เรื่องที่คนมักย่อว่า 'Y' ส่วนใหญ่จะหมายถึง 'Y: The Last Man' ซึ่งเป็นผลงานของ Brian K. Vaughan และวาดภาพประกอบโดย Pia Guerra ฉันชอบความที่งานชิ้นนี้ผสมทั้งการผจญภัย สังคมวิทยา และการตั้งคำถามหนักๆ เกี่ยวกับเพศและอำนาจได้อย่างมีไหวพริบ มันไม่ใช่นวนิยายเล่มเดียวแบบดั้งเดิม แต่ถูกเล่าเป็นซีรีส์การ์ตูนที่มีโทนโตเต็มไปด้วยความขบขันขมและฉากดราม่าที่คมกริบ
ฉันชอบเปรียบเทียบผลงานชิ้นนี้กับ 'Saga' ซึ่งเป็นอีกหนึ่งงานชิ้นโคตรดังของเขา—งานนั้นแตกต่างตรงที่ใช้แฟนตาซีวิทยาศาสตร์เพื่อเล่าเรื่องครอบครัวและสงครามในสเกลมหึมา ทั้งสองเรื่องแสดงให้เห็นว่า Vaughan ถนัดการสร้างตัวละครที่มนุษย์มากๆ ท่ามกลางพล็อตที่แปลกและใหญ่โต จบด้วยความคิดว่าใครที่ชอบเรื่องเล่าที่มีทั้งอารมณ์ขันและบทสนทนาเฉียบคม น่าจะหลงรักงานของเขาได้ไม่ยาก
ได้อ่าน 'รักน้อยนิดมหาศาล' ครั้งแรกแล้วเหมือนถูกดึงเข้าไปในโลกของตัวละครที่ทั้งอ่อนแอและทรงพลังในเวลาเดียวกัน — ชื่อผู้เขียนคือ Hanya Yanagihara (ฮันยา ยานากิฮาระ) ซึ่งผลงานเล่มนี้จริง ๆ แล้วเป็นเวอร์ชันแปลของ 'A Little Life' ที่โด่งดังมากในวงวรรณกรรมสากล ฉันจำได้ว่าตอนอ่านรู้สึกเหมือนกำลังดูภาพยนตร์ภายในใจ เพราะการบรรยายของเธอถ่ายทอดรายละเอียดความเจ็บปวด ความรัก และความสัมพันธ์แบบที่ไม่ยอมให้ผู้อ่านละสายตาง่าย ๆ แต่ที่น่าสนใจคือก่อนหน้าเล่มนี้เธอมีผลงานเดบิวต์ที่ไม่เหมือนใครคือ 'The People in the Trees' ซึ่งฉีกออกไปในโทนและธีมอย่างสิ้นเชิง — เป็นนิยายที่ผสมประเด็นจริยธรรมกับการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ และมีบรรยากาศแบบผสมระหว่างนิยายวิทยาศาสตร์กับเรื่องเล่าชาวเกาะ ซึ่งทำให้รู้ว่าเธอมีความกล้าที่จะทดลองรูปแบบและโทนการเล่าเรื่องต่าง ๆ
เมื่ออ่านผลงานสองเล่มเทียบกัน จะเห็นว่ามุมมองและสไตล์ของเธอเปลี่ยนไป เท่าที่ฉันสัมผัสได้ 'The People in the Trees' มีความขมขื่นแบบคลาสสิกและการตั้งคำถามเชิงศีลธรรม ขณะที่ 'รักน้อยนิดมหาศาล' กลายเป็นการสำรวจความทรมานในระดับจิตวิญญาณและความรักที่ซับซ้อน จนเมื่อเธอออกผลงานต่อมาอีกเล่มคือ 'To Paradise' ก็ยิ่งแสดงให้เห็นว่าผู้เขียนไม่กลัวที่จะเล่นกับโครงสร้างการเล่าเรื่องและการสร้างโลก สมจริงบ้าง แปลกประหลาดบ้าง ทั้งหมดนี้ทำให้ฉันเห็นความต่อเนื่องทางความคิดของเธอ — เธอชอบตั้งคำถามเกี่ยวกับความเป็นมนุษย์ ความยุติธรรม และความสัมพันธ์ระหว่างคนกับสังคม
สรุปแบบไม่เป็นทางการ: Hanya Yanagihara เป็นนักเขียนที่ถ้าคุณเปิดใจให้ ผลงานของเธอจะเข้าไปยึดครองความคิดและความรู้สึกของคุณได้ง่าย แนะนำให้เตรียมตัวกับงานหนักทางอารมณ์ก่อนอ่าน แต่ถ้าชอบงานที่ทำให้คิดและสะเทือนใจไปพร้อม ๆ กัน ผลงานอื่น ๆ ของเธอทั้ง 'The People in the Trees' และ 'To Paradise' ก็คุ้มค่าที่จะลองสำรวจต่อ เพราะมันเผยให้เห็นมุมมองที่หลากหลายและพัฒนาการของนักเขียนคนนี้อย่างชัดเจน