มังกี้ ดี. ลูฟี่ มีฮาคิแบบไหนและใช้งานอย่างไร?

ไม่มีอะไรเทียบได้กับตอนที่ฉันเห็นลูฟีใช้ฮาคิแบบเต็มรูปแบบ—มันเหมือนการดูคนธรรมดาที่ยืดขอบเขตตัวเองจนกลายเป็นภัยพิบัติที่ควบคุมได้ ฮาคิของลูฟีแบ่งเป็นสามแบบหลัก: ฮาคิอาวุธ (Busoshoku Haki) ที่ช่วยให้เขาหุ้มร่างหรืออาวุธเพื่อเพิ่มพลัง ป้องกัน และโจมตีผู้มีผลปีศาจอย่างมีประสิทธิภาพ; ฮาคิสังเกต (Kenbunshoku Haki) ที่ช่วยให้รับรู้การเคลื่อนไหวหรือ 'เห็นอนาคตอันใกล้' ในระดับสูง; และฮาคิปกครองจิต (Haoshoku Haki) ซึ่งเป็นพลังเฉพาะที่ทำให้ผู้ที่จิตใจอ่อนแอชะงักหรือหมดสติ และเมื่อพัฒนาแล้วสามารถผลักดันออกมาเป็นการโจมตีจุดศูนย์กลางได้ ในเชิงปฏิบัติ ฮาคิอาวุธของลูฟีเห็นได้ชัดเวลาที่เขาหุ้มร่างเพื่อเพิ่มความแข็งแรงและทนทาน เช่นตอนที่เขาเปิดใช้ 'เกียร์โฟร์' ร่างกายกลายเป็นเกราะที่ทุบทะลุความแข็งแกร่งของศัตรูได้ แต่วิชาไม่ได้จำกัดแค่เปลือกนอก—มีแบบที่ฝึกจนเป็น 'การหุ้มภายใน' ทำให้เขาสามารถโจมตีอวัยวะภายในหรือทำให้แรงกระแทกส่งตรง ไม่กระจายไปแค่พื้นผิว อีกประเด็นคือการใช้ฮาคิอาวุธเพื่อชนกับฮาคิของอีกฝ่ายจนเกิดคลื่นช็อกหรือทำให้การต่อสู้เป็นการวัดความแข็งแกร่งของใจด้วยกันเอง ฮาคิสังเกตของลูฟีพัฒนาไปไกลกว่าแค่การหลบ เขาเรียนรู้ที่จะอ่านจังหวะและทิศทางการเคลื่อนไหวจนใกล้เคียงกับการ 'เห็นล่วงหน้า' ตอนต่อสู้กับคู่แข่งที่เคลื่อนไหวเร็ว ความสามารถนี้ช่วยให้เขาตัดสินใจว่าเมื่อไรควรสวนหรือหลบ และเมื่อรวมกับเกียร์ต่าง ๆ มันทำให้การโจมตีของเขามีความแม่นยำขึ้นมาก อีกด้านหนึ่ง ฮาคิปกครองจิตเป็นเครื่องหมายของหัวหน้า—ลูฟีใช้มันเพื่อทำให้ศัตรูจำนวนมากสูญเสียศักยภาพชั่วคราว หรือเมื่อฝึกขั้นสูงก็สามารถนำมาผสมในแรงโจมตีจนกลายเป็นการระเบิดพลังที่แตกต่างจากฮาคิประเภทอื่น ๆ สรุปแล้วการใช้ฮาคิของลูฟีไม่ได้เป็นแค่ท่าไม้ตายเดียว แต่มันคือชุดเครื่องมือที่เขาปรับตามสถานการณ์—หุ้มเพื่อทน-ทุบ, สังเกตเพื่อหลบ-สวน, และปกครองเพื่อทำลายสมาธิของศัตรู เรื่องราวการพัฒนาและวิธีเขาผสมฮาคิเข้ากับเทคนิคของตัวเองทำให้ฉันชอบดูการต่อสู้ของเขามากขึ้น เพราะมันไม่ใช่แค่พลังล้วน ๆ แต่มันคือการเติบโตของทักษะและหัวใจด้วยกัน

