เพลงประกอบใน คัมภีร์วิถีเซียนภาค 4 มีเพลงไหนติดหู

เพลงเปิดของภาค 4 ของ 'คัมภีร์ วิถี เซียน' นั่นแหละที่ยังข้างในหัวฉันวนอยู่บ่อยๆ ทั้งท่อนฮุคที่เปิดมาแล้วดึงความสนใจทันทีและการเรียบเรียงเสียงที่ผสมระหว่างเครื่องสายกับซินธ์สมัยใหม่ได้กลมกล่อมเหลือเกิน จังหวะกลางๆ ที่ไม่เร็วเกินไปทำให้เพลงขยับเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของฉากเปิดอย่างเป็นธรรมชาติ เสียงนักร้องมีโทนคมชัดแต่ก็แฝงน้ำหนักทางอารมณ์ พอท่อนคอรัสมาแล้วโน้ตสั้นๆ ถูกเปล่งออกมาในลักษณะที่ติดหูทันที จึงไม่แปลกที่เวลานั่งรอรถหรือเดินเล่น ฉันจะฮัมท่อนนั้นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ความจำแบบนั้นมันชวนให้ยิ้มออกมาแบบเงียบๆ สิ่งที่ทำให้เพลงนี้ต่างไปจากเพลงประกอบเรื่องอื่นคือการใช้ motif ซ้ำอย่างชาญฉลาดตรงท่อนอินโทรและรีไพร์สในช่วงสำคัญของตอน ทำให้มันฝังเป็น “ธีม” ของตัวละครได้เหมือนธีมของหนังใหญ่ตอนหนึ่ง จำได้ว่ามันให้ความรู้สึกผสมระหว่างความอบอุ่นและการจะก้าวไปข้างหน้า ซึ่งทำให้ฉากที่ใช้เพลงนี้ดูมีพลังขึ้นเยอะ ถ้าต้องเลือกเพลงที่ติดหูที่สุดจริงๆ ก็ขอเลือกเพลงเปิดนี้ เพราะมันทั้งจับใจและทำหน้าที่บอกโทนของซีซั่นได้ชัดเจน แม้ฟังซ้ำสิบครั้งก็ยังมีรายละเอียดเล็กๆ ให้ค้นหาอยู่เสมอ

เพลงเปิดของ 'คัมภีร์วิถีเซียน' ภาค 4 โดดเด่นตั้งแต่บีตแรกและลากความสนใจของฉันไปจนจบคอร์สได้อย่างไม่ยากเย็น เสียงกีตาร์ไฟฟ้าผสมกับเครื่องสายเชิงออเคสตร้าทำให้ฉากแอ็กชันมีมวลมากขึ้น แต่สิ่งที่ทำให้เพลงนี้ฝังใจคือการวางฮุคเมโลดี้ง่าย ๆ ที่วนกลับมาเป็นธีมของตัวเอก เสียงนักร้องมีโทนอบอุ่นผสมแหบเล็ก ๆ ซึ่งช่วยให้เนื้อร้องที่พูดถึงการต่อสู้เพื่อความเชื่อมีความจริงใจมากขึ้น ฉากเปิดทุกตอนกลายเป็นช่วงเวลาที่ต้องตั้งใจฟังเพื่อจับโทนของซีซันใหม่ หลังจากฟังซ้ำหลายรอบได้เริ่มสังเกตการเรียงเครื่องดนตรีย่อย ๆ ที่เปลี่ยนเฉพาะฉากสำคัญ เช่น เมโลดี้จะถูกลดทอนเพื่อให้บรรยากาศเงียบลงก่อนต้องปะทะฉากใหญ่ นั่นทำให้เพลงเปิดไม่ใช่แค่ธีมเปิด แต่กลายเป็นส่วนหนึ่งของการเล่าเรื่องด้วย ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมแฟน ๆ หลายคนถึงกลับไปฟังแยกชิ้นจนกลายเป็นมิกซ์สำหรับเล่นก่อนเริ่มงานหรือออกกำลังกายในช่วงที่ต้องการอารมณ์ลุย ๆ

