มิวสิกวิดีโอเพลงคิดแต่ไม่ถึง ถ่ายทำที่ไหน

มิวสิกวิดีโอ 'รักนี้คิดเท่าไหร่' ไม่มีเครดิตสถานที่ถ่ายทำหรือชื่อผู้กำกับที่ชัดแจ้งในวิดีโอเวอร์ชันที่ผมดู ซึ่งทำให้เรื่องนี้น่าสนใจสำหรับคนที่ชอบสังเกตเบื้องหลังการถ่ายทำมากกว่าการฟังเพลงอย่างเดียว จากมุมมองของคนดูที่ชอบวิเคราะห์องค์ประกอบภาพ ผมสังเกตองค์ประกอบหลายอย่างที่ชี้นิ้วไปยังโลเคชันเมืองใหญ่—มีฉากถนนที่แคบ มีคาเฟ่สไตล์อินดี้ บรรยากาศกลางคืนที่ใช้ไฟนีออนกับแสงส้มแบบที่ทีมงานมิวสิกวิดีโอมักเลือกถ่ายในกรุงเทพฯ ย่านเก่าๆ หรือชุมชนริมคลอง ซึ่งให้ความรู้สึกใกล้เคียงกับมิวสิกวิดีโอแนวอินดี้ไทยหลายชิ้น อย่างไรก็ตามก็มีย่อมสลับด้วยฉากโล่งหรือทุ่งหญ้าเล็กๆ ที่ดูเหมือนถ่ายนอกเมือง ทำให้คิดว่าอาจใช้โลเคชันผสมระหว่างสตูดิโอและพื้นที่จริง สไตล์การถ่ายภาพและการตัดต่อของมิวสิควิดีโอนี้ให้ความรู้สึกมินิมอลแต่มีจังหวะเล่าเรื่องด้วยภาพมากกว่าการโฟกัสที่การแสดงของศิลปินเพียงอย่างเดียว นั่นทำให้คาดได้ว่าผู้กำกับน่าจะเป็นคนที่ถนัดการเล่าเรื่องด้วยภาพแทนการเน้นท่าทาง ซึ่งเป็นแนวทางที่ทีมงานหลายคนในวงการเพลงไทยใช้ร่วมกัน ดังนั้นถ้าต้องเดาอย่างระมัดระวัง ผมมองว่าเป็นผลงานของทีมผู้กำกับมิวสิกวิดีโอมืออาชีพที่ทำงานร่วมกับค่ายศิลปินมาก่อน แต่ไม่มีหลักฐานชัดเจนพอจะระบุชื่อได้แน่นอน สรุปแล้ว ความไม่ชัดเจนของเครดิตทำให้การยืนยันสถานที่และชื่อผู้กำกับยาก แต่ด้วยการสังเกตรายละเอียดภาพ ผมคิดว่าโลเคชันน่าจะเป็นการผสมระหว่างพื้นที่ในเมืองและพื้นที่ธรรมชาติเล็กๆ ส่วนผู้กำกับน่าจะมีสไตล์มินิมอลและเน้นการเล่าเรื่องด้วยภาพ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้มิวสิกวิดีโอนี้ยังคงดึงดูดให้ดูซ้ำหลายครั้งด้วยความสงสัยเล็กๆ ในใจ

