หนัง แบทเทิลชิป ยุทธการเรือรบพิฆาตเอเลี่ยน เล่าเรื่องเกี่ยวกับอะไร?

ช่วงเริ่มต้นของหนัง 'Battleship' จับฉันได้ตั้งแต่ฉากการซ้อมรบระหว่างกองเรือต่างชาติที่จัดขึ้นกลางมหาสมุทร เป็นการวางฉากให้เห็นความขัดแย้งระหว่างชีวิตทหารหนุ่มที่ยังไม่ลงตัวกับแรงกดดันจากผู้บังคับบัญชาและครอบครัว ฉันรู้สึกว่าตัวเอกมีทั้งมิติของคนเจอปัญหา เรื่องส่วนตัวปะปนกับหน้าที่ ทำให้เหตุการณ์ที่ตามมาดูมีน้ำหนักมากกว่าภาพระเบิดระเบิดชนิดล้วน ๆ พอการทดลองโซนาร์และอุปกรณ์ใต้น้ำปลุกสิ่งมีชีวิตที่ซ่อนอยู่ในทะเลขึ้นมา เราก็ได้เห็นหนังชวนลุ้นที่ผสมความอลังการของเอฟเฟกต์กับความดิบของการสู้รบทางเรือ ฉากที่ยานรุกขึ้นจากน้ำและทดสอบอาวุธกับเรือรบทำให้ความเสี่ยงของมนุษย์ชัดเจนขึ้น ช่วงนี้หนังไม่ละเลยมุมมองของทีมงานบนเรือ ทั้งการตัดสินใจแบบรวดเร็วและการเสียสละเล็กๆ น้อยๆ ที่ช่วยพลิกสถานการณ์ ตอนจบแม้จะค่อนข้างบันเทิงแบบบล็อกบัสเตอร์ แต่ฉันชอบที่เรื่องให้พื้นที่กับการเติบโตของตัวละคร เห็นการทำงานร่วมกันระหว่างกองกำลังหลายชาติและการใช้ไหวพริบเอาชนะศัตรูที่เหนือกว่า ทั้งฉากแอ็คชันและความสัมพันธ์ส่วนตัวทำให้หนังยังคงดูสนุก แม้จะมีบางจังหวะที่โอเวอร์แต่งออกไปบ้างก็ตาม

ฉากระเบิดบนท้องทะเลใน 'แบทเทิลชิป' ทำให้หัวใจพุ่งทุกครั้งที่นึกถึง และฉันมักจะชอบดูเวอร์ชันที่คมชัดที่สุดเท่าที่หาได้ ถ้าจะบอกแบบตรงไปตรงมา ตอนนี้วิธีที่ปลอดภัยที่สุดคือมองหาเวอร์ชันให้เช่าหรือซื้อแบบดิจิทัลบนร้านสื่อใหญ่ๆ อย่าง Google Play Movies/YouTube Movies, Apple TV (iTunes) หรือบนร้านขายหนังดิจิทัลของ Amazon เพราะหนังบล็อกบัสเตอร์สมัยนี้มักจะหมุนเวียนไปมาระหว่างบริการสตรีมมิงแบบสมัครสมาชิกและร้านเช่าดิจิทัล ส่วนแผ่น Blu-ray ก็ยังเป็นตัวเลือกที่ดีถ้าอยากได้คุณภาพภาพเสียงเต็มๆ และมักจะมีฉากพิเศษให้ดูด้วย ถ้าชอบเปรียบเทียบ บางครั้งฉันนึกถึงฉากการปะทะกับเอเลี่ยนของ 'Independence Day' เพื่อเทียบความรู้สึกของสเกลและเอฟเฟกต์ แต่ถ้าต้องการดูตอนนี้เลย ให้เริ่มจากหน้าร้านดิจิทัลที่ใช้งานอยู่ก่อน แล้วถ้าไม่เจอค่อยดูว่าแพลตฟอร์มสตรีมมิงที่เราสมัครมีหรือเปล่า — เวอร์ชันที่ซื้อหรือเช่าจะการันตีว่าดูฉบับเต็มไม่ถูกตัดฉากสำคัญ

