LOGINShare
ตอนที่ 1 บทนำ
publish date:
2026-01-28 10:52:33@V bar
เพราะเชื่อในคำล่อลวงของเพื่อนสนิทอย่างเอวา ทำให้ ลูกพีช นักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ชั้นปีสุดท้ายของมหาวิทยาลัยชื่อดัง ตัดสินใจเสียสละเวลาในการปั่นรายงานมานั่งดื่มในบาร์หรู เพื่อมองหาความรักครั้งใหม่ตามคำแนะนำของเพื่อน บาร์ชื่อดังแห่งนี้เปิดให้บริการอยู่ในย่านเศรษฐกิจ ราคาสมาชิกช่วยคัดสรรระดับลูกค้าที่มาใช้บริการไปในตัว และมีผู้คนไม่น้อยที่เลือกใช้สถานที่แห่งนี้ เป็นตัวช่วยคัดสรรระดับบุคคลที่จะเข้ามาวนเวียนอยู่ในชีวิตเช่นเดียวกับที่ลูกพีชทำ “โธ่! คนนั้นโดนยัยนั่นฉกไปแล้ว!” เป้าหมายรายที่หก ที่เอวาแสกนแล้วแสกนอีกจนกว่าจะผ่าน ถูกผู้หญิงแต่งตัวจัดจ้านฉกไปต่อหน้าต่อตา ในขณะที่เธอมองหาผู้ชายดีๆสักคนให้เพื่อน ยัยเพื่อนตัวดีกลับเอาแต่นั่งดื่ม ไม่ได้สนใจอะไรมากมายจนเธอเริ่มฉุน แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่กล้าบ่นอะไรมาก ด้วยเข้าใจว่าเพื่อนยังมูฟออนจากคนเก่าไม่ได้ รักแรกก็เป็นแบบนี้แหละ ฝังใจ! เป้าหมายใหม่ยังคงถูกสแกนหาโดยฝีมือของเอวา เมื่อเจอคนที่ตรงตามมาตรฐานของเพื่อนก็สะกิดไหล่เรียกให้หันไปมอง เป็นอีกครั้งที่ลูกพีชส่ายหน้าปฏิเสธ แล้วก็เป็นอีกครั้งที่เอวาคว้าน้ำเหลวในการจับคู่ให้เพื่อน แต่ถึงอย่างนั้นเอวาก็ไม่ย่อท้อ เธอยังคงมองหาผู้ชายที่น่าจะใช่ให้กับเพื่อน กวาดสายตาแสกนหาไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมันสะดุดอยู่บนเรือนร่างของผู้ชายคนหนึ่ง ที่มีรูปร่างสูงโปร่งกำยำอย่างกับเป็นนักกีฬา เสื้อผ้าที่สวมใส่ดูแบบผ่านๆตาก็รู้เลยว่ามันเป็นของจากแบรนด์ดัง แม้จะมีเรือนผมสีดำบางส่วนตกระกรอบหน้า แต่มันไม่สามารถซ่อนดวงตาเฉี่ยวคมเหมือนนักล่าได้เลย จมูกโด่งสันกับริมฝีปากหยักสีเชอร์รี่นั่นอีก อ่า! นี่มันสามีแห่งชาติชัดๆเลย “ลูกพีช ๆ เธอดูคนนั้น” เอวาสะกิดไหล่เพื่อนเรียกให้ดูเป้าหมายรายที่แปด ลูกพีชที่นั่งดื่มจนเริ่มมึนแต่ไม่ถึงขั้นเมา มองตามสายตาตื่นเต้นของเพื่อนสนิทไป หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวขึ้น ยกมือขวาขยี้ตาให้ภาพพร่ามัวตรงหน้าชัดเจน จนกระทั่งสายตากลับมามองเห็นตามปกติ เธอถึงได้เข้าใจว่า การหนีเสือมาปะเข้ากับสิงโตมันเป็นยังไง เธอหลบหน้าพี่ใต้หล้าตั้งแต่รู้ว่าเขาไม่สามารถมองเธอในฐานะอื่นได้ เพื่อจัดการกับความรู้สึกที่มันเกินเลยอยู่ฝ่ายเดียวของตัวเอง