Novel & Cerita ทำอาหาร

“ก็ได้ค่ะ” “งั้นกินอะไรสักหน่อยไหม เดี๋ยวพี่ไปทำให้กิน” “พี่ทำอาหารเป็นด้วยเหรอคะ” “ไม่อยากจะโม้เลยว่าฝีมือของพี่ระดับเชฟเลยนะ”

​“ค่ะ หนูจะเรียนทำอาหารหลายๆ อย่าง แล้วจะทำอาหารให้อาจ๋ากับอาปืน แล้วก็น้องกินด้วยนะคะ เอ...น้องยังเป็นเด็กทารก จะกินได้หรือยังคะ?” ​“ทำอาหาร” ​“ค่ะ ครูใหม่จะสอน จริงสิคะครูใหม่ หนูจะเรียนทำอาหารได้เลยไหมคะวันนี้” ​“อาหารจากคุณหนูวันนี้ จะเป็นมื้อเย็นของพวกเราสี่คนก็แล้วกัน ค่ะ”

) "เสียงดังเกินไปแล้ว แค่ดูวิธีทำอาหารเมนูง่ายๆ ก็แค่นั้นเอง" ( เดี๋ยว! อะไรทำให้เพื่อนฉันอยากลุกขึ้นมาทำอาหารกันจ๊ะ ขอคำตอบแบบที่ชัดเจนที่สุดในสามโลกเลยนะ )

ฉันพูดด้วยความนอบน้อม นางฟ้าหยุนเซี๋ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ย “ฉันไม่มีงานอดิเรกอะไร แต่ฉันชอบการทำอาหาร เธอช่วยหาสูตรอาหารที่ยาก ๆ ให้ฉันหน่อยสิ”

หลินฉิงอันยิ้มและเล่าให้มารดาฟังถึงเรื่องหม้อไฟที่นางตั้งใจจะทำในวันนี้ “ข้าจะทำอาหารที่เรียกว่าหม้อไฟเจ้าค่ะท่านแม่ เป็นอาหารที่ข้าคิดขึ้นมาสำหรับตอนที่อากาศเย็นๆ แบบนี้ ทานอะไรร้อนๆ น่าจะดี” หลินฉิงอันอธิบาย

“แต่ว่าอะไรคะ” “อาหารไม่ต้องทำให้น้องทานหรอกนะคะ เอาเวลาเป็นทำในสิ่งที่พี่ถนัดดีกว่าค่ะ” “หึหึ” “เรื่องอาหารปล่อยให้เป็นหน้าที่ของน้องจะดีที่สุด”

“ใช่ค่ะ” “แล้วพวกทักษะการทำอาหารล่ะ ถ้าอยากทำเมนูยาก ๆ สามารถเรียนรู้ได้ไหม?”

ชายชรากล่าวขึ้น หลินซือหยาก็คีบอาหารเข้าปากและเคียวไปหนึ่งคำ "ท่านตาเจ้าค่ะในการทำอาหาร ข้าเองยังไม่รู้วิธีจุดไฟด้วยซ้ำแล้วข้าจะทำได้เช่นไรเจ้าค่ะ" เด็กน้อยถามขึ้น "5555ทุกอย่างมันอยู่ในตำรา หนูน้อยเจ้าต้องได้เรียนก่อนถึงที่จะรู้ว่าทำได้อย่างไร ในตำราของข้ามันมีทั้งวิธีพุ งหาอาหาร วิธีล่าสัตว์ขนาดเล็กมาทำอาหาร เจ้าของจะอ่านหนังสือได้ใช่หรือไม่"

“เอ่อ วางตรงนี้เถิดเพคะ พรุ่งนี้หม่อมฉันจะสอนเด็ก ๆ ทำอาหารง่าย ๆ มีผักมาพอดีมากพอจะสอนพวกเขาแล้ว” “เจ้าคนเดียวสอนกี่อย่างกันแน่ ทั้งอ่านเขียน ศิลปะ คำนวณและร้องเพลงเล่านิทาน ไม่หาคนมาช่วยหน่อยหรือ”

“ทำอะไรบ้างครับนี่ ของโปรดของผมทั้งนั้นเลย” “ม๊าบอกน้องไปแล้วว่านนท์ชอบทานอะไรบ้าง ต่อไปน้องจะทำให้ทาน” “ปลายทำอาหารไม่ค่อยเก่งค่ะ ไม่รู้จะกินกันได้ไหม” “ฝึกไปจ้ะ ไม่มีใครทำเป็นตั้งแต่เกิดหรอก”