ดนตรีของ 'คัมภีร์วิถีเซียน' เป็นอะไรที่ฉันยกให้เป็นตัวเล่าเรื่องอีกรูปแบบหนึ่งเลย สิ่งแรกที่ติดหูจนฉันต้องพูกถึงคือเพลงปิดหรือเพลงหลักอย่าง '无羁' ที่พอเปิดขึ้นมาก็รู้เลยว่าเป็นงานใหญ่ — เสียงร้องประสานของสองคนราวกับเป็นบทสนทนาระหว่างตัวละครสองคน เสียงสตริงกับเครื่องเป่าผสมกันจนเกิดความรู้สึกทั้งอ่อนโยนและหนักแน่นในเวลาเดียวกัน ฉากที่ใช้เพลงนี้มักเป็นจุดหักเหสำคัญ ทำให้ฉากรักหรือการหักหลังมีมิติขึ้นทันที นอกจากนั้นยังมีธีมของตัวละครทั้งคู่ที่เด่นชัด: ธีมของเว่ยอู๋เซียนมักมีริทึมขยับ กระฉับกระเฉงและใช้เครื่องดีดหรือขลุ่ยให้ความรู้สึกไม่ยึดติด ส่วนธีมของหลานหวังจีจะเป็นโทนเย็น ตรงไปตรงมา ใช้เสียงกีตาร์โบราณหรือกู่เจิงให้ความรู้สึกสง่างาม ทั้งสองธีมนี้เมื่อมาบรรจบกันในซีนสำคัญ ทำให้ฉันรู้สึกว่าดนตรีกำลังคุยกับตัวละครแทนคำพูด — นี่แหละคือเหตุผลที่ฉันยังเปิดซ้ำบ่อย ๆ ต่อให้ดูซ้ำเป็นสิบครั้ง ก็ยังได้ยินรายละเอียดใหม่ ๆ เสมอ

ได้ฟัง OST ของ 'คัมภีร์วิถีเซียน' ครั้งแรกแล้วฉันรู้สึกเหมือนได้เจอโลกอีกชั้นหนึ่งที่ดนตรีค่อย ๆ เปิดประตูพาเข้าไป โทนหลักของเพลงมักจะใช้เครื่องสายจีน เช่น ซอและพิณ ร่วมกับฟลุตที่พุ่งเป็นเมโลดี้นำ ทำให้ฉากซีนเผชิญหน้าสองตัวละครหลักมีความตึงเครียดและเศร้าผสมกันอย่างลงตัว ตอนนั้นเพลงไม่ต้องดังมาก แต่ไลน์เมโลดี้ซ้ำ ๆ กลับฝังอยู่ในหัวฉันตลอดทั้งตอน จังหวะกับการใช้คอร์ดบางท่อนทำให้อารมณ์เปลี่ยนจากสงบเป็นคลื่นลมในพริบตา เมื่อฟังซ้ำ ๆ จะเห็นว่าทีมเรียบเรียงลงทุนใส่เลเยอร์เสียงเล็ก ๆ เช่น เบสสายลึกกับเสียงพริบของเครื่องเคาะ ทำให้เพลงไม่เรียบแบน เป็นข้อดีที่ทำให้ OST นี้ติดหูและมีมู้ดหลากหลาย ทั้งซึ้ง ทั้งดุดัน แล้วก็มีมุมเหงาที่ทำให้ฉากหลังมีน้ำหนักขึ้นในความทรงจำของฉัน

