หลินชิงเสีย ปัจจุบัน สุขภาพและสถานะครอบครัวเป็นอย่างไร

ไม่มีอะไรจะตื่นเต้นไปกว่าการได้เห็นม้าตัวโปรดอำลาสนามด้วยเกียรติยศและความทรงจำที่แน่นหนาแบบนั้น ฉันยังจำความรู้สึกเวลาที่ผู้คนยืนล้อมสนามในวันสุดท้ายของการแข่งขันใหญ่ได้อย่างชัดเจน: 'Kitasan Black' ประกาศเกษียณอย่างเป็นทางการหลังจบฤดูกาลแข่งปลายปี 2017 โดยจบเส้นทางนักวิ่งด้วยภาพลักษณ์ที่สง่างามและผลงานที่แฟนๆ ยังคงพูดถึงกันมากมาย หลังจากประกาศอำลา ฉันได้เห็นเขาเปลี่ยนบทบาทจากนักแข่งมาเป็นม้าที่ได้รับการดูแลในฟาร์มเพื่อเป็นพ่อพันธุ์ ซึ่งเป็นหน้าที่ที่ช่วยส่งต่อสายเลือดและเรื่องราวของเขาต่อไป แม้ว่าจะไม่ใช่สนามแข่งแล้ว แต่การได้เห็นเขาปรากฏตัวในงานแฟนมีตหรือกิจกรรมสาธารณะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างม้าและแฟนยังอบอุ่นอยู่เสมอ บทสรุปสำหรับฉันคือการเห็น 'Kitasan Black' เดินจากสนามแข่งไปสู่ชีวิตใหม่ที่เต็มไปด้วยบทบาททั้งทางพันธุกรรมและเชิงสังคม เป็นภาพที่ทำให้ยิ้มได้ทุกครั้งเมื่อคิดถึงช่วงเวลาที่เขาวิ่งลู่สุดท้าย

การจดบันทึกฝันเกี่ยวกับญาติที่จากไปเป็นพื้นที่ปลอดภัยที่ฉันมักกลับไปบ่อย ๆ เพื่อทำความเข้าใจความโหยหาและสัญญะที่ซ่อนอยู่ในภาพฝัน ฉันเริ่มจากการบันทึกทันทีหลังตื่น: เวลา สถานที่ในฝัน ใครอยู่ด้วย สิ่งที่ทำ และความรู้สึกหลักอย่างสั้นๆ แล้วตามด้วยรายละเอียดภาพเหมือนการวาดด้วยคำ — สี กลิ่น เสียง ท่าทางของญาติคนนั้น ความแปลกของสถานที่หรือการกระทำที่ไม่สมเหตุสมผล การแยกส่วนนี้ช่วยให้ฉันเห็นรูปแบบซ้ำ เช่น บ่อยครั้งที่ผมฝันเห็นประตูปิด/เปิด ซึ่งกลายเป็นสัญลักษณ์ของการรับหรือปฏิเสธความทรงจำ ต่อจากนั้นฉันชอบตั้งคำถามแบบเชิงสำรวจ: ถ้าคนในฝันพูดได้ เขาจะพูดอะไรกับฉัน? ฉันตอบให้เป็นบทสนทนา แล้วจดว่าเป็นคำปลอบ ย้อนถาม หรือคาใจอย่างไร การทำแบบนี้ช่วยเปลี่ยนความฝันจากสิ่งลึกลับเป็นบทสนทนาที่ฉันสามารถอ่านซ้ำ วิเคราะห์ และค่อยๆ เยียวยา เหมือนฉากสะท้อนความทรงจำใน 'Hotarubi no Mori e' ที่ความสัมพันธ์กับสิ่งที่จากไปยังคงอบอุ่นแม้ไม่สมบูรณ์ ฉันทิ้งท้ายด้วยการเขียนประโยคสั้น ๆ เพื่อยืนยันการดูแลตัวเองหลังตื่น เช่น 'วันนี้จะทำอะไรเพื่อให้ใจสงบ' แล้วค่อยหลับตาไปด้วยความเบาใจ

