จำเลยลับเด็กคนโปรด 소설 & 이야기

ฐาปกรณ์แกล้งถาม “ละมุน หน้าโหด ๆ ขี้เล่นหน่อย ๆ แบบพี่เต๋าอะ” ทั้งเธอทั้งฐาปกรณ์ต่างพากันอึ้งตาค้าง ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าเพื่อนจะชอบคนในแก๊งนี้ “ไม่ต้องตกใจ เราคุยกับพี่เต๋ามาสักพักแล้ว”

“ฮะๆ มึงมันจำเลยรักหนูฟอนต์” “ยอมว่ะธาม มันคือเรื่องจริง” “พี่ธามก็ ชอบแหย่ให้ลูกงอน งั้นแม่ไม่กวนแล้วดีกว่า”

ดวงตาคู่คมเหลือบมองหน้าภรรยา "หนูก็รักฮันนี่กับลูกที่สุดเหมือนกันค่ะ ขอบคุณนะคะที่รักและดูแลหนูมาเป็นอย่างดี ถ้าไม่มีฮันนี่หนูก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ชีวิตของหนูจะเป็นยังไง" ฝ่ามือเล็กลูบลงบนศีรษะของเขาเบาๆ

อคิราห์แกล้งพูดไปแบบนั้นทั้งที่ตัวเองก็ชอบให้ไทธัชงอแงใส่ เขามองว่ามันน่ารัก “ผมรู้ว่าพี่หมอชอบเด็ก” “พี่ไม่ได้ชอบเด็กทุกคนหรอกนะ พี่ก็เคยบอกแล้วว่าชอบเด็กอยู่คนเดียว ชื่อไทธัช” “พี่หมอครับ” “ถ้าผมจะไปหาที่เกาหลีได้ไหม” จู่ ๆ ไทธัชก็ถามขึ้น

พรึบ โรมันเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมแทนเพราะต้องการล้างบัญชีเด็กแสบที่พอเห็นเงินแล้วกระดี๊กระด๊า “ฉันจะ เย ให้เธอส่างเลยคอยดู” เสียงกระแทกหยาบโลนกลับมาดังกึกก้องไปทั่วห้องอีกครั้ง ไม่สนใจว่าใครจะได้ยินเสียงกระแทกนี้ เขากำลังลงโทษเด็กสาวอย่างสาสม แต่ดูเหมือนบทลงโทษของเขาท ำให้คนที่นอนอยู่ชอบใจ นอกจากได้เงินแล้วยังเสร็จสมอารมณ์หมายอีกด้วย

วาทิตย์และวายุ สองหนุ่มน้อยในวันวานรู้สึกเอ็นดูเด็กน้อยตากลมโต ริมผีปากชมพูจิ้มลิ้มที่คอยส่งยิ้มและพูดคุยเจื้อยแจ้วอยู่ข้างๆแม่บ้านอย่างคุณเดือนเพ็ญ จนวันนึงที่วาทิตย์ได้รับรู้ความจริงว่า คุณเดือนเพ็ญแม่บ้านคนนี้ ที่จริงแล้วคือ ภรรยาลับๆของท่านเจ้าสัวผู้เป็นบิด า ทำให้ความรู้สึกเอ็นดูของวาทิตย์ที่มีต่อนับดาว กลับกลายเป็นความเกลียดชังมาแทนที่ "คุณพ่อว่าไงนะครับ คุณน้าเดือนเพ็ญเป็นเมียใหม่พ่องั้นหรอ แล้วแม่ผมล่ะ พ่อเอาแม่ไปไว้ที่ไหน" เด็กชายวาทิตย์ในวัย 15 ปีต่อว่าผู้เป็นบิดาด้วยสายตาผิดหวัง

โปรดปรานไม่ตอบแต่กลับหัวเราะชอบใจ ใช้ร่างกายที่มีเด็กน้อยที่เกิดจากสายสัมพันธ์ของคนทั้งสองโอบกอดคนรักและหลับตาลง ขอบคุณที่ยอมให้เธอเป็นคนโปรด -THE End-

“ชอบวางแผนจริงๆ เลยนะคะพี่เนี่ย” “จะจับเด็กให้อยู่มัดก็ต้องทำแบบนี้แหละครับ” ลูคัสตอบกลับอย่างเจ้าเล่ห์ ใครจะไปคิดว่าคนที่ไม่สนใจเรื่องของผู้หญิงเลยอย่างลูคัส จะเป็นคนจอมวางแผนได้มากขนาดนี้ เรียกได้ว่าลูคัสพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้กระต่ายน้อยตัวนี้ไปอยู่ในอ้อมแขนของเขาเล ยก็ว่าได้

เพลงรักพูดออกมาเบา ๆ ในตอนที่ไปจับมือท่านทั้งสองเอาไว้ “แต่ขอแค่อย่าทำให้เป็นจุดสนใจหรือสะดุดตามากเกินไปได้ไหมคะ?” พันตำรวจเอกอธิคุณได้ยินดังนั้นก็ยิ้มออกมากว้างจนตาหยี “ได้เลยลูก พ่อสัญญาเลยว่าจะส่งคนที่เนียนที่สุดไป

สิ่งที่ไอ้สงกรานต์พูดมายิ่งทำให้ผมอยากเล่นกับเด็กน้อยคนนั้นซะละ แถมยังต้องมาแข่งแย่งชิงกันอีกยิ่งทำให้สนุกเข้าไปใหญ่ "หึ น่าสนุกว่ะ" "ผมให้พี่ละกัน ผมไม่ชอบเด็ก อ่าข้อมูลนางเด็กนั้นผมหามาให้ละ"มันยื่นเอกสารข้อมูลของนางเด็กมาให้กับผมและเดินออกไปจากห้องทำงาน