ผัดวันประกันพรุ่ง

ไม่รู้ว่าปีชงหรืออย่างไร พินทุอร...จิตแพทย์สาวสายมั่นเกิดจับได้ว่าคนรักคบซ้อน แถมยังซ้อนแบบฝ่ายนั้นท้องได้สองเดือนแล้ว เธอจึงซัดผู้ชายคนนั้นจนหน้าหงาย บทสรุปคือเธอถูกพักงานยาวๆ หญิงสาวจึงเดินทางไปพักใจที่สาลี่โฮมสเตย์ แต่ไปๆ มาๆ กลับถูกส่งไปอยู่ที่รังโจร!! ต้องเป็นวาสนาของไอ้เพชรแน่ๆ เมื่ออยู่ดีๆ ผู้หญิงที่เพชรพร้อมแอบปลื้มก็เดินทางมาหาถึงที่ แถมยังอกหัก รักคุด เลิกกับแฟนมาอีกต่างหาก ช่างไม่รู้บ้างเลยว่าเธอคงโสดแบบนี้ได้ไม่นาน เพราะผู้ชายทรงอันธพาลอย่างเพชรพร้อมรอเสียบอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

เขาต้องแต่งงานกับเธอเพราะพินัยกรรม แต่เมื่อได้เจอก็รู้สึกถูกชะตาแต่เธอกลับบอกเขาว่าที่แต่งงานเพราะอยากทดแทนบุญคุณและจะหย่ากับเขาทันทีเมื่อครบหนึ่งปี เมื่อคนหนึ่งอยากหย่าแต่คนหนึ่งอยากรั้งไว้ เขาต้องทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เธอไม่จากไป

เมื่อใกล้เลิกงาน เพื่อนร่วมงานเสียวหย่ามาหาฉันและอยากให้ฉันทํางานกะกลางคืนแทนเธอ ฉันปฏิเสธเพราะมีธุระหลังเลิกงาน คืนนั้น ระหว่างเข้าเวรเธอก็ถูกไล่ออกจากหน่วยงานเพราะออกจากหน้าที่โดยไม่ได้รับอนุญาต ด้วยเหตุนี้ จางเมิ่งหย่าจึงเกลียดฉันและผลักฉันลงบันไดเมื่อฉันท้องใกล้คลอด “หน่วยงานที่ฉันสอบเข้าได้อย่างยากลําบาก ถ้าไม่ใช่เพราะแก ฉันก็คงไม่ถูกไล่ออก” “ถ้าฉันต้องมีชีวิตที่ยากลําบาก แกก็อย่าคิดว่าจะมีชีวิตที่ดีเหมือนกัน” สุดท้ายฉันตกเลือดจนตาย หนึ่งศพสองชีวิต พอลืมตาอีกครั้ง ฉันกลัยกลับไปในวันที่จางเมิ่งหย่าหาฉันขอเปลี่ยนกะ ที่แท้คนที่เธอทิ้งหน้าที่ไปรนัดส่วนตัวโดยพลการด้วยก็คือสามีของฉัน

ฟาเบียน ฟรองซัว (ฟา) 32 ปีลูกเสี้ยว ไทย-ฝรั่งเศส-จีนผู้กว้างขวาง และร่ำรวยจากการทำชิปปิ้งตัวแทนผู้นำเข้าและส่งออกรายใหญ่ของไทย ชายหนุ่มที่ขาดเรื่องบนเตียงไม่ได้ แต่เขาเบื่อผู้หญิงที่จ้องจะจับเขา ปองรัก พลอยรัตนา (จิล) 22 ปีเธอกำลังต้องการเงินเพื่อไปช่วยครอบครัวที่กำลังถูกฟ้องและถูกหุ้นส่วนโกงจำนวนเงินอาจจะไม่มากเท่าไหร่แต่มันก็ทำให้ครอบครัวที่เคยอยู่เย็นเป็นสุขต้องเดือดร้อน แทบหมดตัวอีกอย่างตอนนี้เธอก็ยังเรียนไม่จบเหลืออีกเทอมเดียวเท่านั้นด้วยความบังเอิญเธอได้บัตรกำนัลทำผมที่ร้านแห่งหนึ่ง..ฟรี จากเพื่อนรักสุจิรา เดชธนาดล (จิรา)ลูกเจ้าของร้านเพชรชื่อดังในเมืองไทย ชื่อและประวัติของ ฟาเบียนทำให้จิลเห็นทางออกหญิงสาวที่ยังบริสุทธิ์ เธอจะทำยังไงให้ครอบครัวกลับมาอยู่ดีเหมือนเดิมได้เธอยินดี...ทำเธอเดินเข้าไปเสนอขายพรหมจรรย์ให้กับเขาเงินที่เธอร้องขอ สำหรับ ฟาเบียน แค่เศษเงินแค่เห็นหน้าเธอ เขาก็ปิ๊งเสียแล้วฟาเบียน รับข้อเสนอและให้เธอมาเป็น... เมียพาร์ทไทม์

