ม็อบวาเด้น มายคราฟ จะดรอปไอเทมอะไรเมื่อถูกฆ่า?

ฉันคือที่ปรึกษามือหนึ่งของตระกูลฟัลโคน เป็นมันสมองของพวกเขา และวันนี้... ฉันกำลังจะเดินจากไป ฉันส่งมอบบัญชีธุรกิจถูกกฎหมายทั้งหมดที่ฉันดูแลอยู่ เพื่อตัดขาดความสัมพันธ์เสี้ยวสุดท้าย ผู้ที่อยู่ภายใต้การปกครองของฉันไม่เข้าใจเลยสักนิด "คุณคืออนาคตของตระกูลนี้นะ ออเรเลีย คุณจะทิ้งมันไปดื้อ ๆ แบบนี้ไม่ได้" ฉันส่ายหน้าพร้อมกับรอยยิ้มอันขื่นขม พวกเขาไม่รู้หรอกว่า ฉันแต่งงานอย่างลับ ๆ กับมาเฟีย 'วิตตอริโอ ฟัลโคน' มานานถึงสามปีแล้ว ฉันเคยคิดว่ารูปร่างหน้าตา สติปัญญา และทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันมอบให้เขา มากเพียงพอจะเอาชนะใจและได้รับความรักทั้งหมดจากเขา แต่เหตุการณ์ลอบสังหารที่ท่าเรือเมื่อสามเดือนก่อน ทำให้ฉันตาสว่าง ฉันโดนยิง อาการสาหัส ฉันต้องให้ศัลยแพทย์ประจำตระกูลเป็นคนรักษา ซึ่งนั่นต้องได้รับคำสั่งโดยตรงจากวิตตอริโอ ฉันโทรหาเขาเป็นสิบ ๆ สาย แต่เมื่อเขารับสายในที่สุด สิ่งที่ฉันได้ยินกลับเป็นเสียงอันแผ่วเบาจากฝั่งของเขา "วิตตอริโอคะ เรายังไม่ได้ตัดเค้กวันเกิดของฉันเลย จับมือฉันแล้วมาตัดเค้กด้วยกันนะคะ?" เสียงนั้น... คือเพื่อนสนิทของฉัน ผู้หญิงที่วิตตอริโอเคยตกหลุมรัก... คาริน่า ในเซฟเฮาส์ ฉันที่อ่อนแรงจากการเสียเลือด ต้องงัดเอาหัวกระสุนออกด้วยตัวเอง และให้ลูกน้องคนหนึ่งรีบพาฉันไปที่คลินิกของตระกูล ทว่าก่อนที่พวกเขาจะเข็นฉันเข้าห้องผ่าตัด วิตตอริโอก็พังประตูเข้ามา—พร้อมกับอุ้มคาริน่าไว้ในอ้อมแขน เธอข้อเท้าแพลง ต้องการหมอเดี๋ยวนี้ ศัลยแพทย์ของฉันถูกลากตัวออกไป เพราะยาปฏิชีวนะมาถึงช้าเกินไป บาดแผลจึงเริ่มติดเชื้อ ฉันต้องต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดอยู่นานนับสัปดาห์ เมื่อฉันฟื้นขึ้นมา ฉันจ้องมองไปยังโทรศัพท์ ไม่มีข้อความส่งมาเลยแม้แต่ข้อความเดียว ในที่สุดน้ำตาฉันก็ไหลรินออกมา ฉันเข้าใจแล้ว... ฉันก็แค่ผู้หญิงที่เขาถูกบังคับให้แต่งงานด้วย หลังจากที่เขาโดนวางยาและหลับนอนกับฉัน เพียงเพื่อระงับเรื่องอื้อฉาว สิ่งเดียวที่เขาสนใจ คือผลประโยชน์ที่เขาได้จากฉันและชื่อเสียงของเขาเอง แล้วฉันล่ะ? เจ้าหญิงที่ยอมปกปิดตัวตนจากตระกูลรอสซี คนที่ยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อมาสร้างอาณาจักรให้เขา... โดยที่ไม่ได้รับอะไรตอบแทนกลับมาเลย ดังนั้น ฉันจึงเตรียมของขวัญสั่งลาเอาไว้สี่ชิ้น เพื่อเฉลิมฉลองให้กับการพังพินาศของเราทั้งคู่ และหลังจากนี้ เขาจะไม่มีวันได้เห็นหน้าฉันอีก