สเปกแฮกิของมังกี้ ดีลูฟี่ดูเหมือนจะเป็นการผสมผสานที่ไร้แบบแผนแต่ทรงพลัง — ฉันชอบตรงนั้นเพราะมันสะท้อนนิสัยของเขาเอง: ดิบ เกรี้ยวกราด แต่พัฒนาได้รวดเร็ว ในมุมกว้าง ดีลูฟี่มีแฮกิครบทั้งสามรูปแบบ: แฮกิแบบบุก (Armament/บูโชโชคุ) ที่เขาใช้เคลือบร่างและท่าต่อยเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง, แฮกิแบบสังเกต (Observation/เคนบุนโชคุ) ที่พัฒนาให้เขาอ่านจังหวะการต่อสู้ได้ดีขึ้น และแฮกิของผู้ปกครอง (Conqueror's/ฮาโอโชคุ) ที่ทำให้คนจิตอ่อนล้มได้ ซึ่งพัฒนาอย่างโดดเด่นหลังช่วงสองปีฝึกกับเรย์ลีย์ ถ้ามองที่การใช้งานจริงในฉากสเกลใหญ่ 'Wano' คือบทพิสูจน์ชั้นดี — เขาใช้แฮกิต่อย Kaido ได้ถึงจุดที่ทำให้เกิดการชนของฮาโอ (Conqueror's clash) และนำบูโชมาเจาะเข้าถึงอวัยวะภายในของศัตรูได้ ไม่ได้แค่ออกแรงฮาร์ดเท่านั้น แต่ยังใช้ในระดับปรับแต่งการโจมตี เห็นได้ชัดว่าแทนที่จะมีแฮกิเป็นของแยกกัน ดีลูฟี่ผสมผสานมันกับสไตล์ต่อสู้ ทำให้เป็นอันตรายสำหรับคู่ต่อสู้ชั้นสูง นี่คือเหตุผลที่ฉันคิดว่าเขาเก่งมาก — ไม่ใช่แค่มีพลัง แต่วิธีใช้ทำให้เขาเหนือชั้นในหลายสถานการณ์

ฉันชอบวิธีที่ 'One Piece' แสดงฮาคิการสังเกตตอนที่ลูฟี่สู้กับคาตาคุริ เพราะฉากนั้นชัดเจนว่าฮาคิไม่ใช่แค่ความรู้สึกของตัวละคร แต่กลายเป็นทักษะที่ต้องฝึกฝนจริงจัง พอคิดถึงการต่อสู้กับคาตาคุริ ฉันว้าวกับการที่ลูฟี่เริ่มเห็นอนาคตระยะสั้น ๆ ได้ จุดนี้คือการแสดงฮาคิการสังเกตในขั้นสูง — ไม่ใช่แค่เดาตำแหน่งศัตรู แต่คือการอ่านจังหวะ การปรับตัวให้เร็วขึ้น และการใช้ความไม่แน่นอนของตัวเองเป็นข้อได้เปรียบ ฉันรู้สึกว่าฉากนั้นเปลี่ยนบทบาทการต่อสู้ของลูฟี่จากคนที่เน้นพละกำลังล้วน ๆ มาเป็นคนที่ผสมทักษะและไหวพริบ สิ่งที่ทำให้ฉันประทับใจคือรายละเอียดเล็ก ๆ เช่นการดวลจังหวะที่ทำให้ลูฟี่ต้องเรียนรู้ความพ่ายแพ้แล้วกลับมาปรับตัวใหม่ เทคนิคนี้ยังสะท้อนมุมมองการเติบโตของเขาในแง่จิตวิทยา — ไม่ได้ชนะเพราะพลังเพียงอย่างเดียว แต่ชนะเพราะอ่านเกมได้ดีขึ้น ซึ่งเป็นความเปลี่ยนแปลงที่ฉันคิดว่าเป็นหัวใจของฮาคิการสังเกต

บางคนอาจคิดว่าบทบาทของพ่อแม่ในชีวิตฮีโร่มักจะชัดเจน แต่กับมังกี้ ดี. ลูฟี่ มันกลับเต็มไปด้วยความไม่แน่นอนและความหมายซ่อนเร้น ฉันมองลูฟี่ผ่านเลนส์ของแฟนการ์ตูนคนหนึ่งที่คลุกคลีมาตั้งแต่ต้นเรื่อง 'One Piece' พ่อของเขาคือมังกี้ ดี. ดราก้อน ซึ่งเป็นผู้นำกองทัพปฏิวัติและมีอิทธิพลทางการเมืองอย่างมากในโลกของเรื่อง