แฟรรี่ มีกิจกรรมหรือคอนเวนชันไหนในไทยที่เข้าร่วมได้

แฟรรี่คือคำเรียกชุมชนคนที่ชื่นชอบตัวละครสัตว์ที่มีลักษณะคล้ายมนุษย์ทั้งทางกายภาพและพฤติกรรม — ไม่ใช่แค่ภาพการ์ตูนเปลี่ยนหัวสัตว์กับร่างมนุษย์ แต่เป็นพื้นที่สร้างสรรค์ที่รวมศิลปะ เรื่องเล่า คอสเพลย์ และมิตรภาพไว้ด้วยกัน ผมเห็นแฟรรี่เป็นทั้งการชื่นชมคาแร็กเตอร์วาทกรรมและการสร้างอัตลักษณ์ผ่าน 'ฟาร์โซนา' (fursona) ซึ่งก็คือตัวแทนสัตว์ที่คนทำขึ้นมาเป็นตัวตนหรือเวอร์ชันหนึ่งของตัวเอง การวาดภาพ การเขียนนิยาย การทำมาสคอตหรือชุดเต็ม (fursuit) และการแสดงบทบาทล้วนเป็นสื่อทางความคิดสร้างสรรค์ที่คนในวงการนี้ใช้สื่อสารกัน โลกแฟรรี่จึงหลากหลาย: บางคนแค่ชอบภาพประกอบหรือการ์ตูน บางคนชอบแต่งคอส บางคนสนใจการเขียนเรื่องที่สะท้อนประเด็นสังคมผ่านสัตว์ที่พูดได้ เช่นงานบางชิ้นอาจได้แรงบันดาลใจจาก 'Zootopia' หรือ 'Beastars' แต่ส่วนใหญ่เป็นการสร้างสรรค์ในชุมชนของตัวเองมากกว่าเป็นงานจากสตูดิโอใหญ่เพียงอย่างเดียว ต้นกำเนิดของกระแสแฟรรี่มีรากจากหลายแหล่ง ทั้งนิยายและการ์ตูนที่ใช้สัตว์เป็นตัวแทนมนุษย์จนมีความเป็นเอกเทศ รวมทั้งวัฒนธรรมแฟนรังและซับคัลเจอร์ที่เติบโตจากงานแฟนซับและฟันซีนในช่วงก่อนอินเทอร์เน็ต ต่อมาเมื่ออินเทอร์เน็ตแพร่หลาย ชุมชนนี้ขยายตัวผ่านเว็บบอร์ด ฟอรัม และแพลตฟอร์มศิลปะออนไลน์ที่ศิลปินสามารถอัปโหลดงานได้ พื้นที่เหล่านี้ช่วยให้คนที่มีความชอบคล้ายกันพบกันได้ง่ายขึ้น รุ่นก่อนๆ อาจรวมตัวกันในงานแสดงนิทรรศการเล็กๆ หรืองานแฟนมีต แต่ปัจจุบันมีงานใหญ่ระดับสากลและท้องถิ่นที่ผู้คนไปเจอหน้า พูดคุย แลกเปลี่ยน และแสดงผลงานกันจริงจัง ความหลากหลายทางเพศ เพศสภาพ และวิถีชีวิตกลายเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้วงการนี้อบอุ่นและเปิดกว้างสำหรับผู้คนจากหลายมิติ การเริ่มต้นเข้าร่วมวงการจริงๆ ไม่ได้ซับซ้อนเท่าที่คิด ผมมักแนะนำให้เริ่มจากการสำรวจออนไลน์ก่อน ติดตามศิลปินที่ชอบบนแพลตฟอร์มที่เขาใช้งาน เช่นเว็บที่รวบรวมงานศิลป์หรือกลุ่มในโซเชียลมีเดีย อ่านคอมมูนิตี้ไกด์ไลน์เพื่อเข้าใจมารยาทและขอบเขตของชุมชน ลองคิดหาตัวละครหรือฟาร์โซนาง่ายๆ เพื่อเป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างผลงาน ถ้าสนใจการแต่งตัว ลองเริ่มจากอุปกรณ์เล็กๆ เช่น