แฟรี่เทล ตัวละครที่มีอดีตเศร้าสะเทือนใจคือใคร?

จากเหตุเครื่องบินตกทำให้เธอและเขากลายเป็นเด็กกำพร้า พวกเขาร่วมประสบชะตากำเดียวกัน ความโชคร้ายทั้งหมดของเขานั้นเป็นเพราะพ่อของเธอกระทำทั้งสิ้น ตอนที่เธออายุได้เพียงแปดขวบ และเขาอายุได้เพียงสิบขวบ ผู้พาเธอไปที่คฤหาสน์เทรมอนต์ เธอคิดว่าท่าทางที่ดูใจและหวังดีของเขานั้นออกมาจากใจเขาจริงๆ เธอไม่รู้เลยว่านี่มันเป็นการแก้แค้น ในระยะเวลาสิบปี เธอคิดมาตลอดว่าเขานั้นเกลียดเธอ เขาช่างอ่อนโยนและมีเมตตากับโลกใบนี้เหลือเกิน แต่ไม่เคยมีให้กับเธอเลย เขาไม่ให้เธอเรียกเขาว่า “พี่ชาย” เธอจึงทำได้เพียงแค่เรียกชื่อของเขา-มาร์ค เทรมอนต์, มาร์ค เทรมอนต์ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนมันฝังลึกลงไปยังก้นบึ้งในจิตใจของเธอ

คืนที่ฉันตาย ครอบครัวของฉันทุกคนกำลังยุ่งอยู่กับการฉลองวันเกิดอายุครบสิบแปดปีของเอเลน่า พี่สาวฝาแฝดของฉัน ทุกคนต่างคิดว่าเอเลน่าจะต้องตายในวันรุ่งขึ้น พวกเราเป็นเอลฟ์ พ่อของฉันทำงานเป็นผู้พิทักษ์เผ่า และหลังจากแม่ให้กำเนินฉันกับเอเลน่าที่เป็นฝาแฝดกันเธอก็เลิกทำงานไปโดยสิ้นเชิง พวกเราควรจะเป็นครอบครัวที่มีความสุข แต่ตั้งแต่ลืมตาดูโลก ฉันกับเอเลน่าก็ถูกผูกมัดด้วยคำสาปของแม่มด เพราะเอเลน่าเกิดก่อนฉันหนึ่งนาที เธอจึงต้องแบกรับความรับผิดชอบของคำสาปนั้นไว้เต็มๆ เธอไม่ควรจะมีชีวิตอยู่เกินอายุสิบแปดปีด้วยซ้ำ นับตั้งแต่วันที่เราเกิด เอเลน่าคือสมบัติล้ำค่าของครอบครัว พ่อกับแม่ปฏิบัติต่อฉันเหมือนฉันเป็นหนี้อะไรบางอย่างกับเธอ ของเล่นชิ้นใหม่ต้องตกเป็นของเธอก่อน ชุดใหม่ๆ เธอก็ได้เลือกเสมอ ทุกคืน แม่จะเข้าไปนั่งในห้องของเอเลน่าอย่างน้อยหนึ่งชั่วโมงก่อนจะปิดไฟ ส่วนฉันต้องนอนหลับไปตามลำพังเสมอ คืนหนึ่งฉันฝันร้ายและวิ่งเท้าเปล่าไปหาแม่ เธอกำลังกอดเอเลน่าอยู่และไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองฉันด้วยซ้ำ "กลับไปนอนซะ อย่ามาทำตัววุ่นวาย" ฉันคอยบอกตัวเองเสมอว่า เธอใกล้จะตายแล้ว แน่นอนว่าพวกเขาต้องใจดีกับเธอ แต่ทุกครั้งที่ฉันยอมปล่อยวาง เสี้ยนหนามในอกของฉันมันกลับยิ่งแทงลึกขึ้นเรื่อยๆ แล้ววันที่คำสาปควรจะส่งผลก็มาถึงจนได้ และแน่นอนว่ามันเป็นวันที่ฉันปวดท้องอย่างรุนแรงจนแทบจะยืนไม่ไหว พ่อกับแม่ไม่ลังเลเลยสักนิด พวกเขาผลักฉันเข้าไปในห้องใต้ดินแล้วล็อกจากข้างนอก ฉันคุกเข่างอตัวอยู่บนพื้นหินที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอับชื้นพลางทุบประตูซ้ำแล้วซ้ำเล่า "แม่คะ... พ่อคะ... หนูปวดท้องมากเลย ทนยืนไม่ไหวแล้ว... ให้หนูออกไปเถอะนะ ได้โปรด..." มีเพียงประโยคเดียวที่ตอบกลับมาผ่านบานประตู "พี่สาวของแกกำลังจะตายคืนนี้นะ! แกจะให้เวลาพวกเราสักวันไม่ได้หรือไง! แค่วันเดียวเอง!" "แต่... แม่คะ... หนูกลัวมาก..." หลังจากนั้นก็ไม่มีเสียงตอบรับจากใครอีกเลย ห้องใต้ดินเงียบสนิท เปลือกตาของฉันเริ่มหนักอึ้ง ความคิดสุดท้ายของฉันคือ ถ้าหากฉันเป็นคนที่ต้องตายด้วยคำสาป พวกเขาจะมากอดฉันแบบนี้บ้างไหม

