แฟน ๆ มีทฤษฎีเกี่ยวกับไก่น้อยอย่างไรที่น่าสนใจ

เสี่ยวจู้ หมูเทพที่ยังไม่ฟักออกจากไข่ ถูกสร้างขึ้นจากพลังเทพขององค์หญิงแห่งวังมังกรเพื่อช่วยนางหาสมุนไพรและปรุงยาเทพ วันหนึ่งขณะที่องค์หญิงออกไปหาสมุนไพรในป่าสวรรค์ชั้นใน หลานชายจอมซนเห็นไข่กลม ๆ ก็นึกว่าเป็นของเล่นอาหญิงที่น่าจะสร้างมาให้เขา เขาจึงนำไข่ไปเล่นที่ลานกลางวังมังกร เล่นไปเล่นมาสักพัก องค์ชายน้อยก็เบื่อเลยเขวี้ยงไข่ทิ้งไปโดยไม่สนทิศทาง ทำให้ไข่บินออกไปจากวังแล้วชนเข้ากับบ่อน้ำซึ่งเป็นทางลงไปสู่โลกมนุษย์จนเปลือกไข่แตกออก เสี่ยวจู้ที่อยู่ในไข่ตกใจที่ตนเองฟักออกมาก่อนเวลาแถมยังกำลังลอยละลิ่วลงมาจากฟากฟ้าพร้อมเปลือกไข่อีกส่วนหนึ่ง หมูน้อยตกใจมากที่ตนเองกำลังลงไปที่โลกมนุษย์และหวาดกลัวว่าตนเองจะกลับสวรรค์ไม่ได้ กระทั่งเสี่ยวจู้ตกลงไปยังป่าสัตว์อสูรแห่งหนึ่งในโลกมนุษย์ เสี่ยวจู้จึงคิดได้ว่าจะต้องหาคนมาทำพันธะสัญญาจนกว่าคนผู้นั้นจะเป็นเทพเซียน ตนเองจึงจะกลับไปยังสวรรค์ได้ ภารกิจตามหาและช่วยเหลือนายคนใหม่จึงเริ่มต้นขึ้น

เขา เป็น โคแก่ ที่ดัน ไปหลงรัก อยากจะกิน หญ้าอ่อน ทั้งๆ ที่ คอยพยายาม หักห้ามใจ เพราะสถานะผู้ปกครอง ค้ำคอ แต่ ไฉนเลย แม่หญ้าอ่อน ถึงได้ชอบ คอยวนเวียน ป้วนเปี้ยน เอาตัวเอง มาคอยล่อ จ่อป้อนเขา อยู่แถวๆปาก เขมราชต้องคอยดูแลรับผิดชอบชีวิตปารดี เด็กในความอุปการะของคุณย่าของเขา ถึงแม้ว่าอายุจะห่างกันมากจนพอที่จะเป็นอาหลาน แต่ปารดีก็ยังคงเรียกเขาว่า 'พี่เขม' มาตลอด ด้วยความใกล้ชิดสนิทสนมที่ปารดีมี นับวันมันก็ยิ่งทำให้หัวใจของเขาดวงนี้คอยเอาแต่จะสั่นไหวไปกับเธออยู่เรื่อย ทั้งที่พยายามหักห้ามใจตัวเองแล้วว่าไม่ให้ไปยุ่งกับเธอ ลองทำเป็นผลักไส แต่พอเธอจะไปเข้าจริงๆ ตัวเขาเองก็ถึงกับกระสับกระส่ายจนอยู่ไม่ติดที่ เคยนึกอยากลองทำตามความรู้สึกให้มันรู้แล้วรู้รอดไป แต่เขาจะทำอย่างนั้นได้อย่างไรกัน ในเมื่อตอนนี้สถานะผู้ปกครองของเขามันค้ำคอเขาอยู่ อยากเดินไปให้สุดทางก็เดินไม่ได้ แถมอยากจะถอยออกมาหัวใจมันก็ไม่กล้าพอที่จะทำแบบนั้นอีก เขาจึงได้แต่คอยกั๊กทำตัวเป็นมดแดงแฝงพวงมะม่วงคอยกีดกันผู้ชายคนอื่นที่จะเข้ามาทำตัวสนิทแนบชิดกับเธออยู่ร่ำไป สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และ ฉบับเพิ่มเติม ไม่อนุญาตให้คัดลอก ดัดแปลง แก้ไขเปลี่ยนแปลงเนื้อหา หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่บนสื่อโซเชียลอื่นโดยเด็ดขาด คำเตือน : นิยายเรื่องนี้มีการใช้คำที่สื่อถึงกิจกรรมทางเพศ เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป

