สถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์ เดอะฮอบบิท อยู่ที่ไหนบ้าง

ในฐานะคนที่เติบโตมากับหน้ากระดาษและเสียงอ่านนิทาน ฉันเห็นความต่างระหว่างหนังชุดกับหนังสือ 'เดอะฮอบบิท' ชัดเจนตั้งแต่โทนเรื่องจนอารมณ์ของตัวละคร ฉบับหนังทำให้เรื่องขยายเป็นมหากาพย์สงคราม: ผู้ร้ายในหนังอย่าง Azog ถูกยกให้เด่นและไล่ล่าตลอดทั้งเรื่อง ขณะที่ในหนังสือรายละเอียดแนวสงครามจำนวนมากมาจากภาคผนวกของ 'เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์' ที่ถูกนำมาต่อเติม ฉันชอบฉากการต่อสู้ยิ่งใหญ่และการออกแบบฉากที่อลังการ แต่ก็ตระหนักว่าอารมณ์อบอุ่นเรียบง่ายของต้นฉบับถูกเปลี่ยนเป็นความดราม่าระดับมหากาพย์ อีกจุดที่ต่างคือการใส่ตัวละครใหม่และความสัมพันธ์แบบรัก ๆ ใคร่ ๆ อย่าง Tauriel ที่ไม่มีในต้นฉบับ ซึ่งช่วยเพิ่มมิติให้หนัง แต่บางครั้งก็ดึงความสนใจจากแก่นเรื่องดั้งเดิมออกไป เพราะหนังสือเน้นบรรยายโดยเล่าเหมือนนิทานโบราณ มีเพลงและการเว้าวอนแบบเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ให้ความผ่อนคลายมากกว่า ผลสรุปคือฉันชื่นชมทั้งสองเวอร์ชันต่างรูปแบบ: หนังให้ความตื่นตาและขยายจักรวาล ส่วนหนังสือให้ความอบอุ่นและเสน่ห์แบบเรียบง่ายของการผจญภัยคนตัวเล็ก ๆ

ความแตกต่างระหว่างหน้ากระดาษกับหน้าจอทำให้ฉากเล็ก ๆ ที่ให้รสชาติของเรื่องหลุดหายไปเยอะเลย ฉากที่หายไปชัดเจนที่สุดสำหรับฉันคือบทเพลงและบทกวีที่กระจายอยู่ทั่วเล่มต้นฉบับ—จากเพลงในงานเลี้ยงที่บ้านจนถึงเพลงเศร้าของคนแคระ บทเพลงพวกนี้ไม่ได้เป็นแค่ความบันเทิง แต่ช่วยอธิบายภูมิหลัง อารมณ์ และความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร เมื่อหนังย่อให้เรื่องเข้มข้นขึ้น หลายบทก็ถูกตัดหรือย่อลงจนความเป็นเด็กและความขี้เล่นของ 'เดอะฮอบบิท' หายไป อีกจุดที่โดนลดบทบาทคือฉากความเป็นอยู่ของบิลโบหลังกลับบ้าน ตอนในหนังสือมีรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับการปรับตัว การถูกมองว่าเป็นคนแปลก และความเย้ายวนใจของการผจญภัยที่ยังค้างคา—สิ่งพวกนี้สร้างมิติให้บิลโบมากกว่าภาพยนตร์ ซึ่งเลือกจะปิดเรื่องด้วยฉากที่เน้นเหตุการณ์ใหญ่แทน โดยรวมแล้วฉากที่ถูกตัดไม่ใช่แค่เหตุการณ์เดียว แต่เป็นชิ้นเล็ก ๆ ที่รวมกันแล้วทำให้โทนและอารมณ์ของหนังสือต่างจากหนังอย่างชัดเจน — นั่นแหละคือความคิดแรก ๆ ที่ยังค้างอยู่ในอกหลังอ่านจบ

ภาพฉากเมืองเก่าใน 'Goblin' ทำให้ผมชอบไล่หาโลเคชันในกรุงโซลเสมอ ถึงแม้ซีรีส์จะมีทั้งฉากในเมืองและชนบท แต่จุดถ่ายทำสำคัญหลายฉากอยู่ในย่านประวัติศาสตร์ของโซล ผมชอบความรู้สึกที่ทีมงานใช้ตรอกซอกซอยจริง ๆ เป็นฉากหลัง เพราะมันให้ความใกล้ชิดกับตัวละครมากกว่าการใช้สตูดิโอล้วนๆ ตัวอย่างที่ผมจดจำได้ดีคือพื้นที่รอบ ๆ ย่านเก่าที่มีบ้านสไตล์ฮันอกและตรอกเล็กตรอกน้อย ซึ่งปรากฏเป็นฉากเงียบ ๆ ของตัวละคร นอกจากนั้นยังมีจุดถ่ายทำตามถนนคาเฟ่และซอยศิลปะที่แฟน ๆ มักจะไปตามรอยกัน แนะนำให้เตรียมรองเท้าสบาย ๆ เพราะการตามรอยพาเดินเยอะ แต่คุ้มค่าด้วยบรรยากาศที่แทบจะเหมือนหลุดออกมาจากตอนในซีรีส์เลย