หูหรือหางแบบง่ายๆ ก่อนจะลงทุนทำชุดใหญ่ การเข้าร่วม Discord หรือกลุ่ม Facebook ช่วยให้รู้จักคนใหม่ๆ และมักมีคนยินดีให้คำแนะนำกับผู้เริ่มต้น หากสนใจงานจริงจัง การไปงานพบปะหรือคอนเวนชันเล็กๆ จะให้ความรู้สึกเชื่อมโยงที่แตกต่างจากออนไลน์ และอย่าลืมเคารพความเป็นส่วนตัวของผู้อื่น รวมทั้งหลีกเลี่ยงการตีความวงการเพียงมุมเดียว เพราะคนในแฟรรี่มีความชอบและเหตุผลหลากหลายมาก สุดท้ายแล้วการเป็นแฟรรี่สำหรับผมคือการได้อยู่ในพื้นที่ที่คนเปิดกว้างให้กันและกันผ่านศิลปะและการเล่าเรื่อง มันอบอุ่นที่ได้เห็นงานใหม่ๆ การทำความรู้จักกับฟาร์โซนาอื่นๆ และการได้แลกเปลี่ยนมุมมอง ผ่านชุมชนนี้ผมเจอเพื่อนและแรงบันดาลใจจนรู้สึกเหมือนได้บ้านอีกหลังหนึ่ง

ไม่กี่ปีที่ผ่านมาได้เจอฉากหน้ากากจิ้งจอก-หมาที่จัดเต็มที่สุดในงานที่เน้นวัฒนธรรมญี่ปุ่นอย่าง 'Japan Expo Thailand' และนั่นทำให้ผมเริ่มสังเกตว่าเหตุผลที่คอนเวนชันนี้มีงานประเภทหน้ากากบ่อยกว่าอื่น ๆ มาจากสองส่วนหลัก ๆ: ธีมงานที่เป็นมิตรกับมรดกทางวัฒนธรรม และเครือข่ายผู้ขาย/ช่างฝีมือที่กลับมาซ้ำ ๆ พอดีตอนนั้นผมไปเดินเจอบูธทำหน้ากากแบบเทศกาลญี่ปุ่นจริงจัง มีเวิร์กช็อปสอนทำ 'kitsune mask' แบบพื้นเมือง และมีโชว์การร่ายรำเล็ก ๆ ให้คนถ่ายรูปด้วย บูธที่ขายหน้ากากแบบนี้มักจะกลับมาในงานเดียวกันทุกปี เพราะผู้จัดชอบใส่โซน 'matsuri corner' ให้บรรยากาศ ซึ่งต่างจากคอนเวนชันสายคอมมิคล้วน ๆ ที่จะเน้นของสะสมหรือฟิกเกอร์มากกว่า ในนั้นยังเห็นคนแต่งคอสเพลย์จากงานอย่าง 'Spirited Away' และเดินถือหน้ากากผสมกับองค์ประกอบจากเกมอย่าง 'Okami' ทำให้การใส่หน้ากากไม่ใช่แค่พร็อพ แต่เป็นส่วนหนึ่งของธีมงาน อีกมุมคือกิจกรรมแบบนี้ต้องการพื้นที่และการประสานงานกับช่างฝีมือ ส่วนงานฯ ที่มีงบหรือผู้สนับสนุนจากญี่ปุ่น มักจะสามารถดึงช่างหน้ากากมาได้บ่อยกว่า นอกจากนี้ 'Japan Expo Thailand' มักจะจัดเป็นซีรีส์หลายเมืองในแต่ละฤดูกาล ทำให้การเห็นหน้ากากแบบนี้กลายเป็นเรื่องปกติในภาพรวมของงานทั่วประเทศ ถ้าคุณชอบการสวมหน้ากากเพื่อถ่ายรูปหรือเข้าร่วมเวิร์กช็อป งานแนวนี้ตอบโจทย์สุด เพราะบรรยากาศมันเหมือนยกเทศกาลญี่ปุ่นมาไว้กลางกรุงเทพฯ เลยแหละ

