แฟนๆ วิเคราะห์ค่าdo ในฉากสุดท้ายของอนิเมะอย่างไร

ไอลดา จบชีวิตลงอย่างน่าเศร้า จากอุบัติเหตุหลังจากถูกรามสูรย์หักหน้าบอกเลิกเธอในงานวันแต่งงานของเราสองคน เธอจากไปทั้งที่ยังไม่ได้รักและไม่ได้ถูกรักจริง ๆ แต่ก่อนดวงวิญญาณดับสิ้น เธอกลับได้ยินเสียงกระซิบจากผู้เฝ้าชะตาว่า "ไอลดาเอ่ย เจ้าร้องไห้มามากพอแล้ว เจ้าคิดว่าถ้าเจ้าได้โอกาสกลับไปอีกครั้ง เจ้าจะทำแบบเดิม หรือ จะยอมทิ้งคนที่ทำให้เจ้าเจ็บปวด.." และเมื่อเธอลืมตาขึ้น…พบว่าตัวเองย้อนเวลากลับไป หกเดือนก่อนวันงานแต่ง ครั้งนี้เธอสาบานว่า จะไม่วิ่งตาม จะไม่ทำตัวเป็นนางร้าย จะใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง แต่โชคชะตากลับเล่นตลก เพราะรามสูรย์ที่เคยไม่เคยชายตามอง กลับเริ่มสนใจ “นางร้ายที่ไม่อยากเอาอะไรกับเขาแล้ว” เข้าอย่างจัง

รักครั้งแรกอาจไม่ใช่รักสุดท้ายในชีวิต แต่บางคนก็คิดว่ารักในใจจะเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว แม้ต้องเจ็บปวดในรักที่ไม่มีทางสมหวัง อย่างเช่นนินจาที่แอบรักนราธิป เพื่อนซึ่งสนิทมาหลายปีและคิดว่าหัวใจเธอจะไม่เปลี่ยนไป แม้กาลเวลาผันผ่าน และเมื่อถึงวันหนึ่งเมื่อเขาทิ้งรักเธอไปและเหยียบย่ำมันอย่างไร้ค่า แม้เธอจะบอกว่าตั้งท้องกับเขา เธอก็รู้ ถึงรักเพียงใดก็ต้องจากลา ความเป็นเพื่อนก็ให้สิ้นสุดลงเช่นกัน ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ ทรายสีรุ้ง

พระเอกเจ้าชู้ ไม่ได้รักนางเอก แต่อยากได้นางเอกไว้เป็นของเล่น นางเอกยอมและอดทนเพราะรักพระเอก แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหว เพราะพระเอกไร้หัวใจเกินไป — เขาไม่ได้รัก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะปล่อยเธอไป! “จบเหรอ!” “หึ เธอคงฝันไปแล้วล่ะมั้ง เพราะคนอย่างฉันถ้ายังไม่อยากจบ ก็คือไม่จบ! แล้วถ้าเธอลืมความสัมพันธ์ของเรา…” “ฉันจะย้ำให้เธอเอง!”

ครั้งหนึ่ง 'เราเคยรักกันมาก'    ครั้งหนึ่ง 'เคยเฝ้าฝันอยู่เคียงคู่'    แต่..แล้วเธอก็เลือกที่จะทิ้งเขาไป..ทั้งให้เหตุผลโง่ๆ กับเขาว่า    'เธอเบื่อผู้ชายแสนดีแบบเขาแล้ว'    แต่พอเวลาผ่านไป...ผู้ชายแสนดีหน้าโง่คนนั้นได้ตายจากไปแล้ว..เธอกลับเดินย้อนกลับมา..พร้อมกับบอกเขาว่า     'ไม่มีใครแสนดีเท่าเขา'   สำหรับเขา..มีเหลือแค่ 'เศษซากของความรัก'   สำหรับเธอ..ในหัวใจดวงน้อยยังเต็มไปด้วยความรัก   มาวันนี้ 'ความรัก' ของเขาไม่ได้มีไว้ให้เธอ..แต่ 'มี' ไว้ให้ผู้หญิงอีกคน

