แมวกาฟิว การ์ตูน มีข่าวการรีเมคหรือภาคต่อจริงหรือ?

สัญญาณจากสตูดิโอและการเคลื่อนไหวของทีมงานหลายส่วนทำให้เริ่มคาดเดาได้บ้างว่าการรีเมคหรือภาคต่ออาจเกิดขึ้นจริง แต่ยังมีปัจจัยที่ต้องพิจารณาอีกเยอะ ฉันมองจากเรื่องราวที่คล้ายกันมาก่อน: เมื่อโปรเจกต์ได้รับการอนุมัติจริง มักมีประกาศอย่างเป็นทางการตามมาจากบัญชีหลักของสตูดิโอหรือคนในทีม เช่น ประกาศวันฉาย ผู้กำกับ หรือภาพโปรโมต ซึ่งช่วยให้แนวโน้มชัดขึ้น แต่ถ้ายังเป็นแค่ข่าวลือจากสื่อหรือบัญชีแฟนคลับ ก็ต้องรอดูหลักฐานต่อไป การพิจารณาอีกอย่างที่ฉันยึดคือแหล่งที่มาของงานต้นฉบับ ถ้าเรื่องนั้นมีมังงะหรือไลท์โนเวลคงค้างเยอะ เช่นเดียวกับที่เห็นกับ 'Demon Slayer' ที่การกลับมามีปัจจัยจากยอดขายและความนิยมต่อเนื่อง แต่ถ้างานต้นฉบับจบแล้วหรือสิทธิ์ยุ่งยาก ก็อาจใช้เวลานานหรือเปลี่ยนรูปแบบเป็นสปินออฟแทน สรุปว่าถ้าคุณเห็นข่าวลือบ่อย ๆ ร่วมกับประกาศจากสตูดิโอและการเคลื่อนไหวของทีมงาน โอกาสจะสูงขึ้น แต่ยังไม่ควรยืนยันจนกว่าจะมีประกาศอย่างเป็นทางการจากผู้เกี่ยวข้อง

การได้ดู 'แมวกาฟิวส์' บนจอใหญ่แล้วเอามาเทียบกับหน้าแถวนิตยสารการ์ตูนเป็นเรื่องที่น่าสนใจอย่างยิ่ง ภาพแรกที่กระโดดเข้ามาคือความเป็นจริงเชิงกายภาพของหนัง—ในเวอร์ชันภาพยนตร์พวกเขาเอาแมวที่คนคุ้นเคยจากกรอบสี่ช่องมาใส่ชีวิตด้วย CGI บนร่างจริงของสัตว์และคนจริง ๆ ทำให้ท่าทาง สีหน้า และการโต้ตอบกับสิ่งแวดล้อมมีน้ำหนักขึ้น ต่างจากหน้ากระดาษที่ทุกอย่างสั้น กระชับ และพุ่งมาที่มุขเสียดสีอย่างรวดเร็ว พอพูดถึงคาแรกเตอร์ ความเฉียบคมของมุกเสียดสีในแถวนิตยสารมักจะถูกปรับให้ละมุนขึ้นในหนัง ฉันรู้สึกว่าเสียงหัวเราะในแผงการ์ตูนมาจากความกวนและการเล่นคำ ส่วนหนังเลือกเพิ่มพล็อต เสริมความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครมนุษย์กับแมว และเติมอารมณ์หวานอมขมกลืนเพื่อให้ครอบครัวดูได้หมดทั้งผู้ใหญ่และเด็ก ผลลัพธ์คือ Garfield บนหน้ากระดาษยังคงเฉียบคมและตรงไปตรงมา ขณะที่เวอร์ชันภาพยนตร์กลายเป็นตัวละครที่ใช้อารมณ์และการกระทำมากขึ้นเพื่อขับเคลื่อนเรื่องราว

