เพลงประกอบในเทพสงครามหวนคืน มีเพลงไหนเด่นบ้าง

ตั้งแต่ได้ยินท่อนคลอที่เปิดเรื่องของ 'สงครามเทพประจัญบาน' ครั้งแรก ความรู้สึกเหมือนถูกดึงเข้าไปในสนามประลองทันทีเลย เพลงเปิดของซีรีส์นี้มักถูกยกให้เป็นหนึ่งในเพลงยอดนิยมเพราะมีจังหวะหนักแน่น ผสมเสียงเครื่องดนตรีไฟฟ้ากับองค์ประกอบออเคสตร้า ทำให้ทั้งรู้สึกตื่นเต้นและยิ่งใหญ่พร้อมกัน เสียงร้องที่มากับทำนองเรียกพลัง ช่วยสร้างภาพของการปะทะระหว่างเทพและมนุษย์ได้ชัดเจน จังหวะกลองกับเบสที่หน่วงๆ ในบางพาร์ทกลายเป็นท่อนฮุกที่แฟนๆ เอาไปคัฟเวอร์หรือรีมิกซ์กันเยอะ นอกจากนี้เพลงแบ็คกราวนด์บางชิ้นที่ขึ้นในฉากชี้ชะตา ก็ได้รับความนิยมในหมู่แฟนเพลงคลาสสิกและคนทำแต่งมิกซ์ เพราะเป็นธีมที่เต็มไปด้วยดนตรีสไตล์ซิมโฟนีและลีดเมโลดี้เรียบง่าย ทำให้เพลงเหล่านั้นนำไปจัดเพลย์ลิสต์สำหรับโมเมนต์เข้มข้นได้สบายๆ — นี่คือเพลงที่ผมมักกดซ้ำเมื่ออยากได้พลังก่อนเริ่มงานใหญ่

ในความคิดของฉัน เพลงประกอบจาก 'ชีวิตไม่ต้องเด่นขอแค่เป็นเทพในเงา' ที่น่าฟังจริง ๆ มักจะเป็นชิ้นที่ไม่โผล่มาเรียกร้องความสนใจมากนัก แต่กลับฝังลึกเวลาฟังซ้ำ ๆ เช่นท่อนเปียโนเรียบ ๆ ที่ใช้ประกอบฉากภายในใจของตัวละคร มันไม่จำเป็นต้องระเบิดอารมณ์ แต่จะค่อย ๆ ดึงความรู้สึกให้จมลงและปล่อยให้ฉากทำงานร่วมกับเสียงดนตรีแทน ในมุมของคนที่ชอบซาวด์แทร็กแบบมีเลเยอร์ ฉันมักชอบแทร็กที่มีเครื่องสายบาง ๆ ประกบกับกีตาร์ไฟฟ้าเบา ๆ เพราะสร้างบรรยากาศของการต่อสู้ทางความคิดได้ดี พวกแทร็กที่ขึ้นจังหวะช้ากว่าปกติและเติมฮาร์โมนีเล็กน้อยมักถูกใช้ในฉากโชว์ทักษะหรือพลิกสถานการณ์ ซึ่งฟังแล้วรู้สึกว่าตัวละครไม่ได้โดดเดี่ยว แต่ยังมีแรงผลักดันอยู่ข้างหลัง เปรียบเทียบเล็กน้อย การจัดวางซาวด์ของเรื่องนี้ทำให้นึกถึงมู้ดใน 'Violet Evergarden' ที่มักเลือกเปียโนกับเครื่องสายเพื่อสื่อสารความเงียบ แต่ที่นี่จะมีความดิบและมืดกว่าหน่อย ถ้าอยากลอง เริ่มจากมิวสิคบ็อกซ์หรือแทร็กบรรเลงที่เล่นในฉากย้อนความ แล้วค่อยขยับไปยังเพลงที่ใช้ในฉากต่อสู้ เพลงพวกนี้ไม่ได้อวดอ้าง แต่ทุกท่อนมีเหตุผลในการอยู่ตรงนั้น ซึ่งสำหรับฉันแล้ว นั่นแหละคือเสน่ห์ที่ทำให้ฟังซ้ำแล้วไม่เบื่อ