ปลายฟ้าอ่านนิยายเรื่องลิขิตปรารถนาบัญชาสวรรค์จบก็เผลอหลับไป ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งกลับพบว่าตนเองทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของ เย่ซูชาง นางร้ายในนิยายเรื่องนี้ที่มีนิสัยเหี้ยมโหด ชอบทำร้ายผู้อื่น เอาแต่ใจ และใช้เงินมือเติบเสียแล้ว มิหนำซ้ำนางยังก่อเรื่องเลวร้ายไว้มากมายจนผู้คนทั้งเมืองชิงชังและมองเย่ซูชางเป็นปีศาจ ลูกเด็กเล็กแดงเห็นยังร้องไห้จ้าละหวั่นด้วยความหวาดกลัว ยิ่งพระเอกไม่ต้องพูดถึงรายนั้นรังเกียจเย่ซูชางเสียยิ่งกว่าเชื้อโควิด-19 เสียอีก ปลายฟ้ารู้ดีว่าพระเอกยังไงก็ต้องคู่กับนางเอกจึงไม่คิดแย่งชิงขอถอนตัวจากศึกรักที่ไม่เห็นหนทางชนะ หวังใจจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุข และจีบพระรองไปวัน ๆ ดีกว่า ก็ในเมื่อพระเอกเป็นของนางเอก พระรองก็ควรเป็นของนางร้ายน่ะถูกแล้ว แต่เกิดเป็นนางร้ายมันจะสบายได้ยังไงในเมื่อมีเรื่องเข้ามาไม่เว้นแต่ละวัน จะไปผูกมิตรกับใครคนเขาก็ชิงชัง จะเดินไปทางไหนคนเขาก็สาปแช่ง นี่สินะที่เรียกว่าอยู่ไม่สู้ตาย มีระบบลาออกจากตำแหน่งไหม เพราะนางร้ายคนนี้ก็เหนื่อยแล้วเหมือนกัน

【โปรดปรานอนุจนทำลายภรรยาหลวง + ไล่ตามภรรยาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน+ กระจกแตกไม่หวนคืน + แอบรัก + นิยายสายสะใจ】 ชาติก่อน เซิ่งจือหว่านยอมลดตัวลงไปแต่งงานเพื่อความรัก นางควักสินเดิมของตนออกมาจุนเจือครอบครัวสามี ทั้งเขียนตำราพิชัยสงครามช่วยเขารับศึก และร่างบทความกลยุทธ์ส่งเสริมให้ซื่อจื่อได้เลื่อนตำแหน่งสูงขึ้น ใครต่อใครต่างพากันยกย่องว่า ฉีซื่อจื่อเป็นบุรุษผู้มีความสามารถล้ำเลิศ ส่วนองค์หญิงที่รู้จักแต่ความรักอย่างนางได้แต่งงานกับเขา นับว่าเป็นวาสนาที่ยิ่งใหญ่แท้ๆ! แต่เมื่อได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง เซิ่งจือหว่านก็ตัดสินใจทันทีว่าคนคลั่งรักน่ะ ใครอยากเป็นก็เชิญ! สามีจะรับอนุหรือ? นางก็จะไปหาบุรุษใหม่มาดามใจบ้าง! แม่สามีต้องการให้นางเลี้ยงอนุและลูกอนุหรือ? นางเลยไปพาเมียน้อยของพ่อสามีที่กำลังตั้งท้องมามอบให้เป็นของขวัญตอบแทนเสีย! รวมถึงพี่สาวน้องสาวและน้องชายของสามีพวกนั้นด้วย กินของนาง ใช้เงินของนาง ในเมื่อไม่รู้จักบุญคุณ ก็จงคายทุกอย่างที่เอาไปคืนมาให้หมด! ＊ ฉีซูเซี่ยนไม่คิดเลยว่าเซิ่งจือหว่านจะใจแคบถึงเพียงนี้! ก็แค่รับอนุเข้ามาคนเดียว แม้อีกฝ่ายจะตั้งท้องลูกของเขา แต่ก็ไม่มีทางข้ามหน้าข้ามตานางที่เป็นภรรยาหลวงไปได้หรอก แล้วเหตุใด เรื่องถึงได้บานปลายจนถึงขั้นต้องหย่าขาดกันล่ะ? สตรีที่หย่าขาดจากสามี จะยังมีบุรุษดี ๆ คนใดมารับได้อีก? เขาจะคอยดูวันที่นางเสียใจในภายหลัง! ＊ ซางสิงอวี้อันธพาลตัวพ่อแห่งเมืองหลวง มีความลับอย่างหนึ่งที่ตั้งใจจะเหยียบไว้ให้มิดจนกว่าจะเข้าโลง จนกระทั่งวันนั้น วันที่นางโน้มกายลงมาใกล้ เขาจึงได้รู้ว่า ต่อให้ต้องตายตอนนี้ก็คุ้มค่าแล้ว!