เซี่ยจื่ออี้มองน้องสาวของตนด้วยสีหน้าตกตะลึง ไม่คิดว่าคนที่พูดไม่ได้ตั้งแต่เกิดจะสามารถพูดได้ในตอนนี้ สวรรค์ได้เมตตาครอบครัวของพวกเขาแล้ว“เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนข้าจะกลับมาอธิบายทีหลัง ตอนนี้ต้องทำอาหารบำรุงท่านแม่ พวกเจ้าอยู่ที่นี่ดูแลนางก็แล้วกัน”หญิงสาวกำลังก้าวออกจากกระท่อมฟางพลันร่างสูงโปร่งได้พุ่งเข้าหานาง ทำเอาหญิงสาวถึงกับเซถลาไปด้านหลัง เซี่ยชิงหลีไม่คิดว่าร่างกายของตนจะแย่ถึงเพียงนี้ แค่คนธร
อ่านเพิ่มเติม
สามีไม่เต็มเต็ง
“นางเด็กสารเลว!! ออกมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!! พวกเจ้าเอาความกล้าจากที่ใดถึงได้กล้าฆ่าไก่ของข้า วันนี้ยายแก่อย่างข้าจะให้เจ้าได้เห็นฤทธิ์ว่าการมาแตะต้องสิ่งของของข้าต้องมีจุดจบอย่างไร”แม่เฒ่าหวังไม่รู้เรื่องที่เซี่ยชิงหลีบีบคอสะใภ้ใหญ่จนเกือบตาย จึงได้วางท่าทีใหญ่โตดั่งเช่นกาลก่อน ร่างกายของเซี่ยชิงหลีแม้จะอ่อนแอกว่าแต่ก่อนทว่าก็ไม่แย่ไปกว่าบุรุษวัยฉกรรจ์เมื่อได้ยินเสียงโวยวาย ร่างผอมบางเดินออกมานอกกระท่อมพร้อมหม้อน้ำแกงไก่ที่ว่างเปล่า แม่เฒ่าหวังเห็นท่าทางเฉยชาของหลานสาวไม่รักดียิ่งทำให้นางมีโทสะ ด้านข้างแม่เฒ่ายังมีสะใภ้ใหญ่ที่คอยเป่าหูให้ลงโทษบ้านรองทว่าทุกการกระทำของคนเหล่านั้นล้วนไม่อยู่ในสายตาของนาง“ท่านย่า...ท่านมีอะไรกับบ้านรองของเราหรือ”เซี่ยจื่อเฉิงใช้ไม่ค้ำเดินกะเผลกออกมานอกกระท่อมพร้อมกับน้องสาว ตนเองที่เป็นคนไร้ค่ามาตลอด วันนี้หากน้องสาวต้องถูกลงโทษตัวเขาจะรับเอาไว้เองทั้งหมด“ไม่ต้องมาตีหน้าซื่อ พวกเจ้าทำสิ่งใดเอาไว้รู้ดีแก่ใจ”“พวกเราทำอะไรหรือ”เซี่ยชิงเป่าเดินออกมาพร้อมกับอาเหิง ปากยังถามย่าแท้ๆ ของตนด้วยดวงตาใสซื่อ“เจ้า!! พวกเจ้ากบฏแล้ว!! กล้าตั้งคำถามกับผู้อาวุโสอย่า
อ่านเพิ่มเติม
ทุบตีแม่เฒ่าหวัง
ในใจของนางคิดว่า หากตนเลือกเกิดได้ก็ไม่อยากเกิดเป็นคนตระกูลเซี่ยเหมือนกัน เหล่าชาวบ้านต่างคุ้นชินกับสถานการณ์เช่นนี้ของตระกูลเซี่ยแล้ว ทุกวันมักมีเรื่องถกเถียงกับบุตรสาวคนเล็กของบ้านรองสุดท้ายลงเอยที่นางถูกลงโทษอยู่เป็นประจำ บ้านไหนมีใครไม่เคยตีลูกหลานบ้าง อีกอย่างนี่ก็ไม่ใชเรื่องของพวกตน พวกเขาจึงทำได้เพียงยืนมองอยู่ห่างๆ“เถียงสู้ไม่ได้ก็เอาความอาวุโสเข้าข่ม ความยุติธรรมบนโลกใบนี้อยู่ที่ใด”เด็กน้อยกลอกตาด้วยความรำคาญ ในสายตาของเซี่ยชิงหลีเซี่ยชิงเป่าเกิดมาเพื่อเป็นคู่ปรับกับแม่เฒ่าหวังโดยแท้ ร่างบางที่กอดอกยืนฟังอย่างเงียบๆ หลุดขำพรืดออกมา ทว่าก็รีบเก็บสีหน้าก่อนจะที่มีคนเห็นเข้าเมื่อตนเถียงสู้เด็กน้อยแปดขวบอย่างเซี่ยชิงเป่าไม่ได้ แม่เฒ่าหวังจึงเลิกแสดงละคร หญิงชราลุกขึ้นยืนสะบัดเสื้อผ้าที่สกปรกก่อนชี้ไปยังคนบ้านรอง“ได้! ได้! ข้าไม่เถียงกับพวกเจ้าแล้วก็ได้ บ้านรองของพวกเจ้าคนไหนจะเป็นผู้รับการลงโทษ จงเดินออกมา”แม่เฒ่าหวังมองเห็นแววอยู่ไกลๆ ว่าตนอาจไม่ใช่คู่มือของหลานสาวผู้นี้ ช่างเถอะ!ไก่ตัวนั้นคนก็กินจนหมดแล้ว หากไม่หาทางระบายความโกรธใส่คนเหล่านี้ เห็นทีตนเองคงจะไม่สามารถนอนหล
อ่านเพิ่มเติม
บอกเล่าความจริง
เซี่ยจื่ออี้สบถออกมาเสียงดัง เป็นครั้งแรกที่ทุกคนได้ยินเขาด่าทอใครสักคน ดูเหมือนชายหนุ่มเองก็คงจะเหลืออดแล้วเช่นกัน“ข้ายังมีอีกเรื่องที่ต้องบอกพวกท่าน เรื่องนี้เกี่ยวกับท่านแม่โดยตรง หลังจากข้าพูดเรื่องนี้ออกไปท่านต้องตัดสินใจให้ดี”“ได้..แม่รู้แล้ว”หญิงสาวชั่งใจเล็กน้อย ไม่รู้สิ่งที่ตนพูดออกไปจะเป็นผลดีต่อการตัดสินใจของมารดาหรือไม่ แต่ตนได้คิดเรื่องออกจากบ้านเซี่ยแล้ว จำต้องบอกนางแม้นางจะต้องเสียใจก็ตามที“ตอนนี้จางซุนโหรวกำลังตั้งครรภ์ ดูเหมือนยังไม่น่าจะเกินสองเดือน และคนที่ข้าสงสัยว่าอาจจะเป็นพ่อของเด็กก็คือ...”เซี่ยชิงหลีมองมารดาด้วยสายตาเห็นใจ หากนางรู้คนผู้นั้นคือใครนางจะเสียใจหรือไม่“...เซี่ยจื่อยวน”“เจ้าว่าอย่างไรนะ!! หลีเอ๋อเรื่องเช่นนี้พูดเหลวไหลมิได้ แม่รู้ว่าลูกไม่ชอบบิดาของเจ้า แต่เจ้าจะใส่ร้ายผู้อื่นไม่ได้”เมื่อได้เห็นปฏิกิริยาของมารดา หญิงสาวก็มิได้แสดงสีหน้าแปลกใจ เซี่ยชิงหลีเข้าใจความรู้สึกของนาง คนอยู่ด้วยกันมาเกือบยี่สิบปีจะบอกให้เชื่อว่าเขาทำเช่นนั้นจริงคงไม่ง่าย ทว่าตนก็ไม่สามารถปล่อยให้นางถูกหลอกโดยชายชั่วผู้นั้น“ท่านแม่ ท่านฟังข้าก่อนได้หรือไม่ เรื่องทั้
อ่านเพิ่มเติม
หลี่หลันฮวาได้รับบาดเจ็บ
“ภรรยาตื่นแล้ว”ชายหนุ่มวิ่งเหยาะๆ เข้ามาหานาง หากตาไม่ฝาดเซี่ยชิงหลีราวกับมองเห็นหางน้อยๆ ที่ติดอยู่ด้านหลังของเขากำลังกระดิกไปมา ร่างบางยกยิ้มให้ชายหนุ่มตรงหน้าอย่างเอ็นดู ในใจคิดว่าหากเขาหายดีกลับมาเป็นปกติจะมีนิสัยเช่นไรกันนะ นางนึกไม่ออกจริงๆ“อื้ม...