ชีวิตครั้งที่แล้วฉันพลาดไปที่อ่อนแอแต่เมื่อได้ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ฉันจะไม่ยอมเป็นที่รองมือรองเท้าใครอีกแม้กระทั่งแม่สามีที่เกลียดชังฉันกับลูกเข้าไส้ ฉันจะทวงความยุติธรรมและสิ่งที่ลูกสาวสมควรได้คืนมา คำนำ เฟิงมี่ลูกสะใภ้คนรองของตระกูลมู่ ต้องมาจบชีวิตอย่างไร้ความเป็นธรรม จิตสุดท้ายที่เธอเป็นห่วงคือลูกสาวตัวน้อย กลัวว่าจะถูกกลั่นแกล้งรังแกเมื่อไม่มีเธอคอยปกป้องดูแล และคนที่รังแกและรังเกียจไม่ใช่ใครอื่นไกลแต่เป็นย่าของเธอ เพียงเพราะคิดว่าฮว๋าเย่ลูกของเฟิงมี่เป็นลูกของชายชู้ เธออ้อนวอนต่อสวรรค์จนลมหายใจสุดท้ายเธอได้หมดลง แต่ใครจะไปคิดว่าเธอจะได้ยินเสียงลูกสาวเรียกเธออีกครั้ง เธอลืมตาขึ้นดูใบหน้าที่เต็มด้วยหยาดน้ำตาของลูกสาว เธอโอบกอดแนบแน่นคิดว่าชาตินี้ทั้งชาติจะไม่ได้กลับมาหาลูกน้อยอีกแล้ว และเธอก็ได้รับรู้ว่าตอนนี้เธอได้ย้อนเวลากลับ แต่ทว่าครั้งนี้เธอจะไม่ยอมให้มันเป็นเหมือนเดิมอีกต่อ คนอ่อนแอให้แม่สามีกับพี่สะใภ้รังแกจะไม่มีอีกต่อไป ต่อจากนี้จะมีเพียงเฟิงมี่ที่สู้คนและจะทวงความยุติธรรมให้แก่ลูกสาว เรียกร้องในส่วนที่ฮว๋าเย่ลูกสาวไม่เคยได้รับมันเมื่อครั้งที่แล้ว

เธอถูกแม่เลี้ยงกับคนรักรวมหัวกันทรยศจนถึงแก่ความตายกลับทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางร้ายชะตาอาภัพที่ควรเป็นนางเอกมากกว่าจะตายอย่างอนาถ

- ผู้หญิงของฟีนิกซ์ - { ฟีนิกซ์ x โมเดล } ฟีนิกซ์ งอนบ่อย ๆ นะ เฮียชอบง้อ โมเดล เวลาเฮียดุมันน่ากลัวดี เดลชอบ>< "เฮียชอบเวลาหนูร้อง" "ทะ ทำไมเหรอคะ" "เพราะมันทำให้เฮียอย่างปลอบหนูแรง ๆ ยังไงล่ะ" "ป๊ายิกมีแปนเหย๋อก้ะ" "เยอร์ก็อยากมีแปน" คำหยาบ - เนื้อหารุนแรง - คลั่งรัก - พระเอกสายเปย์  เรื่องนี้ไม่มีการ 'นอกใจ' พระเอกคลั่งรัก นินายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจิตนาการของผู้แต่ง ไม่มีเจตนาพาดพิงถึงสถานที่หรือบุลคลที่ไม่เกี่ยวข้องแต่อย่างใด นิยายไม่ได้อิงจากความเป็นจริงทั้งหมด โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน  ไม่อนุญาตให้คัดลอดหรือดัดแปลงเนื้อหาทั้งสิ้น! หากพบเจอจะดำเนินคดีทางกฏหมายทันที Thanks for following me 🙏

รักคือทุกข์...ทุกข์ที่จะทำสตรีนางหนึ่งถูกจองจำไปตลอดกาลเพราะความโง่เขลา ชาติก่อนหมิงหลิ่งฟางตกตายเพราะเลือกเดินทางผิด ส่งผลให้ชะตากรรมของครอบครัวเข้าขั้นเลวร้ายถูกความอัปยศครอบงำตระกูล แต่แล้วสวรรค์กลับยินยอมให้นางได้คืนความเป็นธรรมให้แก่ครอบครัว ด้วยการนำดวงจิตจากยุคปัจจุบันของนางมาเปลี่ยนแปลงเรื่องราว ชาตินี้หมิงหลิ่งฟางไม่ขอเป็นคนโง่เขลา เพราะนางจะเป็นคนใหม่ที่ไม่ยอมหลงเดินทางผิด เอาแต่บูชาความรักจนครอบครัวถึงจุดยากลำบาก และแม้ว่านางจะไม่ได้รักใคร่ หยางจวินเฟย แต่นางก็ฉลาดพอที่จะเลือกฝั่งผู้ชนะ นางจะต้องทำทุกทางเพื่อผูกมิตรกับเขา เพื่อให้บุรุษผู้นี้กลายเป็นแผ่นฟ้าที่คอยคุ้มครองนางกับครอบครัวให้จงได้ หมดเวลาของนี้หมิงหลิ่งฟางผู้อ่อนแอและเจ้าน้ำตาแล้ว จากนี้นางจะทำทุกทางเพื่อให้ตระกูลหมิงรอดพ้นเภทภัย