เพลงประกอบของ 'มหาศึกคนชนเทพ' นับเป็นสิ่งที่ฉีกบรรยากาศจากฉากต่อสู้แบบเดิมๆ ได้อย่างน่าประทับใจ เพราะมันไม่เพียงแค่สร้างอารมณ์ให้กับการชนกันระหว่างเทพและมนุษย์ แต่ยังดึงเอาองค์ประกอบดนตรีหลายแบบมาผสมกันจนเกิดเป็นรสชาติเฉพาะตัว เราเองชอบความหลากหลายของสเปกตรัมเสียงที่ถูกใช้ — จากคอรัสขยายใหญ่ที่ให้อารมณ์มหากาพย์ ไปจนถึงพวกเครื่องสายหวานๆ ที่ฉุดความเศร้าออกมาอย่างเจ็บปวดในฉากเล็กๆ ของตัวละครมนุษย์ โครงสร้างของเพลงในเรื่องนี้มักเล่นกับจังหวะและไดนามิกอย่างแสบใจ ตัวอย่างที่ชัดเจนคือท่อนที่ซาวด์สเตจเบ่งพลังด้วยซิมโฟนีบรรเลงผสมกับกลองหนักๆ — ช่วงนั้นเหมาะกับการเปิดการต่อสู้หรือการประกาศศักดิ์ศรีอย่างยิ่ง เพราะทำให้ลมหายใจของฉากนั้นขยายขึ้นจนรู้สึกว่าพื้นที่สังเวียนใหญ่ขึ้นตามไปด้วย แต่อีกด้านหนึ่ง เพลงเปียโนหรือเครื่องสายเพียงไม่กี่โน้ตในฉากย้อนความทรงจำของตัวละครกลับทำงานได้ลึกและคมกริบกว่า เพราะมันปล่อยช่องว่างให้คนดูเติมความหมายเอง สิ่งที่ทำให้เพลงของ 'มหาศึกคนชนเทพ' โดดเด่นสำหรับเรา คือการใช้ธีมซ้ำแบบมีการแปรเปลี่ยน — บางธีมที่ปรากฏตอนเปิดตัวตัวละครจะถูกดัดแปลงให้หนักขึ้นหรือบางลงตามพลวัตของเหตุการณ์ ทำให้เวลาฟังย้อนกลับไปจะนึกภาพฉากนั้นได้ทันที เสียงเครื่องเป่าบางท่อนให้ความรู้สึกของความยิ่งใหญ่และโหดร้าย ขณะที่เสียงสังเคราะห์บางชั้นเพิ่มความทันสมัยและอึดอัด เมื่อรวมทั้งหมดเข้าด้วยกัน จึงกลายเป็นซาวด์แทร็กที่ทั้งทรงพลังและมีความละเอียดอ่อนในเวลาเดียวกัน สุดท้ายแล้วเพลงเหล่านี้ไม่ได้แค่ประกอบฉาก แต่กลายเป็นตัวบอกเล่าอารมณ์และจังหวะชีวิตของเรื่องไปเลย — ฟังครั้งต่อไปลองตั้งใจฟังธีมเล็กๆ ในฉากเงียบๆ แล้วจะเห็นว่ามันบอกอะไรอีกเยอะ

เพลงที่ติดหูที่สุดใน 'Kingdom มหาสงครามกู้แผ่นดิน' สำหรับผมคือธีมบุกสนามรบที่ขึ้นมาเวลาเขาทำฉากสู้เต็มสูบ จังหวะกลองหนัก ๆ ผสมกับสายซอและเสียงบรรเลงแผ่นเสียงต่ำ ทำให้ความรู้สึกของการเคลื่อนพลและความดุเดือดชัดเจน ทุกครั้งที่ทำนองนี้มา ผมจะรู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่ข้างสนามกับทหารคนนั้น — หัวใจเต้นตามจังหวะกลองไปด้วย เพลงนี้ไม่ใช่แค่เพิ่มอารมณ์ให้ฉากสู้ แต่ยังทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์ของพลังและชะตากรรมของตัวเอกด้วย