ยังจัดการมันได้ไม่ดีด้วยซ้ำ โลกก็เหวี่ยงคนที่มีหน้าตาคล้ายกันกับเขาเข้ามา ยังตัดสินใจไม่ได้เลยว่าจะต้องทำยังไง ยัยเพื่อนตัวดีก็ลุกพรวดพราดไปยืนอยู่ข้างๆเขาแล้ว บรรลัย! ลูกพีชเผลอสบตากับเขาเข้าจังๆ สายตาอบอุ่นอ่อนโยนที่เธอเห็นมันมาทั้งชีวิต คุกรุ่นและไหววูบไปมา เธอไม่คิดว่าพี่เหนือฟ้าจะมาอยู่ที่นี่ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกใจอะไร เพราะโรงแรมที่บาร์นี้เปิดให้บริการเป็นของเพื่อนเขา “อือ!” ลูกพีชครางแผ่ว ขนอ่อนในกายลุกตั้งเกรียวกราว แนวสันหลังเสียววาบลามต่ำลงไปถึงช่องท้อง เมื่อเผลอหลบความดุกร้าวในดวงตาของพี่ชายข้างบ้านลงต่ำ และสิ่งที่เห็นคือเป้ากางเกงของเขา เป้ากางเกงที่เห็นได้ชัดเลยว่ามาตุงขึ้นมา “อึก!” ลูกพีชกลืนก้อนความหนืดในลำคอลง เมื่อสิ่งใหญ่โตที่กำลังซุกซ่อนอยู่ใต้เนื้อผ้าชั้นดีนั้น ขยายตัวดันกางเกงขึ้นมาอีกหลายระดับ จนเห็นเป็นรูปร่างได้อย่างชัดเจน และพระเจ้า! ลำตัวของมันยาวมาก กรี๊ดดดดดด! ลูกพีชกรีดร้องในใจกับความเสียสติของตัวเอง เธอเป็นบ้าไปแล้วหรือไง ถึงได้มองเป้ากางเกงเขาไม่วางตาแบบนี้ นั่นมันพี่ชายข้างบ้านของเธอนะ ‘พี่เหนือฟ้า’ คนที่เธอเห็นมาตั้งแต่จำความได้ และที่สำคัญกว่านั้นก็คือ เขาเป็นพี่ชายของคนที่เธอแอบรัก ฮือออออ! ลูกพีชหน้าแดงก่ำซัพไปด้วยสีเลือด เพราะน้ำเมาหลอมรวมเข้ากับความอับอาย สมองไร้ยางอายของเธอค่อยๆ เปิดเปลือยเนื้อหนังของพี่ชายข้างบ้าน ในแบบที่ไม่เคยทำกับผู้ชายคนไหนมาก่อน เปิดเปลือยทุกส่วนที่ซุกซ่อน ไม่นานร่างกำยำนั้นก็ขาวโพลนไร้เสื้อผ้าอาภรณ์ปกปิด ศีรษะทุยสวยสะบัดไปมาแรงๆ จนเส้นผมสีดำยาวพลิ้วไหวไปมา เธอเรียนเอกภาพยนตร์และภาพนิ่ง แน่นอนว่าเรื่องจินตนาการล้ำเลิศไม่แพ้ใคร แต่มันไม่ควรมาดีเยี่ยมตอนนี้ไหม ไม่ควรเอามาใช้จินตนาการรูปร่างเปลือยเปล่าของผู้ชาย แต่ให้ตาย! … ยิ่งสั่งให้เลิกทำ สมองลามกยิ่งฉายภาพความกำยำของร่างเปลือยนั้นชัดขึ้น
Latest chapter
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ยกเลิกงานหมั้น
