หนังเวน่อมเล่าเรื่องเชื่อมต่อ MCU อย่างไรบ้าง

เราแนะนำให้เริ่มดูจาก 'Venom' แล้วค่อยต่อด้วย 'Venom: Let There Be Carnage' ก่อนจะกระโดดไปหาเรื่องที่อยู่ในจักรวาลของมาร์เวลอีกฝั่ง คงต้องพูดตรง ๆ ว่า สองหนังของ 'Venom' เป็นจุดเริ่มต้นที่จำเป็น เพราะจะทำให้เข้าใจตัวละคร เอ็ดดี้ บร็อก กับการพัฒนาความสัมพันธ์กับเวน่อม ทั้งโทนตลกร้าย ฉากแอ็กชัน และเรื่องราวพื้นฐานที่ทำให้การเชื่อมต่อข้ามจักรวาลมีความหมายมากขึ้น เมื่อดูจบทั้งสองเรื่องแล้ว ฉากกลางเครดิตของ 'Venom: Let There Be Carnage' จะเป็นจุดที่สังเกตได้ชัดว่ามีการเปิดช่องทางเชื่อมต่อกับโลกที่ผู้คนรู้จักตัวละครสไปเดอร์-แมนมากขึ้น หลังจากนั้น ถ้าอยากเห็นภาพการเชื่อมต่อที่ชัดเจนขึ้น ให้ตามไปดู 'Spider-Man: No Way Home' เพราะหนังเรื่องนั้นจัดการกับแนวคิดมัลติเวิร์สและผลที่ตามมาจากการที่โลกของสไปเดอร์-แมนเปลี่ยนไป ซึ่งช่วยให้เหตุการณ์ในฉากกลางเครดิตของ 'Venom' ดูมีน้ำหนักและเข้าใจได้ง่ายขึ้น ทั้งยังเห็นความต่างของโทนระหว่างหนังโซนี่กับหนังมาร์เวล ในมุมของการชมจริง ๆ ผมมักจะแนะนำให้ดูตามลำดับที่บอกไว้: 'Venom' -> 'Venom: Let There Be Carnage' -> 'Spider-Man: No Way Home' แล้วค่อยเติมพวกหนังสไปเดอร์-แมนของมาร์เวลถ้าต้องการบริบทเพิ่ม นี่แหละเส้นทางที่ทำให้การเชื่อมต่อระหว่างสองฝั่งดูสมเหตุสมผลและสนุกมากขึ้น

ความรู้สึกแรกที่อยากเล่าเกี่ยวกับ 'Venom: Let There Be Carnage' คือมันเหมาะกับการดูแบบแยกออกจากตารางจักรวาลใหญ่ ๆ มากกว่าจะเอาไปแขวนไว้กับหนัง MCU ทุกเรื่อง ผมมองว่าใครที่ชอบหนังที่เน้นความบันเทิงแบบคู่หูบ้าบอและแอ็กชันที่ไม่ต้องคิดมาก ควรดู 'Venom: Let There Be Carnage' เป็นเรื่องยืนต้นหรือแทรกระหว่างหนังยาว ๆ ได้โดยไม่เสียอรรถรส เนื้อเรื่องของมันตั้งใจเล่นกับโทนตลกสยองและความสัมพันธ์ระหว่างเอ็ดดี้กับเวน่อม ซึ่งถาดนี้จะไม่ถูกทำให้จมไปกับประเด็นจักรวาลหรือภารกิจโลกแตกแบบใน 'Avengers' แนวคิดนี้ช่วยให้ฉากแอ็กชันและมุกคู่หูโดดเด่นขึ้น แต่ถาคนอยากอินกับตอนพิเศษหลังเครดิตที่โผล่ไปเชื่อมกับโลกของฮีโร่อื่น ๆ การดูหนัง MCU บางเรื่องล่วงหน้าก็ช่วยเพิ่มความตื่นเต้นได้ โดยเฉพาะถ้าคุณตั้งใจจะตามลุ้นว่าตัวละครจากแฟรนไชส์อื่นจะโผล่มาแบบไหน การเลือกวิธีดูจึงขึ้นกับว่าคุณให้ความสำคัญกับโทนของหนังหรือกับความเชื่อมโยงข้ามจักรวาลมากกว่ากัน สุดท้ายแล้วผมมักแนะนำให้เริ่มจากความสนุกของเรื่องก่อน แล้วค่อยตามดูหนังที่เชื่อมกันถ้ารู้สึกว่าอยากขยายประสบการณ์ — แบบนี้ได้ทั้งความบันเทิงและความสงสัยที่เพิ่มขึ้นเมื่อเจอฉากลับท้ายเครดิต