ดราก้อนแทบไม่ได้มีบทบาทในชีวิตประจำวันของลูฟี่ แต่การที่เขาเป็นคนที่ต่อต้านรัฐบาลโลก ทำให้เงาของการกระทำและชื่อเสียงของเขาส่งผลต่อลูฟี่ในระดับโครงสร้างสังคม — เพื่อนร่วมทางและศัตรูมองลูฟี่ในมุมที่ต่างออกไปเพราะเลือดเนื้อของเขา ความน่าสนใจอีกอย่างคือแม่ของลูฟี่ยังคงเป็นปริศนา จนถึงตอนนี้ไม่มีการเปิดเผยชื่อหรือฉากที่ชัดเจนซึ่งยืนยันตัวตนของเธอ นั่นทำให้เรื่องราวของลูฟี่มีความเป็นฮีโร่ที่เติบโตจากความว่างเปล่า ทางอ้อมแล้วคนที่รับบทเป็นผู้ให้การอบรมจริง ๆ กลับเป็นปู่ของเขา มังกี้ ดี. กาป์ ผู้ซึ่งฝึกและผลักดันลูฟี่ให้แข็งแกร่ง ทั้งสองฝ่าย — ดราก้อนที่เป็นเงาและกาป์ที่เป็นคนสอนจริง — สร้างความขัดแย้งในตัวลูฟี่เองระหว่างความรับผิดชอบต่อเลือดเนื้อและทางเลือกของตัวเอง เรื่องนี้ยังคงเป็นเสน่ห์ของการเล่าเรื่องสำหรับฉัน เพราะปล่อยช่องว่างให้แฟน ๆ จินตนาการต่อได้

ตั้งแต่ฉากเปิดของ 'วันพีช' การเปลี่ยนจากเด็กหนุ่มยางยืดเป็นนักรบที่ใช้พลังหลากหลายเป็นเรื่องที่ผมติดตามด้วยตื่นเต้นเสมอ ความสามารถพื้นฐานของ 'มังกี้ ดี. ลูฟี่' เริ่มจากผลปีศาจที่ทำให้ร่างกายของเขาเป็นยาง—แถมช่วงแรกคนทั้งโลกคิดว่าเรียกว่า 'Gomu Gomu no Mi'—ความยืดหยุ่นทำให้เขาต้านแรงกระแทกและใช้ศิลปะการโจมตีแบบระยะไกลได้ เช่น 'Gomu Gomu no Pistol' หรือ 'Gatling' ที่เห็นตั้งแต่สงครามเล็กๆ ไปจนถึงการต่อสู้ใหญ่ แรกๆ ความเก่งของลูฟี่คือการดึงจุดแข็งของผลยางมาประยุกต์กับทักษะการต่อสู้แบบดิบๆ กับความกล้าหาญรวมกัน ทำให้เขาเอาชนะศัตรูที่เหนือกว่าด้วยไหวพริบและความทนทาน การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญหลังจากช่วงเวลาแห่งการฝึกกับเรย์ลีย์ คือการเติบโตของฮาคิ ซึ่งเป็นหัวใจของการพัฒนาพลังสมัยหลัง ลูฟี่เรียนรู้ฮาคิทั้งสามประเภท: ฮาคิสังเกตเพื่อจับความเคลื่อนไหวและล่วงรู้บางจังหวะ ฮาคิอาวุธเพื่อเคลือบการโจมตีและป้องกันจนสามารถทำร้ายผู้ใช้ผลปีศาจประเภทโลเกียและคนที่มีเกราะฮาคิได้ และฮาคิพิชิตหัวใจที่เป็นพลังพิเศษระดับผู้นำซึ่งเขาแสดงให้เห็นตั้งแต่เหตุการณ์ใหญ่หลายฉาก การต่อสู้กับตัวร้ายระดับแถวหน้า เช่น ดอฟลามิงโก้, คาตาคุริ และไคโด แสดงให้เห็นว่าลูฟี่ไม่ได้เพิ่มพลังแบบตัวเลขเพียงอย่างเดียว แต่เรียนรู้จะผสมผสานฮาคิกับรูปแบบการโจมตีของผลยาง ทำให้เกิดเทคนิคใหม่ๆ ที่ทรงพลัง