วิดีโอนั้นดึงภาพเมืองใหญ่กับมู้ดอบอุ่นมาเคียงกันจนเห็นได้ชัดตั้งแต่เฟรมแรก — ฉากกลางคืนที่มีแสงนีออนกับถนนเล็ก ๆ เป็นหนึ่งในจุดที่ติดตา ผมชอบวิธีที่ทีมงานเลือกใช้ทำเลแทนคำบรรยาย: ฉากเดินคุยกันถ่ายบนถนนย่านชุมชนที่มีคาเฟ่เล็ก ๆ และกำแพงกราฟฟิตี้ ทำให้ความรู้สึกใกล้ชิดเหมือนเรื่องราวเกิดขึ้นระหว่างคนธรรมดาในเมืองใหญ่ มุมถ่ายหลัก ๆ ของ 'รักเลยไม่ต้องฝัน' ผมมองว่าแบ่งเป็นสามชุดชัดเจน — ฉากกลางแจ้งย่านชุมชน/คาเฟ่ที่ให้ความรู้สึกอินทร์ทา (cozy) กับคนหนุ่มสาว, ช็อตดาดฟ้าช่วงพระอาทิตย์ตกที่ได้ภาพสกายไลน์แบบกรุงเทพฯ และฉากอินดอร์ที่ดูเหมือนจะถ่ายในสตูดิโอเก็บเสียงที่จัดพร็อพอย่างตั้งใจ ฉากดาดฟ้าเติมความหวานด้วยแสงทองช่วงเย็น ทำให้เพลงกับภาพผสมกันได้ดี ส่วนฉากในสตูดิโอเน้นการคุมโทนสีและแสงเพื่อให้โฟกัสอยู่ที่นักแสดงและองค์ประกอบเชิงอารมณ์ รายละเอียดเล็ก ๆ ที่ผมชอบคือทีมงานใช้การถ่ายต่อเนื่องและกล้องเคลื่อนแบบสั้น ๆ ในฉากสนทนา ทำให้รู้สึกเป็นธรรมชาติ ต่างจากช็อตสโลโมชั่นที่ถูกใช้ในจังหวะสำคัญเพื่อขยายความรู้สึก นอกจากนี้มีการใส่ช็อตมุมสูงด้วยโดรนเล็ก ๆ ที่จับเห็นแม่น้ำและสะพาน ทำให้ระบุได้ว่าภาพบางส่วนถูกถ่ายใกล้ริมน้ำ ส่วนฉากคาเฟ่กับตรอกแคบ ๆ ให้บรรยากาศแบบย่านที่กำลังเปลี่ยนไปจากความเก่าผสมใหม่ — นั่นทำให้ผมคิดว่าทีมถ่ายเลือกโลเกชันจริงในกรุงเทพฯ หลายจุด แล้วสลับมาเก็บในสตูดิโอเพื่อควบคุมแสงและเสียงให้อินเทนส์ขึ้น โดยรวมแล้วการเลือกสถานที่ของมิวสิกวิดีโอ 'รักเลยไม่ต้องฝัน' ทำให้เพลงรู้สึกจับต้องได้และมีเรื่องราว แม้ว่าจะไม่บอกชื่อสถานที่ชัดเจน แต่การอ่านฉากจากภาพจะพาเราไปรู้สึกถึงซอกมุมของเมืองและความเป็นส่วนตัวของตัวละคร ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมผมยังชอบกลับไปดูซ้ำเสมอ

ภาพกว้างตอนเริ่มคลิปของ 'รักไม่หลอกอยากบอกว่ารัก' ฉายให้เห็นอาคารเก่าย่านริมน้ำ ความรู้สึกโทนอุ่น ๆ ผสมความเก่าและใหม่ชัดเจน ในมุมของคนที่ชอบสังเกต ผมมองว่าวิดีโอนี้ถ่ายทำหลัก ๆ รอบพื้นที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ย่านเจริญกรุงกับท่าเรือเก่า ซึ่งให้พื้นผิวของปูนเก่า ไม้ลอก และแสงส้มตอนเย็นเป็นแบ็กกราวด์ อีกส่วนสำคัญถ่ายในสตูดิโอขนาดเล็กสำหรับฉากอินโทรและช็อตใกล้ ๆ ที่ต้องการคุมไฟอย่างละเอียด ตอนกลางคืนมีซีนบนดาดฟ้าระยิบระยับจากไฟเมือง เสริมความเป็นส่วนตัวและความใกล้ชิดของเพลง คอนเซ็ปต์ของมิวสิกวิดีโอเน้นไปที่การสื่อสารที่ซื่อสัตย์และความหวังเล็ก ๆ ในความรัก ทีมงานใช้พาเลตสีพาสเทล โทนอุ่น และการตัดต่อแบบสั้นต่อสั้นเพื่อสร้างจังหวะเหมือนการหายใจ ภาพกระจก เงา และระยะช็อตที่สลับระหว่างกว้างกับใกล้ ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของความคิดที่คอยทบทวนและกล้าออกปากไม่ทัน ซึ่งทั้งหมดทำให้เพลงดูเรียบง่ายแต่ลึกซึ้งได้อย่างลงตัว

