เพลงใหม่ของ ใต้ฝุ่น ออกเมื่อไหร่และฟังได้ที่ไหน

เธอมั่นใจว่าเขาเป็นคนดี จนกระทั่งวันที่ได้นอนอยู่ใต้ร่างของเขา “ฮึก!” เสียงร้องไห้ปานจะขาดใจยังคงดังเข้าหูราวระรอกคลื่น สาดซัดถาโถมให้คนที่กำลังกลัดกลุ้มยิ่งหัวเสีย ดวงตาพราวระยับเวลาที่อยู่ต่อหน้าทุกคน บัดนี้ไม่มีความอบอุ่นอ่อนโยนให้เห็นแม้เพียงเศษเสี้ยว มีแต่ความกระด้างเย็นชาอย่างที่มันชอบเป็นเวลาอยู่คนเดียว และใช่ … นี่คือเนื้อแท้ของผู้ชายที่ชื่อเหนือฟ้า เขาขี้หงุดหงิด เบื่อง่าย และบางครั้งก็ขวางโลก “เงียบสักทีสิวะ!” ร่างเย้ายวนบอบช้ำบนเตียงสะดุ้ง หยาดน้ำในดวงตาแดงก่ำเหือดแห้งไปเพียงครู่ เมื่อสบกับดวงตาดุกร้าวเย็นชาของคนพูด มันก็ร่วงหล่นลงมาอีกครั้งอย่างไม่ขาดสาย ต่างเพียงแค่ครั้งนี้ เธอมุดหน้าหายเข้าไปร้องไห้อยู่ใต้ผ้าห่ม “โธ่เว้ย!” เสียงสบทของคนตัวโตยิ่งสร้างแรงสะอื้น สิ่งหวงแหนที่เสียให้เขาไปเมื่อคืน ไม่น่าเสียดายเท่าพี่ชายของเพื่อนพี่ที่เธอเคยเห็นมาทั้งชีวิตว่าเป็นคนใจดี พี่เหนือฟ้าแสนจะใจดีคนนั้นหายไปไหน ผู้ชายที่นั่งหัวเสียอยู่ปลายเตียงนั้นต้องไม่ใช่พี่ข้างบ้านตัวจริงแน่

หิมะนั้นร่วงโรยเพราะสายลม แต่หัวใจของข้า เคลื่อนไหวเพราะเสียงพิณของเจ้า เสียงที่แม้ไม่ดีดสายพิณ ก็ยังคงดังก้องอยู่ในห้วงจิต เสียงที่รอคอยว่าสักวันหนึ่งข้าจะได้รับการให้อภัย รอว่าสักวันหนึ่ง เราสองจะได้หวนกลับมาพบกันอีกครา...

เพราะคำอธิษฐานทีเล่นทีจริงกับตะเกียงแก้วปริศนา... ชีวิตของคุณหนูไฮโซผู้เพียบพร้อมอย่าง ‘พวงชมพู’ ก็ต้องเปลี่ยนไปตลอดกาล! เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกที จากห้างหรูห้องแอร์เย็นฉ่ำกลับกลายเป็นกระโจมกลางทะเลทรายไฮบายาอันร้อนระอุ และตรงหน้าคือชายหนุ่มหนวดเครารุงรัง ท่าทางป่าเถื่อนดุดันที่ตราหน้าว่าเธอเป็น ‘สายลับโจร’ จนเกือบถูกมัดตากแดดให้ตายคาทะเลทราย! แต่ใครจะรู้ว่า ‘นายโจร’ ผู้เยือกเย็นคนนี้ แท้จริงแล้วคือ ‘องค์ชายดานีฟ’ รัชทายาทผู้สูงศักดิ์ และยังเป็น ‘มิสเตอร์’ คนเดียวกับที่เคยช่วยชีวิตเธอจากการจมน้ำที่พัทยาเมื่อสามปีก่อน! เขาเฝ้ารอคอยและคิดถึงเธอมาตลอด ถึงขั้นซุ่มเรียนภาษาไทยเพื่อหวังว่าจะได้คุยกับเธออีกครั้ง ทว่า... การกลับมาเจอกันในมิติที่บิดเบี้ยวนี้กลับเต็มไปด้วยความอลเวง เมื่อคุณหนูสาวจำฮีโร่ในอดีตไม่ได้เลยสักนิด แถมยังชี้หน้าด่าว่าเขาเป็นโจรโรคจิตที่แอบเปลี่ยนเสื้อผ้าและขืนใจเธอซะงั้น!