“เมื่อเธอต้องมาเป็นของ ’ตาย’ ให้กับมาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลในวงการสีเทา ’พ่อขี้เมา‘ ขายเธอให้กับบ่อนการพนัน“

ฉันกำลังตั้งครรภ์ได้แปดเดือน ตอนที่ไปร่วมงานกาล่าการกุศลกับสามี มาเฟียมัสซิโม และจู่ๆ มาเฟียตระกูลศัตรูก็บุกเข้าโจมตีเรา ฝูงชนแตกตื่นหนีตาย ฉันถูกกระแทกล้มลงกับพื้นอย่างแรง เลือดไหลนองไปทั่ว มัสซิโมสติแตก เขาตะโกนเรียกหาแพทย์อย่างบ้าคลั่ง ร้อนรนแทบขาดใจเพื่อช่วยชีวิตลูกของฉัน แต่เมื่อฉันลืมตาตื่นขึ้นมา พวกเขากลับหายไปแล้ว หายไปทั้งคู่ ไม่มีลูก ไม่มีมัสซิโม ฉันจำเสียงปืนได้ จำได้ว่ามัสซิโมใช้ร่างของเขาบังฉันเอาไว้ ความหวาดกลัวอันหนาวเหน็บเกาะกุมหัวใจ ฉันฝืนพาตัวเองขึ้นนั่งบนวีลแชร์แล้วรีบตรงไปตามโถงทางเดิน และนั่นคือตอนที่ฉันได้ยินพวกเขา... มัสซิโมกับหมอ "บอสครับ ผมเสียใจด้วย เราทำทุกอย่างสุดความสามารถแล้ว แต่เด็ก... เขาไม่รอดครับ" น้ำตาไหลอาบแก้มฉัน พวกมันฆ่าลูกของฉัน ตระกูลศัตรูฆ่าลูกของฉัน ทว่า... คำพูดประโยคถัดมากลับทำให้โลกทั้งใบของฉันพังทลาย "มีทีมแพทย์แค่ทีมเดียว ฉันจำเป็นต้องเลือก... เบียงก้า... เธอก็กำลังอุ้มท้องลูกของฉันอยู่เหมือนกัน" มัสซิโมถอนหายใจ ก่อนจะออกคำสั่ง "ห้ามใครปริปากบอกอาราเบลล่า เธอจะต้องเลี้ยงดูลูกชายของเบียงก้าเหมือนเป็นลูกของเธอเอง และเขาจะเป็นทายาทเพียงคนเดียวของฉัน" ฉันยกมือขึ้นตะครุบปากตัวเอง หยาดน้ำตาบดบังวิสัยทัศน์จนพร่ามัวขณะที่หันหลังเดินกลับออกมา ผู้ชายที่ฉันรักคือคำโกหกหลอกลวง ก็ได้... ในเมื่อเขาอยากได้สงคราม เขาก็จะได้เห็นดีกัน

จาก ‘ของเล่น’ ชั่วคราว ก้าวเข้าสู่สถานะ ‘ของตาย’ ไร้ราคา แต่นั่นไม่ใช่ ‘ม่านบุษยา’ ที่หล่อนยอมเป็นของเล่นของ ‘พชร’ ก็เพราะความจนตรอกบีบคั้น แต่เมื่อสัญญาสิ้นสุด ของเล่นอย่างหล่อนจะโบยบิน แม้จะเจ็บเจียนตายที่ต้องควักหัวใจตัวเองทิ้ง ก็จะไม่ยอมเป็น ‘ของตายไร้ค่า’ ของใคร