ฉันชอบเล่าแบบสั้นๆ ก่อนจะเจอฉากแอ็กชันที่ทำให้ใจเต้นแรงของ 'ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ศึกชิงอัญมณีสีคราม' เรื่องเริ่มจากการปรากฏตัวของอัญมณีสีครามซึ่งเป็นศูนย์กลางของความลับและความโลภ มีการประกาศจัดแสดงหรือมีการประมูลอัญมณีชิ้นนี้ ทำให้ตัวละครหลากหลายฝ่าย—ทั้งคนธรรมดาและคนที่มีมืดแอบอยู่—เข้ามาเกี่ยวข้อง ความขัดแย้งหลักก่อให้เกิดเหตุการณ์ลักพาตัวและการวางกับดักที่ซับซ้อน เหตุการณ์ย้ายไปมาระหว่างสถานที่ทำให้จังหวะเรื่องไม่น่าเบื่อ และตัวแกนนำอย่างโคนันต้องค่อย ๆ ต่อจิ๊กซอว์จากเบาะแสเล็ก ๆ เพื่อเปิดโปงแผนการชิงทรัพย์ ตอนจบมีการเปิดเผยที่ชวนอึ้งและฉากแอ็กชันที่ใช้สติปัญญาเป็นดาวเด่นมากกว่ากำลังเพียว ๆ ความประทับใจของฉันมาจากการผสมผสานระหว่างไหวพริบ การลุ้นระทึก และความเป็นมนุษย์ของตัวละคร ทำให้หนังนี้ไม่ใช่แค่เรื่องการไล่จับคนร้าย แต่ยังสะท้อนให้เห็นแรงจูงใจและผลของการตามหา 'สมบัติ' ที่บางครั้งมีราคาสูงกว่าที่คิด

รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่พูดถึงซีรีส์จีนอย่าง 'Ode to Joy' เพราะมันสะท้อนชีวิตคนทำงานได้อย่างน่าสนใจ ตัวละครหลินอันที่เล่นโดย Yang Shuo นั้นเป็นหนึ่งในตัวละครที่จดจำง่ายที่สุดสำหรับผม เขานำเสนอมุมมองของ CEO หนุ่มไฟแรงที่ต้องแบกรับทั้งความกดดันและความรับผิดชอบ การแสดงของ Yang Shuo ทำให้หลินอันมีมิติมากกว่าตัวละคร CEO ธรรมดาๆ เราจะเห็นทั้งความเปราะบาง ความมุ่งมั่น และช่วงเวลาที่เขาต้องต่อสู้กับตัวเอง ฉากที่เขาเผชิญกับวิกฤตบริษัทหรือความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงาน ล้วนแต่แสดงออกมาได้อย่างสมจริง ยิ่งดูนานก็ยิ่งเข้าใจว่าทำไมคนถึงพูดถึงซีรีส์นี้บ่อยขนาดนี้