เช่นการใช้ฮาคิเคลือบการชกจนแรงทะลุทะลวงหรือการใช้ฮาคิสังเกตช่วยหลบจังหวะเฉียบพลัน อีกก้าวที่สำคัญคือการเปลี่ยนแปลงรูปแบบที่เรียกว่า 'เกียร์' ซึ่งแต่ละเกียร์สะท้อนการพัฒนาทั้งด้านร่างกายและจิตใจ เกียร์สองเพิ่มความเร็วและการไหลเวียนของเลือด ทำให้แรงโจมตีและความเร็วพุ่งขึ้น เกียร์สามขยายส่วนร่างกายเพื่อเพิ่มพลังชนิดหนึ่ง และเกียร์สี่คือการผสมฮาคิอาวุธกับการบีบอัดร่างกายจนเกิดรูปร่างแบบใหม่ที่มีทั้งความยืดและพลังระเบิด เกียร์สี่มีข้อจำกัดเรื่องการใช้เวลานานและการฟื้นตัว แต่ก็เป็นจุดเปลี่ยนหลายครั้งที่ช่วยเอาชนะคู่แข่งระดับท็อป สุดท้ายการเปิดเผยว่าผลปีศาจแท้จริงเป็น 'Hito Hito no Mi, Model: Nika' และการปลุกพลัง (awakening) สู่สิ่งที่เรียกว่ารูปแบบเกียร์ห้าทำให้ลูฟี่ได้ทดสอบขอบเขตใหม่ๆ ของกฎฟิสิกส์ในโลกของเรื่อง การเคลื่อนไหวที่เหมือนการ์ตูน — ดัดแปลงสภาพแวดล้อมหรือยืดร่างจนเหนือความคาดหมาย — เป็นการยกระดับธีมของอิสรภาพซึ่งเป็นหัวใจของตัวละครนี้ สิ่งที่ผมชอบที่สุดคือการที่พัฒนาการพลังของลูฟี่ไม่ได้มาเพียงแค่แรงดิบ แต่รวมถึงความคิดสร้างสรรค์ ความกล้า และความตั้งใจ แพทเทิร์นการต่อสู้ของเขาปรับตัวตามคู่ต่อสู้และสถานการณ์ และข้อจำกัดเช่นการเมื่อยล้าจากเกียร์สี่หรือการถูกเจาะด้วยอาวุธคมยังคงทำให้เขาไม่ใช่ผู้เป็นอมตะ ความเป็นฮีโร่ของลูฟี่อยู่ที่การเอาชนะขีดจำกัดด้วยหัวใจและรอยยิ้ม นี่แหละที่ทำให้การเติบโตของเขาเป็นเรื่องดูแล้วมีความหมายและอบอุ่นใจสำหรับคนดูอย่างผม

พูดถึงพลังฮากิที่แข็งแกร่งสุดของลูฟี่ ผมมองว่าในแง่ของผลกระทบแบบรวมๆ ฮากิแบบครองใจหรือ 'Haoshoku Haki' เป็นสิ่งที่โดดเด่นที่สุด เพราะมันไม่เพียงเพิ่มพลังต่อสู้ แต่มันสามารถทำลายความตั้งใจของศัตรู ทำให้คนที่จิตใจอ่อนล้มลงได้ การชนของฮากิระหว่างลูฟี่กับไคโดในฉากบนเกาะ 'Wano' แสดงให้เห็นชัดว่าการปะทะของเจตจำนงย์นั้นสามารถสร้างแรงกระแทกระดับมหาศาลที่กระทบทั้งสนามรบ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมผมมักยกให้ฮากิแบบครองใจเป็นสิ่งที่มีความหมายเชิงยุทธศาสตร์มากที่สุด ในมุมมองของคนที่ติดตามทั้งมังงะและอนิเมะมาเนิ่นนาน ผมยังคิดว่าความแข็งแกร่งของฮากิไม่ได้วัดจากความรุนแรงเพียงอย่างเดียว แต่ต้องวัดจากการใช้งานกับสถานการณ์ด้วย หากลูฟี่สามารถปรับระดับครองใจให้มีผลกับเป้าหมายที่เหมาะสม นั่นจะทำให้ฮากิชนิดนี้ทรงพลังเกินกว่าการชกด้วยกำปั้นเป็นเท่าตัว และนี่คือความงดงามของฮากิแบบครองใจที่ผมชอบมากที่สุด