ก่อนกดเล่น 'แบทเทิลชิป' ให้จัดของพื้นฐานให้เรียบร้อยก่อนเลย — นั่งสบาย ๆ แล้วโฟกัสที่หนังเต็ม ๆ จะช่วยให้มันสนุกขึ้นมาก ผมมักจะเริ่มจากจุดเล็ก ๆ ก่อน: ปิดแจ้งเตือนมือถือและตั้งโหมดห้ามรบกวน เพื่อไม่ให้โดนแทรกกลางฉากบู๊สุดเข้มข้น และเตรียมผ้าห่มหรือหมอนหนุนเอาไว้ถ้าตั้งใจดูยาว ๆ ความสะดวกสบายเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ทำให้การดูหนังแอ็กชันกลางทะเลมันดูต่อเนื่องและไม่ขาดอารมณ์ ถัดมาเรื่องภาพกับเสียง — ถ้าเป็นไปได้เลือกความคมชัดแบบ HD/4K และเชื่อมต่อลำโพงหรือหูฟังดี ๆ เสียงปืนและระเบิดจะมีมิติขึ้นมาก ผมมักจะเปิดคำบรรยายภาษาไทยไว้ถ้าชอบตามบทสนทนาได้ชัด อีกอย่างคือเตรียมเครื่องดื่มกับขนมจุ๋มจิ๋มไว้ก่อน เพื่อไม่ต้องลุกบ่อย ๆ ระหว่างฉากยียวนบนดาดเรือหรือการเผชิญหน้ากับยานต่างดาว การเตรียมตัวแบบนี้ช่วยยกระดับประสบการณ์ให้เหมือนนั่งดูในโรงหนังส่วนตัวเลย

ได้เพิ่งกลับมานึกถึงฉากเรือรบแล้วก็อยากเล่าแบบยาวหน่อย — ใน 'Battleship' นักแสดงหลักที่เด่นชัดคือ Taylor Kitsch, Alexander Skarsgård, Brooklyn Decker, Rihanna และ Liam Neeson. ฉันชอบที่ Taylor Kitsch รับบทเป็นนาวาตรี Alex Hopper ที่มีทั้งความดื้อและหัวใจรักเพื่อนร่วมทีม ทำให้นึกถึงผลงานทีวีของเขาใน 'Friday Night Lights' ที่แสดงความเป็นคนของชุมชนได้จริงจัง ส่วน Alexander Skarsgård เล่นเป็น Stone Hopper พี่ชายที่แกร่งเข้มและมีมุกตลกร้ายบางครั้ง เสริมความสมดุลให้กับเรื่องได้ดี Brooklyn Decker ในบท Samantha Shane เป็นภาพแทนของความสัมพันธ์ส่วนตัวที่ขัดแย้งกับภารกิจ ส่วน Rihanna ในบท Petty Officer Cora Raikes เสริมสีสันด้วยความมั่นใจของนักร้องที่กล้าทดลองบทแอ็คชั่น และ Liam Neeson ในบท Admiral Terrence Shane รับบทผู้นำได้หนักแน่นแบบที่เราคาดหวังจากเขา (ใครที่เคยดู 'Taken' คงเข้าใจแนวความจริงจังของการแสดงแบบนี้) — สรุปคือรายชื่อนักแสดงหลักชัดเจนและแต่ละคนมีพื้นที่ให้แสดงบทบาทของตัวเองออกมา

บอกตรงๆว่าเวลาที่ฉันดู 'แบทเทิลชิป' ในโรงครั้งแรก ฉันก็รอฉากแอบแฝงท้ายเครดิตเหมือนคนดูหนังบล็อกบัสเตอร์ทั่วไป แต่ผลคือไม่มีฉากสติงเกอร์หลุดมาหลังเครดิตเลย เหมือนหนังตั้งใจจะจบตอนเครดิตเริ่มและปล่อยให้เพลงกับภาพเครดิตพาไปเท่านั้น ฉันชอบบรรยากาศการรอหลังไฟดับ เพราะชอบเปรียบเทียบกับหนังที่มีฉากต่อ เช่นบางครั้งใน 'The Avengers' จะมีชอตแถมที่เปลี่ยนโทนของเรื่อง แต่กับ 'แบทเทิลชิป' ไม่มีเซอร์ไพรส์แบบนั้น หนังเลือกจบเรื่องราวหลักทั้งหมดบนหน้าจอแล้วให้เครดิตไหลยาว เป็นแนวทางที่ตรงไปตรงมามากกว่า ถ้าต้องบอกเป็นคำแนะนำสำหรับคนที่เกลียดการรอในโรง นี่ถือว่าดี: ถ้ไฟเริ่มขึ้นและเครดิตกำลังวิ่ง นั่นแปลว่าไม่มีอะไรซ่อนอยู่หลังเครดิต แต่ถาซื้อดีวีดีหรือบลูเรย์ ก็จะมีฟีเจอร์พิเศษหรือฉากที่ถูกตัดมาเป็นโบนัสให้แทน ซึ่งต่างจากการแอบใส่ฉากหลังเครดิตในโรงหนัง

