แฟนๆ ควรดู ตี๋ เห ริน เจี๋ ย 2 ก่อนหรือต่อจากภาคแรกอย่างไร

พูดถึง 'ตี๋เหรินเจี๋ย' แล้วต้องบอกเลยว่าโลกของเรื่องนี้ไม่ได้หยุดอยู่แค่ภาคแรกเท่านั้น แฟรนไชส์ภาพยนตร์ที่มีพื้นฐานจากตำนานขุนนางนักสืบสมัยถังมีทั้งภาคต่อและสปินออฟที่น่าสนใจหลายชิ้น โดยเฉพาะแฟนที่ชอบความผสมผสานระหว่างปริศนา แอ็คชัน และฉากแฟนตาซีแบบฉากใหญ่ ในเชิงภาพยนตร์มีผลงานที่เด่น ๆ เช่น 'Detective Dee and the Mystery of the Phantom Flame' (ซึ่งมักถูกนับเป็นภาคเปิด) ต่อด้วยงานที่เป็นพรีเควลและภาคต่ออย่าง 'Young Detective Dee: Rise of the Sea Dragon' และภาคต่อที่มาในรูปแบบของบทใหม่อีกชิ้นคือ 'Detective Dee: The Four Heavenly Kings' ทั้งสามเรื่องให้โทนและมุมมองที่ต่างกัน แม้โครงเรื่องจะอิงตัวละครเดียวกัน แต่เนื้อหาและสไตล์การเล่าเรื่องทำให้รู้สึกเหมือนได้สำรวจจักรวาลเดียวกันจากมุมต่าง ๆ นอกจากภาพยนตร์แล้วตระกูลงานของ 'ตี๋เหรินเจี๋ย' ยังขยายตัวผ่านวรรณกรรมและซีรีส์โทรทัศน์ งานนิยายจีนโบราณแนวกงอัน (คดีความของผู้พิพากษา) ที่เล่าเรื่องของดี๋เหรินเจี๋ยมีมาตั้งแต่สมัยเก่า และในงานสากลก็มีนักเขียนอย่าง Robert van Gulik ที่นิยามชุดนิยาย 'Judge Dee' ให้คนตะวันตกรู้จักตัวละครนี้มากขึ้น ความหลากหลายของสื่อทำให้มีทั้งการดัดแปลงแบบยาวเป็นซีรีส์โทรทัศน์ รายการชุดเล็ก ไปจนถึงเวอร์ชันเกมและสื่อออนไลน์ต่าง ๆ ซึ่งแต่ละเวอร์ชันจะเน้นมุมต่างกัน บางชุดเน้นปริศนาเชิงนิติวิทยาศาสตร์ บางชุดเน้นฉากการเมืองและการเมืองวังส่วนบางชุดก็ขยายความเป็นแฟนตาซี แนะนำวิธีชมแบบสนุก ๆ คือถ้าชอบจังหวะมันส์และการเปิดตัวโลกของเรื่อง แนะนำเริ่มจากภาคที่หลายคนคุ้นเคยก่อน เพื่อให้เห็นความยิ่งใหญ่ของโปรดักชัน แล้วค่อยดูพรีเควลเพื่อเข้าใจที่มาของตัวละครและพัฒนาการ แต่ถ้าอยากได้บรรยากาศนิยายจีนคลาสสิกและการไขคดีแบบดั้งเดิม ให้ลองหาเวอร์ชันทีวีหรืออ่านงานต้นฉบับที่ดัดแปลงจาก 'Di Gong An' รวมถึงงานของนักเขียนตะวันตกที่นำเรื่องไปเขียนเป็นนิยายสืบสวน เพราะจะได้เห็นมุมมองทางวัฒนธรรมที่ต่างออกไป อีกมุมที่ผมชอบคือการดูสื่อหลายแบบผสมกัน จะเห็นว่าคนสร้างชอบใส่รายละเอียดประวัติศาสตร์ ปริศนาเชิงตรรกะ และองค์ประกอบภาพยนตร์แฟนตาซีผสมกันอย่างลงตัว สุดท้ายแล้วแฟรนไชส์นี้ให้รสชาติหลากหลายและเปิดช่องให้คนที่ชอบแนวสืบสวน ผจญภัย และจินตนาการได้สำรวจมากมาย การตามดูทั้งภาพยนตร์ พรีเควล ซีรีส์ และงานเขียนจะช่วยให้เห็นภาพรวมที่สมบูรณ์ขึ้น และโดยส่วนตัวแล้วผมรู้สึกว่ายิ่งยิ่งตาม ยิ่งยิ่งค้น ยิ่งสนุกกับการเห็นความแตกต่างของแต่ละเวอร์ชันที่เติมเต็มโลกของ 'ตี๋เหรินเจี๋ย' ได้อย่างน่าประทับใจ