การดูแลตุ๊กตาผ้าที่เรารักต้องเริ่มจากการสังเกตรายละเอียดเล็กๆ ก่อนเลย ฉันมักจะตรวจดูตะเข็บ ปุ่มตา และส่วนที่ใส่วัสดุสังเคราะห์เติมโพลีเอสเตอร์ก่อนทำความสะอาดจริงจัง เมื่อเจอฝุ่นบางๆ ฉันจะใช้แปรงขนนุ่มหรือหัวดูดแบบแปรงของเครื่องดูดฝุ่นเบาๆ ปัดออกก่อน ถ้ามีคราบเปื้อนเล็กๆ ให้ผสมสบู่เหลวอ่อนในน้ำเย็น ใช้ผ้าชุบน้ำหมาดๆ เช็ดจุดนั้นแล้วซับด้วยผ้าสะอาดทันที ห้ามขยี้แรงเพราะจะทำให้ผ้าพองหรือเสียทรงได้ สำหรับตุ๊กตาตัวใหญ่ที่ส่งกลิ่น หรือกำมะหยี่บางแบบ ฉันเอาใส่ปลอกหมอนหรือถุงตาข่ายซักมือเบาๆ หรือตั้งโปรแกรมถนอมในเครื่องซักผ้า แต่ต้องใช้ผ้าปูรองและปั่นหมาดระดับต่ำสุด เทน้ำยาซักผ้าชนิดอ่อน และนำออกมาจัดทรงทันที ก่อนตากราบรื่นบนผ้าขาวเรียบในที่ร่ม ระบายอากาศดี ห้ามใช้เครื่องอบแห้ง หากมีส่วนประกอบอิเล็กทรอนิกส์ให้ถอดออกก่อนเสมอ เช่นเดียวกับตุ๊กตาจาก 'My Neighbor Totoro' ที่ฉันเคยรักษาไว้ ทำตามนี้แล้วตุ๊กตาจะกลับมานุ่มและไม่เสียทรงจนแทบจำไม่ได้

ข่าวลือในกลุ่มแฟนคลับกระซิบกันมาว่า 'สามีข้ากลายเป็นท่านอาเสียแล้ว' กำลังถูกพิจารณาดัดแปลงเป็นซีรีส์ ซึ่งพอได้ยินแบบนั้นก็อดตื่นเต้นไม่ได้เลย ความนิยมของนิยายและกระแสที่คนพูดถึงบนโซเชียลมีเดียเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้โอกาสเกิดการดัดแปลงสูงขึ้น และฉันมองว่าโทนเรื่องแบบโรแมนซ์ผสมคอเมดี้กับดราม่าเล็ก ๆ เหมาะกับการเป็นซีรีส์ทั้งแบบอนิเมะและไลฟ์แอ็กชันมากกว่าที่คิด ผู้จัดมักมองหางานที่มีฐานแฟนเดิมและสามารถขยายตลาดได้ง่าย เหตุการณ์ในเรื่องที่มีความสัมพันธ์ซับซ้อนระหว่างตัวละครทำให้มีมุมฉากและการแสดงที่น่าสนใจ ถ้าผลงานนี้ได้สัญญาณจากสำนักพิมพ์จริง ฉากโปรโมทแบบสั้นๆ และการปล่อยลิขสิทธิ์ภาษาต่างประเทศมักตามมาเป็นลำดับ ฉันหวังว่าจะได้เห็นการจับคู่ตัวละครที่ลงตัว และการเลือกผู้กำกับที่เข้าใจจังหวะตลกแบบละมุน เพราะนั่นจะทำให้เรื่องกลายเป็นซีรีส์ที่ดูแล้วติดใจไม่ยาก