หมับ!มือใหญ่คว้าเอาผ้าเช็ดตัวที่วางพับอย่างเรียบร้อย ก้าวเดินไปหาก้อนอ้วนกลมที่กำลังพยายามจะลงจากเตียง ในจังหวะที่ก้อนกลมนั้นจะล้มหน้าคว่ำเขาก็คว้าไว้ จับผ้าห่มดึงออกไป ใช้ผ้าในมือพันร่างเย้ายวนไว้ ไม่สนดวงตาสีฟ้าใส่ที่มองขวาง “อย่าทำแบบนี้นะ!”“ทำไปแล้ว”“หน้าด้าน!”ลูกพีชด่าอย่างไม่ไว้หน้า คนหน้าด้านที่ทำกับร่างกายเธอด้วยสีหน้าไร้ยางอาย ยกไหล่ทั้งสองข้างขึ้นสองที พยายามจะไม่โกรธ ถ้าคำด่าของเธอมันไม่ลามปามมากไปกว่านี้อะนะ “เดี๋ยวพาไป”“มะ ไม่ต้อง บอกว่าไม่ต้องไง วางพีชลงเดี๋ยวนี้นะพี่เหนือ”ลูกพีชร้องลั่น ดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดคนตัวโต ดิ้นไปสักพักก็ต้องฝืนยกท่อนแขนกอดลำคอแกร่งไว้ เมื่อเขาทำท่าทางเหมือนจะโยนเธอลงไปจริงๆ “ปล่อยมือสิ กอดไว้แบบนี้พี่จะปล่อยยังไง”เหนือฟ้าทำหน้าจริงจังจนคนในอ้อมกอดค้อนขวับ กระชับท่อนแขนแน่นขึ้น กลัวเขาจะโยนเธอลงพื้น มากกว่าปล่อยให้ยืนเอง “ไม่อยากให้พี่ปล่อยแล้วนะ”“อือ รีบๆพาพีชเข้าไปเลย”กดใบหน้าเข้าหาแผ่นอกเพื่อซ่อนความเขินอาย ผิวกายเปลือยเปล่าของเขาแผ่ซ่านออกมา ทั้งที่ร่างกายยังมีสภาพเหนื่อยล้า แต่มันก็ยังมีปฏิกิริยาเพราะเขา ความร้อนลามเลียไปทั
ใต้ร่างของเหนือฟ้า เนื้อแท้ของผู้ชายที่ชื่อเหนือฟ้า
กรี๊ด!เสียงกรีดร้องดังขึ้นในใจ ร่างกายร้าวระบมขยับถอยออกห่างร่างสูงใหญ่ใต้ผ้าห่ม น้ำตาปริ่มไหลเมื่อความทรงจำต่างๆ มันเด่นชัด คนที่เธอมีเซ็กส์ด้วยคือพี่เหนือฟ้า ผู้ชายที่กำลังจะกลายเป็นคู่หมั้นของผู้หญิงอื่นกลางเดือนหน้า ตอกอัดความเป็นชายเข้าออกในร่างกายเธอตลอดทั้งคืน ไม่มีเวลาให้หยุดพักหายใจหายคอ และไม่มีความอ่อนโยนให้แม้แต่นิดเดียว “ฮึก ฮือ”ความเสียใจซัดสาดเข้าใส่อีกครั้ง ถ้าเธอไม่เมาคงไม่กล้าทำอะไรที่มันผิดศีลธรรมแบบนี้ แต่เขามีสติครบถ้วนดีทุกอย่าง คนมีสติไหมที่ควรหยุดยั้งไม่ให้มันเลยเถิด เขาควรออกไปตั้งแต่เธอไล่ ควรฟังคำห้ามปรามของเธอ ไล่ไม่ไป ดื้อด้านไม่ยอมฟัง ซ้ำยังมาโยนให้มันเป็นความผิดของเธอ กล่าวหาว่าเธอเป็นฝ่ายไปยั่วยวนเขาก่อน“ฮือ”ทำยังไงละทีนี้ ไม่เพียงแต่แย่งคนที่กำลังจะกลายเป็นสามีของคนอื่น เขายังมักง่ายปล่อยข้างในทุกครั้งที่เสร็จ ถึงจะป้องกันไว้ได้ด้วยการไปหายาคุมกำเหนิดชนิดฉุกเฉินมากิน แต่มันรับประกันไม่ได้ว่ายานั่นจะได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ ร้องไห้อีกแล้ว เหนือฟ้าตื่นตั้งแต่คนนอนข้างๆขยับตัวหนี เขาเพิ่งจะได้ทิ้งตัวนอนเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนเอง ก่อนหน้านั้นมัวแต่สะสางง
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ไม่ควรยั่วพี่ NC