อีกอย่างที่ชอบคือการเปลี่ยนธีมเมโลดี้เล็ก ๆ ระหว่างช่วงก่อนเริ่มปะทะกับช่วงไคลแมกซ์ เทคนิคการเรียบเรียงแบบนี้ทำให้ตอนดูรู้สึกมีคลื่นอารมณ์มากขึ้น และแม้บางฉากจะเต็มไปด้วยความโหด แต่ดนตรีกลับทำให้ฉากนั้นมีความยิ่งใหญ่ไม่ใช่แค่เลือดและเสียงดาบ นั่นคือเหตุผลที่ผมยังนึกถึงเพลงนี้เป็นอันดับแรกเมื่อพูดถึงซาวด์แทร็กของ 'Kingdom'

มีเพลงไม่กี่เพลงที่ทำงานอยู่ข้างหลังของชีวิตฉันอย่างเงียบ ๆ แต่เมื่อได้เหลียวมองกลับไปมันกลับเป็นตัวกำหนดโทนทั้งวันได้ทุกครั้ง เสียงเปียโนบาง ๆ ของ 'Gymnopédie No.1' จะพาฉันย้อนกลับไปสู่เช้าวันหยุดที่ไม่มีแผนอะไรเลย มันไม่ต้องมาก ไม่มีจังหวะเด่น ไม่มีไฮไลต์ แต่โน๊ตที่วางตัวอย่างใจเย็นช่วยให้คิดเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างการชงกาแฟหรืออ่านหนังสือเช้า ๆ ได้ลึกขึ้น อีกแทร็กที่ทำงานในระดับเงามากคือ 'Spiegel im Spiegel' ที่มีสายไวโอลินกับเปียโนค่อย ๆ พูดคุยกัน เหมือนมีบทสนทนาที่ไม่ต้องการคำตอบ เหมาะกับเวลานั่งจดสิ่งที่ต้องทำหรือขับรถยามค่ำคืน เวลาต้องการฉากที่กว้างกว่านั้น ผมชอบเปิด 'On the Nature of Daylight' ให้มันค่อย ๆ แผ่ความหนักแน่นแบบที่ไม่เรียกร้องความสนใจ เพลงนี้เหมาะกับโมเมนต์ที่อยากให้เรื่องใหญ่ ๆ ในใจมีพื้นที่ให้ค่อย ๆ คลี่คลาย ส่วน 'An Ending (Ascent)' จะเป็นเพื่อนยามเปลี่ยนผ่าน—เช่น ย้ายห้อง ย้ายงาน หรือแค่จบวันยาว ๆ มันให้ความรู้สึกเหมือนสิ่งที่หนักกำลังไหลออกไปอย่างช้า ๆ บางเพลงไม่ได้ต้องการถูกจดจำชื่อ แต่มันอยู่ในซอกมุมของความทรงจำ—อย่าง 'Weightless' ที่วิจัยว่าเป็นหนึ่งในเพลงที่ช่วยลดความวิตกกังวลได้จริง ๆ เวลาเปิดมันเป็นพื้นหลังขณะทำงานหรือจัดบ้าน เสียงราบเรียบไม่ดึงความสนใจแต่ทำให้หายใจเบา คนอื่นอาจเลือกเพลงจังหวะชัดเจน แต่เพลงเงา ๆ เหล่านี้สำหรับฉันคือเครื่องช่วยจัดสมดุลในวันธรรมดา มันชวนให้คิดต่อแบบไม่เร่งรีบ และนั่นก็มากพอแล้วสำหรับช่วงชีวิตที่ต้องการความเรียบง่ายสบายใจ