มองย้อนกลับไปที่จุดเปลี่ยนสำคัญ ผมเห็นว่าหลักการพัฒนาฮาคิของลูฟี่คือการเรียนรู้จากพื้นฐานแล้วค่อยขยายขอบเขตให้เป็นนิสัยการต่อสู้ ไม่ได้เกิดขึ้นภายในคืนเดียว ในช่วงฝึกกับ 'เรย์ลีย์' บน 'Rusukaina' สิ่งที่ผมชอบคือกระบวนการสอนที่ไม่ได้สอนแค่วิธีใช้ แต่สอนให้เข้าใจว่าฮาคิคือการปรับสภาพร่างกายและจิตใจ การโค้ชแบบนั้นทำให้ลูฟี่เริ่มจัดระเบียบการใช้พลัง ไม่ใช่แค่ปล่อยพลังออกมาแบบอารมณ์ชั่ววูบ การได้เห็นผลลัพธ์จริง ๆ เกิดขึ้นหลังเวลาเดินหน้าต่อไป ตัวอย่างชัดเจนสุดคือการต่อสู้ใน 'Dressrosa' ที่เขาผสมผสานฮาคิทั้งสายเกราะกับการปรับร่างเป็น 'Gear Fourth' การเคลือบแขนและการฝังฮาคิเข้าไปในทรงพลังของการโจมตี ทำให้แรงปะทะส่งผลมากขึ้นในเชิงกลยุทธ์ ไม่ใช่แค่พลังดิบ ๆ นอกจากนี้ท่าทางการใช้ฮาคิของเขาก็เริ่มมีความตั้งใจขึ้น—เลือกใช้เพื่อปกป้อง เลือกใช้เพื่อเจาะเกราะ และเลือกใช้เพื่อสร้างช่องว่างให้ตัวเองหรือเพื่อนในสนามรบ สรุปแบบเป็นภาพรวม ผมคิดว่าการเติบโตของลูฟี่มาจากสามองค์ประกอบหลักคือการฝึกเชิงเทคนิคที่แข็งแรง การฝึกจิตใจให้ควบคุมอารมณ์ขณะสู้ และการนำฮาคิมาผสมกับสไตล์การต่อสู้เฉพาะตัวของเขา ผลคือฮาคิไม่ใช่ของเพิ่มแต่ง แต่กลายเป็นส่วนหนึ่งของตัวตนในการต่อสู้ของลูฟี่ ซึ่งเห็นได้ชัดเมื่อต้องเจอกับศัตรูระดับหัวกะทิ แบบที่การประลองแพ้ชนะขึ้นกับการใช้ฮาคิมากกว่าพลังผลักดันอย่างเดียว

วันนี้ฉันอยากเล่ารวม ๆ แบบละเอียดว่าเบรย์ดาบลิคมีสินค้าประเภทไหนให้ตามเก็บบ้าง เพราะคอลเล็กชั่นมันหลากหลายกว่าที่คิด โดยทั่วไปชิ้นที่พบตลอดคือรูปสเกล PVC แบบเต็มตัว ขนาดมักเป็น 1/7 หรือ 1/8 ซึ่งรายละเอียดการลงสีและโพสจัดมาดี เหมาะสำหรับคนชอบตั้งโชว์ในตู้ นอกจากนี้ยังมี 'garage kit' สำหรับคนที่ชอบงานโมดิฟายหรือทาสีเอง ช่วงอีเวนต์มักมีขายรุ่นจำนวนจำกัดซึ่งต้องสั่งจองล่วงหน้า ของแถมแบบผ้าและภาพพิมพ์ก็มีให้เลือก เช่นผ้าพิมพ์เต็มตัว (tapestry) หรือผลงานอาร์ตบุ๊กที่รวมภาพคอนเซ็ปต์กับงานอิลลัส ถ้ามองหาไอเท็มใช้งานจริงจะมีเสื้อยืดลายตัวละครและสติกเกอร์คอลเล็กชันให้สะสม ท้ายสุดถ้าคุณชอบทำความรู้จักชิ้นงานแบบลึก ๆ ของเล่นแบบนี้ให้ความรู้สึกได้มากกว่าดูรูปออนไลน์ ผมชอบสังเกตรายละเอียดสีแล้วนึกว่าคนทำตั้งใจยังไง เป็นความสนุกแบบแฟนอย่างหนึ่ง