ฉันเคยสงสัยมานานว่าไอ้เจ้าสัตว์ประหลาดสีดำตัวนี้จะถูกดึงเข้าไปในจักรวาล MCU ยังไง — พอได้ดูฉากเครดิตกลางของ 'Venom: Let There Be Carnage' ก็รู้สึกเหมือนเห็นประตูบานหนึ่งเปิดออกให้สองจักรวาลได้สบตากันจริง ๆ ฉากนั้นไม่ได้เป็นการคัมแบ็กแบบตัวละครโผล่มาเดินทักทาย แต่เป็นการใช้ข่าวโทรทัศน์และภาพประกอบจากเหตุการณ์ใหญ่ของจักรวาลอื่นเป็นสะพานเชื่อม: เอ็ดดี้และเวน่อมดูรายงานข่าวที่โชว์ภาพเหตุการณ์แปลก ๆ ซึ่งชวนให้นึกถึงปรากฏการณ์ข้ามมิติต่าง ๆ ที่ผู้ชมเพิ่งเห็นในภาพยนตร์ฮีโร่เรื่องอื่น ผลลัพธ์คือมันสร้างความเป็นไปได้เชิงนิยายว่าตัวละครทั้งสองโลกอาจรับรู้ซึ่งกันและกันได้โดยไม่ต้องโยนตัวละครข้ามจอมาแบบฉับพลัน ในเชิงเบื้องหลัง นี่สะท้อนการคุยงานระหว่างสตูดิโอ: Sony ไม่ได้ทำงานเดียวทางกับ Marvel Studios เสมอไป แต่เมื่อมีข้อตกลงร่วมกัน ก็เปิดทางให้เกิดการอ้างอิงข้ามจักรวาลได้อย่างเป็นทางการ ดังนั้นเนื้อเรื่องของ 'Venom: Let There Be Carnage' จึงทำหน้าที่สองอย่างพร้อมกัน — เป็นหนังของ Sony ที่ยึดโทนมืดขำ ๆ ของตัวมันเอง และเป็นจุดเชื่อมที่พูดเป็นนัยว่ามีความเป็นไปได้ในการพบกันระหว่างโลกของเวน่อมกับโลกของฮีโร่ MCU ไม่ใช่แค่กิมมิกเดียวแล้วจบ แต่เป็นการวางพื้นฐานให้แฟน ๆ คาดเดาทิศทางต่อไปได้มากขึ้น ซึ่งตรงนี้ทำให้ฉันตื่นเต้นกับความเป็นไปได้ที่จะได้เห็นวิธีเล่าใหม่ ๆ ระหว่างโทนหนังที่แตกต่างกัน

กลไกที่เชื่อมโยงชัดเจนที่สุดมาจากฉากเครดิตท้ายของ 'Venom: Let There Be Carnage' ที่แสดงให้เห็นว่าเอดดี้/เวน่อมข้ามมิติเข้ามาในโลกของสไปเดอร์แมนรุ่นอื่น ฉากนั้นไม่ได้ตั้งใจเป็นแค่จีบฉากเพื่อเรียกเสียงฮือฮา แต่เปิดประตูให้เหตุการณ์แบบข้ามจักรวาลเป็นจุดเชื่อมจริง ๆ ระหว่างฝั่งของโซนี่กับจักรวาลภาพยนตร์ของมาร์เวล ผมมองว่าถ้าจะพูดถึงการต่อเนื่องแบบเป็นทางการสำหรับ 'เวน่อม 3' ทางเลือกสองแบบโดดเด่น: หนึ่งคือเอาตัวเอกกลับไปรวมกับจักรวาลของโซนี่ต่อในสายเดียวกับตัวละครอย่างในหนังเดี่ยวของโซนี่ สองคือทำให้เรื่องเดินหน้าต่อโดยยอมรับว่าเอดดี้อยู่ในจักรวาล