ไอ้เขี้ยวกุด ถูกพากย์เสียงโดยใครในเวอร์ชันหนัง?

การให้เสียงของตัวละคร "ไอ้เขี้ยวกุด" ในเวอร์ชันภาพยนตร์ไม่ได้เป็นการพากย์ด้วยคำพูดจากนักพากย์คนใดคนหนึ่งแบบตัวละครมนุษย์ แต่เป็นผลงานของทีมออกแบบเสียงที่สร้างเอฟเฟกต์เสียงเพื่อสื่อสารอารมณ์และบุคลิกของมังกรตัวนี้แทนการพูดจา ตัวละครมังกรคาแรกเตอร์แบบนี้ถูกตั้งใจให้สื่อสารผ่านเสียงคราง เสียงคริสต์ เสียงเหมียว ๆ และการประมวลผลเสียงต่าง ๆ มากกว่าบทพูดชัดเจน ดังนั้นในเครดิตของภาพยนตร์มักจะระบุเป็น "vocal effects" หรือชื่อทีมเสียง มากกว่าจะใส่ชื่อ "นักพากย์" แบบที่เห็นกับตัวละครมนุษย์อื่น ๆ ในเรื่อง 'How to Train Your Dragon' ซึ่งเป็นชุดภาพยนตร์ที่คนไทยมักเรียกกันว่าไอ้เขี้ยวกุด นี่คือเหตุผลที่หลายคนอาจไม่เห็นชื่อบุคคลหนึ่งคนที่ถูกยกมาเป็นคนให้เสียงไอ้เขี้ยวกุดโดยตรง

เทคนิคที่ใช้เพื่อให้เสียงของไอ้เขี้ยวกุดมีความเป็นเอกลักษณ์นั้นน่าสนใจมาก ทีมออกแบบเสียงผสมเสียงจากแหล่งต่าง ๆ เช่น เสียงสัตว์จริงอย่างแมว สุนัข นกล่าเหยื่อ และเสียงทะเล บางช่วงมีการปรับพิตช์ การยืดเสียง และใส่รีเวิร์บหรือเอฟเฟกต์เชิงดิจิทัลเข้าไป เพื่อทำให้เสียงมีมิติและสามารถสื่อความรู้สึกได้ชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นความอยากรู้ ความขี้เล่น ความกลัว หรือความเกรงใจต่อฮิคคัพ (Hiccup) การเลือกใช้วิธีนี้ช่วยให้ไอ้เขี้ยวกุดยังคงเป็นตัวละครที่พูดไม่เป็นคำ แต่น่ารักและมีภาษากายเสียงที่จับใจผู้ชมได้อย่างมาก ตัวอย่างงานคล้าย ๆ กันที่ทำให้สัตว์หรือหุ่นยนต์สื่ออารมณ์โดยไม่ต้องใช้คำพูดก็เช่นงานของภาพยนตร์บางเรื่องที่ให้ความสำคัญกับการสื่อสารเชิงเสียงเอฟเฟกต์มากกว่าบทพูด

ส่วนในเวอร์ชันพากย์ไทย แนวทางโดยรวมยังคงเหมือนต้นฉบับ คือไม่มีการตั้งนักพากย์คนใดให้ออกบทพูดให้ไอ้เขี้ยวกุดเป็นภาษาไทย แต่ใช้เสียงเอฟเฟกต์เดียวกันหรือได้รับการดัดแปลงเล็กน้อยให้เข้ากับจังหวะพากย์ไทยของตัวละครมนุษย์ ใครฟังจะรู้สึกว่าไอ้เขี้ยวกุดยังคงเป็นมังกรที่สื่อสารด้วยเสียงเฉพาะตัว ไม่ใช่บทพากย์คำพูด การเลือกแบบนี้ช่วยรักษาความเป็นสากลของตัวละครไว้ ทำให้คนดูไม่รู้สึกว่ามังกรต้องพูดเป็นคำเพื่อสื่อสารความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร ทั้งยังทำให้ฉากที่ไม่มีบทพูดกลับมีพลังทางอารมณ์มากขึ้น

ท้ายที่สุด นี่เป็นการตัดสินใจด้านศิลป์ที่ฉันคิดว่าได้ผลดีมาก เพราะไอ้เขี้ยวกุดกลายเป็นตัวละครที่สื่ออารมณ์ได้ลึกโดยไม่ต้องพูด ทำให้ผู้ชมจดจ่อกับภาษากายและความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครมากขึ้น เสียงที่เป็นเอฟเฟกต์ยังช่วยเปิดช่องให้จินตนาการของผู้ชมขยายออกไปได้กว้างขึ้นด้วย ซึ่งสำหรับฉันแล้วเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้หนังชุดนี้น่าจดจำและอบอุ่นทุกครั้งที่ได้กลับมาดู