‘เพื่อนพี่ชาย’ คือสถานะที่ปลอดภัยและมีเส้นแบ่งเขตแดนชัดเจนที่สุด แต่สำหรับ ‘พิมพาย’ เส้นแบ่งนั้นกลับพร่าเลือนลงทุกครั้งที่ ‘ไต้ฝุ่น’ เข้ามาใกล้ เขาคือพายุร้ายที่ทรงเสน่ห์ คาดเดาไม่ได้ และไม่เคยศรัทธาในความรัก จนกระทั่งความเหงาและแอลกอฮอล์ในคืนนั้น พังทลายกำแพงความถูกต้องจนหมดสิ้น เขายื่นข้อเสนอที่แสนเห็นแก่ตัวมาให้ พร้อมกับตอกย้ำความจริงที่เย็นชา “เราเป็นแค่คู่นอนนะ...ไม่มีอะไรเกินกว่านี้” เธอตอบตกลง ยอมกลืนเลือดตัวเองเพื่อแลกกับสิทธิ์ในการยืนอยู่ข้างเขาในเงามืด ยอมตีสองหน้าเป็นน้องสาวที่แสนดีของพี่ชาย และเป็นคู่นอนไร้ค่าที่ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะหึงหวง ทนมองเขาหยิบยื่นความอ่อนโยนให้คนอื่น ขณะที่มอบความสัมพันธ์ไร้หัวใจให้เธอ โดยที่ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่า ท่ามกลางความลับที่ถูกซ่อนเร้น พายุลูกใหญ่ที่พร้อมจะกวาดล้างทั้งความรักและมิตรภาพ กำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆ

"ก็แค่จูบ" "แค่จูบ?" ถ้าอิทธิไม่เกรงใจพ่อแม่ของไต้ฝุ่น ป่านนี้คงได้กินหมัดท่านไปแล้ว ลูกสาวทั้งคนแต่ผู้ชายกลับบอกว่าแค่จูบ "เอาแบบที่ภรรยาของผมได้กล่าวมา ผมจะให้ลูกชายรับผิดชอบหนูมาย แต่ทั้งสองยังเรียนอยู่เลย.." "ใช่ครับผมยังเรียนอยู่" ไต้ฝุ่นพูดขึ้นทันทีที่พ่อเปิดทาง "เรียนอยู่ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่คะ เราไม่ได้เรียนอนุบาลกันสักหน่อย" มายมิ้นท์ไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่..มั่นหน้าดีนัก "ตกลงเธอเป็นผู้หญิงยังไงกันแน่ อยากจะได้ผัวจนตัวสั่น" เขาหันกลับมาที่เธออีกครั้ง "ไต้ฝุ่นหยุดเดี๋ยวนี้นะ!" "ทำไมต้องหยุดด้วยครับแม่ในเมื่อผมพูดถูก" ขณะที่พูดสายตาคมจ้องมองไปที่ฝ่ายหญิง ในเมื่อเธอเป็นคนเสนอตัวมาเองเขาก็สนองให้ แต่ไม่คิดว่าจะติดกับดักของผู้หญิงคนนี้

หลังจากที่ผมประกาศถอนตัวออกจากวงการบันเทิง ทุกคนต่างก็ปรบมือว่าดี มีเพียงฉินอวิ๋น ดาวดวงใหม่ผู้มีพรสวรรค์ด้านการประพันธ์เพลง และเป็นแฟนหนุ่มในข่าวลือของแฟนสาวผมเท่านั้นที่กล่าวคัดค้าน เขาเสแสร้งตีหน้าซื่อต่อหน้านักข่าวมากมาย “ต่างก็เป็นเรื่องเข้าใจผิดกันทั้งนั้นครับ รุ่นพี่ฉือหย่วนเป็นอัจฉริยะที่วงการดนตรีนี้ไม่อาจขาดเขาไปได้ ผมหวังมากๆ เลยครับว่าเขาจะกลับเข้ามาในวงการแห่งเสียงเพลงนี้อีกครั้ง” ผมปิดโทรศัพท์ลง เมินเฉยต่อคำพูดของเขา ในชาติก่อน ผลงานของผมเหมือนกับเพลงที่เขาประพันธ์เองทุกกระเบียดนิ้ว ชาวเน็ตต่างเรียกผมว่าไอ้สุนัขขี้ก๊อบ สมควรตายไปให้หมดทั้งบ้าน ผมไม่พอใจและไม่อยากยอมรับ จึงเผยทุกขั้นตอนในกระบวนการการประพันธ์เพลงออกมา แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่อาจชนะเวลาที่ปล่อยผลงานออกมาได้ เพลงใหม่ของเขาปล่อยออกมาก่อนผมเพียงสิบนาที เป็นเพราะเวลาเพียงสิบนาทีนี้ ทำให้ชาวเน็ตต่างส่งพวงหรีดและแต่งรูปถ่ายตั้งหน้างานศพให้ผม ที่หนักไปยิ่งกว่านั้นคือบางคนถึงกับมาสาดสีใส่บ้านของผม แม้เป็นเวลาเพียงแค่ไม่กี่ปี แต่ความรุนแรงทางออนไลน์ที่กระทำมาอย่างต่อเนื่องทำให้ผมป่วยเป็นโรคซึมเศร้า พ่อแม่ของผมใช้เงินและทรัพย์สมบัติทั้งหมดเพื่อพิสูจน์ความจริงแทนผม แต่กลับโดนแฟนเพลงที่บ้าคลั่งวางเพลิงจนเสียชีวิต สุดท้าย ในวันที่ผลงานเพลงประพันธ์ของเขาได้รับรางวัล ก็เป็นวันที่ผมกระโดดลงมาจากตึกสูง แต่กลับไม่คาดคิดเลยว่า เมื่อผมลืมตาขึ้นอีกครั้ง ผมจะได้เกิดใหม่ในวันที่เพลงใหม่ประกาศพอดิบพอดี