MCU แล้ว ผลลัพธ์ของทั้งสองทางต่างกันหนัก — แบบแรกเน้นโลกใต้ดินของตัวละครมากขึ้น แบบหลังต้องปรับโทนให้เข้ากับการมีฮีโร่คนอื่น ๆ อยู่รอบตัว และในมุมของผม ความเป็นไปได้ที่น่าตื่นเต้นคือการได้เห็นการปะทะหรือการประสานระหว่างเวน่อมและเวอร์ชันของปีเตอร์ ปาร์กเกอร์ ในบริบทของจักรวาลที่กว้างขึ้น

หนังชุดของปี 2024 รู้สึกเหมือนเป็นสะพานเชื่อมใหญ่ของจักรวาลมากกว่าจะเป็นหนังเดี่ยวๆ ที่แยกจากกัน ผมมองว่าการเชื่อมต่อเกิดขึ้นในหลายชั้น—ทั้งจากตัวละครที่ข้ามเรื่องมาแบบเป็นทางการ เทคโนโลยีหรือองค์กรเดียวกันที่ถูกหยิบยกมาอีกครั้ง และสัญลักษณ์เชิงอารมณ์ที่ทำให้เรื่องราวต่อเนื่องกันได้อย่างนุ่มนวล ตัวอย่างที่ชัดเจนคือการเปิดตัวของ 'Deadpool & Wolverine' ที่ไม่ใช่แค่การเอาตัวละคร X มาให้คนดูเห็น แต่ออกแบบให้มีจุดเชื่อมกับสายหลักของจักรวาลโดยใช้มุกเมต้าและบทสนทนาเป็นสะพานเชื่อม ผลก็คือคนดูที่ติดตามมาตั้งแต่เฟสก่อนๆ จะรู้สึกว่าองค์ประกอบของโลกยังทำงานร่วมกันได้ อีกมิติหนึ่งที่ผมสนุกคือการใช้ฉากท้ายเครดิตและการอ้างอิงเล็กๆ น้อยๆ เพื่อแนะนำประเด็นใหญ่ในอนาคต ฉากสั้นๆ ที่ดูเหมือนไม่สำคัญกลับกลายเป็นปมที่ผูกไปยังซีรีส์หรือหนังภาคอื่น ทำให้การชมต่อเนื่องกันระหว่างผลงานในปีเดียวกันและผลงานที่ออกมาก่อนหน้ามีรสชาติเป็นเรื่องยาวอย่างแท้จริง สุดท้ายสำหรับคนที่ชอบสังเกต รายละเอียดเล็กๆ อย่างป้าย ชุด หรือบทสนทนาที่ดูเหมือนไม่สำคัญ มักกลายเป็นท่อนสายที่ทดสอบว่าแฟนๆ จะเชื่อมต่อโลกทั้งใบได้หรือไม่ — ส่วนตัวแล้วผมชอบการเล่นแบบนี้เพราะมันให้รางวัลกับคนดูที่ตามมาเรื่อยๆ

คำถามเรื่องลำดับการดูเวน่อมมักสร้างการถกเถียงในหมู่แฟนๆ แต่ถาต้องเลือกให้เป็นคำแนะนำฉันจะบอกว่าเริ่มจากหนังเดี่ยวของเวน่อมก่อนมักเป็นทางเลือกที่ให้ความพึงพอใจมากที่สุด นี่ไม่ใช่แค่ว่าเนื้อเรื่องของ 'Venom' (2018) และ 'Venom: Let There Be Carnage' (2021) ถูกออกแบบมาเป็นโค้งการเติบโตของตัวละครเอ็ดดี้ บร็อคและความสัมพันธ์กับซิมไบโอตอย่างชัดเจนเท่านั้น แต่ยังเพราะโทนหนัง สไตล์การเล่าเรื่อง และมุกคู่หูกลางการต่อสู้ของเอ็ดดี้กับเวน่อม จะได้ความต่อเนื่องทั้งอารมณ์ตลก ดราม่า และแอ็กชันที่ดูสมบูรณ์เมื่อดูตามลำดับของ Sony เอง ซึ่งเหมาะสำหรับคนที่อยากเข้าใจตัวละครจากต้นจนถึงช่วงที่เกิดการเชื่อมต่อกับจักรวาลอื่นๆ ทางฝั่งของแฟนที่ติดตามจักรวาล MCU หากเป้าหมายคือการตามเก็บความเชื่อมต่อระหว่างโลกของสไปเดอร์แมนกับเวน่อม ฉากท้ายเครดิตของ 'Venom: Let There Be Carnage' ให้ความรู้สึกเป็นสะพานเชื่อมแบบคลุมเครือไปยังแนวคิดมัลติเวิร์สและจักรวาลข้ามค่าย นั่นหมายความว่าคุณสามารถดูหนัง MCU ที่เกี่ยวข้องกับสไปเดอร์แมน เช่น 'Spider-Man: No Way Home' เพื่อสังเกตความเชื่อมโยงเชิงบริบทได้ แต่ต้องเข้าใจว่าเวอร์ชันของเวน่อมที่ Sony สร้างขึ้นก่อนหน้านั้นถูกออกแบบมาเป็นโลกแยกจาก MCU จนกว่าจะมีการเชื่อมโยงแบบข้ามจักรวาล ดังนั้นการดูลำดับที่เสนอคือเริ่มจาก 'Venom' แล้วต่อด้วย 'Venom: Let There Be Carnage' ก่อนจะข้ามไปดูตอนที่ MCU ขยายแนวคิดมัลติเวิร์ส จะช่วยให้การเชื่อมต่อในหัวของคุณไม่สะดุดและทำให้ความประทับใจของตัวละครชัดเจนขึ้น มุมมองอีกด้านคือถ้าคุณเป็นคนที่อยากสัมผัสความรู้สึกของโลก MCU ก่อน แล้วค่อยตามดูเวน่อมในมุมมองของตัวละคร Sony ก็ทำได้และจะให้ประสบการณ์ที่ต่างออกไป คือจะรู้สึกว่าเวน่อมเข้ามาเป็นแขกรับเชิญที่มีฉากท้ายเครดิตเป็นจุดเชื่อมมากกว่าเส้นเรื่องหลักของ MCU แต่โดยส่วนตัวฉันชอบเริ่มจากหนังเดี่ยวของเวน่อมก่อน เพราะความสนุกคือการได้เห็นพัฒนาการของเอ็ดดี้กับเวน่อม การหัวเราะกับมุกแบบสองบุคลิก และความอิ่มตัวของบทที่ Sony ตั้งใจเล่า เมื่อดูจบแล้วการได้เห็นการเชื่อมโยงกับหนัง MCU จะรู้สึกเหมือนของแถมที่เติมสีสันให้จินตนาการ นั่นคือความรู้สึกส่วนตัวที่อยากแนะนำแก่ใครที่ยังลังเลว่าจะเริ่มดูเวน่อมจากจุดไหน

ทันทีที่ไฟล์เครดิตกลางของ 'Venom' ขึ้น ฉันกลับรู้สึกว่านี่ถูกตั้งใจทำให้เป็นหนังสแตนด์อโลนมากกว่าจะโยงเข้ากับจักรวาลเดียวกับ 'Spider-Man' ที่คนส่วนใหญ่คุ้นเคย เราเห็นการใส่องค์ประกอบจากคอมิกส์แบบตรงไปตรงมามากกว่าเบาะแสเชิงจักรวาล—เช่นแนวคิดของ Life Foundation, โครงเรื่องที่เน้นสมบัติของซิมไบโอต และการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างเอ็ดดี้กับเวน่อม สิ่งพวกนี้ทำให้หนังมีรากฐานที่ชัดเจนในโลกของตัวเองโดยไม่ต้องเรียกชื่อฮีโร่จากจักรวาลอื่นเพื่ออธิบายตัวละคร มุมมองแบบแฟนสายวิเคราะห์อย่างฉันก็มองเห็นฉากจิ๋วหลายฉากที่แฟน ๆ อ่านเป็น Easter egg ได้—บางบรรทัดคำพูดที่พอกระตุ้นความทรงจำของคอมิกส์ บางฉากฉากข่าวหรือโลเคชันที่พาเราไปคิดถึงเมืองและฮีโร่คนอื่น ๆ แต่ทั้งหมดเป็นการทิ้งร่องรอยไว้แบบเปิดให้ตีความ ไม่ใช่การยืนยันเชิงเนื้อเรื่องว่าทั้งสองจักรวาลผสานกันจริง ๆ ดังนั้นในเชิงเนื้อเรื่อง 'Venom' ภาคแรกจึงยืนเป็นโลกของมันเอง แต่ก็มอบพื้นที่ให้แฟน ๆ จินตนาการถึงการเชื่อมโยง — ซึ่งก็น่าตื่นเต้นในแบบของมัน