การตามหา 'godโดจิน' ของแท้ในไทยเป็นภารกิจที่ท้าทายแต่ก็สนุกแบบที่แฟนการ์ตูนจะเข้าใจได้เลย ผมมักเริ่มจากการตามงานคอนเวนชันใหญ่ของเมืองไทยก่อน เพราะงานพวกนี้มักมีบู้ธจากวงนอกหรือร้านนำเข้ามาเปิดขายอย่างเป็นทางการ ทั้งบูธเซอร์เคิลท้องถิ่นที่ได้ลิขสิทธิ์นำเข้าและร้านที่รับพรีออเดอร์จากญี่ปุ่น เจ้าของบูธบางคนยินดีให้ดูภาพปกด้านหลังหรือแสดงหลักฐานการนำเข้า ซึ่งช่วยยืนยันความแท้ได้ดี เวลาที่ไปงาน ผมมักเตรียมเงินสดให้พร้อมและไปช่วงเช้าเพื่อได้เลือกของที่ยังไม่ถูกหยิบไป และไม่ลังเลสอบถามคนขายตรง ๆ ว่าเป็นของล็อตไหน นอกจากจะได้ของแท้ ยังได้บรรยากาศคุยกับคนทำวงและผู้ขายด้วย นี่แหละคือเสน่ห์ของการตามโดจินแบบมีชีวิต—ทั้งได้ของและได้เรื่องเล่าไปพร้อมกัน

นี่คือวิธีที่ฉันชอบเตรียมตัวก่อนดูรอบพิเศษของหนัง 'Your Name' — หลายอย่างที่ทำได้กับหนัง 'แฟรี่' ก็เหมือนกันเลย ก่อนอื่นฉันจะเช็กตารางรอบฉายจากเว็บหรือแอปของโรงหนังอย่างเป็นทางการเพื่อให้แน่ใจว่ารอบพิเศษเปิดขายแล้ว และดูรายละเอียดว่ารอบนั้นเป็นรอบพรีวิว รอบพิเศษ หรือรอบปกติ การรู้ว่ารอบเป็นแบบไหนสำคัญเพราะบางรอบอาจมีการจำกัดอายุ หรือตั๋วพิเศษที่มาพร้อมของสะสม ฉันมักเลือกที่นั่งจากผังที่เห็นชัดเจน พยายามเลือกแถวกลางตรงกลางหรือเลื่อนขึ้น-ลงตามความถนัดของตัวเอง ต่อมาคือการจ่ายเงินและเก็บหลักฐานการจองให้เรียบร้อย บางโรงหนังให้บาร์โค้ดในแอป บางที่ต้องไปรับตั๋วจริงที่เคาน์เตอร์หรือที่ตู้รับตั๋ว ฉันจะเซฟหน้าจอหรือพิมพ์ใบยืนยันไว้ และตั้งนาฬิกาเตือนไปก่อนรอบอย่างน้อย 30–45 นาที เพื่อไม่ต้องรีบ ผลสุดท้ายคือเตรียมมู้ดให้พร้อมสำหรับการดู: ชาร์จมือถือ ใส่รองเท้าสบาย ๆ และถ้ารอบนั้นมีของที่ระลึก ฉันมักเผื่อเวลาแวะซื้อก่อนเข้าห้องฉาย — มันเพิ่มความตื่นเต้นได้ดีจริง ๆ

บอกตามตรงว่าตอนแรกไม่ได้ตั้งใจจะรวบรวมรายชื่อ แต่มันกลายเป็นความสุขส่วนตัวที่อยากแชร์ — ฉันชอบตามงานแฟร์รี่แบบละเอียดจนรู้สึกว่าทั้งโลกของพวกนางฟ้ามีเฉดสีและจังหวะของตัวเอง การตามดูศิลปินไทยที่ทำธีมนี้ทำให้เจอทั้งงานลายเส้นละมุน ทิ้งมู้ดสีน่าพิศวง หรือบางคนก็เล่นกับแสงเงาจนรู้สึกถึงลมในปีกพวกเธอ ในมุมของฉัน คนที่ควรตามแรกสุดคือ 'พลอยรังสี' (ชื่อนี้สะท้อนสไตล์เนียน ๆ ของเธอ) — งานแฟร์รี่ของเธอมักเป็นภาพเล่าเรื่อง ไม่ใช่แค่สวยแล้วจบ แต่มีองค์ประกอบแบบนิทาน: ใบไม้ที่เป็นฉากหน้า แสงสะท้อนตามเกล็ด ผิวที่เหมือนกระดาษเก่า ถ้าชอบฉากเล็ก ๆ น่ารัก ๆ ที่ยังคงปริศนาอยู่เสมอ งานของเธอให้ความรู้สึกแบบนั้นเลย อีกคนที่ฉันตามคือ 'โมกสี' ซึ่งมักใช้พาเลตสีเข้มและแสงนุ่ม ทำให้แฟร์รี่ในภาพดูมีชีวิตและความเป็นผู้ใหญ่ขึ้น — เหมาะกับคนที่ชอบแฟนตาซีมู้ดดาร์กแต่โรแมนติก ยังมีศิลปินรุ่นใหม่อย่าง 'ฟ้าใสกินฝน' ที่ชอบเล่นกับรายละเอียดปีกและลวดลายบนผ้าคลุม ดูแล้วเหมือนใส่แฟชั่นสมัยใหม่ให้กับนางฟ้า เธอมักโพสต์สเก็ตช์กระชับที่เห็นกระบวนการวาดด้วย ซึ่งสำหรับฉันตรงนี้เป็นเสน่ห์สำคัญ เพราะมันทำให้เห็นพัฒนาการของคาแรกเตอร์ ส่วนใครมองหางานแฟร์รี่ที่ให้ความรู้สึกเหมือนภาพยนตร์สั้น ให้ลองตาม 'ศรัญญ์' — เขาชอบจัดองค์ประกอบแบบซีน ฉากในป่าที่มีหมอกหรือแสงลอดจากต้นไม้บางครั้งทำให้ฉันหยุดกดไลค์ไปนาน ๆ เพราะอยากดูรายละเอียดทุกชั้นเฉดสี สุดท้าย อยากเพิ่มทิปเล็ก ๆ ให้คนที่เพิ่งเริ่มติดตาม: เวลาตามศิลปินไทย อย่าลืมดูแท็กทั้งบน Instagram และ Twitter เช่น #แฟร์รี่ #fairyart เป็นประตูเข้าไปสู่คนที่อาจยังไม่ดังแต่ฝีมือดีมาก และถ้าพบศิลปินที่ชอบ ลองเก็บสกรีนช็อตฉากโปรดหรือคอมเมนต์ชื่นชมสั้น ๆ — งานคอนเนคชั่นแบบนั้นช่วยให้ชุมชนอบอุ่นขึ้นได้จริง ๆ งานพวกนี้เติมจินตนาการในวันธรรมดาได้เสมอ

แฟนคอนเวนชันที่ผ่านงานมาหลายปีอย่างฉันมองว่าคำตอบไม่ได้มีแค่ชื่อตัวงานเดียว แต่เป็นประเภทของงานที่ควรมองหาเพื่อความปลอดภัยและความสบายใจในการซื้อโดจินเกย์ การมุ่งไปยังโซน 'Artist Alley' หรือโซนที่จัดการอย่างเป็นระบบภายในงานใหญ่ มักมีการกำกับดูแลบูธและมีมาตรการเรื่องอายุผู้ซื้อ ทำให้โอกาสพบของที่เป็นงานทำมือแบบถูกต้องและมีความน่าเชื่อถือสูงกว่าแผงใต้ดินที่ไม่ได้ผ่านการคัดกรอง อีกที่ที่ฉันมักแนะนำคือตลาดโดจินเฉพาะกิจหรือ 'doujin market' ที่จัดโดยกลุ่มครีเอเตอร์ไทย ซึ่งมักแบ่งโซนชัดเจน มีการลงทะเบียนผู้ขาย และบรรยากาศค่อนข้างเป็นมิตรสำหรับคนอยากซื้อโดจินเกย์โดยตรงจากผู้สร้าง งานแนวนี้จะมีการติดป้ายบอกอายุผลงาน แพ็กของเป็นระเบียบ และมักยอมรับการติดต่อหลังงานได้ ถ้าต้องการความเป็นส่วนตัว การซื้อจากบูธที่เจ้าของเป็นคนขายเองและขอแพ็กของแบบปิดหรือใส่ซองให้เรียบร้อยจะช่วยได้มาก ขอเสริมทิปเล็ก ๆ ว่าในงานเล็ก ๆ ของชุมชน LGBTQ+ หรือฟェสติวัลซีนที่เน้นซับคัลเจอร์ โอกาสเจอโดจินเกย์ที่ปลอดภัยและเปิดเผยตัวตนของผู้สร้างมีสูง เหมาะสำหรับคนที่อยากสนับสนุนครีเอเตอร์ท้องถิ่นตรง ๆ สุดท้ายแล้วฉันมักเลือกซื้อจากบูธที่มีป้ายข้อมูลชัดเจน การชำระเงินปลอดภัย และบรรยากาศที่ทำให้รู้สึกวางใจได้ก่อนจ่ายเงิน — แบบนี้ได้ของแล้วก็ยังรู้สึกดีไปอีกหลายวัน

