เทพนักรบ Novels & Stories

บทร้ายตอบและกดตัดสายไปในทันที ผับ tanwa ผับชื่อดังใจกลางเมืองที่ใครๆต่างก็พากันรู้จัก ทั้งหญิงและชาย อายุไม่เกี่ยงขอแค่มีเงินก็พอ เพราะเป็นผับเถื่อนไม่มีใครสามารถกล้าที่จะมาบุกจับได้อย่างแน่นอน แม้แต่ตำรวจยังอยู่ในกำมือของพวกแก๊งค์มาเฟียอย่างพวกเขาเลย ห้องซุปเปอร์วีไอพี เสียง ดนตรีเบาๆ คลออยู่ในร้าน ชายหนุ่มสองคนนั่งจิบเบียร์กันอย่างเงียบๆ บทร้ายตั้งแต่เข้ามาเขาก็ไม่ได้พูดจาอะไรออกมาเลยสักคำ มีแต่สีหน้าที่เพื่อนสนิทของเขาดูออกว่ามันเศร้าหมองเป็นอย่างมาก นัยต์ตาก็ดูมีอะไรหนักใจอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

ปุโรหิตรีบหนีทหารบางส่วนที่หนีไป แต่ส่วนใหญ่เลือกจะช่วยสู้ด้วย ลูกธนูถูกยิงออกไป แต่หาได้ระคายผิวของเหล่ามังกรไม่ พวกมันพ่นไฟใส่บ้านเมือง จนกลายเป็นทะเลเพลิงในพริบตา หัวหน้าของพวกมันขี่มังกรตัวใหญ่เกล็ดเป็นสีน้ำตาล มันสวมเกราะสีแดงเพลิง มีหมวกปิดหน้าเอาไว้ มันมี ชื่อว่า เดวอน เมื่อเห็นพระเจ้าพรหมทัตนำทัพอย่างกล้าหาญ มันจึงเอาธนูออกมาและยิงออกไป ลูกธนูพุ่งแหวกอากาศไปด้วยความเร็วโดนร่างพระเจ้าพรหมทัศทะลุ เลือดไหลทะลักออกมา พระองค์สิ้นชีพในสนามรบ

ว่ากันว่ามีสัตว์ประหลาดเก่าแก่มากมายจากยุควรยุทธโบราณที่วิหารเทพนักรบด้วย ในฐานะผู้ปกครองของวิหารเทพนักรบ เทพสงครามก็เป็นสัญลักษณ์ของนักรบต้าเซี่ยเช่นกัน เขาสามารถเทียบได้กับราชาผู้เฒ่า

ก้องภพมองดูโมเดลจรวดที่รูปร่างหน้าตาประหลาด "บั้งไฟพญานาค... ติดเทอร์โบ" "เรียกมันว่า 'Project: Naga-X' " วินเสนอชื่อพลางยกถังน้ำมัน Napalm-X สองถังขึ้นไปวางบนแท่นประกอบอย่างระมัดระวัง "หนักชะมัด... หวังว่ามันจะบินขึ้นนะ"

่างของนักรบกำยำกว่าพาทิศ และดูแล้วพาทิศน่าจะอายุน้อยกว่าเขาเสียด้วยซ้ำ แต่นักฆ่าหนุ่มกลับไม่ได้เกรงกลัวอะไรนักรบเลย เขาแสยะยิ้มร้ายก่อนใช้ความแหลมของแหวนเงินที่สวมใส่ไว้ที่นิ้วชี้ข้างขวาจี้เข้าที่หน้าอกของนักรบเบาๆ เพียงแค่นักรบขยับก็อาจจะทำให้ความแหลมของปลายแหวนจิ้มเข้าเ นื้ออกได้

· เบอร์เซอร์เกอร์ (Berserker) : สายนักรบ ใช้ Two-Handed Weapon เน้นพละกำลังและความเร็ว มีทักษะ ทะลวง (Charge) พุ่งเข้าโจมตีศัตรูอย่างรุนแรง พร้อมบัฟเพิ่มพลังโจมตีให้ตัวเอง และสามารถ แปลงร่างเป็นร่างคลั่ง เมื่ออยู่ในสถานะโกรธ (HP ต่ำ, โดนโจมตีต่อเนื่อง) · นักบรรเลง (Bard) - ผู้ควบคุมจังห วะในสงคราม: สายสนับสนุน ใช้เครื่องดนตรีเป็นอาวุธ มีบัฟหมู่ที่หลากหลาย เพิ่มค่าสถานะมากมายให้กับสมาชิกปาร์ตี้และกองทหารที่อยู่ในการควบคุม ช่วยควบคุมจังหวะการรบ

4 เหว่ย ขบวนนักรบผู้กล้าเกรียงไกรตั้งแถวหน้ากระดานเรียงสิบ โดยมีท่านแม่ทัพใหญ่หนวดเครารุงรังขี่ม้าตรงกลาง สูงสง่าบึกบึน สวมหมวกเหล็กสีเงิน ธงดำรูปเสือปลิวไสว “ท่านแม่ทัพ ท่านแม่ทัพ” เยี่ยนฟางตะโกนเรียกโบกมือ เช่นเดียวกับคนในถนน ยี่หวาก้มลงมองแล้วยิ้ม “ไม่เห็นหล่อ”

โม่ไห่ตงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาเต็มไปด้วยความเฉียบคม ณ พรมแดนประเทศ X เสียงไซเรนเตือนภัยดังก้องไปทั่วขณะเดียวกันท้องฟ้ายามค่ำคืนสว่างวาบด้วยแสงของระเบิดและกระสุนปืน ทหารประจำแนวป้องกันต่างพากันตกตะลึงเมื่อเผชิญหน้ากับกองกำลังขนาดใหญ่ของ Raknarok ที่กำลังรุกเข้ามาอย่า งดุดัน

ทหารยามหน้าถอดสี "เอาสิ... ข้าอยากรู้เหมือนกันว่าชื่อเสียง 'เทพสงครามผู้ผดุงคุณธรรม' ที่เขาสั่งสมมา จะพังทลายลงเพราะปากข้าหรือไม่"

ปาหนันกระแทกลมหายใจมองหน้ากลุ่มวัยรุ่นพวกนั้นอย่างไม่เกรงใจ พวกของทินกรเป็นพวกนักเลงอันธพาลเรียนหนังสือไม่จบ แถมยังเป็นลูกน้องของเสี่ยขาว เธอคิดว่าพวกของทินกรต้องทำอะไรผิดกฎหมายแน่นอน เพราะหน้าตาท่าทางไม่น่าไว้วางใจและก็ไม่ใช่คนดีอะไร เป็นพวกอันธพาลเกเร รังแกคนไม่มีทางสู้ “ แหม... ดุซะด้วย เดี๋ยวจับทำเมียซะเลย ขี้คร้านจะเลิกทำตาขวางหันมาทำตาเยิ้มใส่พี่แทน จริงไหมพวกเรา” ทินกรหันไปถามพรรคพวกก่อนจะหัวเราะร่วนอย่างขบขันเสียเต็มประดา ทั้งๆ ที่ไม่มีอะไรขบขันสักนิด