พูดกันตรงๆ แฟรนไชส์ 'Venom' ตอนนี้มีหนังออกฉายสองภาคหลักแล้ว และมีภาคที่สามประกาศกำหนดการไว้ด้วย ฉันติดตามมาตั้งแต่ภาคแรก 'Venom' (2018) ซึ่งเป็นการเปิดตัวของเอ็ดดี้ บร็อกในเวอร์ชันของโซนี่ ตามมาด้วย 'Venom: Let There Be Carnage' (2021) ที่ขยายความสัมพันธ์ระหว่างเอ็ดดี้กับซิมไบโอตและตัวร้ายอย่างแครเนจ บทและโทนหนังยังคงอยู่ในพื้นที่ของโซนี่ที่เน้นความบันเทิงแบบแอ็กชัน-คอมเมดี้ มากกว่าจะผูกเข้ากับจักรวาลของมาร์เวลโดยตรง ฉากท้ายเครดิตของ 'Venom: Let There Be Carnage' เป็นจุดที่แฟนๆ พูดถึงกันมาก เพราะมีการวางเอ็ดดี้ลงในโลกที่ดูเหมือนจักรวาลสไปเดอร์-แมนของมาร์เวล ซึ่งทำให้เกิดการเก็งว่าจะมีการเชื่อมต่อแบบมัลติเวิร์สหรือการแลกตัวละครในอนาคต แต่อยากเน้นว่าในภาพรวมภาพยนตร์ชุดนี้ถูกผลิตโดยโซนี่เป็นหลัก และยังถือเป็นจักรวาลของโซนี่แม้จะมีการส่งสัญญาณว่ารอยต่อระหว่างจักรวาลสองฝั่งอาจเปิดได้ในบางโอกาส ฉันตื่นเต้นกับความเป็นไปได้ว่าจะได้เห็นการปะทะหรือการร่วมทีมกันระหว่างเวอร์ชันของโซนี่กับตัวละครจากจักรวาลของมาร์เวล ถึงตอนนี้ข้อมูลส่วนใหญ่เป็นการบอกใบ้และการเจรจาทางสิทธิ์ แต่ถ้าภาคต่ออย่าง 'Venom: The Last Dance' จัดการดี มันอาจเป็นจุดเชื่อมที่แฟนหลายคนรอคอย

น่าตื่นเต้นมากที่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นใน 'โลกีย์' กลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของภาพรวม 'MCU' ในเวอร์ชันปัจจุบัน ฉากสุดท้ายที่ซิลวี่เผชิญหน้ากับบุคคลที่เรียกตัวเองว่า He Who Remains ไม่ใช่แค่บทสนทนาเชิงปรัชญา แต่มันเหมือนการฉีกผืนผ้าเวลาที่ผูกมัดจักรวาลไว้ เมื่อเธอเลือกลงมือก็เป็นการปล่อยให้สายเวลาหลายสายแตกแขนงออกไป ซึ่งตรงนี้เองเปิดประตูให้ตัวร้ายอย่าง Kang และตัวแปรของเขาเดินออกมาจากเงามืด การที่องค์กร TVA ถูกโค่นล้มแปลว่าองค์ประกอบควบคุมเวลาที่เคยนิ่งถูกทำให้ไม่แน่นอน และนั่นสะเทือนทั้งโครงสร้างเรื่องราวของ MCU ผมมองเห็นผลต่อเนื่องได้ชัดในแง่โทนและทิศทางของหนังต่อมา—แนวทางที่ไม่ยึดติดกับไทม์ไลน์เดียวอีกต่อไป ทำให้ทีมผู้สร้างมีพื้นที่ทดลองกับตัวละครและเหตุการณ์ต่าง ๆ มากขึ้น นี่แหละที่ทำให้ซีรีส์เรื่องนี้รู้สึกเหมือนสะพานระหว่างยุคเก่าและยุคใหม่ของจักรวาลด้วยความเป็นมนุษย์และความอลังการของวิทยาศาสตร์-คอมเมดี้ในเวลาเดียวกัน