มีเพลงเปิดของ 'เทพยุทธ์สะบั้นฟ้าท้าสวรรค์' เพลงหนึ่งที่ยังคงติดหูฉันเหมือนเดิมทุกครั้งที่เปิดซีรีส์—มันไม่ใช่แค่ทำนอง แต่อารมณ์ที่เพลงสร้างต่างหากที่ทำให้ฉันหยุดแล้วฟังจนจบ ถ้าจะบอกเหตุผลเชิงเทคนิค เพลงนี้เด่นเพราะการผสมผสานขององค์ประกอบดนตรี: สายเครื่องสายที่แผ่วเบาเปิดทางให้เสียงคีย์บอร์ดแบบอิเล็กทรอนิกส์ค่อย ๆ ขยายตัว กลายเป็นชั้นของคอร์ดที่ให้ความรู้สึกทั้งกว้างและเปราะบางพร้อมกัน ท่อนฮุกมักใช้คอรัสเสียงผู้หญิงที่มีโทนใสพอจะทำให้คำร้องกลายเป็นเครื่องหมายของความมุ่งมั่น ส่วนจังหวะกลองที่ค่อย ๆ ทวีความหนักในช่วงท้ายช่วยยกระดับจากความคิดถึงไปสู่ความระทึกใจได้อย่างเป็นธรรมชาติ ทำให้เพลงเปิดนี้ไม่ใช่แค่แบนเนอร์ แต่กลายเป็นคำมั่นสัญญาก่อนการผจญภัย อีกมุมหนึ่ง เพลงบรรเลงสำหรับฉากต่อสู้ก็มีความโดดเด่นไม่แพ้กัน—มันใช้ธีมสั้น ๆ ซ้ำเป็นลายพิเศษที่ไม่ต้องพึ่งคำร้อง แต่สามารถเรียกภาพการกระทำและบุคลิกตัวละครในหัวได้ทันที เมื่อเพลงนั้นโผล่ขึ้นในการเผชิญหน้าสำคัญ จังหวะกลองกับเบสที่เน้นจังหวะอย่างหนักจะถูกแทรกด้วยเมโลดี้ไวโอลินหรือแซ็กโซโฟนสั้น ๆ เพื่อเพิ่มความคมชัด เสียงซินธ์บางชิ้นก็เติมความทันสมัย ทำให้ฉากทั้งฉากดูเหมือนมีแสงเงาเข้ม ๆ กำกับอยู่ ฉันชอบเปรียบเทียบความรู้สึกนี้กับเพลงจาก 'Your Name' ที่ใช้ดนตรีสร้างโมเมนต์เชื่อมต่อทางอารมณ์ แม้ว่าวิธีการจะต่างกัน แต่เทคนิคการใช้ธีมซ้ำเพื่อจุดประกายความทรงจำในผู้ชมเป็นสิ่งที่ทั้งสองทำได้ดี ท้ายสุด สิ่งที่ทำให้ OST ของ 'เทพยุทธ์สะบั้นฟ้าท้าสวรรค์' น่าจดจำไม่ใช่เพียงเพลงเดียว แต่วิธีที่แต่ละชิ้นถูกวางให้เสริมกัน—เพลงเปิดเป็นสัญลักษณ์ของการเริ่มต้น เพลงบรรเลงเข้มข้นเป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้ และเพลงอ่อนหวานสำหรับฉากส่วนตัวช่วยให้ตัวละครมีมิติ เมื่อฟังแยกชิ้นหรือรวมกันก็ให้ความรู้สึกแตกต่าง แต่ทั้งหมดทำงานร่วมกันจนฉากในหัวมันคมชัดขึ้นทุกครั้งที่เสียงแรกดังขึ้น

เสียงประสานระหว่างเครื่องสายหนักแน่นกับขลุ่ยและกลองชนิดต่างๆ ใน 'มหาศึกเทพสงคราม' ถือเป็นหนึ่งในมุมที่ผมชอบที่สุดของงานนี้ เพราะมันให้ความรู้สึกทั้งยิ่งใหญ่และเปราะบางพร้อมกัน สไตล์ดนตรีโดยรวมดึงเอาองค์ประกอบออร์เคสตราแบบคลาสสิกผสมกับเครื่องดนตรีพื้นบ้านและเพอร์คัชชันหนักๆ ทำให้ฉากสงครามและการปะทะมีมวลและแรงดึงดูด ส่วนฉากส่วนตัวหรือการบรรยายจิตใจตัวละครจะถูกแตะด้วยเมโลดี้เรียบง่ายจากเครื่องสายเดี่ยวหรือเปียโน