ภาพของ 'ตี๋ เห ริน เจี๋ ย 2' แย่งความสนใจฉันตั้งแต่ฉากเปิด และนั่นคือหนึ่งในเหตุผลที่นักวิจารณ์มักยกให้เป็นจุดแข็งหลักของหนังเรื่องนี้: ภาพสวยที่เล่าเรื่องได้ด้วยตัวเอง ฉันชอบการจัดองค์ประกอบภาพที่ไม่อวดเรียงลำดับ แต่เลือกใช้สีและพื้นที่อย่างชาญฉลาดเพื่อเน้นอารมณ์ ฉากกลางคืนที่ใช้แสงน้อยกลับให้ความรู้สึกหนักแน่นและลึกซึ้ง ขณะที่เฟรมกว้างในบางฉากช่วยสร้างความรู้สึกของขอบเขตและเวลาที่กว้างขึ้น นักวิจารณ์หลายคนชื่นชมฝีมือช่างภาพและทีมออกแบบงานสร้างที่ทำให้โลกในเรื่องมีความสมจริงและชวนหลงใหล เมื่อผสานกับการกำกับที่ละเอียดอ่อนและการตัดต่อที่รักษาจังหวะได้ดี ภาพเหล่านี้จึงไม่ใช่แค่ความงามเพื่อความงาม แต่กลายเป็นเครื่องมือบอกเล่าเรื่องราวได้จริง ๆ — นั่นคือเหตุผลที่ฉันเห็นนักวิจารณ์ยกย่องส่วนนี้เป็นหนึ่งในความสำเร็จชัดเจนของ 'ตี๋ เห ริน เจี๋ ย 2'

ลองมองไปรอบๆ ชุมชนแฟนซีรีส์จีนแล้วจะเห็นแหล่งรีวิวของ 'ตี๋ เห ริน เจี๋ ย' ภาค 5 กระจายตัวอยู่หลายที่ โดยแต่ละที่ให้มุมมองต่างกัน บางแห่งเน้นสปอยล์ละเอียด บางแห่งชี้จุดเด่นงานสร้างและการแสดง บางแห่งเป็นคอมเมนต์สั้นๆ จากผู้ชมทั่วไปที่อยากแชร์ความประทับใจทันที เริ่มจากเว็บบอร์ดไทยชื่อดังอย่างพันทิปและกลุ่มเฟซบุ๊กที่แฟนซีรีส์มักรวมตัวกัน พันทิปมีกระทู้ยาวๆ ที่แฟนๆ มาวิจารณ์ตอนต่อตอน ส่วนกลุ่มเฟซบุ๊กจะได้รีแอ็กชันแบบสดๆ และมักมีคนแปลหรือสรุปประเด็นสำคัญให้แบบรวดเร็ว ถ้าอยากได้รีวิวเชิงวิเคราะห์ลึกๆ ผมมักชอบตามบล็อกรีวิวหนังและซีรีส์ของนักเขียนไทยหลายคน รวมถึงคอลัมน์ในเว็บข่าวบันเทิงที่ลงบทวิเคราะห์เชิงบริบท เช่น เจาะลึกตัวละคร ธีม และการตัดต่อ นอกจากนี้ YouTube เป็นแหล่งที่ยอดเยี่ยมสำหรับรีวิวทั้งสั้นและยาว มีทั้งคลิปรีวิวสปอยล์แบบเจาะจงฉาก รวมถึงพอดแคสต์วิดีโอที่คุยกันหลายตอนถกกันข้ามซีซั่น ยิ่งช่องที่ชอบทำคอนเทนต์ซีรีส์จีนโดยเฉพาะ จะมีทั้งการเปรียบเทียบกับเวอร์ชันเก่าและสรุปเสน่ห์ของตัวละครหลัก เหมาะกับคนที่อยากได้ความเห็นหลากหลายจากนักวิจารณ์สมัครเล่น