บอกตรงๆว่าฉากที่ทำให้แฟนๆ พูดถึงกันมากที่สุดก็คือการโผล่แบบสั้นๆ ในตอนท้ายของหนังหนึ่งเรื่อง ซึ่งนั่นคือการปรากฏตัวเดียวของเวนอมที่อยู่ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) แบบเป็นทางการ ผมกำลังพูดถึงการโผล่มาในฉากเครดิตตอนท้ายของ 'Spider-Man: No Way Home' — เป็นการคัทสั้นๆ ที่วาง Eddie Brock กับเวนอมไว้ในมิติ/จักรวาลที่ต่างออกไปจากที่เราเห็นในหนังของ Sony ก่อนหน้านั้น เหตุการณ์นั้นบ่งบอกชัดเจนว่าเวนอมจากจักรวาลของเขาได้หลุดเข้ามาในจักรวาลที่ตัวละครของมาร์เวลในสตูดิโอสหภาพเดียวกันอาศัยอยู่ โดยไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่องหลัก แต่มากกว่าเป็นการย้ำธีมเรื่องหลายจักรวาลและการเปิดทางสำหรับการข้ามจักรวาลในอนาคต จากมุมมองคนดูที่ติดตามทั้งสองค่าย ผมมองฉากนั้นเป็นทั้งของขวัญและการทิ้งเงื่อนงำอย่างตั้งใจ — ของขวัญเพราะแฟนๆ อยากเห็นการปะทะหรือการปะปนกันของตัวละครที่เคยแยกกันมา แต่ก็เป็นเงื่อนงำเพราะมันไม่เคยตามมาด้วยการอธิบายละเอียดหรือบทบาทต่อเนื่องในหนัง MCU เรื่องหลักใดเลย เวนอมที่โผล่มานั้นไม่ได้เข้าร่วมทีม ไม่ได้เป็นวายร้ายหลัก และไม่ได้มีส่วนร่วมในเหตุการณ์สำคัญอื่นๆ ของ MCU ในทางปฏิบัติ มันเลยยังคงเป็นแค่การเยือนไม่กี่นาทีที่มีความหมายเชิงสัญลักษณ์มากกว่าจะเปลี่ยนโครงสร้างของจักรวาลภาพยนตร์ ท้ายที่สุด ผมรู้สึกว่าการปรากฏตัวครั้งนี้เปิดประตูให้กับความเป็นไปได้เยอะ แต่ก็ต้องยอมรับว่า ณ จุดนั้นมันยังเป็นแค่แวบหนึ่งเท่านั้น ถ้ามองในแง่ของการนับ 'การปรากฏตัวใน MCU' แบบเคร่งครัด ก็ต้องบอกว่ามีเพียงการโผล่สั้นๆ ในฉากเครดิตของ 'Spider-Man: No Way Home' เท่านั้น — ซึ่งเพียงพอจะทำให้แฟนๆ ตื่นเต้น แต่ยังไม่พอให้เรียกว่าเป็นการย้ายตัวละครมาร่วมจักรวาลอย่างสมบูรณ์ใจ ผมยังคงรอคอยว่าจะมีการเชื่อมโยงต่อหรือการร่วมงานครั้งใหญ่ระหว่างเวนอมและตัวละคร MCU ตัวอื่นๆ ในอนาคตไหม และนั่นแหละทำให้ฉากสั้นๆ นั้นน่าจดจำสำหรับผม