[ลูกอสูรตะกละเทาเที่ย ลูกรักของทุกคน สลับตัว ดาวนำโชคตัวน้อย ตัวเอกมีสกิลโกงในตัวเอง ไม่มีคู่] เหมี่ยวเหมี่ยวเป็นอสูรเทาเที่ยน้อย เนื่องจากกินปลาหลีฮื้อกู้โลกที่สวรรค์เลี้ยงไว้ จึงถูกบีบให้ลงมายังโลกมนุษย์เพื่อกอบกู้โลก กลายมาเป็นคุณหนูหกแห่งจวนมหาเสนาบดี หลวงจีนผู้ทรงศีลเคยบอกว่าคุณหนูหกผู้นี้เป็นดาวอัปมงคล นางจึงใช้ชีวิตในจวนมหาเสนาบดีอย่างแสนรันทด กินไม่อิ่มนอนไม่อุ่น เอะอะก็ถูกทุบตีด่าทอ ในขณะที่พี่สาวร่วมท้องกลับมีดวงชะตาสูงส่งเกินบรรยาย เป็นดวงหงส์แต่กำเนิด เหมี่ยวเหมี่ยวถูกทำโทษให้ยืนตากหิมะทั้งคืนจนสลบอยู่หน้าจวนมหาเสนาบดี ฮูหยินจากจวนโหวยามเดินทางผ่านมา จึงเก็บนางกลับไป และรับไว้เป็นบุตรสาว เหล่าขุนนางและชนชั้นสูงในเมืองหลวงหลังจากรู้ข่าวนี้ ต่างก็ตั้งตารอดูเรื่องอลเวงของจวนโหว เพราะคิดว่าพวกเขาน่าจะถูกดาวอัปมงคลดวงนี้พิฆาตจนตาย แต่พวกเขาก็รอแล้วรอเล่า รอแล้วรออีก รอจนกระทั่งซื่อจื่อผู้สูงส่งสง่างามแห่งจวนโหว อดีตคุณชายอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงฟื้นคืนสติจากการป่วยหนัก กลับมาวางอุบายแยบยลในราชสำนักอีกครั้ง รอจนกระทั่งคุณชายรองแห่งจวนโหว ผู้มีพละกำลังมหาศาลแต่ทรมานเพราะถูกพิษกู่ได้ขับพิษกู่จนหมด จนกลายเป็นเทพสงครามหนุ่มโด่งดังเกรียงไกรแห่งสนามรบ รอจนกระทั่งคุณชายสามแห่งจวนโหว ผู้เคยติดอ่างและหัวช้า กลับมาเฉลียวฉลาด สอบได้ที่หนึ่งสามสนามรวด กลายเป็นจอหงวนที่อายุน้อยที่สุดแห่งอาณาจักรต้าเยี่ยน รุ่งโรจน์ไร้ขอบเขต ตรงกันข้าม จวนมหาเสนาบดีนับวันยิ่งตกต่ำอับโชค ชนชั้นสูงทั่วทั้งเมืองหลวงเต็มไปด้วยคำถาม เดี๋ยวนะ ไหนว่าเป็นดาวอัปมงคลอย่างไรเล่า? มารดาเจ้าเถอะ นี่ดาวนำโชคชัด ๆ!