ฮาคิเป็นหนึ่งในระบบพลังที่ทำให้โลกของ 'One Piece' มีมิติทางการต่อสู้และจิตใจที่ลึกซึ้งขึ้นมาก ผมมองฮาคิเป็นสามประเภทหลัก ๆ ที่ต่างหน้าที่กันชัดเจน: ฮาคิชนิดสังเกต (Observation Haki), ฮาคิชนิดอาวุธ/พิทักษ์ (Armament Haki) และฮาคิชนิดพิชิตใจ (Conqueror's Haki) แต่ละแบบมีเลเวลพื้นฐานและเวอร์ชันขั้นสูงที่เปลี่ยนวิธีใช้ได้อย่างมาก ฮาคิแบบสังเกตช่วยให้รู้การมีอยู่ของคนรอบตัว รู้สึกการเคลื่อนไหว หรือแม้แต่คาดเดาการเคลื่อนไหวในอนาคตเมื่อฝึกขั้นสูงอย่างที่เห็นในการต่อสู้ระหว่างตัวละครที่มีทักษะสูง ส่วนฮาคิแบบอาวุธทำให้ร่างกายหรืออาวุธแข็งแรงขึ้น สามารถต้านหรือทำให้ผู้ใช้ผลของผลปีศาจพวกโลเกียมีผลเชิงกายภาพได้ และมีรูปแบบขั้นสูงที่ปล่อยพลังออกมาโดยไม่ต้องสัมผัสตัวเป้าหมาย ทำให้การโจมตีมีน้ำหนักมากขึ้น ฮาคิพิชิตใจเป็นของหายาก ใช้เป็นแรงกดดันทางจิตใจที่ทำให้คนที่มีจิตใจอ่อนแอพังทลายไปได้ทันที ไว้ใช้ในสถานการณ์ที่ต้องการสร้างความสั่นสะเทือนเชิงอำนาจ ซึ่งบางคนสามารถส่งผลเป็นคลื่นออร่าที่ทำให้สิ่งมีชีวิตสลบได้ ทั้งสามแบบสามารถสอดประสานกัน: เห็นการเคลื่อนไหวแล้วใช้ฮาคิแบบอาวุธเสริมการโจมตี พร้อมกับกระจายออร่าพิชิตใจเพื่อควบคุมสนามรบ นี่แหละที่ทำให้ฉากต่อสู้ใน 'One Piece' สนุกและมีเลเยอร์ให้วิเคราะห์ได้ไม่รู้จบ

อยากเริ่มจากแฟนฟิคสายคอมเมดี้ที่เล่นมุกเร็วและจังหวะดี เพราะมันคือหน้าตาของ 'กิลป่วนก๊วนฮา' ที่หลายคนชื่นชอบ ฉันชอบงานเขียนแบบไม่เคร่งเครียดแต่ยังคงบุคลิกตัวละครไว้ จึงแนะนำเรื่องแรกคือ 'ฮาไม่พักในกิลด์' — เรื่องนี้เด่นที่บทมุกจับจังหวะได้ดี ตัวละครมีลีลาการตอบโต้เหมือนกลุ่มเพื่อนที่คุ้นเคย ฉากประจำกิลด์กลายเป็นเวทีมุกประจำตอน ส่วนอีกเรื่องคือ 'หัวหน้าแกล้งคน' ที่เน้นความสัมพันธ์เบาสดชื่น แต่มีซีนที่ทำให้หัวเราะแล้วก็มียิ้มตามแบบอบอุ่น ในฐานะแฟนที่อ่านมานาน ฉันมองว่าอยากได้ความบาลานซ์ระหว่างมุกและพัฒนาการตัวละคร เลยชอบแฟนฟิคที่แม้จะฮาแต่ก็แทรกมุมเล็ก ๆ ของความสัมพันธ์หรืออดีตตัวละคร ทำให้ฮาทั้งตอนแต่กลับนึกถึงซีนโปรดต่อเมื่อปิดหน้าจอ เรื่องพวกนี้มักมีคนแต่งต่อหรือทำซีรีส์สั้น ๆ ในคอมมูนิตี้ด้วย ลองเริ่มจากสองเรื่องข้างต้นแล้วตามสายผู้แต่งไปเรื่อย ๆ แล้วจะเจอเพชรซ่อนอยู่เยอะเลย