ข่าวการประกาศภาคต่อของ 'อวตาร' เริ่มปรากฏชัดตั้งแต่ต้นทศวรรษ 2010 เมื่อสตูดิโอและผู้กำกับยืนยันว่ามีแผนพัฒนาเรื่องราวต่อจากหนังปี 2009 นั้น ในมุมมองของคนที่เคยตื่นเต้นกับการเปิดโลกแพนดอร่า ผมเห็นว่าข่าวครั้งแรกไม่ได้มาเป็นแถลงเดียวจบ แต่เป็นชุดของการยืนยันและปรับแผนงานซ้ำแล้วซ้ำเล่า: ปี 2010 มีการยืนยันว่ากำลังพัฒนาอย่างจริงจัง ต่อมาในช่วงกลางทศวรรษแผนการถ่ายทำและวันฉายถูกเลื่อนหลายครั้ง ก่อนจะเริ่มถ่ายทำชุดภาคต่ออย่างจริงจังราวปี 2017 การเดินทางของโปรเจ็กต์ไม่ได้เรียบง่าย — มีการขยายจำนวนภาค ปรับบท ปรับเทคโนโลยี และแม้กระทั่งการเปลี่ยนแปลงของสตูดิโอที่เกี่ยวข้อง ผมรู้สึกว่าแฟนๆ ได้เห็นการประกาศเป็นระยะ ๆ มากกว่าจะได้ยินวันที่ชัดเจนเพียงวันเดียว ที่ชัดเจนคือการยืนยันตั้งแต่ปี 2010 ว่าไม่ได้เป็นแค่ไอเดียชั่วคราว และผลลัพธ์หนึ่งของการเดินทางนั้นคือการออกฉายของภาคต่อที่ตามมาในปี 2022 ซึ่งพิสูจน์ว่างานชิ้นนี้ถูกวางแผนยาวนานและตั้งใจจริง ๆ

รอคอยอยู่เหมือนกันว่ามีภาคต่อหรือเปล่า 'การ์ตูน ก ไก่' เป็นการ์ตูนที่ให้ทั้งความสนุกและความรู้สำหรับเด็กไทยมานานมาก ถ้าเป็นภาคต่อคงต้องปรับให้เข้ากับยุคสมัยที่มีการ์ตูนแบบอินเทอร์แอคทีฟเข้ามาเกี่ยวข้อง ตอนเด็กๆ จำได้ว่าเรียน ก-ฮ จากหนังสือเล่มนี้เลย ถ้ามีภาคต่อน่าจะเพิ่มลูกเล่นแบบเกมสอนภาษา หรือแอนิเมชัน 3D ที่เด็กโตขึ้นก็ดูได้ เพราะเนื้อหาดั้งเดิมค่อนข้างพื้นฐานไปแล้วในยุคนี้

ไม่น่าแปลกใจที่กระแสเรื่องภาคต่อหรือรีเมคของ 'การ์ตูนแมมมอธ' มักกลับมาเป็นเรื่องคุยกันบ่อยๆ เมื่อแฟนเก่าหยิบภาพเก่าๆ มาดูใหม่และคนรุ่นใหม่ค้นพบงานคลาสสิกเหล่านั้นอีกครั้ง ผมเป็นแฟนที่โตมากับเรื่องแนวนี้ เลยเห็นได้ชัดว่าความเป็นไปได้จะแบ่งออกเป็นสองกรณีใหญ่ ๆ: ทางหนึ่งคือบริษัทสิทธิ์ลงทุนทำภาคต่อหรือรีบูตเพราะมีฐานแฟนที่ยังเหนียวแน่นและตลาดสินค้ายังคงดี อีกทางคือมีการทำรีมาสเตอร์หรือฉบับปรับภาพ-เสียงให้ทันสมัยโดยไม่เปลี่ยนเนื้อหาเชิงแก่นมากนัก ซึ่งมักเกิดเมื่อถึงวาระครบรอบหรือมีผู้จัดแพลตฟอร์มสตรีมมิงสนใจนำไปฉาย ผมมองว่าองค์ประกอบที่จะขับเคลื่อนโครงการแบบนั้นมีหลายอย่างสำคัญ เช่น ยอดขายลิขสิทธิ์เก่า กระแสโซเชียลมีเดีย การสนับสนุนจากทีมต้นฉบับ และงบประมาณจากผู้ลงทุน ถ้าทรัพย์สินยังมีมูลค่าในเชิงพาณิชย์และผู้สร้างหรือเจ้าของลิขสิทธิ์เห็นความคุ้มค่า โอกาสจะสูงขึ้น แต่ถ้าคอนเทนต์มีปัญหาทางสิทธิ์หรือถูกมองว่าเสี่ยง ผลตอบแทนอาจไม่คุ้มค่า โดยสรุป (เล่าแบบไม่เป็นทางการ) ผมค่อนข้างหวังว่าจะได้เห็นเวอร์ชันใหม่ไม่ว่าจะเป็นภาคต่อเล็กๆ หรือรีมาสเตอร์ที่ยกเครื่องภาพยนตร์ให้คมชัดขึ้น แต่มันขึ้นอยู่กับปัจจัยเชิงธุรกิจและความตั้งใจของผู้เกี่ยวข้องจริงๆ — ถ้ามันเกิดขึ้น รับรองว่าจะตามเก็บทุกชิ้นแน่นอน