ฟังดูอาจจะไม่แปลกใจเลยที่งานสร้างของ 'King the Land' เน้นถ่ายทำในพื้นที่กรุงโซลเป็นหลักและใช้สตูดิโอมากกว่าการพึ่งโลเคชันไกลๆ ฉากภายในโรงแรมซึ่งเป็นแกนกลางของเรื่อง ถูกสร้างเป็นเซ็ตใหญ่ในสตูดิโอที่ตั้งอยู่ในปริมณฑลของโซล ทำให้ทีมงานสามารถควบคุมไฟ แสง และบรรยากาศหรูหราได้เต็มที่ ฉันเห็นรายละเอียดการจัดฉากที่ทำให้โลเคชันดูเป็นโรงแรมระดับไฮเอนด์จริงจัง ทั้งล็อบบี้ ห้องอาหาร และสวีทที่ออกแบบมาเฉพาะสำหรับการถ่ายฉากรัก ๆ ใคร่ ๆ ระหว่างตัวละครหลัก ส่วนฉากกลางแจ้งที่เห็นบ่อย ๆ จะเป็นถนนหรูย่านกังนัม ย่านธุรกิจ และมุมย้อนแสงริมแม่น้ำฮัน การใช้ถนนเส้นที่มีตึกสูงและคาเฟ่สวย ๆ ช่วยสร้างคอนทราสต์ระหว่างโลกของการบริการและชีวิตส่วนตัวของตัวละคร ยิ่งฉากเดินเล่นหรือถ่ายทำภายนอกในสวนสาธารณะเล็ก ๆ ก็ทำให้บรรยากาศมีความเป็นกันเองมากขึ้นกว่าการถ่ายแต่ในสตูดิโอเพียว ๆ โดยสรุปแล้ว ถ้าคาดหวังว่าจะเห็นโลเกชันไกล ๆ หรือเปลี่ยนประเทศตลอดทั้งเรื่อง คงผิดหวังนิดหน่อย แต่ในเชิงภาพรวมทีมงานใช้ทั้งสตูดิโอและโลเคชันในโซลผสมกันอย่างชาญฉลาด จนได้ทั้งความหรูและความอบอุ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของเรื่องนี้

แผนการถ่ายทำของ 'โฮมโปรพาราไดซ์' มักจะไม่ได้ยึดอยู่แค่ที่เดียว แต่กระจายไปตามโลเคชันที่ตอบโจทย์ฉากแต่งบ้านหลายแบบ ทั้งสตูดิโอและสถานที่จริง ผมสังเกตว่าโลเคชันหลัก ๆ จะมีสามแบบชัดเจน คือ 1) โชว์รูมและสาขาของ HomePro เอง ที่ใช้โชว์สินค้าและจัดฉากจริงเพื่อให้ผู้ชมเห็นการใช้งานจริง 2) บ้านตัวอย่างในโครงการจัดสรรหรือบ้านของลูกค้าที่ยอมให้ทีมถ่ายทำเข้าไปปรับแต่ง เพื่อได้ภาพการตกแต่งที่มีบริบทของการอยู่อาศัยจริง และ 3) สตูดิโอถ่ายฉากภายในที่ทีมงานเซตขึ้นมาใหม่ทั้งหมดเมื่อจำเป็น โดยมักถ่ายในสตูดิโอภายในกรุงเทพฯ และจังหวัดใกล้เคียงเมื่อฉากต้องการการควบคุมเสียงหรือแสงอย่างเข้มงวด สิ่งที่ผมชอบคือการนำสินค้าจากช็อปมาใช้จริงในฉาก ทำให้เห็นไอเดียแต่งบ้านได้ชัด เหมือนฉากบ้านไอคอนิกใน 'Home Alone' ที่บ้านกลายเป็นตัวละคร ซึ่งทำให้คนดูอินกับสภาพแวดล้อมได้เร็วขึ้น