ซึ่งช่วยเพิ่มมิติให้เรื่องราวไม่ใช่แค่การชนกันของกำลังแต่ยังเป็นการชนกันของชะตาชีวิต หนึ่งในเพลงที่โดดเด่นมากที่สุดคือธีมหลักหรือ 'Main Theme' ของ 'มหาศึกเทพสงคราม' ซึ่งมักถูกบรรเลงด้วยวงออร์เคสตราขนาดกลางผสมเสียงประสานของเครื่องสายและทองเหลือง ตอนเปิดเรื่องหรือใช้ในมุกสำคัญเพลงนี้จะถูกเพิ่มเทมโปและไดนามิกจนให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่และเป็นสัญลักษณ์ ผมชอบเวอร์ชันที่มีการต่อท้ายด้วยโซโล่ไวโอลินเล็กๆ เพราะมันทำให้ธีมหลักมีความเป็นมนุษย์มากขึ้นไม่ใช่แค่ความยิ่งใหญ่ลอยๆ อีกเพลงหนึ่งที่ผมมักจดจำได้ดีคือ 'Battle Suite' หรือท่อนการต่อสู้ซึ่งมีจังหวะหนักหน่วง ใช้เบสและเพอร์คัชชันนำ พ่วงด้วยคอรัสสั้นๆ ในบางฉาก ทำให้อารมณ์การปะทะของทัพถูกขับเคลื่อนไปอย่างไม่หยุดยั้ง เพลงเหล่านี้โดยทั่วไปจะถูกบรรเลงโดยวงเครื่องมือที่เป็นส่วนหนึ่งของโปรดักชันเสียงต้นฉบับ ซึ่งมักเป็นวงของสตูดิโอคอมโพสเซอร์หรือวงออร์เคสตราเซสชันที่ถูกเรียกเฉพาะสำหรับโปรเจกต์ ถ้าพูดถึงผู้บรรเลงและผู้เรียบเรียง ส่วนใหญ่ผลงานมักมีผู้คุมทิศทางดนตรีเป็นคอมโพสเซอร์หลักที่รับผิดชอบธีมและโทน โดยทีมออร์เคสตราและนักดนตรีเซสชันช่วยเติมสีสันให้สมจริง ถ้ามองจากมุมงานดนตรีเชิงเกมหรืออนิเมะ งานเหล่านี้มักได้ทีมที่เชี่ยวชาญในดนตรีสเกลใหญ่ เช่น ทีมเบสิสเคปหรือออร์เคสตราที่คุ้นเคยกับการทำซาวด์แทร็กแนวมหากาพย์ การเลือกนักดนตรีเซสชัน เช่น ไวโอลินหรือนักกีตาร์โซโล่บางครั้งจะมีการระบุชื่อในเครดิต แต่ในหลายเวอร์ชันที่ฟังกันแพร่หลายมักจะเห็นว่าดนตรีถูกจัดทำภายใต้การนำของสตูดิโอคอมโพสเซอร์เป็นหลัก ทำให้เสียงออกมาเป็นงานที่ลงตัวระหว่างการเรียบเรียงออร์เคสตราและการแสดงของนักดนตรี ในฐานะแฟนเรื่องนี้ ผมมักจะหยิบเพลงธีมหลักกับท่อนแบทเทิลมาฟังซ้ำเมื่อต้องการแรงบันดาลใจหรือความตื่นเต้น เพลงเหล่านี้ทำหน้าที่เหมือนโฆษกของเรื่องราว เตือนให้รู้ว่าสิ่งที่กำลังเกิดไม่ใช่แค่การต่อสู้ทางกาย แต่เป็นการปะทะทางอุดมการณ์และชะตากรรมด้วย ในความคิดผม ดนตรีของ 'มหาศึกเทพสงคราม' ไม่ได้โดดเด่นเพียงเพราะความยิ่งใหญ่เท่านั้น แต่เพราะมันรู้จักถอยมาเล่นบรรยากาศเล็กๆ ในจังหวะที่ถูกต้อง ทำให้ทั้งภาพและอารมณ์ของเรื่องสมบูรณ์ขึ้นอย่างลงตัว และนั่นแหละคือเหตุผลที่ผมยังคงกลับมาฟังมันซ้ำเสมอ