เรื่องนี้เป็นหัวข้อที่ชวนให้ย้อนคิดเมื่อนึกถึงมิวสิกวิดีโอ 'ฝากใจไปถึงเธอ' เวอร์ชันปี 2010 โดยตรงเลย ผมต้องบอกว่าสำหรับผมข้อมูลสาธารณะเกี่ยวกับเครดิตมิวสิกวิดีโอฉบับนั้นไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ — ชื่อผู้กำกับกับสถานที่ถ่ายทำไม่ค่อยถูกระบุในแหล่งข้อมูลที่เข้าถึงได้ง่ายเหมือนงานเพลงสากลบางชิ้น ฉะนั้นภาพรวมที่ผมเห็นจากการตามอ่านความเห็นของแฟนๆ กับโพสต์เก่าคือมิวสิกวิดีโอน่าจะผสมฉากถ่ายนอกสถานที่ในตัวเมืองกับงานสตูดิโอ ทำให้ความรู้สึกทั้งโรแมนติกและคอนโทรลในฉากเข้ากันได้ดี สำหรับผม จุดที่น่าสังเกตคือสไตล์การถ่ายที่เน้นแสงทองตอนเย็นและมุมกล้องใกล้ชิดกับนักแสดง ซึ่งมักเป็นลักษณะงานของทีมผู้กำกับมิวสิกวิดีโอไทยยุคปลาย 2000s — นี่จึงทำให้แฟนเพลงบางคนสันนิษฐานว่าใช้โลเคชันริมแม่น้ำหรือย่านเก่าในกรุงเทพฯ ร่วมกับสตูดิโอถ่ายทำเพื่อคุมแสงอย่างละเอียด แต่ถ้าต้องการข้อมูลเครดิตอย่างเป็นทางการจริงๆ จะต้องหาแผ่นซิงเกิลหรือโน้ตจากค่ายที่ออกตอนนั้น เพราะในโพสต์สาธารณะมักไม่ค่อยมีการระบุชื่อทีมงานอย่างครบถ้วน สรุปแบบไม่เป็นทางการคือ: ไม่มีชื่อผู้กำกับและโลเคชันที่ยืนยันแน่ชัดในแหล่งข้อมูลสาธารณะที่ผมคุ้นเคย แต่รูปแบบการถ่ายและบรรยากาศของวิดีโอบ่งชี้ถึงการผสมระหว่างโลเคชันในเมืองและสตูดิโอ ซึ่งทำให้มิวสิกวิดีโอมีทั้งความอบอุ่นและความคอนโทรลของภาพได้อย่างลงตัว — นี่เป็นความประทับใจส่วนตัวที่ยังคงคิดถึงเวลาฟังเพลงนี้

ความทรงจำแรกที่ผมมีต่อมิวสิกวิดีโอ 'เราไม่ทิ้งกัน' คือภาพรวมของคนหลายรุ่นมารวมตัวกันแล้วถ่ายทอดความเห็นอกเห็นใจออกมาอย่างเรียบง่ายและจริงใจ ผมจำได้ว่าชื่อเพลงนี้ถูกใช้ในหลายเวอร์ชัน ซึ่งเวอร์ชันที่เป็นโครงการรวมศิลปินช่วงวิกฤตโควิดมักถูกพูดถึงมากที่สุด เวอร์ชันรวมศิลปินนั้นปล่อยออกมาในช่วงต้น–กลางปี 2020 และภาพวิดีโอดูจะถ่ายทำเป็นชุดสั้น ๆ ทั้งในสตูดิโอและสถานที่เปิดโล่งในกรุงเทพฯ เพราะสภาพการณ์ตอนนั้นยังต้องระมัดระวังการรวมตัว ฉากส่วนใหญ่เลยเป็นการถ่ายแยกช็อตแล้วตัดต่อรวมกันให้ดูเป็นหนึ่งเดียว เมื่อมองย้อนกลับ ผมชอบความตั้งใจของทีมงานที่ทำให้ภาพเรียบง่ายแต่มีพลัง แม้จะไม่สามารถระบุจุดถ่ายทำแบบเจาะจงซอยหรือชื่อสถานที่ได้อย่างมั่นใจ แต่โทนภาพและคิวการถ่ายทำบอกเลยว่าเป็นงานที่จัดทำแบบเร่งด่วนในช่วงเดือนมีนาคม–เมษายน 2020 ซึ่งสะท้อนบริบทเวลานั้นได้ชัดเจนและให้ความอุ่นใจได้ดี

