รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่ เล่ม 5 พิมพ์ครั้งแรกเมื่อไหร่

เฟิงหลี่เฉียงเป็นเด็กน้อยที่อาศัยอยู่กับแม่และน้องสาว เขาต่อสู้ชีวิตมาตั้งแต่เด็ก จนได้พบกับต้วนเจี่ยซิน อาจารย์ของเขาที่เป็นอดีตหมอหลวง และเส้นทางการเป็นขุนนางของเขา ก็เริ่มต้นขึ้น เฟิงหลี่เฉียงได้พบกับอาจารย์ที่มีความรู้ความสามารถหลากหลาย ทำให้เขาเก่งทั้งบู๊และบุ๋น และสอบเป็นจอหงวนอันดับหนึ่งในรัชสมัยของฮ่องเต้หย่งเล่อ ที่มีชื่อเสียงโด่งดังแห่งราชวงศ์หมิงตอนต้นได้ ชีวิตของเขาขึ้นลงมาตลอด ทั้งถูกกลั่นแกล้งเพราะเป็นคนเฉลียวฉลาดและยึดมั่นอุดมการณ์ จนถูกสั่งย้ายให้ไปทำงานตามหน่วยงานต่างๆ เขาต้องทำหน้าที่ในการสืบสวนคดีและตรวจสอบการทุจริตจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด และถูกย้ายไปอยู่ชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือ ที่แห้งแล้งและอันตราย เขาต้องต่อสู้กับเครือข่ายการทุจริตและการบุกรุกของมองโกล แต่ก็ใช้ความสามารถในการสู้รบและการทำนายสภาพดินฟ้าอากาศจนเอาชนะกองทัพมองโกลได้ เฟิงหลี่เฉียงยังพบกับบุคคลสำคัญ ทั้งขันทีที่มีอิทธิพลสูง แม่ทัพชายแดนที่มีความดุดัน องครักษ์เสื้อแพรจินอวี่เว่ย นักปราชญ์ ข้าราชการ และขุนนางที่ทั้งเป็นมิตรและศัตรู รวมไปถึงฮ่องเต้หย่งเล่อและเชื้อพระวงศ์ที่ให้คุณและโทษกับเขาได้ เส้นทางการเป็นขุนนางของเขาไม่เคยราบรื่น แต่เฟิงหลี่เฉียงก็ไม่เคยย่อท้อ เพราะมีอุดมการณ์ที่ยึดมั่นตั้งแต่เด็ก เขาจึงได้เป็นอัครเสนาบดีแห่งต้าหมิง ที่มีอิทธิพลสูงในราชสำนักในท้ายที่สุด

ชาติก่อน เฉินอวี้หลานทุ่มเททุกสิ่งแม้แต่จวินกงของบิดา เพื่อผลักดันหลงจื่อซวน องค์ชายรองให้ขึ้นสู่บัลลังก์มังกร วางแผนสู้รบตบมือกับหลงมู่เฉิน องค์ชายห้าผู้เป็นดั่งพยัคฆ์หมอบซ่อนคม ทว่าหลังครองราชย์ได้เพียงเจ็ดวัน สามีกลับทรยศ ยัดข้อหากบฏกวาดล้างตระกูลเฉินของนางจนสิ้นซากในงานแต่งงานของพี่ชายใหญ่! ความแค้นยังไม่ได้รับการชำระ สวรรค์ส่งนางกลับเข้ามาในร่างของเหวินจือเวย บุตรสาวพ่อค้าเจ้าของร้านเครื่องเขียน! จากคุณหนูจวนแม่ทัพกลายเป็นเพียงบุตรีพ่อค้า แล้วนางจะเอาสิ่งใดไปล้มองค์ชายชั่วนั่นกัน? นอกจากนี้ ดวงตาคู่ใหม่ของนางดันมองเห็นเส้นวาสนาด้ายแดง... ระหว่างเฉินอวี้หลานกับศัตรูตัวฉกาจอย่างหลงมู่เฉิน! ที่แท้... เนื้อคู่ฟ้าลิขิตของนางคือพยัคฆ์ร้ายตนนี้น่ะหรือ? อา... เข้าใจแล้ว ในเมื่อชาตินี้ ข้าอยู่ในร่างของเหวินจือเวย ข้าก็จะเป็นแม่สื่อ ผูกวาสนาให้ร่างเดิมของนางกับองค์ชายห้าได้ครองคู่กัน เพื่อยืมมือเขาแก้แค้น! ทว่า... เหตุใดเสือร้ายตัวนั้นถึงไม่ยอมไปหาคู่หมาย กลับเอาแต่ตามตื๊อตามรังควานนางไม่เลิกรากันเล่า! “โน่น! คู่วาสนาด้ายแดงของท่านอยู่ตรงโน้น ส่วนหม่อมฉันเป็นเพียงแม่สื่อเท่านั้นเพคะ องค์ชาย!”