ความยาวของหนัง 'แบทเทิลชิป ยุทธการเรือรบพิฆาตเอเลี่ยน' โดยรวมอยู่ที่ประมาณ 131 นาที ซึ่งแปลงเป็นชั่วโมงก็คือราว 2 ชั่วโมง 11 นาที แต่ในบางแหล่งข้อมูลหรือเวอร์ชันต่างประเทศอาจถูกระบุเป็น 132 นาทีเล็กน้อย ทำให้ความต่างจริงๆ แทบไม่ส่งผลต่อการชม ผมชอบคิดว่าระยะเวลา 2 ชั่วโมงกว่าแบบนี้เหมาะกับหนังบล็อกบัสเตอร์ที่ต้องจัดความสมดุลระหว่างฉากแอ็กชันหนักๆ กับช่วงให้ตัวละครได้หายใจ ไม่ได้ยาวจนรู้สึกยืด แต่ก็มีเวลาพอให้สร้างความตื่นเต้นในฉากการรบทางทะเลและการปะทะกับเอเลี่ยนได้เต็มที่ ในแผ่นบลูเรย์หรือดีวีดีมักจะมีฉากที่ถูกตัดหรือฉากเสริมเป็นโบนัส แต่ตัวหนังหลักที่ฉายในโรงหรือในสตรีมมิงมักยึดที่ราว 131 นาทีนี้ บางครั้งแผ่นหรือการฉายทางโทรทัศน์อาจมีการปรับให้สั้นลง เช่น ตัดฉากที่ไม่สำคัญเพื่อให้พอดีกับช่วงเวลาออกอากาศที่มีโฆษณา หรืออาจแยกฉากพิเศษไปเป็นส่วนของโบนัสในแผ่นพิเศษ ฉะนั้นถ้าอยากได้ประสบการณ์เต็มอิ่มและเห็นฉากเสริมการซื้อแผ่นหรือดูเวอร์ชันพิเศษบนแพลตฟอร์มที่มีคอนเทนต์เสริมจะตอบโจทย์ผมมากกว่าการดูเวอร์ชันย่อสำหรับโทรทัศน์ ถามว่าระยะเวลานี้ยาวไหม สำหรับผมมันพอดีกับสไตล์หนังที่เน้นฉากใหญ่และซีนเอฟเฟกต์เยอะๆ เทียบกับหนังแนวเดียวกัน เช่นบางเรื่องอาจลากยาวเป็นเกือบสามชั่วโมง ทำให้เสียจังหวะ แต่ 'แบทเทิลชิป' เลือกโฟกัสที่ความหนักแน่นของการต่อสู้และความตื่นเต้นทันทีทันใด หากชอบบรรยากาศการชมภาพยนตร์แบบเต็มเหนี่ยว แนะนำเผื่อเวลาอย่างน้อยสองชั่วโมงครึ่งรวมเวลาพักและเครดิต เผื่อได้ดูฉากพิเศษหรือฟังเพลงปิดเครดิตได้จบครบทั้งหมด

