รีวิวหนูผิดไหมที่ขายตัว มุมมองวัฒนธรรมและศีลธรรม

‘เมียเด็ก’ ที่ครอบครองหัวใจมาเฟียอย่างเขา ว่าจะไม่รักเมียเด็กคนนี้ เขา "ว่าจะไม่รัก" เธอ แต่สุดท้ายความผิดพลาดแค่คืนเดียวก็ทำให้มาเฟียหนุ่มเจ้าของธุรกิจสถานบันเทิงอย่างเขาต้องมาใช้ชีวิตร่วมกับ "เมียเด็ก" ที่เป็นเพียงนักศึกษาปี 2 เท่านั้น จากที่คิดอยากจะกำจัดเธอไปให้พ้นจากครอบครัว กลับกลายเป็นว่าต้องรับผิดชอบการกระทำทั้งหมดที่เกิดขึ้นและเยียวยาจิตใจของหญิงสาว เตชินท์ มาเฟียทรงอิทธิพลที่ไม่มีใครไม่รู้จักเขา เพราะชอบทำธุรกิจสีเทาตั้งแต่เด็กจึงทำให้มีอำนาจมากมายในมือ แต่ว่าคนที่เขาไม่สามารถจะกำจัดออกไปได้เลยคือ ’ผู้หญิง’ คนนั้นที่พ่อแม่ของเขารับเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม และเธอยังเป็นลูกของศัตรูที่เขาไม่มีทางยอมรับเป็นอันขาด และนั่นจึงทำให้เขาตัดสินใจลงมือในคืนนั้นเพื่อจะให้เธอออกไปจากครอบครัวของตนเอง ลลิน เด็กสาวไร้เดียงสาที่ถูกรับเลี้ยงและมอบชีวิตใหม่โดยครอบครัวของเจ้านายที่รับเธอเป็นลูกสาวบุญธรรมหลังพ่อแม่เสียชีวิต แต่ว่ามีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นที่ไม่เคยยอมรับเธอคือ ‘เขา' มาเฟียหนุ่มที่โหดร้ายและตั้งใจจะกำจัดเธอออกไปจากครอบครัวของเขา

ริน หรือ ภวริน ฉันคือผู้หญิงขายตัว มันหน้ารังเกียจใช่ไหม หึ...ใครๆก็บอกว่าฉันมันหน้ารังเกียจ แต่ไม่เคยมีใครถามถึงเหตุผลเลยว่าทำไมฉันถึงต้องมาขายตัวแบบนี้ โลกนี้มันชั่งไม่มีความยุติธรรม "เอาเงินไปแล้วถอดเสื้อผ้ามึงออกซะ" "แต่นี่มันห้องน้ำมหาลัยนะ" "กูไม่สน" ฉันทำท่าคิดก่อนจะหยิบเงินเอามาใส่กระเป๋าแล้วถอดเสื้อผ้าออกจนหมด "จัดการมันให้กูหน่อย" พี่ซันควักท่อนเอ็นออกมาแล้วรูดขึ้นลงตรงหน้าฉัน ฉันนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าเป้าพี่ซันแล้วเอามือไปจับท่อนเอ็นของพี่ซันแล้วรูดขึ้นลงเป็นจังหวะ จากนั้นก็ใช้ปลายลิ้นแตะตรงปลายหัวเห็ดสีชมอ่อนเลียวนไปมาสามสี่รอบ ก่อนที่จะอมลงไปจนมิด "อ๊า~แบบนั้นริน...ซี๊ด~" พี่ซันรวบผมฉันขึ้น

ครอบครัวที่เข้าใจว่าเป็นครอบครัวกลับไม่ใช่ของจริง เธอเป็นแค่เด็กที่เก็บมาเลี้ยง เมื่อลูกสาวตัวจริงกลับมา เธอก็กลายเป็นคนนอกในทันที แถมยังอ้างบุญคุณที่เลี้ยงดูมา ส่งเธอไปเป็นเยาวชนแทนลูกสาวตัวจริงอีก!

S1..ผมได้รับคำสั่งจากนายให้ดัดสันดานคุณหนู ซึ่งเธอกับผมต่างก็ไม่ชอบหน้ากัน ยิ่งเกลียดก็ยิ่งต้องเจอ ผมอยากจะบินตามไปดูแลนายที่มาเก๊า แล้วปล่อยให้ไอวอมอยู่กับคุณหนูของมันจริงๆ3P

เมื่อสาวน้อยแสนสวย ตกเป็นทาสบำเรอของพ่อเลี้ยงสุดเถื่อน...เธอจึงถูกเรียกว่าของเล่นชั่วคราว!!! เมื่อแม่บังเกิดเกล้าขอให้เธอทดแทนบุญคุณข้าวแดงแกงร้อนด้วยการสละตัวเอง เธอจึงจำต้องทำในสิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้ สาวน้อยกลายเป็นสินค้าขัดดอก กลายเป็นนางบำเรอชั้นต่ำให้แก่พ่อเลี้ยงผู้ทรงอิทธิพล ที่ได้ชื่อว่าโหดและชั่วช้าที่สุด

จากที่มองว่าเธอคือเด็กในปกครอง แต่เมื่อได้ลิ้มลองกลับทั้งรักและหลงจนถอนตัวไม่ขึ้น “การปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้ผู้ชายรุมในสภาพไร้สติแบบนั้นเธอคิดว่ามันดีแล้วเหรอ” “มันจะมากไปแล้วนะ หนูไม่ได้ปล่อยเนื้อปล่อยตัว” “แม่เธอคงเสียใจ ถ้าเห็นเธอเมาปลิ้นแบบนั้น” “หนูโตแล้วค่ะ หนูเรียนจบแล้ว มีงานทำแล้ว หนูจะทำอะไร จะไปเที่ยวที่ไหน จะแต่งตัวยังไงมันก็เป็นสิทธิ์ของหนู นายหัวไม่มีสิทธิ์มาควบคุมชีวิตหนู นายหัวไม่ใช่พ่อหรือแม่หนูนะคะ” “แล้วฉันต้องมีสิทธิ์อะไรในตัวเธอบ้างล่ะอันดา” เขาพยายามปรับเสียงให้ดูอ่อนลง “ไม่มีค่ะ” อันดาเถียงกลับทันควัน ดวงตากลมโตจ้องกลับอย่างท้าทาย “ไม่มีงั้นเหรอ” “ค่ะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย นายหัวก็แค่คนรู้จักของแม่ เป็นผู้ใหญ่ที่คอยช่วยเหลือ แต่ตอนนี้ทุกอย่างจบลงแล้ว เราไม่เกี่ยวข้องกันในฐานะอะไรทั้งนั้น” “แต่เมื่อคืนเธอจูบฉันไปแล้วนะ จำได้ไหม จูบแล้วต้องรับผิดชอบสิอันดา”