ข้าเป็นลูกสาวของบ่าวล้างเท้าในจวนตระกูลเสิ่น แต่กลับบังเอิญช่วยชีวิตฮ่องเต้ไว้ ฮองเฮาที่ลือกันว่าเป็นเทพธิดากลับชาติมาเกิดได้สวมรอยแย่งความดีความชอบของข้าไป แล้วยังจับข้าไปขังไว้ในคุกใต้ดินล่างตำหนักบรรทม “แกมันก็เหมือนกับแม่ชั้นต่ำของแกนั่นแหละ เป็นนางจิ้งจอกแพศยา! คิดแต่จะยั่วยวนเจ้านายเพื่อปีนป่ายสู่ที่สูง แต่ช่างน่าเสียดาย ไก่ป่าก็เป็นได้แค่ไก่ป่า ชาตินี้ไม่มีวันกลายเป็นหงส์ได้หรอก!” จนกระทั่งวันที่ข้าถูกนางจับยัดลงไปในถังใส่เศษอาหาร จวนเจียนจะลำสักขาดใจตาย สายฟ้าจำนวนหนึ่งผ่าลงมายังวังหลวง เกือบจะฆ่าฮ่องเต้ตาย ในที่สุดข้าก็เข้าใจ ฮองเฮาเป็นเพียงตัวปลอม ข้าต่างหากที่เป็นสตรีแห่งโชคชะตาของแคว้นอย่างแท้จริง หากข้าสิ้นชีพ คนทั้งหมดในแคว้นฉู่จะต้องตายไปพร้อมกัน

รอยยิ้มของวังหลวงแคว้นซี คือองค์ชายสิบที่ถูกถวายตัวเป็นเครื่องบรรณาการจากแคว้นที่เรืองอำนาจอย่างแคว้นเหยา ส่งมอบมาให้สวามิภักดิ์แด่องค์รัชทายาท ‘หวังซีเอ่อ’ เพื่อหลีกเลี่ยงสงคราม แต่มิมีผู้ใดล่วงรู้ว่ารอยยิ้มของ ‘อู๋เสี่ยวหวา' นั้นมีให้องค์รัชทายาทเพียงผู้เดียวเท่านั้น ท่ามกลางวันเวลาอันแสนสงบสุข ฮ่องเต้กลับสละราชบัลลังก์ ส่งไม้ต่อยกตำแหน่งให้หวังซีเอ่อก้าวขึ้นรับหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบนับแต่ขึ้นครองราชย์ ซีเอ่อตั้งปณิธานว่าจะครองแผ่นดินโดยความชอบธรรม แต่เมื่อพรหมลิขิตให้พระชายาองค์ชายต่างแคว้นเข้ามามีอิทธิพลในการตัดสินใจต่าง ๆ จึงถูกตราหน้าข้อหาเป็นกบฏถึงขั้นประหารชีวิตโดยไร้ความเป็นธรรมในการไต่สวน ตาชั่งเมตตาธรรมอันเด็ดเดี่ยวของหวังซีเอ่อก็เริ่มเอนเอียงทันที

มีคนกล่าวว่า... ประวัติศาสตร์ถูกเขียนโดยผู้ชนะ แต่หากผู้แพ้ ได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง... เขาจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนได้หรือไม่ หลี่จง นักวิทยาศาสตร์ผู้เชื่อในเหตุผล กลับต้องย้อนเวลากลายเป็น องค์รัชทายาทหลี่เฉิงเฉียน ชายที่ถูกตราหน้าว่าเป็นกบฏมาเกือบหนึ่งพันสี่ร้อยปี เพื่อแก้ไขอดีต ชดใช้ความผิด และคืนศักดิ์ศรีให้บรรพชน โดยมีชีวิตของตนเองเป็นเดิมพัน

เมื่อลู่เซวียนเฉ่าต้องเลือกระหว่างเข้าวัง กับแต่งเป็นฮูหยินน้อยอวี้ นางจึงเลิกอย่างหลังเพื่อรอวันหย่าจะได้ใช้ชีวิตของตนเอง แต่กลับตกหลุมพรางรักให้ชายร้อยเล่ห์เช่นอวี้เหวินจิ้ง