รายการนักแสดงนำของภาพยนตร์ 'Battleship' ที่ติดตาผมที่สุดมีหลายคนที่ทำหน้าที่แตกต่างกันจนเรื่องดูมีรสชาติครบครัน แต่คนที่เด่นชัดสุดของเรื่องแน่นอนคือ Taylor Kitsch, Alexander Skarsgård, Brooklyn Decker, Rihanna และ Liam Neeson ผมชอบที่การคาสติ้งเลือกนักแสดงจากภูมิหลังต่างกันมาเล่นบทกองทัพเรือ ทำให้เกิดความเปรียบต่างระหว่างบทบาทและสไตล์การแสดง ตัวอย่างเช่น Taylor Kitsch ในบท Lieutenant Alex Hopper คือแกนกลางของเรื่อง — เห็นการเติบโตจากทหารหนุ่มที่ขาดวุฒิภาวะไปสู่คนที่ยอมเสียสละเพื่อทีม ซึ่งฉากที่เขาต้องเผชิญหน้ากับความสูญเสียและตัดสินใจเสี่ยงเพื่อผู้อื่นยังคงสะกิดใจผมอยู่ Alexander Skarsgård สร้างความสมดุลให้เรื่องด้วยการเป็นตัวละครที่ขัดแย้งทางอารมณ์กับ Alex — เขาเป็นพี่ชายที่แข็งแกร่ง มีมาดซึ่งเป็นตัวชนะแบบคลาสสิกของฮีโร่โรงเรียนเก่า ขณะที่ Brooklyn Decker รับบท Samantha Shane เป็นเส้นความสัมพันธ์และแรงผลักดันให้ตัวเอก แทนที่จะเป็นแค่คนรักในภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์ เธอมีบทบาทในการขับเคลื่อนเรื่องและเติมเสน่ห์แบบเรียบง่ายให้หนัง Rihanna ถูกพูดถึงมากเพราะเธอมาจากวงการเพลง แต่การรับบท Petty Officer Cora Raikes ทำให้ฉากแอ็กชันและการมีอยู่บนจอของเธอเด่นชัด — การปรากฏตัวของเธอเป็นหนึ่งในองค์ประกอบที่ทำให้หนังถูกพูดถึงนอกพื้นที่แฟนหนังแอ็กชัน ส่วน Liam Neeson ในบท Admiral Shane นำเสนอน้ำหนักที่หนังต้องการเมื่อมีตัวละครที่เป็นผู้นำระดับสูงเข้ามาเตือนสติและกำกับสถานการณ์ สรุปแล้ว ความหลากหลายของนักแสดงเหล่านี้ทำให้ฉากการสู้รบระหว่างมนุษย์กับเอเลี่ยนมีทั้งอารมณ์ ดราม่า และเทคนิคการต่อสู้ที่ชวนลุ้น จบหนังแล้วผมยังคงชอบภาพใหญ่ของการร่วมมือกันระหว่างตัวละครมากกว่าฉากแอ็กชันเพียงอย่างเดียว

ฉากที่ทำให้อัตราการเต้นของหัวใจพุ่งสูงสุดใน 'แบทเทิลชิป' คือฉากการสู้กันกลางทะเลที่ทุกอย่างดูโกลาหลแต่มีระเบียบในความวุ่นวาย ฉากนี้จับความรู้สึกของการต่อสู้เป็นภาพรวมทั้งเสียงและจังหวะได้อย่างหนักแน่น — ระเบิดที่กระแทกผิวน้ำ, เศษฝุ่นและไอทะเลปลิวว่อน, แสงจากการยิงปืนกับร่องรอยควันของจรวดที่พุ่งข้ามท้องฟ้า ผมชอบมุมกล้องที่สลับระหว่างระยะไกลให้เห็นกองเรือเป็นแผง และระยะใกล้กับใบหน้าเหล่าลูกเรือ เวลาแววตาพวกเขาเฉี่ยวกับแสงไฟของการระเบิด มันทำให้ความเสี่ยงและการเสียสละรู้สึกเป็นของจริง ไม่ใช่แค่เอฟเฟกต์สวย ๆ บนจอ ในมุมมองส่วนตัว ผมรู้สึกว่าฉากนี้ทำงานได้ดีเพราะมีชั้นของความตึงเครียดหลายระดับ — จากการวางกำลังของเรือ การสื่อสารระหว่างหน่วย ไปจนถึงการตัดสินใจแบบวินาทีสุดท้ายของตัวละคร ซึ่งทำให้เราตามอารมณ์ได้ง่าย ฉากที่กัปตันหรือคนขับเรือสั่งการด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ แต่สายตาเต็มไปด้วยความกดดัน ให้ความรู้สึกว่าไม่ใช่แค่การโชว์พลังกันระหว่างยานอวกาศกับเรือรบ แต่เป็นการทดสอบสติปัญญาและความกล้าของมนุษย์เองด้วย สุดท้ายแล้วฉากนี้ยังมีรายละเอียดเล็ก ๆ ที่ผมชอบมาก เช่นเสียงปุ่มสวิทช์ที่ถูกกดในการควบคุมปืน เสียงเท้าบนดาดฟ้าเหล็ก และการใช้แสง-เงาเมื่อควันบดบังแสงไฟ ทำให้แต่ละเฟรมมีน้ำหนัก ความตื่นเต้นจึงไม่ได้มาจากปริมาณการระเบิดเพียงอย่างเดียว แต่จากการที่หนังทำให้เราร่วมผจญภัยกับคนบนเรือจริง ๆ — แบบที่หัวใจต้องเต้นตามจังหวะปืนและคลื่นไปพร้อมกัน