“ …. เกลียดเหรอ พี่ชอบเธอมากเลยมั้ง”เหนือฟ้ายิ้มเยาะตัวเองที่เผลอไผลดีใจไปชั่ววูบ ว่าได้ครอบครองคนที่เป็นเจ้าของหัวใจมาตลอดสักที ร่างกำยำขยับท่อนลำเข้าออกถี่ ๆ ตามระดับความโกรธที่มันทวีความรุนแรง เข้าสุด – ออกสุดเท่าที่จะทำได้และคนใต้ร่างรับไหว ร่างกายเย้ายวนสะท้านขึ้นลงตามแรงโยก หน้าอกขนาดใหญ่กว่าตัวกวัดแกว่งตามแรงขับเคลื่อนของสะโพกสอบ สติมึนเมาถูกมอมเมาต่อด้วยฤทธิ์ของกามารมณ์ ลูกพีชรู้สึกง่วงมาก แต่เจ็บปวดจนปล่อยให้สติดับลงไม่ได้ “ฮึก! พอ! พอที ฮือ!”ลูกพีชขอร้องเสียงแผ่ว ใบหน้าบิดเบี้ยวเพราะความทรมาน เหนือฟ้ายอมคลายแรงโทสะลง แต่ก็ไม่ได้มากมายนัก ยังขยับกายเคลื่อนไหวถี่รัว เพียงแต่ลดระดับความรุนแรงลง ทั้งยังช่วยเพิ่มความซ่านกระสันให้คนตัวเล็กใต้ร่าง เลื่อนมือลงบดขยี้ติ่งเนื้อเล็กเหนือส่วนอ่อนไหวระรัว “อ๊ะ! อย่า ไม่เอาตรงนั้น”ความซ่านกระสันมหาศาลสาดซัดใส่ เมื่อนิ้วมือใหญ่เคลื่อนไหวบนตุ่มไตเนื้อเหนือรูหลืบ เสียงห้าม ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางซ่าน ร่างกายบิดเร่าไปมาอย่างรุนแรงเมื่อบางอย่างพุ่งทะยานขึ้นมา ต่อต้านไม่ไหวสะโพกมนก็กดต่ำลง ความเสียวซ่านสาดซัดถาโถม สมองขาวโพลนหลังจาก
ใต้ร่างของเหนือฟ้า เป็นเธอเองที่ทำให้หยุดไม่ได้ NC
“อึก อ่า … พี่เหนือ”รู้สึกโล่งใจจนเผลอเรียกชื่อคนใจร้ายออกมา รีบสูดเอาอากาศเข้าปอดเมื่อได้โอกาส พอจะหายใจดีขึ้นสักพัก ใบหน้าหล่อเหลาก็โน้มต่ำลงมาใหม่ ลูกพีชเผลอกั้นหายใจรอ โล่งใจเมื่อเขาเปลี่ยนจากริมฝีปากไปดูดผิวเนื้อข้างลำคอแทน “อ๊า! อื้อ”“ลูกพีช”เหนือฟ้าเรียกคนตัวเล็กเสียงพร่า ปล่อยมือจากปลายคางโค้งมน เลื่อนต่ำลงไปที่หน้าอกอวบ ขยี้ขย้ำช้าๆ เมื่อเจ้าของมันยกใบหน้าขึ้นมาดู ก็ออกแรงมากขึ้น “อ๊ะ! หยุด หยุดนะ!”คนตัวเล็กห้ามเสียงอ่อน เหนือฟ้าหัวเราะเสียงพร่าต่ำตอบกลับไป เขาคงเมาแอลกอฮอล์ที่หลงเหลืออยู่ในโพลงปากเล็ก เขาไม่อยากหยุด ไม่มีความคิดที่จะหยุดหลงเหลืออยู่เลย ต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นก็คง … ช่างแม่ง! “หยุดเหรอ … เป็นเธอเองนะที่ทำให้พี่หยุดมันไม่ได้”“พี่เหนือ พีชขอโทษ หยุดเถอะนะ!”“ทำไมวะ! เป็นมึงเองไม่ใช่เหรอที่มายั่วกู”ถ้าเขายังอ่อนโยน เขาต้องหยุดสิ่งที่ทำอยู่ลง ตามความต้องการของเธอแน่ เขาไม่อยากหยุด หัวใจและลำกายขยายใหญ่ร่ำร้องบอกแบบนั้น “พี่เหนือ ดะ ได้โปรด”ลูกพีชเปลี่ยนเป็นขอร้องด้วยน้ำตา เหนือฟ้ามองมันด้วยความเฉยชาและไร้ผล มือใหญ่เลื่อนต่ำลงกระชากผ้าเช็ดตัวหลุดรุ่ยทิ้