พลอยแพร หญิงสาววัย 23 ปี เป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่เด็ก มีเพื่อนสนิทเพียง 2 คน คือ น้ำใสกับชมพู เธอเป็นสาวสวยที่มีความสามารถสูง เรียนเก่ง สวย เซ็กซี่ ขี้อ้อน เป็นที่หมายตาของชายหลายคน แถมเป็นดีเจสุดแซ่บที่ผับดังในย่านเอกมัย เพราะความสวย ความแซ่บของเธอจึงทำให้ลูกค้าติดตรึม แถมตอนนี้เจ้าตัวพึ่งเรียนจบมาหมาดๆแต่ก็ยังไม่คิดจะหางานทำเป็นหลักแหล่งเพราะเธอก็มีงานดีเจที่ได้เงินดีอยู่แล้ว แถมยังมีงานถ่ายแบบกับพริตตี้ที่เป็นงานรองอีกสองงานด้วย เหมันต์ ชายวัย 30 ปี เป็นมาเฟียชาวอังกฤษที่มาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่ประเทศไทย ที่เมืองไทยเขามีชื่อเรียกว่า เหมันต์ แต่ถ้าเขาอยู่ที่อังกฤษทุกคนจะเรียกเขาว่า วินเทอร์ ก็ความหมายเดียวกันแต่ก็แล้วแต่คนจะเรียก เขามาทำธุรกิจบ่อนคาสิโนกับค้าอาวุธสงครามที่ประเทศไทยเพื่อขยายกิจการให้มันควบคุมไปทั่วโลก ครอบครัวของเขามีธุรกิจอยู่ที่อังกฤษหลายอย่าง แต่เขามีความคิดที่อยากจะริเริ่มทำธุรกิจที่ประเทศไทยบ้าง เขามีเพื่อนสนิทอยู่ที่ประเทศไทย 2 คน คือ เดวิส กับ มาร์ค ทั้งคู่เป็นเพื่อนเขาสมัยเรียน พวกมันมาทำธุรกิจผับที่ประเทศไทยหลายแห่ง

แฟนของฉันคือทายาทของตระกูลมาเฟียชั้นนำของซิซิลี เพื่อทดสอบความภักดีของฉัน เขาไม่เคยใช้เงินกับฉันเลยแม้แต่เหรียญเดียวตลอดห้าปีที่คบกัน แม้แต่ตอนซื้อถุงยางอนามัย เขาก็ยังยืนกรานให้เราหารค่าใช้จ่ายกันคนละครึ่ง สัปดาห์ที่แล้ว ฉันประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เพื่อช่วยชีวิตลูกในท้อง ฉันจำเป็นต้องใช้เงิน 1,000 ดอลลาร์อย่างเร่งด่วนสำหรับการผ่าตัดฉุกเฉิน ฉันโทรหาเขาจากโรงพยาบาล อ้อนวอนขอเงินก้อนนั้น แต่เขากลับกล่าวหาว่าฉันโกหกเพื่อรีดไถเงินจากเขา แล้วตัดสายทิ้งไป ด้วยความสิ้นหวัง ฉันจึงขอความช่วยเหลือจากเพื่อนและคนรู้จักทุกคนที่พอจะนึกออก แต่กว่าฉันจะรวบรวมเงินจำนวนนั้นได้ครบ ความเจ็บปวดอย่างเหลือทนก็ฉีกกระชากไปทั่วท้องของฉัน หัวใจของลูกหยุดเต้นไปแล้ว หลังจากฝังร่างลูกน้อยของฉันแล้ว ฉันก็กลับไปเก็บกระเป๋า และนั่นคือตอนที่ฉันบังเอิญเจอรายการของขวัญวันเกิดที่เขาเตรียมไว้ให้นาเดีย เพื่อนบ้านสมัยเด็กของเขา ทั้งเรือยอชต์หรู ดวงดาวที่ตั้งชื่อตามเธอ และสินค้าแบรนด์เนมมากมายนับไม่ถ้วน ในตอนนั้นเอง เสียงของเขาก็ดังลอดมาจากห้องข้าง ๆ ขณะที่เขากำลังคุยโทรศัพท์กับลูกน้อง “เฮ้ บอส จริงหรือเปล่าที่เอเลน่ามาขอเงินคุณตั้งพันเหรียญ” ดันเต้ โมเร็ตติแค่นหัวเราะอย่างหยิ่งผยอง “ใช่ แล้วฉันก็ยืนกรานปฏิเสธไป นาเดียพูดถูก เอเลน่าก็เป็นแค่เด็กกำพร้าไร้ที่พึ่งที่ไม่มีทางไปจากฉันได้ แต่ถ้าจะเข้ามาเป็นคนของตระกูลฉัน เธอก็ต้องผ่านบททดสอบที่เข้มงวดเสียก่อน มันเกือบจะจบแล้ว แล้วเธอจะรู้เองว่าฉันทำทั้งหมดนี้ก็เพื่อประโยชน์ของเธอ” ดังนั้น ความทุ่มเทตลอดห้าปีของฉัน รวมถึงชีวิตของลูกน้อย จึงเป็นเพียงบททดสอบอันบิดเบี้ยวเพื่อสถานะมาเฟียที่น่ารังเกียจเท่านั้นสินะ ช่างเถอะ มันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว ตั้งแต่วินาทีที่หมอประกาศว่าลูกของฉันเสียชีวิต ฉันก็ตัดสินใจแล้วว่าจะเดินจากเขาไปตลอดกาล