ไม่มีอะไรทำให้ตื่นเต้นไปกว่าการรู้ว่ารอบพิเศษจะมีของสะสมลิมิเต็ดขายตรงที่โรงหนังเลยนะ ฉันชอบไปตั้งแต่อาทิตย์แรกของการฉายเพราะมักจะมีบัตรลายพิเศษ โปสเตอร์ไซส์จำกัด หรือพินที่ออกแบบเฉพาะงาน ซึ่งส่วนใหญ่จะปล่อยช่วง premiere หรือวันเปิดรอบสุดสัปดาห์แรก ฉันมักจะสังเกตเห็นว่าเทศกาลหรือวันหยุดยาวเป็นช่วงที่โรงหนังจัดโปรโมชันเยอะที่สุด อย่างเช่นตอนที่มีการฉายรอบพิเศษของ 'Demon Slayer' จะมีบัตรปั๊มหมายเลขพิเศษและเซ็ตคอมโบอาหารธีมตัวละคร บางครั้งก็มีงานกาชาปองเล็กๆ ร่วมกับร้านค้าในห้างด้วย ดังนั้นถ้าอยากได้ของจริงจัง ควรเตรียมตัวตั้งแต่วันแรกและเช็คประกาศจากเพจโรงหนัง เพราะของส่วนใหญ่หมดเร็วกว่าแผนเยอะๆ — เคยพลาดแล้วรู้สึกเสียดายจนอยากกลับไปยืนต่อคิวรอบถัดไปเลย

ชื่อ 'คิม แท อู' ถูกใช้เรียกหลายคนในวงการบันเทิงเกาหลี จึงต้องแยกก่อนว่าหมายถึงคนไหน เพราะสินค้าที่หาซื้อได้ในไทยจะต่างกันมาก ผมเป็นแฟนคลับรุ่นใหญ่ของวงการเพลงเกาหลี ดังนั้นสิ่งที่เจอบ่อยที่สุดคืออัลบั้มฟิสิคัล (CD) ที่ขายโดยร้านซีดีในกรุงเทพ เช่น ร้านเล็กๆ รอบสยามหรือร้านออนไลน์ของพ่อค้าแม่ค้าคนไทย จะมีแผ่นเวอร์ชันเกาหลี บางครั้งมาพร้อมโปสการ์ดและโฟโต้การ์ด แผงขายโปสเตอร์และสติ๊กเกอร์ก็มักจะมีเมื่อมีคอนเสิร์ตหรือกิจกรรมพิเศษ นอกจากของใหม่ ยังมีสินค้ามือสองจากแฟนคลับในกลุ่มเฟซบุ๊กหรือกลุ่มไลน์ไทย ทั้งชุดรูปถ่าย เฟรมลายเซ็น หรือบอร์ดแฟนทำเอง ผมเคยได้ของที่ระลึกจากงานแฟนมีตติ้งที่ถูกนำไปขายต่อในไทย บางชิ้นเป็นสินค้าออฟฟิเชียลจากคอนเสิร์ต (เช่น โปสการ์ดลิมิเต็ดหรือบัตรเซ็นต์) ซึ่งหายากและราคาสูง แต่ก็มีร้านค้าออนไลน์ที่นำเข้าแล้วขายในราคามิตรภาพ ถ้าอยากได้ของแท้ วิธีที่ผมใช้อยู่บ้างคือเลือกซื้อจากร้านที่มีรีวิวชัดเจน หรือเลือกร้านที่มีการรับประกันคืนเงิน เวลาผมเห็นสินค้าที่ถูกลงผิดปกติ ผมมักสงสัยและรอจนกว่าจะเห็นภาพชัดก่อนสั่ง ผลที่สุดแล้วการสะสมของคอยเชื่อมต่อกับความทรงจำเวลาฟังเพลงหรือดูผลงานของเขา ซึ่งทำให้การตามหาแต่ละชิ้นมีความหมายไม่เหมือนกัน