ใต้ร่างของเหนือฟ้า พีชเตือนพี่ดีๆ แล้ว (NC นิดหน่อย)
“สบายใจเถอะ ถึงเธอแก้ผ้าพี่ก็ไม่เกิดอารมณ์”เหนือฟ้าพูด ผละออกห่างคนที่ยังตัวสั่นเทิ้ม คนถูกเติมเชื้อความโกรธก้าวไปด้านหน้า คว้าคอเสื้อยืดดึงลงต่ำ ดวงตาสีฟ้าครามมองเข้าไปในความดำมืด “อย่ามั่นใจนักเลยค่ะ พี่ยังไม่เคยเห็นพีชเอาจริง ออกไปได้แล้ว พีชเหนื่อย”ลูกพีชคลายมือออก ก้าวถอยหลังสองก้าว จากนั้นก็ก้าวเบี่ยงไปด้านข้าง กำลังจะหมุนตัวเดินหนี แต่คนตัวโตยังยืนนิ่งอยู่กับที่ เธอก็เลยปรี๊ดแตก “ทำไมดื้อด้านขนาดนี้ ได้! ไม่ไปใช่ไหม ได้เลยพี่เหนือ!”เหนือฟ้าไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยังยืนนิ่ง เมื่อร่างสมส่วนก้าวเข้ามาจนเกือบชิด เขาถึงเริ่มเข้าใจสิ่งที่ตัวเองเป็น มือใหญ่เอื้อมไปจับมือเล็ก ดึงขึ้นสูงพูดสิ่งที่ตรงกับความรู้สึกมากที่สุดออกไป “จะทำอะไร?”น้ำเสียงนุ่มนวล แต่คนเมาที่อยู่ในอารมณ์โกรธ ฟังมามันโคตรจะยียวนกวนประสาท มือเล็กอีกข้างคว้าหมับเข้าที่ขอบกางเกงแบบยางยืด ดึงมันลงสุดมือ “จะไปได้ยัง?”“แค่นี้? จะยึดกางเกงพี่ไว้”“ฮึ่ย!”ลูกพีชไม่สนแล้วว่าหลังจากนี้มันจะเกิดอะไรขึ้น มือเล็กตรงเข้าขยุ้มลำกาย มันไม่ขยายตัวในทีแรกเพราะเจ้าของยังข่มอารมณ์ไว้ได้ แต่ไม่นานมันก็เริ่มขยับขยาย ไม่มาก แค่พอให้
ใต้ร่างของเหนือฟ้า เธอจะทำอะไรพี่
ต่ำลงไปที่ชั้นล่างสุดของคอนโด เหนือฟ้าเก็บพับความห่วงใยซ่อนไว้ ใช้ข้ออ้างเรื่องของที่ลูกพีชลืมไว้ในร้านอาหาร เอามันมาส่งให้เธอที่คอนโด รู้ว่าเธออยู่ที่นี่ผ่านทางเพอร์ ฟังเขาบ่นเรื่องเธอเล็กน้อย จากนั้นค่อยขับรถมาเหนือฟ้าวนรถไปถึงชั้นสุดท้ายที่สามารถจอดรถได้ จากนั้นก็โดยสารลิฟต์ต่อขึ้นมาอีกไม่กี่ชั้น ทำทุกอย่างด้วยความคุ้นเคย เขาเคยมาที่นี่บ่อย ตั้งแต่มันยังเป็นเพียงพื้นที่ว่างเปล่า จนกระทั่งตอนที่มันเสร็จพร้อมใช้งานแล้ว เขาก็มาบ่อยยิ่งกว่าเจ้าของอาคาร คอนโดหรูแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยบริษัทของครอบครัวเขา เขาที่ตอนนั้นเป็นหนึ่งในผู้บริหาร ทั้งยังพ่วงตำแหน่งวิศวกรหลัก เป็นคนดูแลทั้งหมด ตั้งแต่การเลือกใช้คนงาน วัสดุก่อสร้าง รวมถึงของที่ใช้ตกแต่งภายใน มันจะกลายเป็นทรัพย์สินของเธอ เขาจึงพิถีพิถันเลือกแต่สิ่งที่ดีที่สุด ในฐานะพี่ชายอีกคนหนึ่งของเธอ และในฐานะผู้ชายธรรมดาที่ตัวเองอยากเป็น ติ๊ง! ลิฟท์โดยสารเคลื่อนขึ้นมาจนถึงชั้นบนสุด ร่างสูงในชุดลำลองเดินผ่านห้องพักจนมาถึงห้องสุดทางเดิน มันเป็นห้องที่กว้างที่สุด ทำเลดีที่สุด ของตกแต่งด้านในดีกว่าของในทุก ๆ ห้อง ตอนที่ลูกพีชตัดสินใจเลือกห