ประวัติของ 'Garfield' เป็นเรื่องที่ทำให้ฉันยิ้มออกมาเสมอ — แมวอ้วนขี้เกียจที่กลายเป็นไอคอนสื่อสารมวลชนเริ่มต้นจากแถบการ์ตูนในหนังสือพิมพ์เพียงแผงเดียว เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 1978 แถบการ์ตูนชื่อ 'Garfield' ถูกเผยแพร่ครั้งแรกและทำให้โลกได้รู้จักตัวละครที่ชอบกิน ล้อเลียนเจ้านาย และเกลียดวันจันทร์ โทนของการ์ตูนช่วงแรกค่อนข้างเรียบง่าย แต่ฉันทึ่งกับวิธีที่นักเขียนวางมุกสั้นๆ ให้โดนใจคนอ่านได้ทันที ภาพลักษณ์ของการ์ฟิลด์ในยุคแรกยังต่างจากงานอนิเมชันและสินค้าที่ตามมา แต่แก่นของตัวละคร—ความขี้เกียจ ความเห็นแก่ตัวปนตลก—ยังคงเด่นชัดตั้งแต่แผงแรก เห็นได้ชัดว่าความสำเร็จไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นผลจากคาแรกเตอร์ที่จับต้องได้และมุกที่เรียบง่ายแต่เฉียบคม ตอนคิดถึงการ์ตูนแถบสั้นๆ บนหน้าหนังสือพิมพ์ ฉันรู้สึกว่าบางครั้งสิ่งเล็กๆ ก็เปลี่ยนโลกได้จริงๆ และ 'Garfield' ก็คือตัวอย่างชัดเจนของสิ่งนั้น

ความคิดเรื่องอนาคตของ 'การ์ฟิว' ทำให้ยิ้มได้เพราะมันเปิดพื้นที่สำหรับจินตนาการมากมาย โดยเฉพาะเมื่อมองจากมุมคนที่โตมากับหนังสือการ์ตูนแผ่นพับและการ์ตูนโทรทัศน์ ฉันคิดได้หลายแบบว่าจะทำยังไงให้ตัวละครอย่าง 'การ์ฟิว' ยังคงความคลาสสิกไว้ แต่ก็ปรับให้เข้ากับคนรุ่นใหม่ได้ ในมุมมองของคนที่ชอบสังเกตเทรนด์ ฉันชอบไอเดียโปรเจกต์ที่ไม่ลอกแบบเดิม เช่น ซีรีส์แอนิเมชันสั้น ๆ ให้ความขำแบบมืด ๆ คล้ายมุมมองผู้ใหญ่ หรือมินิซีรีส์ที่โฟกัสความสัมพันธ์ของ 'การ์ฟิว' กับตัวละครรองอย่าง Jon และ Odie มากกว่าตลกตัดต่อรวดเร็ว การนำงานไปลงแพลตฟอร์มสตรีมมิงยิ่งเปิดโอกาสให้ทดลองรูปแบบเรื่องเล่าได้เยอะ และถ้ามีงานเพลงหรือมิวสิกวิดีโอร่วมด้วย มันจะสร้างคลื่นแฟนรุ่นใหม่ได้ง่ายขึ้น ฉันค่อนข้างตื่นเต้นกับความเป็นไปได้เหล่านี้ เพราะรู้สึกว่ายังมีเรื่องให้เล่าอีกมาก ไม่จำเป็นต้องยึดติดกับแนวเดิมจนเกินไป