ข้าตื่นแล้ว อาเหิงหิวหรือไม่ วันนี้เราขึ้นเขาหาไก่ป่ากันดีไหม”“ดี! อาเหิงเชื่อภรรยา กินไก่ป่าย่างหอมฉุย”แม้จะมีท่าทางเหมือนเด็ก ทว่านางกลับรู้สึกว่าชายหนุ่มนั้นช่างบริสุทธิ์ประดุจน้ำใส ไม่อยากให้มีสิ่งใดมาทำให้แปดเปื้อน แม้แต่ตนเองก็ตามทีคนทั้งสองเดินออกจากเรือนตระกูลเซี่ยพร้อมกัน เซี่ยจิ่งเฉิงที่พึ่งทะเลาะกับมารดาเดินกระทืบเท้าออกมานอกเรือนทันได้เห็นด้านหลังของสองคนที่กำลังเดินขึ้นเขา“เหอะ! ไอ้พวกสวะ”ชายหนุ่มสบถออกมาด้วยสีหน้าไม่พอใจ วันนี้เป็นวันที่เขาต้องกลับไปยังสำนักศึกษา ทว่าเมื่อขอเงินจากมารดาห้าตำลึงนางกลับมีให้เพียงสองตำลึงเท่านั้น แล้วอย่างนี้เขาที่นัดเหล่าสหาย ให้มารวมตัวกันที่หอกุ้ยเซียงจะไม่เสียหน้าแย่หรือ“เฉิงเอ๋อ! ฟังแม่พูดก่อน! ถึงแม้แม่จะไม่มีเงินห้าตำลึงให้ลูกแต่ท่านย่ามีไม่ใช่หรือ ลูกไปพูดหวานๆ กับนางสักสองสา
อ่านเพิ่มเติม
พรสวรรค์การรักษา
ชาวบ้านที่เร่งหามร่างของหลี่หลันฮวาลงมาจากเขาคือนายพรานในหมู่บ้านที่ขึ้นเขาล่าสัตว์ ระหว่างทางพวกเขาพบกันและทักทายเล็กน้อย ไม่คิดว่าในตอนนั้นจะมีหมูป่าตัวใหญ่พุ่งเข้าหาพวกเขาหลี่หลันฮวาที่ร่างกายอ่อนแอหลบไม่ทันทำให้ถูกทำร้ายจนแทบปางตาย โชคยังดีที่เซี่ยจื่ออี้และเซี่ยชิงเป่าอยู่ห่างจากจุดนั้นไม่น้อย ถ้าเป็นน้องสาวของนางถูกทำร้ายไม่รู้ว่าจะยังสามารถเอาชีวิตรอดกลับมาได้หรือไม่“น้องรอง...หลีเอ๋อ!!ท่านแม่นาง…”ชายหนุ่มเอ่ยกับน้องสาวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เขาพูดตะกุกตะกักเหมือนไม่รู้ว่าควรเอ่ยกับนางอย่างไร เซี่ยชิงหลีกลับมามีสติอีกครั้ง หลังได้ยินเสียงอันสั่นเทาของพี่ชายและเสียงร้องไห้ของน้องสาว“ท่านแม่จะไม่เป็นอะไร ข้าจะหาทางช่วยชีวิตนางเอง”หญิงสาวใช้ภาษามือคุยกับพี่ชายก่อนพยักหน้าให้เขาวางใจภายหลังจากชาวบ้านพาร่างโชกเลือดของหลี่หลันฮวากลับมายังตระกูลเซี่ย สะใภ้ใหญ่เห็นคนมากมายมายังเรือนของตนนางจึงรีบพุ่งออกมาดู เมื่อเห็นหลี่หลันฮวาในสภาพใกล้ตายนางก็ไม่สามารถปกปิดความยินดีได้คนที่อยากให้ตายมาตลอดกำลังจะตายแล้ว สวรรค์ช่างเข้าข้างนางจริงๆ จากนี้ทุกอย่างของตระกูลเซี่ยรวมถึงเซี่ยจื่อยวนก็
อ่านเพิ่มเติม
แผนการเอาคืนบ้านรอง