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ตอนที่ 10 ของขวัญวันเกิด
“ก็วันนั้นพีชป่วยอ่า พี่เพอร์ไม่ได้บอกพี่ใต้หล้าให้พีชเหรอ”“ก็บอกแหละ แต่ … ช่างเถอะ เจอที่นั่งหรือยัง ให้พี่พาไปไหม” ใต้หล้าเหลือบมองพี่ชายที่อยู่ใกล้คนตัวเล็ก เห็นได้ชัดว่าท่าทางมันดูผิดปกติ อยากรั้งเธอออกมาให้ห่างจากเขา แต่เจอสายตาแบบนั้นก็ไม่กล้า “ก็ดีค่ะ”ลูกพีชรีบตอบตกลง ไม่ใช่ว่าเธออย
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ตอนที่ 9 แขกกิตติมศักดิ์
19 : 00 น. โรงแรมดังระดับหกดาว คือสถานที่จัดงานวันเกิดให้แก่ทายาทคนโตของพิชญพาณิช เพราะเจ้าของงานเป็นหนึ่งในผู้บริหารหลักของกรุ๊ป แขกเหรื่อที่ถูกเชิญมาร่วมงาน จึงไม่ได้มีแค่ญาติสนิทและคนใกล้ตัว ยังมีพนักงานระดับสูงจากฝ่ายต่างๆของบริษัทหลัก รวมถึงพนักงานจากบริษัทย่อยในเครือ ที่ถูกเชิญมาร่วมงานเลี้
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ตอนที่ 8 เชิญ
“พีชขึ้นไปทำรายงานก่อนนะคะ”อยู่ดีๆก็รู้สึกไม่ดี ลูกพีชตั้งใจจะหนีออกมาจากอาการปั่นป่วนของหัวใจ แต่ถูกมารดาใช้สายตารั้งไว้ มันคงน่าเกลียดแหละที่หนีออกไปทันที หลังจากที่มีแขกเดินเข้ามา “ผมเห็นว่าวันนี้อยู่กันครบ ก็เลยจะมาเชิญทุกคนไปร่วมงานวันเกิดของผม ที่จะจัดขึ้นในวันมะรืนนี้น่ะครับ”“หืม? ปกติ
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ตอนที่ 7 ลอง
สามวันต่อมา กิจวัตรประจำวันที่ค่อนข้างอัดแน่น ทำให้ลูกพีชหลงลืมวีรกรรมสุดโต่งของตัวเองลงไปได้บ้าง แต่สัมผัสในมือวันนั้นยังคงตามหลอกหลอน ติดแน่นยิ่งกว่าสิ่งที่หลงเหลืออยู่ในสมองซะอีก มือเล็กกำแท่งข้าวหลามหนองมนที่มีคนหิ้วมาฝากมารดาแน่น ของพี่เหนือฟ้าก็ประมาณนี้เลย แต่กำแล้วนุ่มมือกว่า รู้สึกอุ่นกว
You May Also Like
ในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ69.5K viewsบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋89.9K viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี148.1K viewsภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์282.9K viewsพรหมลิขิตพิศวาส
ทิพย์วารี84 viewsบอสขาอย่าหื่น [ซีรี่ส์ภาคต่อ บอสขาอย่าอ่อย]
มนต์ศิขริน75 viewsพ่ายรักพลิน
SHASHA78 viewsต้นน้ำติดดิน
Chanan44 views