ตรงนี้มีข้อมูลครบๆ เกี่ยวกับการหาดู 'Fairy Tail' ในไทยที่น่าจะช่วยได้ — แบ่งตามประเภทบริการและเรื่องพากย์ไว้ให้ชัดเจนเลย ผมมองว่าเริ่มจากสตรีมมิ่งถูกลิขสิทธิ์เป็นทางออกที่ปลอดภัยที่สุด: แพลตฟอร์มใหญ่ๆ มักมีบางซีซั่นหรือภาคย่อยของ 'Fairy Tail' ให้ดู ทั้งแบบมีซับภาษาไทยและบางครั้งมีพากย์ไทยด้วย แต่ความครอบคลุมจะไม่เท่ากันระหว่างแพลตฟอร์ม ต้องเช็กที่หน้ารายละเอียดของแต่ละเรื่องก่อนเล่น (ตัวเลือกภาษา/ซับ/พากย์จะขึ้นตรงนั้น) สำหรับคนที่ชอบสะสม บางครั้งมีแผ่น DVD/Blu-ray วางขายในร้านค้าหรือเว็บไทย ซึ่งมักจะแจ้งชัดเจนว่ามีพากย์ไทยหรือไม่ จากมุมมองของคนติดตามซีรีส์ ผมจะแนะนำให้ตรวจดูทั้ง Netflix, ผู้ให้บริการสตรีมมิ่งในไทยที่มีคอนเทนต์อนิเมะ และร้านขายแผ่นอย่างเป็นทางการ ถ้าพบว่ามีพากย์ไทย แพ็กเกจเสียงมักจะแจ้งไว้ในหน้ารายละเอียด แต่ถ้าแพลตฟอร์มใดมีเฉพาะซับภาษาไทยก็อย่าเพิ่งท้อนะ เพราะคุณภาพซับสมัยนี้ทำได้ดีและสะดวกกว่าการรอพากย์แบบครบทุกตอน สรุปคือ 'มีเวอร์ชันพากย์ไทยอยู่บ้าง แต่ไม่ใช่ทุกแพลตฟอร์มและอาจไม่ครบทุกซีซั่น' — ค่อยๆ เลือกวิธีดูตามสะดวกแล้วสนุกกับการตามหาโพสต์แฟนคลับหรือคลิปสั้นที่สรุปฉากเด็ดเพิ่มสีสันได้ตามใจ

ต่อไปนี้เป็นสาขาเมเจอร์ที่มักจะมีรอบฉายของ 'แฟรี่' ให้เลือกเยอะและเวลาที่มักจะเห็นตามป้ายรอบทั่วไป: Major Cineplex CentralWorld, Major Cineplex Ratchayothin, และ Major Cineplex Mega Bangna โดยปกติรอบเช้ามักเริ่มประมาณ 10:00–11:30 น., รอบกลางวัน/บ่ายช่วง 13:00–16:00 น., รอบค่ำประมาณ 18:00–20:30 น. และรอบดึกสำหรับบางสาขาอาจมีช่วง 21:30–23:00 น. ผมมักจะดูรอบ IMAX หรือจอพิเศษของ CentralWorld ถ้าต้องการภาพใหญ่และซาวด์แน่น แต่ละสาขาจะมีตัวเลือกที่ต่างกันบ้าง: บางสาขามีรอบ 'Gold Class' สำหรับคนอยากนั่งสบาย บางสาขามีรอบ 4DX หรือ ScreenX สำหรับผู้ชมสายประสบการณ์ ฉันมักจะเลือกสาขาที่มีระบบเสียงที่ดีเมื่ออยากอินกับเอฟเฟกต์ของงาน ถ้าตั้งใจจะไปในวันหยุดสุดสัปดาห์ ให้เผื่อเวลาเลือกที่นั่งล่วงหน้าเพราะรอบยอดนิยมมักเต็มเร็ว และถ้าอยากได้ข้อมูลรอบสดสุด ๆ ให้เช็กจากแอปหรือเว็บไซต์ของเมเจอร์ก่อนออกจากบ้าน เพราะรอบอาจเปลี่ยนตามสาขาและสภาพการขายตั๋ว