“ท่านหมอ เรื่องค่ารักษา...”เมื่อเอ่ยถึงเรื่องเงินนางก็มีท่าทีอึดอัดขึ้นมา บ้านของนางไหนเลยจะมีเงินเป็นของตนเอง หลายปีมานี้หน้าที่ของมารดามีเพียงรับใช้พวกเขาแค่อาหารยังไม่สามารถทานให้อิ่มท้อง อีกอย่างนางพึ่งมาที่นี่ได้เพียงสองวันก็เกิดเรื่องขึ้นแล้ว จึงยังไม่มีเวลาทำงานหาเงินเมื่อเห็นท่าทีของเด็กสาวเป็นเช่นนั้นหมอชราก็เข้าใจได้ทันที“ไม่เป็นไรเอาไว้เจ้ามีเมื่อใดค่อยนำมาให้ข้า วันนี้ข้าเองก็มิได้ลงมือรักษาท่านแม่ของเจ้า จากนี้เจ้าให้ข้าสองตำลึงค่ายาสมุนไพรก็พอแล้ว”“ขอบคุณท่านหมอมากเจ้าค่ะ แต่เมื่อท่านมาที่นี่แล้วข้าคงให้ท่านกลับไปมือเปล่าไม่ได้”เซี่ยชิงหลียิ้มกว้างทันที นางวิ่งไปหยิบตะกร้าไม้ไผ่ส่งให้หมอชรา“นี่คืออะไร”“ท่านรับไปเถอะไม่ใช่อะไรที่ล้ำค่าขนาดนั้น แต่ข้าอยากให้ท่านนำกลับเรือนไปด้วย”หญิงสาวคะยั้นคะยอให้ท่านหมอหลิวรับตะกร้าไม้ไผ่ในมือของตน ชาวบ้านที่เฝ้าอยู่ด้านนอกเมื่อรู้ว่าหลี่หลันฮวาพ้นขีดอันตรายแล้วจึงวางใจแยกย้ายกลับเรือนของตน“ท่านปู่หมอ เป่าเอ๋อไปส่งท่าน”เด็กน้อยเอ่ยออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเมื่อคิดว่าอาการของมารดาไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงภายหลังเมื่อภรรยาของท่านหมอห
อ่านเพิ่มเติม
ถูกทุบตีจนปางตาย
หลังจากจัดการไก่ในเล้าไปจนหมดบ้านรองก็ไม่จำเป็นต้องทนหิวอีกต่อไป แม้ยังเช้าอยู่เซี่ยจื่ออี้ก็ไม่ลืมตื่นมาอ่านตำรา ถึงจะขาพิการแต่ชายหนุ่มก็ไม่เคยถอดใจ หวังวันหน้าจะสามารถรักษาขาและมีโอกาสเข้าสอบข้าราชการเป็นขุนนางทำคุณเพื่อแผ่นดินเซี่ยชิงหลีทำอาหารขึ้นโต๊ะเรียบร้อยแล้ว นางตักโจ๊กป้อนให้มารดา จากนั้นจะได้ทานยาที่หมอหลิวจัดเอาไว้ให้ ส่วนเด็กน้อยต่างวัยทั้งสองกำลังล้างหน้าอยู่ด้านข้างกระท่อมความสงบเงียบได้จากไปพลันเสียงอึกทึกก็เข้ามาแทนที่ถังไม้ใบใหญ่ถูกขว้างตรงไปยังเซี่ยชิงเป่าที่ยืนรออาเหิงล้างหน้า ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากเด็กน้อยไม่มีทางหลบได้ทันแน่ นางหลับตาเพื่อรอรับแรงกระแทก ก่อนตายหวังเพียงว่าถังไม้ใบนั้นจะไม่ทำให้ตนเองเจ็บปวดมากนักเซี่ยชิงเป่าอายุแปดขวบเตรียมใจที่จะจากโลกนี้ จากมารดา พี่ชาย พี่สาวแล้ว ทว่ารออยู่นานก็ไม่รู้สึกว่าตนเองเจ็บปวดตรงที่ใด เมื่อลืมตาขึ้นพบว่าอาเหิงใช้ร่างกายที่โตกว่าของตนขวางถังไม้ใบนั้นทำให้เด็กน้อยไม่ได้รับบาดเจ็บ ทว่าเป็นชายหนุ่มที่กระอักเลือดออกมา“พี่อาเหิง!!”เลือดสดๆ ของอาเหิงถูกพ่นลงบนหัวของเซี่ยชิงเป่า เมื่อเห็นเลือดมากมายขนาดนั้นภาพมารดาที่ห
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status