ซีรีส์ชุด ดวงใจรักอ๋องร้าย มี 2 เรื่องในชุดค่ะ 1. กระต่ายน้อยดวงใจอ๋องพยัคฆ์ (อ๋องสี่หลี่หลานหมิง+จินซินซิง) ตั้งแต่เกิดกระทั่งจำความได้ จินซิงซิน รับรู้แค่ว่านางเป็นเพียงบุตรสาวกำพร้าของพ่อค้าตระกูลใหญ่ ชั่วชีวิตน้อยๆ มีเพียงท่านยาย พี่สาวต่างมารดาเท่านั้นที่คอยห่วงใย จนกระทั่งได้เจอกับ หลี่หลานหมิง ผู้มีสมญานามว่าอ๋องพยัคฆ์ที่ผู้คนโจษขานกันว่าโหดร้ายยิ่งนัก สังหารผู้คนเป็นผักปลา แสนเย็นชาดั่งน้ำค้างแข็งจนมิอาจมีผู้ใดใต้หล้าหาญกล้าต่อกร ทั้งสองต้องแต่งงานกันตามบัญชาของโอรสสวรรค์ท่ามกลางอุปสรรคมากมาย หลี่หลานหมิงจะทำเช่นใดในเมื่อสตรีที่ร่วมหัวจมท้ายด้วยอย่างชายากระต่ายน้อยกลับเติบโตเพียงแค่ร่างกาย ส่วนสภาพจิตใจนั้นอ่อนด้อยราวกับเด็กน้อยก็ไม่ปาน... 2. ดวงใจรักอ๋องเหยี่ยวทะเลทราย (อ๋องสามหลี่ชงเหอ+ฟางถิงถิง) ‘หลี่ชงเหอ’ ฉายาอ๋องเหยี่ยวทะเลทรายผู้แสนเย็นชากับ ‘ฟางถิงถิง’ คุณหนูกำมะลอในบ้านเศรษฐีที่จับพลัดจับผลูให้หนีตามกันทั้งที่ยังเข้าใจผิด เขาอาศัยที่นางความจำเสื่อมบีบคั้น แม้ใจอยากรักแต่ก็ไม่อยากรัก แม้อยากเกลียดก็ทำใจมิได้ เขาจะทำเช่นไรให้หลุดพ้นจากสถานการณ์เลวร้ายที่ไม่คาดคิด และห้ามใจไม่ให้ตกหลุมลูกกวางน้อยตัวนิ่ม

หมอหมาหน้าหนวดคนเย็นชาหน้าดุผู้เคยตกหลุมรักฝันดีเมียพี่มานะมาแล้ว (ทุกคนปกติดี?) แต่ภายใต้ความดุคือความอ่อนโยนม้ากมือเบาสุดในสามโลก ปะทะ สตีเฟ่นหรือน้องนุ่มญาติลุงสี่  (วาเลนไทน์ปีนี้อยากมีลุงเป็นแฟน) ที่หนีพ่อแม่จากอังกฤษมาอยู่ต่อยมวยกับลุง เป็นคนตัวเล็กแต่มือหนักตีนหนักจับอะไรก็แตกหักถึงชกชนะได้แชมป์มากว่า20สมัย! และ ลูกส้มแมวส้มไม่ทราบที่มาที่นุ่มบังเอิญเจอแล้วแอบเก็บมาเลี้ยงในห้องให้เมียลุงสี่ที่สนิทกันบ่นได้ทุกวี่ทุกวัน

“ป้ากวา ป้ากวาคะ” ฉันจอดจักยานของตัวเองพร้อมคว้าปิ่นโตหน้ารถมาไว้ในมือจากนั้นก็เดินขึ้นเรือนทรงไทยมาถึงระเบียงที่ถูกออกแบบในยื่นเยื้องออกไปเพื่อรับกับวิวพื้นไร่ชากว่าหลายร้อยไร่ก็ไม่ได้รับเสียงตอบรับเลย “ป้ากวาคะอยู่มั้ยแม่ให้น้อยเอาแกงฟักมาให้ค่ะ” ฉันจึงเดินเข้าไปอีกฟากหนึ่งซึ่งเป็นครัวที่ถูกแบ่งออกจากกันอย่างชัดเจนตรงที่ฉันยืนเป็นครัวแบบฝรั่งว่าในขณะที่วางปิ่นโตเสียงอะไรไม่รู้ดังมาจากห้องอีกฝั่งดังตึ่ง “ปะ ป้ากวาคะ น้อย...” คนที่ยืนปะจันหน้าไม่ใช่ป้ากวาแต่เป็นผู้ชายตัวสูงโปร่งมีรอยสักเด่นออกมาจากเสื้อเชิ้ตดำท่าทางดูง่วงมากถึงมากสูด “พี่เป็นใคร เข้ามาบ้านคนอื่นได้ยังไงกัน ขโมยเหรอ!” “…” เขาไม่ตอบแต่กับกอดอกยืนยิ้มเหมือนคนบ้าวินาทีนั้นฉันคว้าไม้กวาดมากะเป็นอาวุธ “นี่บ้านป้ากวานะ ขโมยอะไรป้ากวาเอาตายเลย” “…” เขาเปลี่ยนนัยน์ตาเป็นเรียบเฉยแต่จ้องฉันไม่วางสายตา “ตกลงเป็นใคร พี่เป็นใคร” “โตขึ้นเยอะเลย” “ต้องเป็นคนบ้าแน่ๆ” “เป็นลูกกวางของเธอไงยัยเด๋อ”