2 Sentence Horror Stories นิยาย & เรื่องราว

“Hindi namimili ang masasamang tao.” May punto siya. Pero hindi ko ipinahalata. “Eh sa sinehan?” “Wala bang panganib doon?” Napakurap siya. “Ha?” “Madilim doon.” “Mas madaling makakilos ang killer.” “Baka habang nanonood tayo ng pelikula... tayo pala ang bida sa totoong horror movie.” Nanlaki ang mga mata niya. “Ay naku!”

Lhuillier ng horror story na makikita sa mukha niya. "Hinawakan nila ang katawan ko nang walang pahintulot ko. Sinabi nila sa akin na gagahasain nila ako at papatayin. Pati tiyan ko," mahinang wika niya habang nanginginig nang husto ang kanyang mga labi at nahalo ang kanyang hikbi. At sinuntok ako at sinipa.

Kaya nga ang alam lang nila writer ako, hindi ko sinasabi sa kanila na nagsusulat ako ng mga pantasya ng iba. I am engrossed to what I am typing pero biglang napakunot ang noo ko. May nakikinig akong mahihinang hikbi. Tumaas ang mga balahibo ko sa braso at batok. Romance ang sinusulat ko pero bakit tila pang-horror yata ang nararamdaman ko ngayon. It is already two in the morning. Kaya mas lalo akong kinilabutan. Dati naman kapag ganitong oras ay tahimik na ang paligid tanging ang tunog na kang ng keyboard ko ang aking maririnig.

saka hitsura ko oh. Parang yung pinatay na babae sa balon. Saka kulang na lang may dala akong manika. Ano ba tayo... babagay talaga ang genrang 'to sa horror. Nang tumigil kami sa pinto. Pinagbuksan kami... Grabeh... pinagmamayabang talaga nito ang katayuan niya. Oo na, siya na itong pinalaba ko, pinadryer ko, at pinagplansya ko.

Lumapit si Deiji sa dalawa saka ipinatong ang mga braso sa lababo. "Si Myrna kasi! Ang daming hanash! Panay kwento saakin ng nakakatakot tapos bigla kang sumulpot!" Pagdadahilan ni Bianca matapos siyang bigyan ng sign ni Myrna na wag sasabihin kay Deiji ang pakay nila mamaya kaya naman nagawa niyang mag isip ng idadahilan. Deiji knows how scares Bianca when it comes to ghost and any horror story kaya naman ay agad napaniwala ng mga ito si Deiji.

May mga paranormal na pangyayari sa apartment na 'yon kaya mas nagiging interesting ang movie. Dumating na ang gitna kung saan nagpapakita na ang multo. Natigilan ako dahil meron ako biglang naalala. Storm doesn't really like horror stories. Matatakutin sya. Why did I forgot that? Baka hindi sya komportable sa ganitong movies.

Para silang nasa isang perfect setting ng horror movie! "Sasama ako!" protesta niya. "H'wag na. Dito ka lang," anito bago humakbang patungo sa hagdan. Sumunod siya. Siya na rin ang bumitbit ng emergency light. Panay man ang pagtutol nito, dahan-dahan silang umakyat sa ikalawang palapag. Nagkakalampagan ang mga bintanang gawa sa kapis. Pati ang pag-ihip ng hangin nakakatakot din. Pigilan man niya, hindi niya magawang hindi manginig sa takot.

Maya maya, nagsimula na ‘yung horror movie habang nakaharap na rin sa amin ang mga food. Sa una, oo, matapang pa ako. Pero nung biglang may jumpscare ay doon na ako nanghina. “AHHHHH!” Literal akong napahawak agad sa braso ni Elco. Tawang-tawa agad iyong dalawang lalaki sa eksena ko. “Sabi na e, duwag ka. Kaya nga romance ang sinusulat mo, e, hindi horror,” tukso ni Elco.

Halos magsabay lang sila. [MARIA DENNISE TRINIDAD] Hindi pa man nangangalahati ang buong araw ko sira na. Panay ang rinig ko sa bunny na yan. Gusto ko ng lagyan ng bulak ang tenga ko sa kakornihan nilang dalawa. Nakuha pa talagang sumama samen nila Lei kahit na alam naming dalawa na ayaw nya ng horror movies. Ayoko din naman kasi manood ng kadramahan. Masyadong boring yun para saken.

Kinuha niya ang mga kamay ko na hawak ng mascot. "Babe, huwag mo akong iwan ha," a girl told the guy beside her. A young couple is infront of us. They were tightly holding hands. Pumipila kami ngayon sa horror mansion. Halos magkasintahan at magbabarkada ang nakapila. "If I get scared baby, what will you do?" Malambing ang boses ko nang tinanong si Ruan.