ทุ่งนากว้างและบ้านไม้เก่าในหมู่บ้านชนบทกลายเป็นภาพจำที่ทำให้คนดูหลงรักฉากของ 'ไทยบ้าน เดอะซีรีส์' มากขึ้น ผมชอบวิธีที่ทีมงานใช้ฉากกลางแจ้งแทนสตูดิโอสำหรับฉากที่ต้องการความเรียล เช่น ลานหมู่บ้านที่มีต้นโพธิ์ใหญ่เป็นจุดนัดพบ ซึ่งถูกใช้เป็นแบ็คกราวด์ให้ซีนคุยกันทั้งวัน รวมถึงทุ่งนาที่ถ่ายช่วงเช้าตรู่กับหมอกบางๆ ทำให้ฉากเกี่ยวกับครอบครัวและการเก็บเกี่ยวดูอบอุ่นและมีชีวิต นอกจากฉากนอกบ้านแล้ว ยังมีบ้านไม้เก่าที่ทีมงานตกแต่งเพื่อเป็นฉากหลักของครอบครัวตัวเอก ฉากห้องครัวแบบเก่า ๆ และเฉลียงหน้าบ้านถูกถ่ายในเรือนไม้จริงบางหลัง ส่วนฉากภายในที่ต้องการการควบคุมแสงมากขึ้นก็ย้ายไปถ่ายในสตูดิโอเมืองกรุงบ้างเพื่อความสะดวก การผสมกันระหว่างโลเคชันจริงกับสตูดิโอทำให้ฉากสำคัญหลายฉากทั้งกว้างและละเอียดได้ในเวลาเดียวกัน ซึ่งผมเห็นว่าช่วยให้บรรยากาศของเรื่องยังคงความเป็นหมู่บ้านจริงจังและกินใจที่สุด

ว่ากันแบบแฟนหนังที่ชอบสืบเบื้องหลัง ผมคิดว่าเรื่อง 'Home Sweet Home' ที่หลายคนพูดถึงมักมีเวอร์ชันหลายแบบ ทั้งหนังไทยและต่างประเทศ ดังนั้นการหาตำแหน่งถ่ายทำต้องแบ่งก่อนว่าเป็นเวอร์ชันไหน แต่โดยทั่วไปฉากบ้านในหนังแนวนี้มักถ่ายในสองแบบ: บ้านจริงตามชานเมืองหรือบ้านเก่าที่เจ้าของให้เช่า กับสตูดิโอที่สร้างฉากขึ้นมาใหม่ ผมเคยติดตามกรุ๊ปแฟนคลับที่แชร์ภาพถ่ายจากกองถ่ายแล้วเห็นชัดว่าในหลายโปรดักชันพวกเขาใช้บ้านหลังจริงซึ่งอยู่ชานเมืองกรุงเทพหรือจังหวัดใกล้เคียง ถ้าเป็นบ้านจริง บ่อยครั้งเจ้าของเป็นบุคคลธรรมดา ดังนั้นการเข้าไปเยี่ยมชมต้องขออนุญาตก่อน ส่วนสตูดิโอและบ้านที่สร้างขึ้นมาจะอยู่ในพื้นที่ปิดและไม่เปิดให้คนทั่วไปเข้าไป แต่บางครั้งมีงานนิทรรศการหรือทัวร์หลังบ้านที่เปิดเป็นพิเศษเหมือนที่เคยเห็นในกรณีของหนังไทยฮิตเรื่อง 'Shutter' ซึ่งมีแฟน ๆ ไปถ่ายรูปบริเวณที่ใกล้เคียงได้ สรุปคือไปได้หรือไม่ได้ขึ้นกับว่าเป็นบ้านจริงหรือสตูดิโอ ถ้าตั้งใจจะไปผมแนะนำให้ค้นหาข้อมูลเวอร์ชันที่คุณสนใจและติดต่อเจ้าของสถานที่หรือสำนักงานถ่ายทำโดยตรง จะได้ไม่รบกวนผู้อยู่อาศัยและยังได้ภาพสวย ๆ กลับมาเป็นที่ระลึกด้วย

บอกตามตรง การกลับมาของโลกคนแคระกับมอนสเตอร์ยักษ์ใน 'The Hobbit: The Desolation of Smaug' ให้ความรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ผมมักจะมองไปที่บทของมาร์ติน ฟรีแมน ที่รับบทเป็น บิลโบ แบ็กกินส์ เหมือนตัวละครที่ถูกดึงจากความสบายมาสู่การผจญภัย เขาไม่ได้เป็นฮีโร่แบบแผลงๆ แต่เป็นคนธรรมดาที่มีความกล้าหาญแบบเงียบๆ ฉากที่บิลโบต้องเผชิญหน้ากับการตัดสินใจยากๆ และช่วงที่เขาต้องใช้ความเฉลียวฉลาดมากกว่ากำลัง ทำให้บทนี้น่าจับตามองมาก อีกคนที่เด่นชัดคือ ริชาร์ด อาร์มิตาจ์ ที่เล่นเป็น ธริน โอ๊ควินด์เชิลด์ ผู้นำกลุ่มแคระ ธรินมีความซับซ้อนทั้งความภาคภูมิและความยึดมั่นในพันธกิจของตน ตอนที่เขาต้องบาลานซ์ความเป็นผู้นำกับความโกรธแค้น มักจะฉายให้เห็นมุมมืดของความทะเยอทะยาน และนั่นเป็นแกนสำคัญที่ขับเคลื่อนความตึงเครียดของเรื่องไปข้างหน้า