ในฐานะแฟนตัวยงของ 'คัมภีร์ วิถี เซียน' ผมมักจะแนะนำให้เริ่มจากเพลงที่เป็นธีมหลักหรือ Opening เพราะนั่นคือประตูสู่โลกของเรื่อง — ทำนองที่จับโทนระหว่างความลึกลับกับความยิ่งใหญ่จะช่วยตั้งโหมดให้การอ่าน ไม่ว่าจะเป็นบรรยากาศการเริ่มต้นการเดินทาง ฝึกฝน หรือการพบเจอสิ่งเหนือธรรมชาติ เพลงเปิดที่มีชิ้นดนตรีแผ่ว ๆ ผสมกับเครื่องสายหรือพิณจีนเล็กน้อยจะทำให้ภาพฉากการเดินทางในใจชัดขึ้นทันที และเมื่อบรรทัดแรกของบทไหนสอดคล้องกับทำนองนั้น การอ่านจะไหลราวกับภาพยนตร์ ฉะนั้นการฟังเพลงแบบนี้ก่อนอ่านนอกจากจะเตรียมอารมณ์แล้ว ยังช่วยให้ผมจับโทนได้ว่าเรื่องนี้เป็นแนวขลัง ชวนสงสัย หรือเน้นการผจญภัยแบบไหน วิธีที่ทำให้เรื่องไหลลื่นคือจัดลำดับเพลงตามจังหวะการเล่าเรื่อง — หลังธีมหลัก ผมจะแนะนำให้ข้ามไปยังธีมตัวละครหลักที่อบอุ่นแต่มีแง่มุมเศร้าเล็กน้อยตอนที่เริ่มรู้จักตัวเอกมากขึ้น เพราะเพลงประเภทนี้จะเสริมความผูกพัน ทำให้บทสนทนาหรือความคิดของตัวละครมีน้ำหนักขึ้น ต่อจากนั้นเป็นเพลงบรรยากาศสำหรับฉากฝึกฝนและการบ่มเพาะพลัง: เสียงซาวด์สเคปที่เรียบง่าย มีเสียงธรรมชาติหรือระนาดเงียบ ๆ เหมาะกับการอ่านช่วงพัฒนาตัวละคร เมื่อเรื่องขยับสู่ฉากต่อสู้หรือปะทะกับสำนักอื่น ให้เลือกเพลงที่มีจังหวะหนักขึ้น ใช้กลองหรือเครื่องสายขึ้นสูงเพื่อเพิ่มความตึงเครียด แต่เวลาสมดุลระหว่างการต่อสู้และการเสียสละ ผมมักหยิบเพลงโซโล่เปียโนหรือไวโอลินมาเปิดคู่กัน เพราะมันทำให้ฉากที่ควรตราตรึงคมชัดและเจ็บปวดขึ้นจริง ๆ บรรยากาศการฟังก็สำคัญไม่แพ้กัน — ช่วงที่อ่านฉากเดินทางข้ามภูเขาหรือเจอหมู่บ้านลึกลับ ผมชอบเปิดเพลงที่มีบรรเลงกว้าง ๆ ให้จิตนาการเดินไปพร้อมกับตัวละคร ส่วนบทท้ายเรื่องหรือฉากอำลาที่มีโทนโศก เพลงช้า ๆ ที่มีคอร์ดใหญ่และโทนมืดจะทำให้จังหวะการหายใจในการอ่านช้าลงและซึมลึก ยิ่งเพลงมีท่วงทำนองที่เชื่อมกับเหตุการณ์สำคัญในนิยาย ยิ่งทำให้ความทรงจำตอนอ่านยาวนานขึ้น ผมมักจบการอ่านด้วยเพลง Ending ที่หวานขมเล็กน้อย เพื่อให้รู้สึกว่าการเดินทางจบลงอย่างมีความหมาย แต่ยังคงเหลือความคิดให้เคลื่อนไหวต่อ ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลที่ผมยังกลับไปฟังบางเพลงซ้ำ ๆ ทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องนี้