ความคึกคักของฉากริมน้ำใน 'ตีให้ลั่น เพราะฝันยังไม่จบ' ดึงฉันเข้าไปตั้งแต่เฟรมแรก เหมือนกำลังยืนดูเหตุการณ์จริงที่คลื่นลมพัดผ่านหน้า ฉากหลักถูกถ่ายทำที่ 'LHONG 1919' ริมแม่น้ำเจ้าพระยาในกรุงเทพฯ ซึ่งให้บรรยากาศเก่าแก่และมีมุมถ่ายทำหลากหลาย ทั้งลานกว้างที่ใช้จัดฉากกลุ่มนักแสดงและมุมชุมชนเล็กๆ สำหรับฉากเดินตามฝัน อีกส่วนที่เห็นชัดคือสตูดิโอถ่ายทำภายในที่ใช้ถ่าย close-up และซีเควนซ์เต้น ซึ่งทำให้ภาพดูคมและคุมแสงได้ดี ฉากกลางคืนที่มีแสงโคมไฟสะท้อนน้ำก็เป็นหนึ่งในซีนที่ทำให้มู้ดเพลงเด่นขึ้นมาก ทีมงานจัดกองกันเป็นช่วงๆ ยกกองมาที่ริมฝั่งเพื่อถ่ายโลเคชันภายนอก แล้วย้ายเข้าสตูดิโอสำหรับฉากละเอียดทั้งหมด การถ่ายทำเกิดขึ้นประมาณเดือนเมษายน 2019 ใช้เวลาหลายวันเพื่อเก็บมุมและแสงให้ครบ ทุกครั้งที่ดูฉากเหล่านั้นจะจินตนาการถึงทีมงานขนไฟ ขยับกล้อง และนักแสดงที่ต้องทุ่มเทเพื่อให้ได้อารมณ์ตามเพลง จบตรงจังหวะที่เสียงกลองดังขึ้น ทำให้ภาพสุดท้ายยังคงติดตาอยู่เสมอ

ภาพเปิดของมิวสิกวิดีโอ 'ทำรายฝัน' พาผมเข้าไปยังท่าเรือเก่า ๆ ที่มีเงาสะท้อนของแสงไฟสีส้มกับควันบาง ๆ ลอยอยู่บนผิวน้ำ เสียงดนตรีชวนให้รู้สึกเหมือนกำลังก้าวลงไปในความฝันที่ทำซ้ำหลายครั้ง ฉากต่าง ๆ ถูกถ่ายทำผสมผสานระหว่างโลเคชั่นจริงกับสตูดิโอ แถวริมแม่น้ำเป็นพื้นที่หลักที่ใช้ถ่ายฉากกลางแจ้งเพื่อให้ได้บรรยากาศเปียกชื้นและสะท้อนแสง ส่วนฉากภายในที่ดูไม่สมจริงอย่างห้องที่ผนังเต็มไปด้วยภาพวาด ถูกสร้างในสตูดิโอเพื่อควบคุมแสงและมุมกล้อง ทำให้ความฝันดูมีชั้นเชิงมากขึ้น ผมชอบวิธีที่ผู้กำกับใช้มุมกว้างสลับกับมุมใกล้เพื่อบอกความเปราะบางของตัวเอก บางฉากจะใส่เอฟเฟกต์ฝันพร่า ๆ คล้ายกับฉากใน 'La La Land' ตอนที่ใช้สีและแสงเพื่อสื่ออารมณ์ ต่างกันตรงที่ 'ทำรายฝัน' มักจะเลือกสีโทนอุ่นผสมเย็น ทำให้รู้สึกทั้งความหวังและความว่างเปล่าในเวลาเดียวกัน