หากไม่ถนัดภาษาไทย แหล่งรีวิวภาษาจีนและสากลก็ให้มุมมองที่ต่างออกไป เว็บไซต์อย่าง Douban หรือ Bilibili จะมีรีวิวและความเห็นจากผู้ชมจีนซึ่งลงรายละเอียดเรื่องการสร้างและความแม่นยำของประวัติศาสตร์ ส่วน Reddit หรือฟอรัมต่างประเทศเช่น r/AsianDrama มักมีการถกเถียงเรื่องการแปล ความต่อเนื่องของพล็อต และการตีความตัวละคร ผมมักใช้สองสเกลนี้ร่วมกัน คืออ่านรีวิวท้องถิ่นเพื่อจับคอนเทนต์พื้นฐาน แล้วค่อยดูความเห็นระดับสากลเพื่อเห็นภาพรวมของความนิยมและประเด็นถกเถียงหลัก เคล็ดลับที่ผมมักบอกเพื่อนคือดูหลายแหล่งไม่ยึดแค่แหล่งเดียว เพ่งไปที่วันที่โพสต์และระบุว่าเป็นรีวิวที่มีสปอยล์หรือไม่ ถ้าต้องการคุยแบบไม่เสียเซอร์ไพรส์ ให้เลือกกระทู้หรือคอมเมนต์ที่เขียนว่าไม่สปอยล์ แต่ถ้าอยากรู้รายละเอียดเชิงลึกก็หาบทวิเคราะห์ยาวๆ ที่มีการอ้างอิงฉากและบทพูด สุดท้ายแล้วการอ่านรีวิวคือการหาเพื่อนร่วมคลั่งที่เห็นทางเดียวกันกับเรา — ผมมักจบการอ่านด้วยความตื่นเต้นอยากกลับไปดูซ้ำอีกครั้งหรือหยิบฉากโปรดมานั่งออนแอร์คอมเมนต์กับเพื่อน ๆ

ตรงไปตรงมาเลย การตัดสินใจเลือกระหว่างเวอร์ชันหนังกับเวอร์ชันซีรีส์ของ 'ตี๋เหรินเจี๋ย 1' ขึ้นอยู่กับว่าคุณอยากได้ประสบการณ์แบบไหนในตอนนั้น ถ้าช่วงเวลาในการดูของคุณมีจำกัดและอยากได้ความเข้มข้น จุดพีค และงานแอ็กชันที่ถูกบีบอัดมาอย่างดี ผมมักจะชี้ไปที่เวอร์ชันหนังเพราะทั้งภาพและบทมักถูกขัดเกลาให้กระชับ สังเกตได้จากฉากบู๊ที่ตัดต่อแน่นเหมือนใน 'The Raid' ที่ทำให้หายใจแทบไม่ทันในสองชั่วโมง แต่ข้อจำกัดคือรายละเอียดตัวละครรองหรือฉากเล็กๆ อาจถูกตัดออก ทำให้บางมิติหายไป ในทางกลับกัน เวอร์ชันซีรีส์เหมาะกับคนที่อยากใช้เวลาเรียนรู้โลกและตัวละครแบบละเมียดละไม ฉันชอบการขยายมุมมองของตัวละครรอง และการกระจายอารมณ์ไปยังตอนต่างๆ ซึ่งให้ความรู้สึกเหมือนอ่านนิยายยาวมากกว่าจะเป็นฉากเดียวจบ ถ้าคุณชอบการเก็บประเด็นย่อยๆ และซีนที่ปล่อยให้ซึมซับ นี่คือทางเลือกที่ให้ค่ามากกว่าในแง่ของบริบทและความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร

เล่าแบบตรงๆ เลยว่าฉันเตรียมตัวรับสปอยล์ของ 'ตี๋เหรินเจี๋ย 2' เหมือนเตรียมเดินเข้าป่า: ไม่มีทางรู้ว่าจะเจออะไรแต่ก็พกอุปกรณ์ให้พร้อม การเตรียมของฉันเริ่มจากการตั้งขอบเขตชัดเจน—ปิดโซเชียลที่มักมีคอนเทนต์สปอยล์ เปิดฟีเจอร์บล็อกคำ หรือใช้ส่วนขยายที่ซ่อนคำสำคัญจนกว่าจะดูจบ นี่ยังรวมถึงการบอกเพื่อนคอเดียวกันว่าไม่อยากถูกสปอยล์ในช่วงนี้ เพราะหลายครั้งสปอยล์เกิดจากข้อความสั้น ๆ ที่คิดว่าไม่เป็นไร แต่กลับสปอยล์หนักกว่าที่คิด อีกอย่างที่ฉันทำคือกำหนดมุมมองล่วงหน้า: ผมเตรียมใจรับความคาดหวังที่อาจโดนทำลาย แต่ก็เตรียมรับความเซอร์ไพรส์ด้วย บางครั้งการเล่าเส้นเรื่องใหม่จะสะเทือนความรู้สึก แต่ก็เปิดโอกาสให้เราเห็นตัวละครในมุมที่เคยไม่เคยเห็น ฉันยังมีนิสัยชอบเก็บบันทึกความประทับใจสั้น ๆ ไว้ก่อนอ่านสปอยล์ เพื่อเตือนตัวเองว่าช่วงแรกนั้นยังสดเสมอ แม้จะมีสปอยล์ท้ายเรื่อง ก็ยังพอมีที่ให้ค้นหาและชื่นชมอยู่ดี

เริ่มจากคนที่โดดเด่นที่สุดในสายตาฉันก็คงต้องยกให้บทบาทนำที่มีพลังและความสง่าอย่างเห็นได้ชัด — นักแสดงผู้รับบทเป็นตี๋เหรินเจี๋ยนั่นแหละที่จับใจคนดูได้ตั้งแต่ฉากแรก ๆ ด้วยน้ำเสียงหนักแน่น การวางมาดที่นิ่งแต่แฝงอารมณ์ ทำให้ทุกจังหวะการสืบสวนมีแรงดึงดูดพิเศษ การแสดงของเขาไม่ได้พึ่งพาแค่คำพูด แต่ใช้ภาษากายเล่าเรื่อง บางฉากที่ต้องคิดเร็วและตัดสินใจฉันชอบการแสดงที่แสดงความขัดแย้งภายในออกมาอย่างละเอียด — ไม่ใช่แค่ฮีโร่สมบูรณ์แบบ แต่เป็นคนที่มีบาดแผลในใจซึ่งทำให้ตัวละครมีมิติ อีกอย่างที่ทำให้ผลงานโดดเด่นคือเคมีระหว่างเขากับนักแสดงสมทบหลายคน ทั้งคู่ทำให้ฉากโต้ตอบดูมีชีวิตและเชื่อมต่อกับผู้ชมได้ดี พูดง่าย ๆ ว่าเขาเป็นแกนกลางที่พยุงทั้งเรื่องเอาไว้ได้อย่างมั่นคง

เราอยากเริ่มจากตอนแรกจริง ๆ เพราะตอนเปิดเรื่องจะปูพื้นตัวละครและบรรยากาศได้ชัดที่สุด สำหรับใครที่ยังไม่คุ้นกับโลกของ 'ตี๋เหรินเจี๋ยไขปมปริศนา' การดูจากจุดเริ่มต้นช่วยให้รู้ว่าใครเป็นคนสนับสนุน ใครเป็นศัตรู และทำไมบางคดีถึงมีปมลึกลับที่ผูกโยงกันตลอดซีรีส์ การเริ่มต้นแบบนี้ยังทำให้การก้าวผ่านการเปลี่ยนตัวละครหรือการเปิดเผยเบื้องลึกของตัวเอกมีน้ำหนักขึ้นด้วย อย่างเช่นฉากเปิดคดีแรกที่มีการเล่าเบื้องหลังของผู้ต้องสงสัย ถ้าโดนตัดออก ผู้ชมอาจพลาดแรงจูงใจของตัวละครไปได้ นอกจากนั้นหลายตอนที่ดูเหมือนเป็นคดีสั้น ๆ ยังมีเบาะแสเล็ก ๆ กระจายอยู่ ซึ่งพอรวมกันแล้วจะให้ผลลัพธ์ที่คุ้มค่ากับการดูย้อนหลัง สำหรับคนที่เน้นอรรถรส ภาพ และจังหวะการเล่าเรื่อง ผมแนะนำดูเรียงตามลำดับการออกอากาศเพราะทีมงานพัฒนาฝีมือการสร้างฉากและเทคนิคภาพไปด้วยกัน ถ้าดูวนย้อนกลับจะได้เห็นการเติบโตของสไตล์การนำเสนอและความละเอียดของปมปริศนา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความสนุกในการติดตาม สำหรับตัวเองแล้วการเริ่มตั้งแต่ต้นทำให้ประสบการณ์ดูเต็มไปด้วยเซอร์ไพรส์ที่ค่อย ๆ เปิดเผย ไม่ใช่แค่การลุ้นคดี แต่ยังได้ติดตามการเปลี่ยนแปลงของโลกและคนรอบตัวไปด้วย