เสียงดนตรีที่ไหลเข้ามาพร้อมภาพสุดท้ายของ 'คัมภีร์วิถีเซียน' ฉบับซีรีส์ยังทำให้หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะจนถึงทุกวันนี้ ผมมักนึกถึงช่วงอวสานของซีรีส์ที่ดนตรีร้องผสมกับบรรเลงกลายเป็นตัวเล่าเรื่องแทนคำพูด — เมโลดี้แบบจีนโบราณผสานกับคอรัสที่กว้าง ทำให้ฉากการเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายระหว่างสองตัวเอกมีพลังเกินบรรยาย แทนที่จะเป็นเพียงฉากบู๊ ดนตรีดันให้ความรู้สึกทั้งความสูญเสียและการไถ่บาปในเวลาเดียวกัน ผมจะยกให้ช่วงตอนปลาย ๆ ของซีรีส์เป็นช่วงที่เพลงประกอบโดดเด่นที่สุด เพราะที่นั่นมีการใช้ธีมซ้ำ ๆ แบบมีชั้นเชิง: เพลงธีมของคู่พระ-นายจะกลับมาในรูปแบบดนตรีบรรเลงเมื่อนิยามของความสัมพันธ์เปลี่ยนไป ส่วนเพลงคอรัสแบบเต็มเสียงจะเปิดตอนที่ความจริงถูกเปิดเผยหรือเมื่อฉากหักมุมสำคัญเกิดขึ้น ผลคือผู้ชมแทบไม่ต้องฟังบทพูดมากนักเพราะดนตรีคอยชี้อารมณ์ให้ทุกอย่างชัดเจนขึ้น เช่น ในฉากการค้นพบหลักฐาน หรือในฉากที่อดีตความผูกพันโผล่ขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด เสียงสระโปร่งและเครื่องสายบางครั้งก็ช่วยเน้นความอ่อนโยน ขณะที่กลองหนัก ๆ กับเครื่องลมจะพุ่งขึ้นเมื่อต้องการความตึงเครียด นอกจากนี้ยังมีมุมที่ผมชอบเป็นพิเศษคือการประยุกต์เครื่องดนตรีดั้งเดิมกับซินธ์สมัยใหม่ในบางเพลง ทำให้มันทั้งคุ้นเคยและทันสมัยพร้อมกัน เวลาฟังฉากสำคัญซ้ำ ๆ เพลงประกอบกลับมีรายละเอียดที่ค้นพบใหม่ได้เสมอ — โทนเสียงเล็ก ๆ ของกู่เจิง หรือเสียงฟลุตที่คั่นระหว่างคอร์ดยาว ๆ จะทำให้ฉากเงียบเหงามีมิติมากขึ้น นี่แหละเหตุผลที่ถ้าถามผมว่าเพลงประกอบเด่นที่สุดตอนไหน คำตอบยาว ๆ คือช่วงบทสรุปของเรื่อง — ตอนที่ทุกธีมดนตรีมาบรรจบกันและทำงานร่วมกับการแสดงจนฉากนั้นกลายเป็นความทรงจำที่ติดค้างในใจอยู่ได้นาน

นี่คงเป็นคำถามที่หลายคนสงสัยเมื่อพูดถึง 'เซียนกลอรี่' — แต่ก่อนจะลงชื่อเพลงกับผู้แต่งแบบแน่นอน เรามักต้องแยกให้ชัดก่อนว่าสนใจเวอร์ชั่นไหน เพราะชื่อเดียวกันถูกนำไปใช้ในหลายรูปแบบ ทั้งนิยาย เกม ซีรีส์สด และอนิเมะ/ดองฮวา เราเป็นคนชอบเก็บรายละเอียดพวกเครดิตเพลงมาก ดังนั้นถ้าเป้าหมายคือรายชื่อเพลงประกอบพร้อมผู้แต่งจริง ๆ ก็สะดวกมากที่จะได้ทราบว่าอยากรู้เวอร์ชั่นไหนของ 'เซียนกลอรี่' (นิยาย-ดัดแปลงซีรีส์/แอนิเมชัน/เกม) เพราะแต่ละเวอร์ชั่นจะมีทีมดนตรีคนละชุด เสียงร้องหลัก และสไตล์เพลงที่ต่างกัน เราสามารถรวบรวมชื่อเพลง เปิด-ปิด และเพลงแทรกที่คนจำได้ พร้อมเครดิตผู้แต่งและผู้ขับร้องให้ครบถ้วนได้ทันทีเมื่อรู้เวอร์ชั่นที่ต้องการ ถ้าคุณบอกมาเลยว่าอยากได้ของเวอร์ชั่นอนิเมะหรือของเกม เราจะจัดลิสต์เพลงที่ติดหูพร้อมชื่อต้นฉบับและผู้แต่ง/ผู้เรียบเรียงให้ละเอียด จบด้วยความเห็นส่วนตัวว่าทำไมเพลงเหล่านั้นถึงโดดเด่นและติดหู