ขอบอกเลยว่ามิวสิกวิดีโอของ 'เวลา' ให้ฟีลสถานที่ที่คุ้นเคยมาก — ฉันสังเกตจากรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่แวบเข้ามาในฉาก เช่น ป้ายภาษาไทยแบบเก่า โทนสีอุ่น และถนนที่ไม่กว้างนัก ซึ่งมักจะพบในเมืองเล็กหรือชานเมืองของกรุงเทพฯ จากภาพรวม ฉันคิดว่าเขาถ่ายทำทั้งในโลเคชันจริงและใช้สตูดิโอผสมกัน ช็อตกลางแจ้งหลายช็อตน่าจะเป็นตรอกซอกซอยหรือคาเฟ่ท้องถิ่นเพราะมีเสาไฟฟ้า สายไฟ และรถมอเตอร์ไซค์จอดอยู่แบบไม่เรียงตามแบบฉบับการถ่ายฉากในสตูดิโอ ส่วนฉากที่ดูมีการจัดไฟและคุมบรรยากาศมากขึ้น เช่น ห้องนอนหรือฉากฝันน่าจะถ่ายในสตูดิโอเพราะไฟนิ่ง และฉากหลังคุมได้ง่าย ไอเดียนี้ทำให้นึกถึงสไตล์มิวสิกวิดีโอแบบ 'แสงสุดท้าย' ของ 'Modern Dog' ที่ผสมโลเคชันจริงกับสตูดิโอเพื่อสร้างบรรยากาศเดียวกัน ฉันชอบวิธีที่ทีมถ่ายทำใช้องค์ประกอบเมืองธรรมดามาทำให้รู้สึกเป็นเวลากับความทรงจำของเพลง

ในมุมมองของฉัน มิวสิกวิดีโอ 'ขัง ใจ เจ้า' ให้บรรยากาศโบราณและอบอุ่นเพราะส่วนใหญ่ถ่ายกันที่บ้านไม้เก่าและริมน้ำในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ฉากที่ติดตาที่สุดคือฉากภายในบ้านไม้เก่าที่มีหลอดไฟเหลืองอุ่น ๆ กับหน้าต่างบานใหญ่ที่เปิดออกสู่แม่น้ำ ฉากพวกนี้ถูกถ่ายในเรือนไม้แบบดั้งเดิมซึ่งมีรายละเอียดงานไม้และของตกแต่งย้อนยุค ทำให้ภาพรวมของมิวสิกวิดีโอดูเหมือนนำเรื่องของเพลงมาวางไว้ในบริบทที่คุ้นเคยกับวิถีชีวิตริมแม่น้ำ ภาพกลางคืนที่ใช้แสงเทียนและไฟประดับริมระเบียงยิ่งขับความเหงาและความอบอุ่นในเวลาเดียวกัน สิ่งที่ทำให้ฉันประทับใจคือการใช้โลเคชันจริงแทนสตูดิโอในหลายช็อต ทำให้มุมกล้องและการเคลื่อนไหวของนักแสดงสอดคล้องกับพื้นที่จริง ทั้งเสียงลม เสียงน้ำ และวิววัดเก่า ๆ ช่วยตอกย้ำอารมณ์เพลงอย่างนุ่มนวล แม้ว่าจะมีช็อตสั้น ๆ ที่ดูเป็นคัตสตูดิโอ แต่การผสมระหว่างบ้านเก่าและริมน้ำเป็นหัวใจของบรรยากาศทั้งหมด ซึ่งทำให้ฉากรัก ๆ เศร้า ๆ ใน 'ขัง ใจ เจ้า' ยังคงติดอยู่ในหัวฉันเสมอ