เรื่องโลเคชันการถ่ายทำของ 'เดอะกลอรี' มักเป็นหัวข้อที่คุยกันในวงเพื่อนแฟนซีรีส์เสมอ ผมเป็นคนชอบไล่หาจุดถ่ายทำหลังจบแต่ละตอน ดังนั้นสิ่งที่สะดุดตาคือทีมถ่ายใช้สถานที่จริงในกรุงโซลและย่านรอบนอกเป็นหลัก — ทั้งถนนย่านการค้า อาคารสำนักงาน และบ้านพักส่วนตัวบางหลังที่ถูกปรับแต่งเป็นฉากจำลอง ฉากที่แฟนๆ มักพูดถึงกันคือร้านกาแฟที่เป็นจุดนัดพบของตัวละคร ซึ่งในบางกรณีเป็นร้านจริงที่เจ้าของยินดีให้แฟนมาถ่ายรูป แต่ฉากบ้านหรือที่พักส่วนตัวหลายฉากเป็นทรัพย์สินส่วนบุคคล จึงไม่เปิดให้สาธารณชนเข้าไปเยี่ยมชม เมื่อได้ไปเอง ผมพบว่าการจะเข้าถึงโลเคชันบางแห่งต้องอาศัยความสุภาพและการเคารพพื้นที่ เจ้าของร้านมักจะโอเคถ้าเราถามก่อนและไม่รบกวนลูกค้าคนอื่น ขณะเดียวกันยังมีจุดที่กลายเป็นจุดแวะของแฟนคลับ แต่ไม่ได้พัฒนาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอย่างเป็นทางการ ดังนั้นการวางแผนล่วงหน้าและการปฏิบัติตามกฎของสถานที่จะช่วยให้การไปเยือนสนุกและไม่สร้างปัญหาให้คนท้องถิ่น สำหรับผม การได้ยืนในมุมหนึ่งที่เห็นซีนสำคัญจากซีรีส์นั้นให้ความรู้สึกพิเศษ เหมือนจับช็อตภาพยนตร์มาสัมผัสจริง ๆ

เคยเห็นภาพ 'วิลล่าเดอบัว' โผล่ในคลิปสั้น ๆ แล้วรู้สึกอยากตามรอยแน่นอน แต่เรื่องสั้นๆ คือชื่อแบบนี้มักถูกใช้เป็นชื่อการตลาดหรือชื่อฉากในผลงานต่าง ๆ มากกว่าชื่อสถานที่จริงเพียงแห่งเดียว ฉันเองมักจะแยกสองกรณีเวลาเจอชื่อแบบนี้: อันหนึ่งคือเป็นรีสอร์ตหรือบ้านพักจริงที่เจ้าของตั้งชื่อว่า 'วิลล่าเดอบัว' ซึ่งสามารถไปพักหรือไปชมได้โดยติดต่อจองห้องหรือขออนุญาตเข้าเยี่ยม อีกแบบคือเป็นชื่อสถานที่สมมติในละครหรือมิวสิกวิดีโอ แต่ฉากที่เห็นอาจถ่ายที่สตูดิโอหรือสถานที่จริงที่มีชื่อแตกต่างไปจากในเรื่อง ดังนั้นถ้าตั้งใจจะไปชม แนะนำให้ตรวจสอบว่าเวอร์ชันที่คุณชอบเป็นแบบไหน เพราะถ้าเป็นรีสอร์ตจริง ส่วนมากเปิดรับผู้เข้าพักหรือแขกวันเดียว แต่ถ้าเป็นบ้านส่วนบุคคลก็ต้องขออนุญาตก่อน สรุปสั้น ๆ ว่าไม่มีคำตอบเดียวสำหรับคำถามเรื่องจังหวัดและการเข้าชม แต่ถ้าเจอประกาศที่ชัดเจนว่าเป็นรีสอร์ต ก็มีโอกาสไปชมได้โดยการจองหรือซื้อแพ็กเกจเล็ก ๆ — แค่นี้ก็ได้รูปสวยกลับมาแล้ว