ดนตรีประกอบของ 'จูเซียน กระบี่เทพสั่งหาร ภาค2' มีเสน่ห์แบบที่ทำให้ฉากต่าง ๆ ติดตาและติดหูไปพร้อมกันเลย ฉันเป็นคนชอบฟัง OST แบบจดจำเมโลดี้แล้วจำฉากได้ เพลงเปิดของภาคสองมีพลังขึ้นกว่าเดิม—จังหวะกลองหนัก เบสลึก และริฟฟ์สายดนตรีจีนแบบผสมสากล ทำให้ตอนเริ่มเรื่องรู้สึกว่าความเข้มข้นถูกผลักขึ้นทันที ส่วนเพลงปิดมีความละเมียดมากขึ้น ใช้เครื่องสายเบา ๆ และคอร์ดที่พาให้น้ำหนักทางอารมณ์ตกลงอย่างนุ่มนวล เหมาะสำหรับฉากหลังการต่อสู้หรือการย้อนความทรงจำของตัวละคร ฉากที่เพลงปิดกับซีนบรรยากาศเหงาผสมกัน มันทำให้ฉันหยุดดูและฟังรายละเอียดของคำร้องกับเสียงประสานไม่ไหว นอกจาก OP/ED แล้ว แทร็กอินเสิร์ทบางเพลงคือสิ่งที่ทำให้ภาคนี้ฉีกออกจากภาคก่อน ๆ เช่น ธีมตัวเอกที่ใช้เครื่องเป่าและซินธิไซเซอร์สลับกันในท่อนเดียว — ตอนที่ตัวเอกทำท่าจะเสียเปรียบแล้วธีมนี้ขึ้น มันจะฉุดอารมณ์ให้ลุ้นจนขนลุก อีกชิ้นที่โดดเด่นคือธีมความทรงจำของคู่รัก ใช้เปียโนกับเสียงประสานหญิงที่ฟังแล้วรู้สึกหวานปนเศร้า ทำให้ฉากแฟลชแบ็กมีแรงกระแทกมากขึ้น ฉันยังชอบการใส่องค์ประกอบดนตรีจีนดั้งเดิมแบบละเอียด เช่น เออร์หูหรือกู่เจิงในบางท่อน ซึ่งช่วยย้ำคอนเซ็ปต์ยุคสมัยและบรรยากาศโลกลุ่มบุปผา-ดาบได้เป็นอย่างดี โดยรวมแล้ว OST ของ 'จูเซียน กระบี่เทพสั่งหาร ภาค2' ทำหน้าที่เป็นผู้เล่าเรื่องชั้นดี เพลงบางชิ้นทำให้ฉากธรรมดากลายเป็นฉากที่จดจำได้ เหมือนกับที่เคยรู้สึกตอนฟัง OST ของ 'Mo Dao Zu Shi' ในแง่การใช้องค์ประกอบดนตรีจีนผสมสมัย แต่ภาคสองนี้มีการทดลองเสียงสังเคราะห์และบีตหนักที่ทำให้ดูร่วมสมัยขึ้น ใครที่ชอบสะสมเพลงประกอบ ถ้าฟังครบชุดจะได้ทั้งความยิ่งใหญ่ ความอ่อนไหว และจังหวะที่ทำให้ใจเต้นตามไปกับเรื่องราว

ลมหายใจแรกของเพลงเปิดภาคสองทำให้ผมรู้เลยว่าทีมงานตั้งใจยกระดับอารมณ์งานให้เข้มขึ้นกว่าเดิม ผมเป็นแฟนตัวยงของ 'จื่อชวนศึกเทพมารเหนือพิภพ' มานาน การมาของภาค 2 ไม่ได้มาแค่ภาพสวย แต่เสียงดนตรีพาเรื่องไปต่อได้ราวกับกำลังเล่าเวอร์ชันใหม่ด้วยโน้ต เพลงเปิด (OP) ของภาคนี้เด่นสุดตรงการผสมผสานระหว่างโทนมหากาพย์กับซินธ์สมัยใหม่ — เคานต์ต่ำของเครื่องสายและกีตาร์ไฟฟ้าเล็กน้อย