เราเริ่มจากจำนวนภาคของหนังก่อนเลย: ฝั่งภาพยนตร์ของ 'The Maze Runner' มีทั้งหมด 3 ภาคหลัก คือ 'The Maze Runner' (2014), 'Maze Runner: The Scorch Trials' (2015) และ 'Maze Runner: The Death Cure' (2018) ซึ่งรวมกันเป็นไตรภาคที่ดัดแปลงจากนิยายชุดของเจมส์ แดชเนอร์ ส่วนเนื้อเรื่องในจักรวาลยังไม่หมดแค่ในหนังเท่านั้น เพราะต้นฉบับหนังสือมีนิยายที่เป็นพรีเควลอย่าง 'The Kill Order' และ 'The Fever Code' ซึ่งให้รายละเอียดเบื้องหลังที่ลึกกว่าโลกในไตรภาคกลางได้มาก ถ้ามองแบบแฟนหนังสือแล้ว ส่วนขยายแบบที่ไม่ใช่ภาพยนตร์เดียวกันยังมีอยู่ในรูปแบบงานเขียนซึ่งรอการดัดแปลง ในแง่ข่าวคราวเกี่ยวกับภาคต่อหรือรีเมค ณ เวลานี้ยังไม่มีประกาศอย่างเป็นทางการจากสตูดิโอว่าจะทำภาคต่อภาพยนตร์หรือรีเมคในรูปแบบที่ชัดเจน แม้ว่าจะมีการพูดถึงความเป็นไปได้ของการดัดแปลงพรีเควลหรือการสปินออฟเป็นซีรีส์ แต่ข้อจำกัดเรื่องสิทธิ์และความพร้อมของผู้สร้างมีผล ทางเดียวที่รู้สึกได้คือแฟนๆ ยังคงอยากเห็นโลกของเรื่องนี้ถูกขยายต่อแบบมีความละเอียดยิ่งขึ้น ซึ่งถ้าทางสตูดิโอเลือกจะทำจริง รูปแบบทีวีซีรีส์หรือมินิซีรีส์ที่จับพรีเควลเป็นทั้งซีซันคงน่าสนใจมากๆ — อย่างน้อยก็เป็นความหวังที่บ้านๆ ของเราไว้ให้คิดต่อ

การพากย์เสียงแมวกาฟิวในไทยมีความหลากหลายมากกว่าที่หลายคนคิด และไม่ใช่ว่าจะมีนักพากย์เพียงคนเดียวตายตัวตลอดทุกเวอร์ชัน ฉันมักชอบย้อนฟังตอนเก่า ๆ ของ 'Garfield and Friends' ทางทีวี และสังเกตว่าบทพูดกับน้ำเสียงของแมวเปลี่ยนไปตามค่ายพากย์และช่วงเวลา บางครั้งเสียงจะเน้นความขี้เกียจและติดตลก บางเวอร์ชันจะให้โทนเสียงที่กระฉับกระเฉงกว่า ซึ่งชี้ชัดว่ามีคนพากย์หลายคนแบ่งกันตามสื่อ เช่น เวอร์ชันออกอากาศทางทีวีกับเวอร์ชันวิดีโอโฮมมีความต่างกันทั้งสคริปต์และการตีความตัวละคร ในมุมมองของคนที่หมั่นสังเกตรายละเอียด พอเข้าใจได้ว่าผู้ชมไทยได้ยินเสียงแมวจากนักพากย์หลายท่านตามประเภทงาน—หนังฉายโรง ซีรีส์อนิเมชัน และการพากย์ซ้ำใหม่บนแพลตฟอร์มสตรีมมิ่ง—ซึ่งทำให้ไม่มีชื่อเดียวที่ตอบได้แบบเด็ดขาด แต่ก็เป็นข้อดีตรงที่แมวกาฟิวได้รับการตีความหลากหลาย ทำให้แฟน ๆ แต่ละยุคมีความทรงจำของเสียงที่ต่างกัน

ย้อนไปเมื่อฉันนั่งดูละครหลังข่าวในวัยรุ่น ความรู้สึกว่าช่อง3ชอบหยิบเรื่องเก่าๆ มาปัดฝุ่นใหม่ยังอยู่ชัดเจน แต่การรีเมคหรือทำภาคต่อนั้นไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยเหมือนที่แฟนๆ คาดหวัง ฉันคิดว่าเหตุผลหลักคือเรื่องสิทธิ์และต้นทุน ถ้าเป็นละครที่เคยดังมากและยังมีฐานแฟนหนา บริษัทผู้ผลิตและสถานีจะพิจารณารีเมคเมื่อตลาดพร้อม อย่างไรก็ดี ละครหลังข่าวซึ่งมักมีงบไม่สูงเท่าช่วงไพรม์ไทม์บางครั้งถูกเลือกให้เป็นพื้นที่ทดลองแบบเวอร์ชันซีรีส์สั้นหรือสเปเชียลแทนการรีเมคทั้งเรื่อง นอกจากนี้นักแสดงรุ่นเก่าบางคนอาจไม่กลับมา ทำให้รสชาติของเวอร์ชันใหม่เปลี่ยนไป ส่วนตัวยังอยากเห็นบางเรื่องที่มีแนวคิดใหม่ๆ ถูกทำเป็นภาคต่อหรือสปินออฟในรูปแบบที่กล้าปรับโทนให้ทันสมัย ทั้งนี้ต้องอาศัยความกล้าของผู้สร้างและการยอมรับจากแฟนเดิมด้วย