เคยสงสัยไหมว่าสำหรับหนังบู๊ไซไฟแบบนี้ ควรเก็บไว้ในชั้นมากกว่าเก็บไว้แค่ในความทรงจำ? มองจากมุมคนชอบดูซ้ำ ภาพระเบิดใหญ่ ๆ เสียงกระหึ่ม และเอฟเฟกต์เรือรบใน 'แบทเทิลชิป' มีเสน่ห์แบบดูซ้ำได้เรื่อย ๆ ถาคนี้ถ้าซื้อแผ่นบลูเรย์หรือดิจิทัลแบบซื้อขาด จะได้คุณภาพภาพและเสียงที่คมกว่า ดูบนทีวีจอใหญ่แล้วสนุกขึ้นเยอะ นอกจากนี้ถ้าคุณชอบสะสม จะได้โบนัสพิเศษอย่างคอมเมนเตรีหรือเบื้องหลัง แต่ถ้าคุณเป็นคนดูครั้งเดียวแล้วผ่าน การเช่าดิจิทัลหรือดูในสตรีมมิงราคาถูกกว่าจะคุ้มกว่า ตัวอย่างเช่น 'Pacific Rim' ก็มีฉากบู๊อลังการที่ถ้าชอบดูซ้ำคนจะซื้อเก็บไว้ โดยสรุป ถ้าคุณชอบสะสมหรือมีจอและระบบเสียงดี ซื้อไว้จะคุ้มในระยะยาว แต่ถ้าชอบเปลี่ยนเรื่องบ่อย ๆ หรืออยากประหยัด เช่าแล้วค่อยตัดสินใจทีหลังจะเหมาะกว่า

ประเด็นสำคัญคือ 'Battleship' เป็นหนังที่ออกแบบมาให้คนดูรู้สึกตื่นเต้นกับฉากแอ็กชันทะเลและการปะทะกับเอเลี่ยนมากกว่าจะเน้นเนื้อเรื่องลึกซึ้ง ดังนั้นถามว่าเหมาะกับการดูแบบครอบครัวไหม คำตอบคือขึ้นกับอายุและความทนต่อฉากระเบิดของสมาชิกในบ้านเลย ผมมีลูกโตระดับวัยรุ่นและเคยพาไปดูแบบกลุ่มครอบครัวมาก่อน ความรุนแรงในหนังเป็นไปในแนวไซไฟบล็อกบัสเตอร์ คือมีการระเบิด การจมเรือ การต่อสู้ด้วยอาวุธรวมทั้งฉากสูญเสียคนบนเรือ แต่ส่วนใหญ่ไม่ได้แสดงเลือดสาดหรือความโหดเหี้ยมแบบสยอง หลายช่วงค่อนข้างดังและอาจทำให้เด็กเล็กตกใจได้ ถ้าบ้านไหนคุ้นกับหนังอย่าง 'Pacific Rim' หรือ 'Transformers' แล้ว ก็จะโอเคมากกว่า ส่วนคำแนะนำคือ ถ้ามีเด็กเล็กหรือหัวใจอ่อน แนะนำให้ดูพร้อมกันและเตรียมอธิบายฉากรุนแรงให้เข้าใจ หรือเลือกดูเวอร์ชันย่อ/ปิดเสียงบางฉากได้ อีกอย่างคือช่วงทอล์กหลังหนังเป็นโอกาสดีที่จะคุยเรื่องความกล้าหาญ การเสียสละ และผลกระทบจากสงคราม ทำให้การดูมีมิติกว่าแค่ความบันเทิงเพียงอย่างเดียว