เราเข้าใจว่าคำถามนี้กวนใจแฟนๆ เยอะ — เท่าที่ดู 'ตี๋เหรินเจี๋ย' ภาค 5 ไป มันมีลักษณะของรีบูตมากกว่าจะเป็นการต่อเนื่องโดยตรงจากภาคก่อนหน้า ในมุมเรา สิ่งที่บอกชัดคือการเปลี่ยนโทนเรื่องและการจัดวางคาแรกเตอร์ใหม่: ถ้าต้องสรุปสั้นๆ ภาคนี้เลือกเล่าเคสที่ยืนได้ด้วยตัวเองและปรับเส้นเรื่องพื้นฐานของตัวเอกให้คนดูใหม่เข้าใจได้โดยไม่ต้องรู้ประวัติย้อนหลังของซีรีส์ทั้งหมด นี่ย่อมต่างจากการต่อเรื่องแบบซีซันต่อซีซันที่ยังคงแกนหลักของความสัมพันธ์เดิมๆ ถ้าจะเทียบให้เห็นภาพชัดขึ้น ลองนึกถึงวิธีการสร้างโลกของ 'Detective Dee' ในบางงานภาพยนตร์ ที่เอาตัวละครโบราณมาจัดวางใหม่ในบริบทที่ต่างกันได้ — ภาค 5 ของ 'ตี๋เหรินเจี๋ย' ก็เดินแนวทางใกล้เคียงแบบนั้นมากกว่าเป็นภาคต่อเนื้อหาแบบตั้งต้นต่อเนื่อง ทำให้มันเหมาะจะเริ่มดูใหม่ได้ แต่แฟนเก่าบางคนอาจรู้สึกว่าหายบางความต่อเนื่องไป

ยกมือให้เลยกับความเข้มข้นของภาคนี้—ฉันจะสรุปเนื้อเรื่อง 'ตี๋ เห ริน เจี๋ ย' ภาค 5 แบบจับใจและครบประเด็นให้เลย โดยภาพรวมภาคนี้ขับเคลื่อนด้วยผลกระทบจากการตัดสินใจครั้งใหญ่ในภาคก่อนหน้า ที่ทำให้สมดุลอำนาจทั้งในเมืองและกลุ่มใต้ดินเปลี่ยนแปลงไป ตัวเอกยังคงเผชิญกับความขัดแย้งภายในตัวเอง ระหว่างความปรารถนาที่จะปกป้องคนที่รักกับข้อเรียกร้องจากอดีตที่ยังตามหลอกหลอน ฉากเปิดของภาคยืนพื้นด้วยเหตุการณ์เล็กๆ ที่บานปลายกลายเป็นโศกนาฏกรรม ทำให้ตัวละครหลายคนต้องเลือกเส้นทางใหม่ ทางเดียวที่น่าติดตามคือการที่ตัวเอกต้องเรียนรู้บทเรียนเก่าแล้วปรับกลยุทธ์แทนการซ้ำรอยเดิม เส้นเรื่องกลางภาคได้ขยายจักรวาลออกไปทั้งเชิงการเมืองและความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่ม ตัวร้ายชุดใหม่มีความซับซ้อนกว่าเดิม ไม่ได้ร้ายเพียงเพื่อร้าย แต่มีแรงจูงใจที่ทำให้ผู้อ่านพอจะเข้าใจได้ แม้จะไม่เห็นด้วยก็ตาม การหักมุมหลายครั้งเกิดจากความลับในอดีตที่ถูกเปิดเผยทีละชิ้น จนถึงจุดที่พันธมิตรเก่าเริ่มร้าว หมอกแห่งความสงสัยแผ่ปกคลุม