Novel & Cerita Abby Mallard

   He is Isiah Jade Stuart, a businessman, gwapo, matalino, misteryoso. Kinakatakutan, walang sinasanto, walang kinatatakutan.     Paano kung iwan siya ng babaeng mahal niya, dahil na rin sa kagagawan niya. Kaya, kaya niyang mabuhay na wala si Amber sa kanyang tabi?    Nathalie Amber De Luca, one of the twin of De Luca Clan. Paano kung isang araw ay magising na lang si Amber na di na siya si Amber? Siya na pala si Abby Cullen na walang maalala sa nakaraan at nasa kamay siya ng kanyang pinsan na si Niccolo De Luca.    Makakawala pa kaya si Amber  sa kamay ni Niccolo lalo na't malalaman niya na ginagamit lamang siya bilang pa-in, para sa pamilya niya at para din kay Isiah? Ano ang mangyayari sa dalawang taong nagkawalay ng matagal na panahon? Ano ang mangyayari sa dalawang puso na nasaktan sa matagal na panahon?   May pag-asa pa kaya na maibabalik nila ang kanilang pagmamahalan? May pag-asa pa kaya na magkita silang muli. Kung sa bawat pagkikita nila ay laging may napapahamak? Kung sa bawat pagkikita nila ay palaging may balakid.

Ahhhhh...... Tama na Luther maawa ka, maawa ka sa magiging anak natin... Umiiyak na pagmamakaawa ni Abby ng maramdaman niya na tumama sa likod niya ang latigo na inihampas sa kanya ng kanyang asawa na si Luther. Puro pasa na din ang aking mukha at katawan sa walang tigil na pananakit nito sa akin. Sobrang sakit nito at pakiramdam ko matatanggal pati balat ko tuwing hinahampas sa akin ang latigo na gamit nito. Nakadapa ako sa lapag habang walang tigil sa pananakit sa akin si Luther. May mga bakas na din ng dugo sa sahig na nanggaling sa akin. "Your Slut Abby... Pagbabayaran mo ang lahat ng ito. Alam mong ayaw ko sa lahat ang niloloko ako. Sigaw ni Luther sa akin sabay hawak sa aking mukha ng mariin at sinampal ako. Halos mabagok ang ulo ko sa sahig sa lakas ng impact nito. Nandito kami sa basement ng mansion. Alam kong walang makakarinig sa akin kahit na ilang beses akong sumigaw para humingi ng tulong. Parang mga bingi ang mga tauhan ni Luther sa pagmamakaawa ko. Mariin kong ipinikit ang aking mga mata. Hindi ko na mabilang kong ilang suntok, sampal, at latigo ang tumama sa aking katawan. Siguro kailangan ko ng tanggapin na hanggang dito na lang ako. Marahan kong kinapa ang aking tiyan. "Sorry anak, hindi kita magawang ipagtanggol. Siguro hanggang dito na lang tayo. Pangako mamahalin kita sa kabilang buhay." anas ko sabay pikit.