ทำให้ฉากต่อสู้ใหญ่ ๆ มีแรงพุ่งขึ้นทันที ส่วนเพลงปิด (ED) เป็นบอลลาดช้า ๆ เสียงผู้ร้องหวานปนเศร้า ซึ่งเข้ากับฉากสะท้อนใจของตัวละครหลักหลังการสูญเสีย กว้าง ๆ เลยคือ OP ให้ความรู้สึกตื่นตัวต่อการต่อสู้ ขณะที่ ED ดึงอารมณ์เข้าสู่ความเปราะบาง นอกจาก OP/ED ยังมีเพลงแทรก (insert) ที่หลายคนพูดถึง — โดยเฉพาะเมโลดี้บรรเลงไวโอลินฉบับสั้นตอนที่ตัวละครเจอจุดเปลี่ยน เพลงธีมตัวร้ายใช้เครื่องลมต่ำ ๆ กับคอรัสเล็ก ๆ สร้างบรรยากาศอึดอัดและไม่มั่นคง ชิ้นดนตรีที่ผมชอบที่สุดคือธีมบรรเลงก่อนศึกใหญ่ มันเริ่มจากพลังเงียบ ๆ แล้วแตกตัวเป็นจังหวะสั้น ๆ ของเพอร์คัสชัน ทำให้ฉากพุ่งทะยาน ขณะที่บางฉากใช้ดนตรีพื้นถิ่นแบบเบา ๆ ใส่เครื่องดนตรีเชิงน้ำเสียงแบบโบราณ ทำให้สตอรี่รู้สึกมีมิติทางวัฒนธรรมมากขึ้น ถ้าอยากฟังแบบเลือกจังหวะ ผมแนะนำให้เริ่มจาก OP เพื่อรับพลังภาพรวม แล้วข้ามมาที่ insert ตอนสำคัญ — แทร็กพวกนี้มักกลายเป็นเพลงโปรดเพราะมันผสานกับภาพได้แน่น อย่างไรก็ตาม เสียงประกอบของภาค 2 ไม่ได้เป็นแค่พื้นหลัง แต่มันกลายเป็นผู้บอกเล่าอารมณ์แทนคำพูด และถ้าคุณชอบการเรียบเรียงที่ทำให้ฉากต่อสู้ดูยิ่งใหญ่ ก็จะตกหลุมรักส่วนนี้ได้ง่าย ๆ โดยเฉพาะชิ้นดนตรีที่มีการนำธีมหลักของซีรีส์กลับมาเล่นในรูปแบบต่าง ๆ เหมือนที่เคยเห็นใน 'Mo Dao Zu Shi' — นั่นแหละ คือมุมที่ทำให้ OST ภาคสองโดดเด่นและติดหู

เพลงเปิดของซีรีส์นี้คือสิ่งที่ดึงผมเข้าไปก่อนทุกอย่าง — ท่วงทำนองมันกระชับ เปิดด้วยซินธ์ที่เป็นประกายแล้วค่อย ๆ ไล่ไปสู่กีตาร์ที่อบอุ่น ทำให้บรรยากาศของ 'ชีวิตไม่ต้องเด่น ขอแค่เป็นเทพในเงา' ถูกกำหนดทันทีตั้งแต่เฟรมแรก ผมชอบที่นักร้องเลือกใช้โทนเสียงไม่จัดจ้านจนเกินไป แต่มีการเล่นไดนามิกที่ทำให้ท่อนฮุกพุ่งขึ้นมาชัดเจน เสียงประสานสั้น ๆ ในบริดจ์ช่วยปั้นความหวังและความไม่แน่นอนของตัวเอกได้อย่างแนบเนียน ทำให้ทุกครั้งที่เพลงเปิดขึ้น ผมจะรู้สึกอยากดูต่อและรอเห็นว่าเพลงนี้จะไปต่อกับซีนไหนในตอนนั้น ในเชิงการเล่าเรื่อง เพลงเปิดทำหน้าที่เหมือนคำประกาศความตั้งใจของซีรีส์: ไม่ต้องเปล่งประกายมาก แต่มีความหมายในเงา เพลงนี้เลยเป็นเพลงที่ผมยกให้เป็นไฮไลต์แรก เพราะมันเชื่อมทั้งอารมณ์และภาพได้แนบแน่นจนยากจะลืม