ทำให้ฉากเดือดๆ หลายตอนมีพลังมากเพราะมันไม่ใช่แค่อารมณ์ชั่วคราว แต่เป็นผลสะสมของการถูกหักหลังและการเสียสละ ตัวละครรองหลายตัวได้รับการพัฒนาอย่างดี—บางคนที่เคยถูกมองข้ามกลับมีช่วงเวลาสำคัญที่พลิกบทบาท ขณะที่ความตายและการจากลาก็ถูกนำมาใช้เพื่อผลักดันพล็อตอย่างมีน้ำหนัก ตอนท้ายภาค 5 ทำงานหนักเพื่อให้คำตอบและทิ้งคำถามในเวลาเดียวกัน ฉากชิงไหวชิงพริบสุดท้ายมีความเป็นไปได้แบบไม่คาดคิด การเผชิญหน้าสุดท้ายไม่ได้ลงเอยด้วยการชนะอย่างง่ายๆ แต่มันชวนให้รู้สึกว่าสงครามครั้งนี้จะยังไม่จบ หากมองในเชิงตัวละคร ภาคนี้ให้ความสำคัญกับการเติบโตทางจิตใจมากกว่าการชนะศึกเพียงอย่างเดียว ตัวเอกเลือกหนทางที่แสดงความรับผิดชอบต่อผลจากการกระทำของตน และนั่นทำให้ตอนจบทั้งหวานและขมในเวลาเดียวกัน ธีมหลักที่ฉันรู้สึกเชื่อมโยงคือการยอมรับความซับซ้อนของมนุษย์—ไม่มีคนไหนเป็นดีหรือชั่วเพียงด้านเดียว โดยรวมแล้วถ้าจะสรุปสั้นๆ ว่า 'ตี๋ เห ริน เจี๋ ย' ภาค 5 คืออะไร ก็ต้องบอกว่าเป็นภาคที่โตขึ้นทั้งเรื่องโทนและโครงเรื่อง มันเพิ่มชั้นความหมายให้กับเหตุการณ์เก่าๆ และเตรียมสนามสำหรับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ต่อไป ในฐานะแฟน ฉันชอบที่ภาคนี้ไม่ยอมง่ายๆ และกล้าที่จะให้ตัวละครจ่ายราคาสำหรับการกระทำของพวกเขา ซึ่งทำให้ความรู้สึกหลังดูจบยังคงค้างคาอยู่ในอก—เป็นความค้างคาที่อยากอ่านต่อจนแทบอดใจไม่ไหว

แนะนำว่าควรเริ่มจาก 'เล่งเน่ยยี่' ภาคแรกก่อนเสมอ เพราะการเดินเรื่องและปมตัวละครถูกวางไว้ให้ค่อยๆ เปิดเผย และการเดินทางของตัวละครหลายจุดให้รสชาติดีกว่าถ้าดูตามลำดับที่ปล่อยออกมา ความเห็นนี้มาจากการติดตามผลงานแนวเดียวกันมานานแล้ว: พล็อตหลักมักมีเบื้องหลังที่ซ่อนอยู่ในบทเล็กๆ หรือภาพแฟลชแบ็กที่ภาคสองจะอ้างอิงกลับมา ถาดความรู้สึกเวลาเห็นเหตุการณ์ซ้ำในภาคต่อจึงเต็มไปด้วยการเชื่อมโยง—มิตรภาพเก่า แผลใจ และการเติบโตที่เห็นชัดขึ้นเมื่อเราได้เห็นทั้งเส้นทางตั้งแต่ต้น การดูภาคแรกก่อนช่วยให้การหยอดข้อมูลในภาคสองมีน้ำหนักและไม่รู้สึกว่าโดนยัดฉากสำคัญเข้ามาโดยไม่มีพื้นฐาน สุดท้ายนี้ ใครที่ชอบความเซอร์ไพรส์แบบผาดโผนหรือชอบตีความใหม่ๆ อาจลองสลับดูภาคสองก่อนเป็นการทดลองเฉพาะกลุ่ม แต่โดยส่วนตัวแล้วการเริ่มจากภาคแรกทำให้ฉันอินกับอารมณ์ของเรื่องมากกว่า และยังทำให้ฉากอีสเตอร์เอ้กในภาคสองสะใจขึ้นด้วย