นี่คือปีที่เก้าแล้วที่ฉันกับดันเต้ร่วมกันรักษาธรรมเนียม 'เดือนแห่งการไร้การผูกมัด' ทายาทผู้สืบทอดตระกูลโครินนีเชื่อว่าสิ่งนี้จะช่วยให้ความสัมพันธ์ของเรายั่งยืนยาวนานขึ้น เป็นเวลาหนึ่งเดือนหลังจากวันครบรอบการเดทของเราในทุกๆ ปี เขาจะเป็นอิสระ และเราต่างจะหายไปจากชีวิตของกันและกัน หากใครคนใดคนหนึ่งเจอคนที่เหมาะสมกว่า เราก็แค่ต้องอวยพรให้อีกฝ่ายไปดี แต่หากไม่เป็นแบบนั้น หลังจากผ่านพ้นไปหนึ่งเดือน เราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม รอบตัวฉัน เหล่าชายฉกรรจ์ในตระกูลต่างพากันฉีดพ่นแชมเปญกันอย่างบ้าคลั่ง "แด่อิสรภาพอีกปี! ยินดีกับรองหัวหน้าของเราที่ได้สถานะโสดกลับคืนมา!" "เปิดวงพนันประจำตระกูลแล้วครับ! วางเดิมพันทางซ้ายถ้าคุณคิดว่าพวกเขายังจะได้แต่งงานกัน และวางทางขวาถ้าคุณคิดว่าคราวนี้จบเห่แน่!" ท่ามกลางควันซิการ์ที่อบอวล ฉันนั่งอยู่ตรงมุมโซฟาหนัง เฝ้ามองอย่างเย็นชา ราวกับว่าเรื่องตลกขบขันทั้งหมดนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับฉันเลย มือของดันเต้โอบรัดอยู่ที่เอวของสการ์เล็ตต์ขณะที่เขาเดินเฉียดผ่านฉันไป พร้อมกับกระซิบว่า "อย่าคิดอะไรฟุ้งซ่านล่ะ เธอยังคงเป็นนายหญิงเพียงคนเดียวของฉันเสมอ" "ฉันก็เหมือนว่าว ไม่ว่าจะบินไปไกลแค่ไหน สายป่านก็ยังอยู่ในมือเธอเสมอ" ฉันกดปลายนิ้วอันเย็นเฉียบลงบนหน้าท้องที่เริ่มนูนเด่นขึ้นมาเพียงเล็กน้อย ใบหน้าเรียบเฉยราวกับสวมหน้ากาก ดันเต้ คราวนี้ที่โต๊ะเดิมพันของตระกูล ฉันขอวางเงินข้าง "จุดจบ" ก็แล้วกัน ฉันกำลังจะหายไปจากโลกของนายอย่างสมบูรณ์แบบ ไอ้สายป่านว่าวที่นายภาคภูมิใจนักหนาน่ะเหรอ? คืนนี้ฉันจะเป็นคนตัดมันทิ้งด้วยตัวเอง

ด้วยความรักเด็กจึงทำให้ภัทรลดาอยากมีลูกโดยที่ไม่ต้องมีผัวเพราะยังไม่พร้อมจะมีพันธะเธอจึงคิดหาใครสักคนเพื่อวันไนท์แต่ใครจะรู้ว่าผู้ชายคนนั้นจะกลายมาเป็นเจ้านายตัวเองเขาไม่ยอมเพราะเป็นพ่อของลูกเหมือนกัน