เพลงเปิดซีซั่นห้าติดอยู่ในหัวฉันยาวนานกว่าที่คิด — ทำนองกระชากอารมณ์และกีตาร์ชัดเจนทำให้ตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้ยิน ความรู้สึกตอนแรกที่ได้ฟังคือพลังล้นแบบออกแรงได้ทันที ร่องจังหวะตรงกลางมีความเป็นฮีโร่แบบทันสมัย ผสมกับท่อนคอรัสที่ร้องตามง่ายจนอยากฮัมไปด้วยตั้งแต่บาร์แรก เหมาะมากกับภาพเปิดที่โชว์การฝึก ฝ่ายฮีโร่ และความตึงเครียดของซีซั่นนี้ การเลือกใช้เสียงกีตาร์กับซินธ์ทำให้มันยืนออกจากเพลงเปิดซีรีส์ทั่วไป และยิ่งพอเห็นภาพแอนิเมชันที่มิกซ์กับท่อนฮุก เพลงจะกลายเป็นตัวดันอารมณ์ให้ทุกฉากดูยิ่งใหญ่ขึ้น ฉันชอบที่เพลงนี้ไม่พยายามเป็นแค่เพลงป็อปทั่วไป แต่วางองค์ประกอบให้เข้ากับธีมของ 'My Hero Academia' ได้อย่างลงตัว — ทั้งเสียงร้องที่มีเอกลักษณ์และการเรียงตัวของเครื่องดนตรี ทำให้มันกลายเป็นเพลงที่คนดูร้องตามได้ง่ายและจำได้แม้จะหยุดดูไปหลายวัน อีกอย่างคือมันทำหน้าที่เป็นสัญญาณว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไปในตอนนั้นๆ ทำให้ทุกครั้งที่ได้ยินรู้สึกเตรียมใจพร้อมสำหรับฉากต่อสู้หรือจุดพลิกผัน นี่แหละคือเหตุผลที่ชอบที่สุด — ทั้งติดหูและมีประโยชน์กับบรรยากาศของซีรีส์

เสียงกีตาร์กรุบนิดๆ ที่เปิดเข้ามาในช่วงแรกคือสิ่งที่ติดหูฉันที่สุดจาก 'ดูฝืนลิขิตฟ้าข้าขอเป็นเซียน' ท่อนเปิดของเพลงหลักมันมีพลังแปลกๆ — ไม่ต้องหวือหวา แต่มันตั้งใจบอกว่าต่อจากนี้จะมีเรื่องราวใหญ่รออยู่ ฉันชอบจังหวะที่กีตาร์กับเครื่องสายผลัดกันทำหน้าที่เหมือนพูดคุยกันระหว่างตัวละครสองคน ตอนที่เพลงพาเข้าสู่ท่อนฮุค ฉันมักจะยืนหยุดดูฉากเปิดซ้ำแล้วซ้ำอีกเพราะมันสร้างบรรยากาศให้กับโลกในเรื่องได้รวดเร็วและชัดเจน ความจริงแล้วฉันเป็นคนชอบเพลงที่เล่าเรื่องผ่านเมโลดี้มากกว่าเนื้อร้องล้วนๆ ท่อนซ้ำของเพลงนี้ทำให้ฉันจำโน๊ตง่าย และเวลาฟังนอกบริบทซีรีส์ก็ยังพาให้ภาพฉากเดิมโผล่ขึ้นมาในหัว นั่นแหละคือสัญญาณของเพลงประกอบที่ดีสำหรับฉัน — ติดหูได้โดยไม่ต้องพึ่งภาพประกอบเสมอไป