ตั้งแต่ได้เห็นชิ้นงานพิมพ์เลขจำนวนจำกัดของ 'หลินอวิ๋น' ครั้งแรก ความตื่นเต้นมันกระแทกใจเหมือนได้พบสมบัติที่ซ่อนอยู่ในซอกผนังเลย ฉันมักจะนึกถึงฟิกเกอร์สเกลที่ผลิตจำนวนจำกัดซึ่งมาพร้อมฐานดีไซน์พิเศษ และ 'สมุดภาพหลินอวิ๋น' ฉบับเซ็นที่มีงานสกรีนสีทองบนปก—สองไอเท็มนี้เป็นของที่แฟนคลับตามหากันมากที่สุด นอกจากนี้ยังมีลิโธกราฟพิมพ์ลายศิลปินรุ่นพิเศษที่มีหมายเลขกำกับ ซึ่งบางชิ้นจะขายเฉพาะในงานแสดงหรือผ่านการจับรางวัลเท่านั้น การตามล่าของสะสมแบบนี้ทำให้ฉันได้เข้าไปอยู่ในวงการแลกเปลี่ยนกับคนที่หลากหลาย: บางคนเก็บเวอร์ชันทดลอง (prototype) ของฟิกเกอร์ บางคนล่าทุกชิ้นงานพิมพ์เซ็น และบางคนยอมลงทุนซื้อชุดกล่องสะสมที่ประกอบด้วยโปสการ์ดพิมพ์ลาย สติ๊กเกอร์ และแผ่นภาพเล็ก ๆ ที่ทำขึ้นเป็นพิเศษ การตามหาไม่ใช่แค่การซื้อเท่านั้น แต่เป็นการพูดคุย แลกเปลี่ยนความทรงจำ และบางทีก็ได้แลกของหายากเพื่อเติมคอลเลกชันให้ครบด้วย เมื่อมองย้อนกลับ สิ่งที่ทำให้ของสะสมมีค่ามากกว่าราคา คือเรื่องราวเบื้องหลังการได้มาและความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นจากการแลกเปลี่ยน ถ้ากำลังตามหาไอเท็มของ 'หลินอวิ๋น' อยู่ แนะนำให้เริ่มจากการเช็กประกาศงานพิเศษ ซื้อพรีออเดอร์จากร้านที่น่าเชื่อถือ และค่อยๆ สร้างเครือข่ายคนรู้ใจไว้ การได้ของที่อยากได้สักชิ้น มันเติมเต็มมากกว่าที่คิดจริง ๆ

รายการผลงานของ เหม ย หลิน ที่แฟน ๆ มักพูดถึงมีหลายแนวและกระจายทั้งนิยายออนไลน์กับมังงะสั้น ๆ ที่ลงในเว็บต่างประเทศด้วย ฉันตามผลงานของเขามาตั้งแต่เรื่องแรก ๆ ที่เริ่มเป็นนิยายลงตอนสั้น กระแสเริ่มขึ้นจาก 'กลีบดอกแห่งฤดูหนาว' ซึ่งเป็นนิยายโรแมนซ์ผสมแฟนตาซี เนื้อเรื่องเล่าเรื่องความสัมพันธ์ข้ามภพข้ามชาติของตัวละครสองคน มีฉากที่ฉันชอบคือการพบกันในงานเต้นรำตอนหิมะตก — ละเอียดอ่อนและมีสัญลักษณ์ซับซ้อน ทำให้คนอ่านตั้งข้อสังเกตเรื่องเวลาและความทรงจำ ผลงานอีกชิ้นที่ไม่ควรพลาดคือมังงะเรื่อง 'เงาในหอสมุด' ที่เป็นงานภาพขาวดำเน้นบรรยากาศ มันเล่าเรื่องลึกลับในห้องสมุดเก่า ๆ พร้อมกับการค้นพบความลับของครอบครัว ฉันชอบการจัดเฟรมภาพและการใช้เงาเป็นภาษาทางภาพ สัดส่วนของบทพูดกับภาพค่อนข้างลงตัว ทำให้ผู้อ่านอินกับความเงียบและความตึงเครียดในแต่ละหน้า นอกจากนี้ยังมีนิยายสั้นรวมเล่มอย่าง 'สายลมกับเศษกระจก' ที่เป็นงานทดลองเล่นกับมุมมองผู้บรรยายหลายคน และเรื่องสั้นแฟนตาซี 'ดาบและดอกไม้' ที่แฝงปรัชญาเกี่ยวกับการตัดสินใจ ทั้งหมดนี้แสดงให้เห็นว่าผลงานของ เหม ย หลิน ไม่ได้ติดอยู่กับแนวเดียว การอ่านผลงานเหล่านี้ทำให้ฉันรู้สึกว่าเขาชอบทดลองรูปแบบทั้งวิธีเล่าและการออกแบบตัวละคร ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมแฟน ๆ ถึงซื้องานรวมเล่มและตามอ่านเวอร์ชันมังงะอย่างต่อเนื่อง